เป็นเพราะอะไรทำไมเราถึงเป็นได้ขนาดนี้เพราะคำว่าไม่ชอบเเค่นั้นหรอ?

สวัสดีค่ะเรามีเรื่องอยากปรึกษาคือเรามีเเฟนเป็นผู้หญิงจะว่าเลสเบี้ยนก็ได้เเต่เราไม่ได้มีท่าทีว่าจะชอบผู้หญิงไปทั้งชีวิตคือเราชอบได้ทุกเพศเเละเคยมีเเฟนเป็นผู้ชายเราถึงไม่ค่อยโอเคกับว่าว่าเบี้ยนเท่าไหร่คือเรื่องมีอยู่ว่าเรารู้จักเเฟนเก่าขอเเทนว่าเอเเล้วกันคือตอนมอหนึ่งเปิดเทอมได้เกือบๆสัปดาห์เพื่อนในห้องเราชวนไปรับสบู่ผิวขาวที่กำลังฮิตๆตอนนั้นกับเอซึ่งเอมีชื่อเหมือนเพื่อนสนิทเราตอนปอหกซึ่งเรากับเพื่อนมีปัญหากันร้ายเเรงจนเลิกเป็นเพื่อนกันเราเรยเกลียดชื่อนี้มาตลอดเเล้วพอดียัยเอก็มีชื่อเหมือนกับเพื่อนเก่าซึ่งไม่ถูกชะตาเราเเต่เเรกเเต่ยิ่งเกลียดยิ่งจะได้เจอกับสิ่งที่เกลียดคือตอนกลับบ้านเราต้องกลับรถตู้โดยสารเเล้วบังเอิญยัยเอก็กลับด้วยเเล้วตอนนั้นเราก็ไม่รู้ว่ายัยเอมันเป็นเบี้ยนซึ่งมันก็ชอบเเละคุยเเต่กับผู้หญิงมาจนถึงตอนนี้อ่ะไม่เบี้ยนก็ไม่รู้จะพูดว่าไรตั้งเเต่ตอนนั้นมันเลยทำให้เรากับเอได้ทำความรู้จักกัน มีวันนึงเราทักเอไปถามการบ้านคณิตซึ่งเราอยู่คนละห้องกันเราคิดว่าจะขอลอกคณิตอ่ะ555ทำเนียนเป็นถามจากจุดนั้นเเหละมันทำให้เราคุยกันมาเรื่อยๆจนจบมอหนึ่งตอนซัมเมอร์เราก็ยังคุยๆกันอยู่เเล้ววันนึงเราทะเลาะกันเหมือนต่างคนต่างรู้ความรู้สึกที่สื่อถึงกันได้คือเรารู้ว่ามันชอบเราเพราะการคุยเเต่ละครั้งมันเริ่มมากขึ้นหรือไม่เหมือนเดิมคือไม่ได้มโนนะเราเลยถามเอว่าเอชอบเราหรอเเต่เราจำคำตอบตอนนั้นไม่ได้ว่าเอตอบว่าไรเเละมาถึงตอนสงกรานต์เรากับเอทะเลาะกันเพราะเรานอยด์เรื่องอะไรนี่เเหละลืมเราเลยบอกเอว่าเราห่างกันสักพักดีกว่าเนาะเท่านั้นเเหละเพื่อนของเอก็ทักเรามาบอกว่าเออาการเเย่มากอย่าห่างกับเอเลยกลับมาคุยกันดีๆเถอะเเละตอนนั้นจึงทำให้เรารู้ว่าเอชอบเราเเละผ่านมาถึงมอสองกลางๆเทอมก็ไม่มีใครกล้าขอเป็นเเฟนกันจึงมีการท้ากันว่าใครจะขอเป็นเเฟนก่อนจะได้นั่นนี่เเละสรุปเราก็ได้ขอเอเป็นเเฟนเราเป็นเเฟนกันนานสุดไม่เกนหนึ่งเดือนเราทะเลาะกันจนเราขอเลิกประมาณหกครั้งเเละเอก็ขอเลิกเราครั้งนึงคือเราไม่โอเคที่เอมาชอบเพื่อนห้องเดียวกับเราอ่ะเราก็หึงเราก็หงุดหงิดถึงจะเป็นอดีตเเต่คือยังคุยกันอ่ะคือเราไม่ชอบพอต่อมาเราก็ทำใจได้เเล้วก็มีคนใหม่เข้ามาอีกก็ทำให้เราทะเลาะกันเเล้วเรากันจนถึงตอนนี้ก็ได้ปีกว่าๆเเต่ก็เจอกันทุกวันเเต่โชคดีที่อยู่ต่างห้องเลยพอทำใจได้เวลาเจอหน้ากันเราจะหลบหน้าเอตลอดทำเป็นไม่เห็นไม่สนใจเเต่ใจจริงโครตกระวนกระวายเวลาเจอหน้าก็ใจสั่นส่องเฟสไอจีไลน์ทวิตมาหมดเเต่เราเห็นเเค่ฝ่ายเดียวเเล้วบล็อกเค้าไปหมดคือเอาโทรสับคนอื่นมาส่อง55ทำเเบบนี้จนติดถึงทุกวันนี้เลยเถอะมันก็เพ้อถึงนะเเบบบอยากอยู่กลับตัวเองไม่อยากกลับไปเจ็บเเบบเดิมคิดถึงนะบลาๆๆๆบางทีก็จะอ้วกบางครั้งก็โทรมาหาคุยกันได้ปกติพอเราโอเคหายโกรธก็เลิกบล็อกเลยทำให้เราได้คุยกันเหมือนเดิมคือเราคุยกันในสถานะเพื่อนได้โอเคนะเเต่ในใจถึงจะไม่ได้เป็นเเค่เพื่อนก็เถอะนะจนวันนึงสถานะเราเริ่มไม่โอเคเเละเราเลยมีเเฟนใหม่เป็นผู้ชายคืองานดีมากตั้งใจเรียนสุดคือใช่สเป็คมากค๊าาาเเต่ที่ต้องเลิกเพราะมียัยเอมาเป็นทางเลือกคือนางก็คุยกับเรานะตอนที่เราคบกับเเฟนคือเราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างจนวันเกิดเอเราเอาของขวัญไปให้เราได้กอดเอเรารู้สึกหวั่นไหวเริ่มไม่เเน่ใจถ้าเเฟนเรามารู้เเบบนี้รับไม่ได้เเน่ๆว่าเรากลับไปยุ่งมากกว่าคำว่าเพื่อนกับเเฟนเก่าเราเลยขอไม่ยุ่งกับใครเลยบอกเลิกเเฟนปัจจุบันลบทุกอย่างทั้งเเฟนใหม่เเฟนเก่าทุกวันนี้เราก็โอเคนะอยู่โสดไม่หนักใจดีเเต่พอถึงสอบเค้ามอสี่ค่ะเราสอบรอบห้องเรียนพิเศษเรายอมรับว่าขอให้เอมันไม่ติดบลาๆๆๆเพราะมันก็มาสอบด้วยพอผลออกได้อยู่ห้องด้วยกันลองนึกดูตอนมอต้นเเค่อยู่ต่างห้องก็จะบ้าตายเเล้วนี่ต้องมาอยู่ด้วยกันอีกสามปีถ้าหนีได้ก็อยากหนีไปไกลสุดดดนะเเต่ค่าเทอมมันเเพงน่ะดิถ้าสละสิทธิ์เลยก็คงจะโดนครอบครัวฆ่าตายเพราะมอบตัวอะไรเรียบร้อยหมดคือชีวิตยัยเอมันดีมากกครอบครัวก็รวยมีนู่นนี่ตามที่มันอยากได้ของเเพงก็เยอะคนจีบก็เยอะทั้งชายหญิงไปซัมเมอร์โครตไกลเเล้วก็เเพงมากคือเราก็อิจฉามันนะมันสายเปย์เเล้วเราเทียบไรมันไม่ได้เลยเพราะเราอิจฉามันนี่เเหละมั้งเราเลยรู้สึกไม่มีความสุขเวลายัยเอมันมีความสุขบนความทุกข์เรามันคงผิดที่เราเองเเหละที่เอาเรื่องมันมาใส่ใจคือเราไม่รู้จะอยู่กับมันยังไงสามปีเราไม่ชอบเราไม่โอเคกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นเราคงทุกข์ใจหนักใจอ่ะเราควรทำไงดีใครพอเเนะนำได้บ้างอ่ะคือพอทำใจก็ทำใจได้ดีนะเเต่พอลองนึกถึงงมันก็ลำบากใจตอนนี้เราไปสอบที่อื่นไว้รอประกาศผลเเต่เราก็ไม่อยากสละสิทธิ์ที่เดิมเลยเพราะเราเตรียมตัวหลายเดือนอ่านหนังสือจนเราทำได้ประสบความสำเร็จเเล้วเเต่เราก็ไม่เข้าใจว่าอีเเค่ยัยเอเข้าอยู่ในชีวิตเเค่ผ่านมาเเว๊ปเดียวเท่านั้นมันจะทำให้เราคิดทำลายอนาคตตัวเองได้ขนาดนี้เราควรรับมือยังไงดีช่วยเเนะนำทีค่ะขอบคุณทุกคอมเม้นต์นะคะลำบากใจจริงๆ