ระหว่างแฟนที่ดีในด้านการงานแต่ไม่มีเวลาให้เราเลยกับคนที่ธรรมดาแต่สามารถทำให้เรายิ้มได้อย่างมีความสุขจะเลือกใครดีคะ ?

สวัสดีค่ะทุกๆคน กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเราเลยก็ว่าได้ (ยืมไอดีเพื่อนมาโพสนะคะคือเราเป็นผู้หญิง -..- ) ตอนนี้มีเรื่องกลุ้มใจอยู่ ขออนุญาตเกริ่นเรื่องก่อนหน้านี้นะคะ เราเป็นคนตจว.เรียนไม่สูงมาก ในจ.ของเราไม่ค่อยมีงานเลย ส่วนมากที่ทำงานได้เลยก็ 7-11 ไม่ก็เด็กเสิร์ฟทั่วไป คือเราจบปวส.ก็อยากทำงานที่ดีกว่านี้ แล้วเราก็มีญาติและๆเพื่อนที่ทำงานในกทม.แนะนำให้มาหางาน ทุกคนสนับสนุนให้เราไปทำงานในกทม. แล้วค่อยส่งเงินให้แม่ใช้ เราก็ตัดสินใจไปเพราะเราก็มีแฟนอยู่ที่กทม.ด้วยเหมือนกัน แต่เราตัดสินใจไปอยู่ใกล้ๆเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันดีกว่า แต่ถึงเขาจะอยู่กทม.แต่ระยะทางระหว่างหอเรากับบ้านเขาก็ไกลพอสมควร ประมาน 40-50 กม. ช่วงแรกๆเรากับแฟนรักกันดีค่ะ คอลกัน พิมพ์คุยกัน เขาเทคแคร์เราดีมาก โพสเฟส แท็กหา ว่างก็ทักมาบอกตลอดว่าทำอะไรอยู่ไหน คอลกันทุกเที่ยงและก่อนนอน พอมาอยู่กทม.ก็เจอกันง่ายขึ้น อาทิตย์ละครั้งบ้าง 2 อาทิตย์เจอกันครั้งบ้าง แต่พอเวลาผ่านไป แฟนเราก็บอกว่างานเริ่มเยอะ ยุ่งขึ้นมาก ไม่มีเวลาคุยนะ คุยกันก็น้อยลง เจอกันก็แทบไม่เจอเลย มีแต่เราที่พยายามคุยกับเขา หาเรื่องคุยอยู่ฝ่ายเดียว เขาก็ถามคำตอบคำ กลับบ้านมาปกติเขาจะคอลมา พิมมาบอกสารพัด แต่เดี๋ยวนี้ หายไปทีละหลายชม. บอกว่าเหนื่อยอยากมีเวลาให้ตัวเองบ้าง โอเค เราก็เข้าใจว่างานหนัก เราก็ปล่อย แต่บางทีเราก็เหงานะ แล้วก็น้อยใจว่าทำไมเปลี่ยนไปขนาดนี้ เพราะงานหรอก่อนหน้านี้ก็ทำงานเหมือนกันนิ งานก็เยอะพอๆกัน ทำไมมีเวลาให้มากกว่านี้ เราก็คิดไปสารพัด เราก็ยอมรับว่าเราเป็นคนขี้เหงา คิดมาก เคยได้รับความดูแลเอาใจใส่จากเขาสม่ำเสมอ พอไม่ได้รับแล้วมันก็เรียกร้อง กลายเป็นว่าเราดูงี่เง่าไปเลย ก็เบื่อตัวเองในนิสัยแบบนี้เหมือนกันนะคะ อ่อลืมบอก เราก็ทำงานเหมือนกันนะคะ ไม่ได้ว่างถึงขนาดมานั่งคิดแต่เรื่องเขา แค่เวลาเลิกงาน เราใช้ชีวิตอยู่คนเดียวในห้อง ก็อยากจะคุยกับแฟนบ้างแค่นั้นเอง แต่เขาไม่มีเวลาให้เราเลย แต่แฟนเราเป็นคนดีนะ คบกันมาไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้คิดเลย ทางพ่อแม่เขาเราก็เคยไปเจอมาแล้ว น่ารักกันดี ดูอบอุ่น แม่เขาก็บอกเราเองว่าแฟนเราไม่เคยเจ้าชู้ ส่วนใหญ่จะบ้างาน เราก็สบายใจว่าคงไม่มีเรื่องผู้หญิงมาเกี่ยวข้องหรอก แต่ ณ ตอนนี้ คิดดูนะคะ วันนึง คุยกันแค่ 2-3 ประโยค ทำอะไรไปไหนไม่บอก หายไปดื้อ ๆ กว่าจะได้คำตอบ บางทีก็เช้าวันต่อมา เราเบื่อ เรานอย เราน้อยใจ คือเหนื่อยที่วิ่งตามอยู่ฝ่ายเดียว จนหลายครั้งเราทนไม่ไหวกับความเฉยชาของแฟนเรามาก เราก็บอกไปว่า ถ้าไม่รักแล้วหรือเบื่อที่เรางี่เง่าแล้ว ก็ปล่อยเราไปเถอะ จะรักก็ไม่รักจะทิ้งก็ไม่ทิ้ง มีแค่สถานะคำว่าแฟน แต่การกระทำไม่ต่างอะไรกับคนที่รู้จักกันปกติทั่วไปเลย เราลืมบอกไปว่าเวลาอยู่กับแฟนเราก็มีความสุขแต่ เราจะเป็นตัวเองได้ไม่เต็มที่ เหมือนเขาค่อนข้างเจ้าระเบียบ เราแสดงกริยาอะไรไม่งาม ไม่สมผู้หญิง เขาก็จะบ่นเราตลอด บ่นเกินไป บ่นจนเราเอือมอะ หลายครั้งมาก ซึ่งบางทีมันเรื่องนิดเดียว หลายอย่างๆความคิดก็ไม่ตรงกัน เถียงกันทะเลาะกันมาตลอดช่วงหลังๆ ยิ่งคุยยิ่งแย่ลง จนช่วงนึง มีผู้ชายคนนึงเข้ามา ซึ่งคนนี้เรารู้จักมาก่อนหน้าแฟนเราอยู่แล้ว แต่ไม่เคยได้คุยกัน เหมือนเขาก็เล่นเกมเดียวกับเรา เลยทำให้มีเวลาคุยกัน เล่นเกมด้วยกัน แล้วผู้ชายคนนี้ ขอให้นามสมมติว่า B นะคะ B เป็นคนที่เราชอบมากในเรื่องของนิสัย เราไม่ค่อยเจอคนแบบนี้ คือ B เป็นคนตลก ขี้เล่น กวนตีน ทะลึ่งนิดๆ พูดจาน่ารัก คือเราแพ้ทางผู้ชายแบบนี้มาก เข้ากับเราได้ดีเลยแหละ คุยกันสนุกถูกคอมาก ต่างจากแฟนเราตอนที่คุยกันแรกๆเลย เพราะเราเป็นตัวเองได้ไม่เต็มที่ แต่เวลาเราอยู่กับ B หัวเราะได้เต็มเสียง เป็นตัวเองได้หมด มันก็สบายใจอะ ไม่ต้องมานั่งห่วงกริยา ท่าทาง การแสดงออก คือปล่อยก็ปล่อยได้สุด เราก็คุยกับ B มาเรื่อยๆ ในระหว่างนั้นเราก็ยังไม่เลิกกับแฟน เรารู้สึกผิดนะ ก็รู้ว่าผิด แต่ก็ยังทำ เรารู้ตัวเองดี B มาเจอเราบ้าง พาเราไปกินนั่นนี่ อยู่ด้วยแล้วสบายใจมากๆ แต่ในความสบายใจนั้น มันก็มีความรู้สึกผิดอยู่ตลอด ซึ่ง B ก็รู้ว่าเรามีแฟน แต่ B ก็คิดเหมือนกับเราคือ รู้ว่าผิดแต่ก็ยังคุย เพราะ B ก็บอกว่าชอบเรามาสักพักแล้ว B บอกว่า เขาเข้าใจในจุดยืนของตัวเอง เราไม่รู้จะทำยังไงเลยค่ะตอนนี้ แฟนเราก็ดีเขาเคยช่วยเหลือเราเวลาเราลำบากเรื่องเงินช่วงลงมากทม.ใหม่ๆ แต่หลังจากนั้นก็เริ่มทะเลาะกันมาเรื่อยๆ เรื่องเงินบ้างเรื่องงานบ้าง เรื่องเวลาที่น้อยลงบ้าง  เราเข้าใจว่ามันอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกเห่อของใหม่แรกๆรึเปล่า แต่วันใดวันนึงเราก็ต้องตัดไม่คนใดก็คนนึง เราไม่สามารถคุยไปทั้งสองคนได้ มันไม่ถูกใช่มั้ยคะ ตอนนี้เราสับสน อยากเลิกกับแฟน เพราะคุยกันก็ยิ่งแย่ลงทุกวัน ดีขึ้นได้ไม่กี่วันก็ทะเลาะกันอีก เราไมไ่ด้หาเรื่องทะเลาะเลยนะคะ คือเขาแทบไม่คุยกับเราเลย แล้วก็เสียดายเวลาที่คบกันมา อาจจะไม่นาน แค่ครึ่งปีแต่ก็นานกว่าที่คุยกับ B  แล้วนับวันความรุ้สึกที่มีกับ B ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ อยากเลือก B แต่ก็กลัวตัดสินใจพลาด เผื่อต่อไป B ทิ้งเรา เราก็ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง หรือเราควรถอยออกมาอยู่คนเดียว ไม่ต้องเลือกใครเลย เราควรทำยังไงดีคะ