"แค่เรามีความเชื่อในความรักว่าสักวันความรักนั้นจะเดินทางมาหาเรา อย่าพึ่งถอดใจว่าเราจะมีความรักอีกครั้งได้ไง ทั้งๆที่ความรักที่ผ่านมามันพังจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว.." เราก็เป็นคนนึงที่เคยมีความรักพังๆ แต่เราก็ยังคงมีความเชื่อ แล้วเราก็เจอ 😊
คือเราเลิกกับแฟนเก่ามานานแล้ว ช่วงที่เราโสดก็มีคนเข้ามาจีบเข้ามาคุยด้วยเรื่อยๆ เราไม่ใช่คนสวยนะแต่เราจัดอยู่ในผญน่ารักมากกว่า เราเป็นคนที่ชอบยิ้มเป็นปกติอยู่แล้ว เลยทำให้เราดูเหมือนคนเฟรนลี่ เข้าถึงง่าย เลยทำให้มีคนมาชอบอยู่เป็นระยะ (แม้แต่ตอนเรามีแฟนแล้วก็ยังมีคนมาจีบ แต่เราบอกแฟนตลอดว่าคนนั้นคนนี้มาจีบนะ วางเพลิงมันมะไรงี้55555) แต่ใจเรายังไม่สามารถจะเปิดรับใครเข้ามาได้จริงๆอ่ะ ใครที่มาจีบเรา เราก็ปฏิเสธตลอด เราก็บอกไปตามตรงว่าเพราะอะไร เราไม่อยากให้ใครต้องมารอเรา เราเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายนะ แต่เราก็แคร์ความรู้สึกเราอ่ะ มันอาจจะดูเห็นแก่ตัว แต่เราฝืนใจเราไม่ได้จริงๆ เราตั้งใจจะโสดแบบไม่มีใครแบบนี้ไปสักพักใหญ่ๆ อยู่กับเพื่อนให้มาก สนุกกับชีวิต โฟกัสเรื่องเรียน เรื่องกิน เรื่องเที่ยว โฟกัสสิ่งรอบๆที่ทำให้เราแฮปปี้ แต่เอาเข้าจริง เวลามันไม่เคยทำให้เราลืมแฟนเก่าได้เลย ความรู้สึกของเรามันยังบอกว่าเรายังรักเขา ยังคิดถึงเขาอยู่ ความรักของเรากับแฟนเก่ามันเริ่มจากเพื่อนสนิท เรียนมาด้วยกันตั้งแต่อนุบาล จนเข้ามหาลัย เรียกว่าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราเลย แต่พอเราคบกันเป็นแฟน กลับคบกันได้ไม่นาน พอไปด้วยกันสถานะนี้ไม่ได้ เราก็เลยต้องเลิกกัน แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ยังคุยกัน ยังปรึกษากันเหมือนเพื่อนปกติ แต่ความรู้สึกเรามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วว่ะ ระหว่างเราสองคนยังรักกันอยู่ ยังเป็นห่วงกันอยู่ ยังคิดถึงกัน ต่างคนก็ยังไม่มีใคร แต่มันไม่สามารถที่จะกลับมารักกันแบบเดิมได้แล้ว เนี่ยแหละมั้งที่เราถึงยังรักเขา อาจจะเพราะความผูกพันที่มันพันเราสองคนไว้ก็ได้
พอเราอยู่กับตัวเองให้มากๆ เราก็มีความคิดว่าสักวันมันก็ต้องมีใครสักคนแหละที่ทำให้เราเริ่มต้นใหม่ได้ แค่มันอาจจะยังไม่ใช่ตอนนี้
จนมาวันนึงที่เราฝันถึงพี่คนนึงที่เป็นผญแมนๆหน่อย ว่าเราได้ไปทำงานที่เดียวกับพี่เขา แล้วเราก็คบกับพี่เขา เราจำความฝันได้ประมาณนี้ ตื่นมาเรายังสงสัยเลยว่าเราไปฝันถึงพี่เขาได้ไง เรารู้จักพี่เขาคร่าวๆ ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัว ไม่เคยคุยกันเลย รู้จักแค่ในฐานะพี่เขาเป็นรุ่นพี่ที่รร(แต่เราย้ายมาไม่ทันพี่เขาหรอก พีเขาจบออกไปก่อน) ไม่มีเฟซบุ๊คกันด้วย แล้วตอนนี้เราก็เข้ามหาลัยแล้วนะ พี่เขาก็จบไปทำงานแล้ว อยู่ดีๆก็ฝันถึง ก็งงตัวเองเหมือนกัน จนผ่านมาได้ไม่กี่อาทิตย์ ก็ถึงวันที่14กุมภา วันที่เราไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล(วานเลนไทน์ก็วาเลนไทน์เถอะ55555) เป็นวันที่เราหงุดหงิดสุดตีนอ่ะ คนเยอะ วุ่นวายตามประสารพ.รัฐแหละ ขณะรอตรวจช่วงบ่าย เราก็เดินไป7-11(โมโหหิว) พนักงานให้อะไรสักอย่างมานี่แหละ มันแกะรูปหัวใจสีแดงอันเล็กๆออกมาได้ เราเลยเก็บไว้ มันน่ารักดี พอเราขึ้นไปรอตรวจ แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรือพรหม(เช็ดตรีน)กันแน่ เราเจอพี่คนนั้นนั่งรอตรวจเหมือนเรา เรามองหน้าพี่เขาแบบหน้างงๆจริงๆนะ พี่เขาก็มองเราเหมือนกัน อยู่ดีๆเราก็เผลอยิ้มให้พี่เขา พี่เขาก็ยิ้มตอบกลับมานะ ตอนนั้นเราเอ๋อ-มากอ่ะ55555 พี่เขาก็ถามว่าใช่น้องที่รรรึป่าว เราก็บอกว่าใช่ค่ะ แล้วก็คุยกันเรื่อยๆ แล้วต่างคนต่างแยกย้ายกัน จนผ่านมาเดือนนึง เรามาสมัครงานที่นึง เราแบบเห้ย โครตตกใจ พี่เขาทำงานที่นี่เว้ยยย ตอนเรากรอกใบสมัคร ความฝันที่เราเคยฝันมันผุดขึ้นมา ทั้งๆที่ลืมมันไปแล้วนะ มันเหมือนเป็นภาพเดจาวูอ่ะ
พอเราได้เข้ามาทำงานที่นี่ เรากับพี่เขาก็ได้พูดคุยกันมากขึ้น พี่เขาดูแลเราดีมากเลยนะ พี่เขาใส่ใจเรื่องเล็กๆน้อยๆของเราจนเราคิดว่ามันไม่เหมือนพี่ดูแลน้องอ่ะ เราสัมผัสได้แบบนั้น แล้วเราก็สัมผัสได้อีกว่าความรู้สึกเรามันก็เริ่มแปลกๆไป เราคิดถึงพี่เขาทุกวันจนเราปฏิเสธไม่ได้ละว่าเราชอบพี่เขาไปแล้ว หลายการกระทำของพี่เขาที่ทำให้เราก็คิดไปไกลว่าพี่เขาชอบเรา(ป่าววะ) เราเขินนะ แต่กวนตีนกลบเกลื่อน เราเป็นคนนิสัยเฮฮาแบบนี้อยู่ละ เลยรอดไปที่ไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้พี่เขารู้ เพราะระหว่างเรากับพี่เขายังไม่ชัดเจน เลยยังไม่กล้าแสดงอาการมาก เวลาที่พี่เขากลับบ้านก่อน เรายังเคลียร์งานไม่เสร็จ ก็จะโทรมาถามเราว่ากลับบ้านยัง ถึงบ้านยังไรงี้ พี่เขาเล่นกล้องด้วย ก็จะชอบให้เรามาเป็นแบบให้ พี่เขาชอบอะไรคล้ายๆกับเราหลายอย่าง ไปไหนไปกันตลอด เวลาเราเหนื่อยเราท้อ พี่เขาก็จะอยู่ข้างๆเราเสมอ เราชอบตัวเองเวลาอยู่กับพี่เขา เรารู้สึกกับพี่เขาคนเดียว ทั้งๆที่ที่เราทำงานมีคนเข้ามาจีบเราอยู่นะสองสามคนนี่แหละมั้ง เป็นผชหมด แต่เราไม่ได้คิดอะไรด้วยเลย ทั้งๆที่เขาก็ทำดีกับเรานะ เราเป็นแบบนี้กับพี่เขาแค่คนเดียว พี่เขาทำให้เราเริ่มเปิดใจกับความรักอีกครั้ง ทั้งๆที่ปิดมานานมาก เหมือนที่เราเคยได้ยินประโยคนึงที่บอกว่า"ถ้าเจ็บมาเยอะ ถ้ายังไม่พร้อม ก็ควรปิดใจไว้ก่อน รอให้มันถึงเวลาของมัน ถึงวันนั้นเราไม่อยากเปิด เขาก็จะเปิดเข้ามาเองอยู่ดี"
เราเริ่มต้นที่จะมีความรักอีกครั้งเพราะผญคนนี้ เราหาใครคนนั้นเจอแล้ว คนที่เราจะรักโดยที่ไม่มีภาพของแฟนเก่าเข้ามาแทรก เราทำได้แล้ว เราก้าวผ่านอดีตได้แล้ว อยากขอบคุณพี่เขาที่ทำให้กำแพงในหัวใจของเรามันพังลง ขอบคุณความบังเอิญทุกอย่าง ตอนนี้เรากับพี่เขาคบกันแล้วนะ 💖
เรากับพี่เขาเคยอยู่รร.ประถมด้วยกัน แต่เรายังไม่รู้จักกัน
เราย้ายเข้ามารร.มัธยม แต่พี่เขาก็จบออกไปก่อน
เพื่อนสนิทเรารู้จักกับพี่เขา แต่เราไม่รู้เรื่อง
เราเดินผ่านกันหลายครั้งแต่เราไม่เคยคุยกันเลย คนรู้จักเราทั้งสองคนต่างเชื่อมโยงกันไปหมด
ที่ผ่านมามันเหมือนเส้นขนานมาตลอด
เคยคิดนะว่าทำไมโลกเหวี่ยงเขาเข้ามาในชีวิตเราช้าจัง แต่ก็ยังดีที่สุดท้ายแล้วโลกก็เหวี่ยงเราสองคนให้มารู้จักกันเพราะความบังเอิญ 😁
เพราะยังคงมีความเชื่อเลยทำให้เราได้เจอรักครั้งใหม่ทั้งๆที่ปิดหัวใจมานาน
คือเราเลิกกับแฟนเก่ามานานแล้ว ช่วงที่เราโสดก็มีคนเข้ามาจีบเข้ามาคุยด้วยเรื่อยๆ เราไม่ใช่คนสวยนะแต่เราจัดอยู่ในผญน่ารักมากกว่า เราเป็นคนที่ชอบยิ้มเป็นปกติอยู่แล้ว เลยทำให้เราดูเหมือนคนเฟรนลี่ เข้าถึงง่าย เลยทำให้มีคนมาชอบอยู่เป็นระยะ (แม้แต่ตอนเรามีแฟนแล้วก็ยังมีคนมาจีบ แต่เราบอกแฟนตลอดว่าคนนั้นคนนี้มาจีบนะ วางเพลิงมันมะไรงี้55555) แต่ใจเรายังไม่สามารถจะเปิดรับใครเข้ามาได้จริงๆอ่ะ ใครที่มาจีบเรา เราก็ปฏิเสธตลอด เราก็บอกไปตามตรงว่าเพราะอะไร เราไม่อยากให้ใครต้องมารอเรา เราเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายนะ แต่เราก็แคร์ความรู้สึกเราอ่ะ มันอาจจะดูเห็นแก่ตัว แต่เราฝืนใจเราไม่ได้จริงๆ เราตั้งใจจะโสดแบบไม่มีใครแบบนี้ไปสักพักใหญ่ๆ อยู่กับเพื่อนให้มาก สนุกกับชีวิต โฟกัสเรื่องเรียน เรื่องกิน เรื่องเที่ยว โฟกัสสิ่งรอบๆที่ทำให้เราแฮปปี้ แต่เอาเข้าจริง เวลามันไม่เคยทำให้เราลืมแฟนเก่าได้เลย ความรู้สึกของเรามันยังบอกว่าเรายังรักเขา ยังคิดถึงเขาอยู่ ความรักของเรากับแฟนเก่ามันเริ่มจากเพื่อนสนิท เรียนมาด้วยกันตั้งแต่อนุบาล จนเข้ามหาลัย เรียกว่าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราเลย แต่พอเราคบกันเป็นแฟน กลับคบกันได้ไม่นาน พอไปด้วยกันสถานะนี้ไม่ได้ เราก็เลยต้องเลิกกัน แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ยังคุยกัน ยังปรึกษากันเหมือนเพื่อนปกติ แต่ความรู้สึกเรามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วว่ะ ระหว่างเราสองคนยังรักกันอยู่ ยังเป็นห่วงกันอยู่ ยังคิดถึงกัน ต่างคนก็ยังไม่มีใคร แต่มันไม่สามารถที่จะกลับมารักกันแบบเดิมได้แล้ว เนี่ยแหละมั้งที่เราถึงยังรักเขา อาจจะเพราะความผูกพันที่มันพันเราสองคนไว้ก็ได้
พอเราอยู่กับตัวเองให้มากๆ เราก็มีความคิดว่าสักวันมันก็ต้องมีใครสักคนแหละที่ทำให้เราเริ่มต้นใหม่ได้ แค่มันอาจจะยังไม่ใช่ตอนนี้
จนมาวันนึงที่เราฝันถึงพี่คนนึงที่เป็นผญแมนๆหน่อย ว่าเราได้ไปทำงานที่เดียวกับพี่เขา แล้วเราก็คบกับพี่เขา เราจำความฝันได้ประมาณนี้ ตื่นมาเรายังสงสัยเลยว่าเราไปฝันถึงพี่เขาได้ไง เรารู้จักพี่เขาคร่าวๆ ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัว ไม่เคยคุยกันเลย รู้จักแค่ในฐานะพี่เขาเป็นรุ่นพี่ที่รร(แต่เราย้ายมาไม่ทันพี่เขาหรอก พีเขาจบออกไปก่อน) ไม่มีเฟซบุ๊คกันด้วย แล้วตอนนี้เราก็เข้ามหาลัยแล้วนะ พี่เขาก็จบไปทำงานแล้ว อยู่ดีๆก็ฝันถึง ก็งงตัวเองเหมือนกัน จนผ่านมาได้ไม่กี่อาทิตย์ ก็ถึงวันที่14กุมภา วันที่เราไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล(วานเลนไทน์ก็วาเลนไทน์เถอะ55555) เป็นวันที่เราหงุดหงิดสุดตีนอ่ะ คนเยอะ วุ่นวายตามประสารพ.รัฐแหละ ขณะรอตรวจช่วงบ่าย เราก็เดินไป7-11(โมโหหิว) พนักงานให้อะไรสักอย่างมานี่แหละ มันแกะรูปหัวใจสีแดงอันเล็กๆออกมาได้ เราเลยเก็บไว้ มันน่ารักดี พอเราขึ้นไปรอตรวจ แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรือพรหม(เช็ดตรีน)กันแน่ เราเจอพี่คนนั้นนั่งรอตรวจเหมือนเรา เรามองหน้าพี่เขาแบบหน้างงๆจริงๆนะ พี่เขาก็มองเราเหมือนกัน อยู่ดีๆเราก็เผลอยิ้มให้พี่เขา พี่เขาก็ยิ้มตอบกลับมานะ ตอนนั้นเราเอ๋อ-มากอ่ะ55555 พี่เขาก็ถามว่าใช่น้องที่รรรึป่าว เราก็บอกว่าใช่ค่ะ แล้วก็คุยกันเรื่อยๆ แล้วต่างคนต่างแยกย้ายกัน จนผ่านมาเดือนนึง เรามาสมัครงานที่นึง เราแบบเห้ย โครตตกใจ พี่เขาทำงานที่นี่เว้ยยย ตอนเรากรอกใบสมัคร ความฝันที่เราเคยฝันมันผุดขึ้นมา ทั้งๆที่ลืมมันไปแล้วนะ มันเหมือนเป็นภาพเดจาวูอ่ะ
พอเราได้เข้ามาทำงานที่นี่ เรากับพี่เขาก็ได้พูดคุยกันมากขึ้น พี่เขาดูแลเราดีมากเลยนะ พี่เขาใส่ใจเรื่องเล็กๆน้อยๆของเราจนเราคิดว่ามันไม่เหมือนพี่ดูแลน้องอ่ะ เราสัมผัสได้แบบนั้น แล้วเราก็สัมผัสได้อีกว่าความรู้สึกเรามันก็เริ่มแปลกๆไป เราคิดถึงพี่เขาทุกวันจนเราปฏิเสธไม่ได้ละว่าเราชอบพี่เขาไปแล้ว หลายการกระทำของพี่เขาที่ทำให้เราก็คิดไปไกลว่าพี่เขาชอบเรา(ป่าววะ) เราเขินนะ แต่กวนตีนกลบเกลื่อน เราเป็นคนนิสัยเฮฮาแบบนี้อยู่ละ เลยรอดไปที่ไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้พี่เขารู้ เพราะระหว่างเรากับพี่เขายังไม่ชัดเจน เลยยังไม่กล้าแสดงอาการมาก เวลาที่พี่เขากลับบ้านก่อน เรายังเคลียร์งานไม่เสร็จ ก็จะโทรมาถามเราว่ากลับบ้านยัง ถึงบ้านยังไรงี้ พี่เขาเล่นกล้องด้วย ก็จะชอบให้เรามาเป็นแบบให้ พี่เขาชอบอะไรคล้ายๆกับเราหลายอย่าง ไปไหนไปกันตลอด เวลาเราเหนื่อยเราท้อ พี่เขาก็จะอยู่ข้างๆเราเสมอ เราชอบตัวเองเวลาอยู่กับพี่เขา เรารู้สึกกับพี่เขาคนเดียว ทั้งๆที่ที่เราทำงานมีคนเข้ามาจีบเราอยู่นะสองสามคนนี่แหละมั้ง เป็นผชหมด แต่เราไม่ได้คิดอะไรด้วยเลย ทั้งๆที่เขาก็ทำดีกับเรานะ เราเป็นแบบนี้กับพี่เขาแค่คนเดียว พี่เขาทำให้เราเริ่มเปิดใจกับความรักอีกครั้ง ทั้งๆที่ปิดมานานมาก เหมือนที่เราเคยได้ยินประโยคนึงที่บอกว่า"ถ้าเจ็บมาเยอะ ถ้ายังไม่พร้อม ก็ควรปิดใจไว้ก่อน รอให้มันถึงเวลาของมัน ถึงวันนั้นเราไม่อยากเปิด เขาก็จะเปิดเข้ามาเองอยู่ดี"
เราเริ่มต้นที่จะมีความรักอีกครั้งเพราะผญคนนี้ เราหาใครคนนั้นเจอแล้ว คนที่เราจะรักโดยที่ไม่มีภาพของแฟนเก่าเข้ามาแทรก เราทำได้แล้ว เราก้าวผ่านอดีตได้แล้ว อยากขอบคุณพี่เขาที่ทำให้กำแพงในหัวใจของเรามันพังลง ขอบคุณความบังเอิญทุกอย่าง ตอนนี้เรากับพี่เขาคบกันแล้วนะ 💖
เรากับพี่เขาเคยอยู่รร.ประถมด้วยกัน แต่เรายังไม่รู้จักกัน
เราย้ายเข้ามารร.มัธยม แต่พี่เขาก็จบออกไปก่อน
เพื่อนสนิทเรารู้จักกับพี่เขา แต่เราไม่รู้เรื่อง
เราเดินผ่านกันหลายครั้งแต่เราไม่เคยคุยกันเลย คนรู้จักเราทั้งสองคนต่างเชื่อมโยงกันไปหมด
ที่ผ่านมามันเหมือนเส้นขนานมาตลอด
เคยคิดนะว่าทำไมโลกเหวี่ยงเขาเข้ามาในชีวิตเราช้าจัง แต่ก็ยังดีที่สุดท้ายแล้วโลกก็เหวี่ยงเราสองคนให้มารู้จักกันเพราะความบังเอิญ 😁