ทุกวันนี้ เราว่า เราทำดีที่สุดแล้วนะ ให้ทุกคนพอใจ จนในบางครั้งสูญเสียความเป็นตัวเองไป
แต่พอมาวันนึง เราเลือกพูดตรงๆกับความรู้สึกตัวเองไป ทุกคนกลับว่ามันแย่ เราเหมือนตัวปัญหา กลับมองกันในแง่ลบทันที
ที่เลือกพูดตรงๆไป เพราะหลายๆครั้ง คนรอบข้าง ใช้คำพูดแบบ...ทำให้เรารู้สึกแย่ แต่เราทำไม่สนใจ จนวันนึง มันที่สุดแล้ว
ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ ไม่ใช่แม่พระ ที่ทำความดี แล้วจิตใจจะเป็นกลาง ไม่รู้สึกนึกคิดอะไร เป็นคนมีความธรรมดา และความรู้สึก
เสียใจกับทุกอย่าง แต่อยู่กันไปก็เท่าเดิม เพิ่มเติมคือความอึดอัดใจ และต้องฝืนยิ้มให้ไป
อยากมีความสุขแบบให้ชูวิตคู่เป็นเรื่องการตัดสินใจของคนสองคน ถ้าไม่ได้ก็ต้องแยกทางกันไป

ต้องพยามเข้าหาคนอื่น ปรับตัวเอง ไปนานแค่ไหน คนที่ไม่ชอบเราเขาก็ไม่ชอบเราอยู่ดี
แต่พอมาวันนึง เราเลือกพูดตรงๆกับความรู้สึกตัวเองไป ทุกคนกลับว่ามันแย่ เราเหมือนตัวปัญหา กลับมองกันในแง่ลบทันที
ที่เลือกพูดตรงๆไป เพราะหลายๆครั้ง คนรอบข้าง ใช้คำพูดแบบ...ทำให้เรารู้สึกแย่ แต่เราทำไม่สนใจ จนวันนึง มันที่สุดแล้ว
ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ ไม่ใช่แม่พระ ที่ทำความดี แล้วจิตใจจะเป็นกลาง ไม่รู้สึกนึกคิดอะไร เป็นคนมีความธรรมดา และความรู้สึก
เสียใจกับทุกอย่าง แต่อยู่กันไปก็เท่าเดิม เพิ่มเติมคือความอึดอัดใจ และต้องฝืนยิ้มให้ไป
อยากมีความสุขแบบให้ชูวิตคู่เป็นเรื่องการตัดสินใจของคนสองคน ถ้าไม่ได้ก็ต้องแยกทางกันไป