ระหว่างคนที่สบตาได้โดยไม่หลบตา กับ คนที่แค่มองรูปยังสบตาไม่ได้??

ปกติเป็นคนที่ไม่ค่อยมองตาคนเท่าไหร่ เวลาคุยกับใครจะตรึงสายตาไว้ที่หน้าผากหรือคิ้ว ถึงสนิทกันก็ไม่ค่อยมองนะ

แต่มีคนนึงที่ก็คบกันมานาน 6 ปีได้แล้วแหละ ที่มองตาได้เวลาคุยกัน คุยจบก็ยังมองตากันได้อยู่ เลยรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรที่พิเศษแน่ๆ มันน่าจะเป็นสัญญานบางอย่าง ที่เราก็มองตาเขา แล้วเขาก็มองตาเราด้วยเหมือนกัน เกือบจะดี เกือบจะใช่แล้วเชียว ถ้าไม่เจอรูปที่มองอยู่ดีๆ ก็เขิน แต่ก็เป็นพวกรูปดารา หรือรุ่นพี่ที่เคยชอบตอนเด็กๆ แล้วก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าสรุปคนที่นั่งจ้องตาได้แล้วไม่ได้รู้สึกขวยเขินอะไร กับคนที่แค่มองรูปยังเขิลเล้ยยย สรุปนี่คนไหนใช่กันแน่ (แต่จริงๆ ก็เขิลดารานี่เขาจะมาใช่ กับเราด้วยไหมล่ะ)

เลยอยากจะถามคนที่มีประสบการณ์มานานๆ ว่าสุดท้ายแล้วชีวิตจะไปหยุดอยู่กับคนไหน ระหว่างคนที่สบตาได้โดยไม่หลบตา กับ คนที่แค่มองรูปยังสบตาไม่ได้