สวัสดีครับ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผม ผมจะมาเล่า ชีวิตรักของผมที่ผมเลวเองครับ ผมอายุ 23 ครับมีแฟนมาแล้ว 4 คน
คนแรกครับ เป็นความรักแบบเด็กๆ คือยังเด็กน้อยครับ คบกันตอน ม.3 คบแค่ 3 เดือนสรุปความได้ว่าเราเป็นเพื่อนกันดีกว่าครับ คนนี้ตอนนี้ผมสนิทมากๆครับ
คนที่ 2 คบ ม.3 เทอม 2 ครับเธอเป็นคนที่แตกต่างกับผมมาก เธอเป็นเด็กเรียน บ้านเธอรวยมาก ตอนนั้นผมไปเข้าค่ายลูกเสือแห่งชาติ ที่ จังหวัดตรัง สิบกว่าวันพอกลับมาถึงบ้านเธอสอบติดโรงเรียนดังของไทยย่าน นครปฐมครับแล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย งงไหม ผมก็งงครับ
เอาล่ะมาถึงคนที่ 3 คนนี้ผมคบนานที่สุดแล้ว เรารู้จักกันแบบงงๆครับ คือตอนนั้นผมเล่น บาสเก็ตบอลครับ ผมเล่นกับเพื่อนสนิทเขาครับก็คุยกันแต่เพื่อนสนิทเขา คุยกันจนแบบเกือบเป็นแฟนกันเลยแหละ หลังจากนั้นเราก็ปิดเทอมครับ ผมขึ้น ม.4 แล้วน้องๆ สองคนนี้ก็ ม.2 ครับเราคุยมาสักพักกับคนที่ผมเล่นบาสด้วย แต่สุดท้ายผมก็เริ่มรู้สึกกับเพื่อนของน้องคนนี้มากขึ้น เลยเริ่มจีบครับ เธอค่อนข้างเป็นสาวห้าว เลยทีเดียว ผมเล่นบาสถึง 5 โมงเย็นผมจะเห็นเธอเดินออกจากโรงเรียนทุกวันครับ ถึงผมจะเล่นบาสอยู่ผมก็ทิ้งบาสแล้วบอกเพื่อนว่า “แปบนะ เดี๋ยวกูมา” แล้วผมก็เดินไปส่งเขาที่รถรับส่งทุกวันผมทำแบบนี้ 1 เทอมแต่ก็ได้เท่านั้น เบอร์โทรเขาผมยังไม่มีเลยไปขอเพื่อนสนิทเขาก็ไม่ได้ จนมีวันนึง มีเบอร์แปลกๆส่งข้อความาหาผม ส่งมาว่า “นี่คือเบอร์ ป็อปนะ 085322XXXXX ลืมบอกไปเธอชื่อ ป็อปนะ แต่เบอร์ที่ส่งมายังคงเป็นความลับ ผมถามเพื่อนๆเขาเพื่อจะขอบคุณ แต่ช่างเถอะ ผมก็คุยกับป็อป อีก 3 เดือนผมบอกรักป็อปวัน ปีใหม่ ปี 2010 เธอส่ง SMS กลับมาว่ารักผมเหมือนกัน หลังจากนั้นเราก็เป็ฯแฟนกัน เกือบจบ ม.4 ผมได้จับมือเขาครั้งแรก ผมดีใจมากๆเลย ณ เวลานั้น เวลาเราเรียนพักเที่ยงผมกับป็อปก็เอาข้าวมากินกันคือห่อข้าวมากจากบ้านกัน ผมขึ้น ม.5 ป็อปก็ม.3แล้ว มีวันหนึ่งผมแข่งบาส เป็นวันที่ทำให้ผมเลิกเล่นบาสจนเกือบเรียนจบเลย กระดูกข้อเท้าผมแตก แต่ผมไม่บอกเขา ผมทนเจ็บทั้งวันเพื่อบอกให้ป็อปรู้ว่าผมไม่เป็นอะไร ตอนเย็นผมก็เดินไปส่งเขาขึ้นรถรู้ไหมตอนจะกลับมา โรงเรียนผมทำยังไง ผมเรียนสามล้อมารับจากจุดที่ส่งเขา ซึ่งห่างจากประตู โรงเรียนแค่สามร้อยเมตรเอง แต่ผมทนกับความเจ็บนั้นไม่ไหวแล้ว ตลกตัวเองจัง แต่เราก็มีทะเลาะกันนะเธอเป็นคนไม่ถนัดวิชาเลขแต่ผมถนัด เวลาเราอ่านหนังสือเราชอบทะเลาะกันบ่อย ส่วนใหญ่ก็ผมนั่นแหละ ที่หาเรื่องเขา ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน พอผมอยู่ ม.6 ป็อปขึ้น ม.4 เราคบกับแบบคนรู้ทั้ง โรงเรียน จนผมเข้ามหาวิทยาลัย เราเริ่มห่างกัน ผมเรียนที่ชลบุรี ช่วงรับน้อง สามเดือนแรกผมไม่ได้ใช้โทรศัพท์เลย จะโทรได้แค่รุ่นพี่ให้โทร โทรที่ตู้ในรุ่นต่อแถวกันกระจาย ผมชอบมากเวลาตู้เหรียญเต็มเพราะผมใช้บัตรเสียบตู้ ผมจะได้โทรหาแฟนผมนานๆ ตอนปี 1 ผมมีเพื่อนสนิทที่เป็น ผญ 1 คนคือเราอ่านหนังสือด้วยกัน จนสุดท้ายผมโดนแฟนเพื่อนผมบอกว่าเป็นชู้แหนะ ปีนี้เราแถบไม่ได้เจอกันเลยถึงพ้นสามเดือนใช้มือถือได้แต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้กลับบ้านเลย เลิกเรียน 4 โมงพี่ๆก็พาออกกำลังกาย กินข้าวทำกิจกรรมถึงเที่ยงคืน จะเอาเวลาไหนไปคุยไปเจอเนี่ย คบกันมาจนผมปี 2 เราได้เจอกันบ่อยขึ้นผมแอบไปหาแบบไม่บกเขาหลายครั้ง อยากให้เขาดีใจ ก็รู้สึกว่าเรารักกันดีนะ แล้วผมก็มีรุ่นน้อง ผญเข้ามา น้องเขานิสัยดีน่ารัก เรียนบัญชี เราสนิทกันมากไปจนบางทีผมลืมแฟนตัวเอง (เลวไหม) จนเราเริ่มรู้สึกกันและกันมากไปน้องเขาเลยบอกขอห่างเนื่องจากกลัวป็อปว่า เราก็เสียใจนะ ที่สุดท้ายเราเลิกคุยกันเพราะเรารู้สึกดีกับน้องเขาไปแล้ว
ปี 2 เราอยากให้ป็อปมาหาเราที่มหาวิทยาลัยมากเลย เราเหงาเราอยากเจอ คนอ่านคงคิดว่า อยากเจไม่นั่งรถไปหาวะ ผมอยากไปมากติดตรงต้องเรียน 6 วันนี่แหละ แต่เราก็มีโอกาสเจอกันบ้าง
ปี 3 ผมเริ่มอิสระมากขึ้นไม่ได้อยู่กับน้องตลอดเพราะเป็นปีปกครองแล้ว ป็อปเข้ามหวิทยาลัยแล้ว ผมดีใจมากๆเลยเธอเรียนเก่งมาก เธอติดมหาวิทยาลัยดังแถวคลองหลวง คณะเธอมีเมสซี่เจด้วย เราคุยกันน้อยลงเธอเริ่มทำกิจกรรม ความคิดเราต่างกันมากขึ้น แต่ปีนี้ผมไปหาเขาบ่อยขึ้น แต่ก็ไปหาได้ไม่กี่ชั่วโมงผมชอบไปสายเพราะนั่งรถไกล ไปหาเขาอยู่หอในเราก็ไม่มีที่นอนเราเลยต้องไปกลับ เราเจอกับเรากินข้าวอ่านหนังสือที่หอสมุด เป็นช่วงเวลาที่ดีแต่มันก็อีกตามเคยผม มี ผญเข้ามาอีก น้องคนนี้เข้าปี 1 บัญชี เขาดูแลผมดีมาก เป็นเลขาผมที่สภานิสิต เลยเหมือนพวกแก่ๆมีเลขาเลย ทำห้องให้ตลอดอยู่ทำงานดึกเราก็นอนที่หอด้วยกัน แต่จริงๆก็ไม่ได้มีอะไรกันนะ จนวันหนึ่งน้องเขาถามว่าจะเลือกใคร ตายละไงหละที่นี้ช่วงปิดเทอมขึ้นปีสี่ คิดว่าผมเลือกใคร ป็อปไง แต่งานนี้ผมมีน้ำตาเลยแหละ แต่เราคิดดูแล้วเรารักป็อปมากกว่าจน ปีสี่ ผมเกิดเครียดเนื่องจากใกล้จบ เรื่องที่ฝึกงานป็อปเรียนหนักขึ้น อ่านหนังสือตลอดผมโทรไปเขาบอกอ่านหนังสือก่อนเขาโทรมาผมไม่ว่าง แล้วเราจะปรึกษาใครหละเราก็เริ่มมีเพื่อนคุยกับเพื่อนมากขึ้นเขาอยู่กับเพื่อนจนเราคุยกันน้อยลงทุกวันๆ จนวันหนึ่งผมไปเล่นเกมเขาโทรมาเราแบบอยากเล่นเกมด้วยเขาก็งอแง คืออารมณ์ตอนนั้นผมได้ที่ฝึกงานแล้วครับ ผมต้องไปฝึกงานปี5 อีก 1 ปีเต็มที่ต่างประเทศ ความรู้สึกผมคือเขาเรียนเขาจะปรึกษาใครเราไม่มีโทรศัพท์ใช้เพราะเราทำงานในที่ที่ไม่มีสัญญาณ เลย แล้วแบบเราอยากให้เขามีคนที่ดีมาดูแลเพราะผมเป็นคนอารมณ์ร้อนเอาแต่ใจที่สุด บางครั้งทะเลาะกันเรื่องดาราเกาหลีคือแบบ ผมชอบนะเกาหลีอะ แต่คือเราอยากให้แฟนเราสนใจเรามากกว่าเกาหลี เราเลยบอกเลิกนางไปตอนนั้นเรารู้สึกแบบนั้นเลย ผมบอกเลิกเขาวันที่ 23 พ.ค. 2559 เราคบกันมา 6 ปี 23วัน แล้วผมก็ไปเมาเจอรุ่นน้องคนนึง แล้วเราก็ได้ เป็นแฟน กัน ช่วงเวลาที่คบกันคือผมคิดว่าอยากรู้ว่าผมจะรักคนใหม่ไหม แต่ผมไม่ลืมป็อปเลยไม่ว่ายังไง ผมมันโคตรไม่ดีเลย ผมแบบนึกถึงป็อปทุกวัน แต่ป็อปคิดว่าผมเลิกเพราะมีคนใหม่ แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น เขาบล็อกผมทุกๆอย่าง FACEBOOK TWITTER IG LINE เบอร์แต่เวลาผมมีสัญญาณเน็ตผมจะโทรหาเขาผ่าน SKYPE นะ เขาไม่ฟังผมหรอกแต่ผมอย่ากบ่น แล้วอยากได้ยินเสียงเขา ปัจจุบันนี้เราเลิกกันมา 10 เดือนกว่าแล้ว
บางครั้งคนเรามักไม่เห็นคุณค่าของคนที่เขารักเรา จนเสียมันไป แล้วบางครั้งคนที่บอกเลิกก่อนไม่ใช่ว่าไม่เสียใจนะแค่รู้สึกเรามันไม่ดีพอ สุดท้ายเราอยากบอกว่าเรารักป็อปนะ
ปล.ขณะเราพิมพ์เราอยู่กลางทะเลกำลังเดินทางไปประเทศเคนยา
ปล2/ ขอโทษที่เห็นแก่ตัว เราอยากบอกป็อปว่า เค้ารู้แล้วว่าเค้ารักใคร อยากไปเที่ยวด้วยกันอีกครั้ง อยากมองหน้าอีกแค่ ชม.ก็ยังดีอยากขอคืนดีแล้วอยากบอกว่า เค้าจะมีแค่แกคนเดียว SKY27 จาก L.ki
กวา่จะรู้ว่ารักมาก
คนแรกครับ เป็นความรักแบบเด็กๆ คือยังเด็กน้อยครับ คบกันตอน ม.3 คบแค่ 3 เดือนสรุปความได้ว่าเราเป็นเพื่อนกันดีกว่าครับ คนนี้ตอนนี้ผมสนิทมากๆครับ
คนที่ 2 คบ ม.3 เทอม 2 ครับเธอเป็นคนที่แตกต่างกับผมมาก เธอเป็นเด็กเรียน บ้านเธอรวยมาก ตอนนั้นผมไปเข้าค่ายลูกเสือแห่งชาติ ที่ จังหวัดตรัง สิบกว่าวันพอกลับมาถึงบ้านเธอสอบติดโรงเรียนดังของไทยย่าน นครปฐมครับแล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย งงไหม ผมก็งงครับ
เอาล่ะมาถึงคนที่ 3 คนนี้ผมคบนานที่สุดแล้ว เรารู้จักกันแบบงงๆครับ คือตอนนั้นผมเล่น บาสเก็ตบอลครับ ผมเล่นกับเพื่อนสนิทเขาครับก็คุยกันแต่เพื่อนสนิทเขา คุยกันจนแบบเกือบเป็นแฟนกันเลยแหละ หลังจากนั้นเราก็ปิดเทอมครับ ผมขึ้น ม.4 แล้วน้องๆ สองคนนี้ก็ ม.2 ครับเราคุยมาสักพักกับคนที่ผมเล่นบาสด้วย แต่สุดท้ายผมก็เริ่มรู้สึกกับเพื่อนของน้องคนนี้มากขึ้น เลยเริ่มจีบครับ เธอค่อนข้างเป็นสาวห้าว เลยทีเดียว ผมเล่นบาสถึง 5 โมงเย็นผมจะเห็นเธอเดินออกจากโรงเรียนทุกวันครับ ถึงผมจะเล่นบาสอยู่ผมก็ทิ้งบาสแล้วบอกเพื่อนว่า “แปบนะ เดี๋ยวกูมา” แล้วผมก็เดินไปส่งเขาที่รถรับส่งทุกวันผมทำแบบนี้ 1 เทอมแต่ก็ได้เท่านั้น เบอร์โทรเขาผมยังไม่มีเลยไปขอเพื่อนสนิทเขาก็ไม่ได้ จนมีวันนึง มีเบอร์แปลกๆส่งข้อความาหาผม ส่งมาว่า “นี่คือเบอร์ ป็อปนะ 085322XXXXX ลืมบอกไปเธอชื่อ ป็อปนะ แต่เบอร์ที่ส่งมายังคงเป็นความลับ ผมถามเพื่อนๆเขาเพื่อจะขอบคุณ แต่ช่างเถอะ ผมก็คุยกับป็อป อีก 3 เดือนผมบอกรักป็อปวัน ปีใหม่ ปี 2010 เธอส่ง SMS กลับมาว่ารักผมเหมือนกัน หลังจากนั้นเราก็เป็ฯแฟนกัน เกือบจบ ม.4 ผมได้จับมือเขาครั้งแรก ผมดีใจมากๆเลย ณ เวลานั้น เวลาเราเรียนพักเที่ยงผมกับป็อปก็เอาข้าวมากินกันคือห่อข้าวมากจากบ้านกัน ผมขึ้น ม.5 ป็อปก็ม.3แล้ว มีวันหนึ่งผมแข่งบาส เป็นวันที่ทำให้ผมเลิกเล่นบาสจนเกือบเรียนจบเลย กระดูกข้อเท้าผมแตก แต่ผมไม่บอกเขา ผมทนเจ็บทั้งวันเพื่อบอกให้ป็อปรู้ว่าผมไม่เป็นอะไร ตอนเย็นผมก็เดินไปส่งเขาขึ้นรถรู้ไหมตอนจะกลับมา โรงเรียนผมทำยังไง ผมเรียนสามล้อมารับจากจุดที่ส่งเขา ซึ่งห่างจากประตู โรงเรียนแค่สามร้อยเมตรเอง แต่ผมทนกับความเจ็บนั้นไม่ไหวแล้ว ตลกตัวเองจัง แต่เราก็มีทะเลาะกันนะเธอเป็นคนไม่ถนัดวิชาเลขแต่ผมถนัด เวลาเราอ่านหนังสือเราชอบทะเลาะกันบ่อย ส่วนใหญ่ก็ผมนั่นแหละ ที่หาเรื่องเขา ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน พอผมอยู่ ม.6 ป็อปขึ้น ม.4 เราคบกับแบบคนรู้ทั้ง โรงเรียน จนผมเข้ามหาวิทยาลัย เราเริ่มห่างกัน ผมเรียนที่ชลบุรี ช่วงรับน้อง สามเดือนแรกผมไม่ได้ใช้โทรศัพท์เลย จะโทรได้แค่รุ่นพี่ให้โทร โทรที่ตู้ในรุ่นต่อแถวกันกระจาย ผมชอบมากเวลาตู้เหรียญเต็มเพราะผมใช้บัตรเสียบตู้ ผมจะได้โทรหาแฟนผมนานๆ ตอนปี 1 ผมมีเพื่อนสนิทที่เป็น ผญ 1 คนคือเราอ่านหนังสือด้วยกัน จนสุดท้ายผมโดนแฟนเพื่อนผมบอกว่าเป็นชู้แหนะ ปีนี้เราแถบไม่ได้เจอกันเลยถึงพ้นสามเดือนใช้มือถือได้แต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้กลับบ้านเลย เลิกเรียน 4 โมงพี่ๆก็พาออกกำลังกาย กินข้าวทำกิจกรรมถึงเที่ยงคืน จะเอาเวลาไหนไปคุยไปเจอเนี่ย คบกันมาจนผมปี 2 เราได้เจอกันบ่อยขึ้นผมแอบไปหาแบบไม่บกเขาหลายครั้ง อยากให้เขาดีใจ ก็รู้สึกว่าเรารักกันดีนะ แล้วผมก็มีรุ่นน้อง ผญเข้ามา น้องเขานิสัยดีน่ารัก เรียนบัญชี เราสนิทกันมากไปจนบางทีผมลืมแฟนตัวเอง (เลวไหม) จนเราเริ่มรู้สึกกันและกันมากไปน้องเขาเลยบอกขอห่างเนื่องจากกลัวป็อปว่า เราก็เสียใจนะ ที่สุดท้ายเราเลิกคุยกันเพราะเรารู้สึกดีกับน้องเขาไปแล้ว
ปี 2 เราอยากให้ป็อปมาหาเราที่มหาวิทยาลัยมากเลย เราเหงาเราอยากเจอ คนอ่านคงคิดว่า อยากเจไม่นั่งรถไปหาวะ ผมอยากไปมากติดตรงต้องเรียน 6 วันนี่แหละ แต่เราก็มีโอกาสเจอกันบ้าง
ปี 3 ผมเริ่มอิสระมากขึ้นไม่ได้อยู่กับน้องตลอดเพราะเป็นปีปกครองแล้ว ป็อปเข้ามหวิทยาลัยแล้ว ผมดีใจมากๆเลยเธอเรียนเก่งมาก เธอติดมหาวิทยาลัยดังแถวคลองหลวง คณะเธอมีเมสซี่เจด้วย เราคุยกันน้อยลงเธอเริ่มทำกิจกรรม ความคิดเราต่างกันมากขึ้น แต่ปีนี้ผมไปหาเขาบ่อยขึ้น แต่ก็ไปหาได้ไม่กี่ชั่วโมงผมชอบไปสายเพราะนั่งรถไกล ไปหาเขาอยู่หอในเราก็ไม่มีที่นอนเราเลยต้องไปกลับ เราเจอกับเรากินข้าวอ่านหนังสือที่หอสมุด เป็นช่วงเวลาที่ดีแต่มันก็อีกตามเคยผม มี ผญเข้ามาอีก น้องคนนี้เข้าปี 1 บัญชี เขาดูแลผมดีมาก เป็นเลขาผมที่สภานิสิต เลยเหมือนพวกแก่ๆมีเลขาเลย ทำห้องให้ตลอดอยู่ทำงานดึกเราก็นอนที่หอด้วยกัน แต่จริงๆก็ไม่ได้มีอะไรกันนะ จนวันหนึ่งน้องเขาถามว่าจะเลือกใคร ตายละไงหละที่นี้ช่วงปิดเทอมขึ้นปีสี่ คิดว่าผมเลือกใคร ป็อปไง แต่งานนี้ผมมีน้ำตาเลยแหละ แต่เราคิดดูแล้วเรารักป็อปมากกว่าจน ปีสี่ ผมเกิดเครียดเนื่องจากใกล้จบ เรื่องที่ฝึกงานป็อปเรียนหนักขึ้น อ่านหนังสือตลอดผมโทรไปเขาบอกอ่านหนังสือก่อนเขาโทรมาผมไม่ว่าง แล้วเราจะปรึกษาใครหละเราก็เริ่มมีเพื่อนคุยกับเพื่อนมากขึ้นเขาอยู่กับเพื่อนจนเราคุยกันน้อยลงทุกวันๆ จนวันหนึ่งผมไปเล่นเกมเขาโทรมาเราแบบอยากเล่นเกมด้วยเขาก็งอแง คืออารมณ์ตอนนั้นผมได้ที่ฝึกงานแล้วครับ ผมต้องไปฝึกงานปี5 อีก 1 ปีเต็มที่ต่างประเทศ ความรู้สึกผมคือเขาเรียนเขาจะปรึกษาใครเราไม่มีโทรศัพท์ใช้เพราะเราทำงานในที่ที่ไม่มีสัญญาณ เลย แล้วแบบเราอยากให้เขามีคนที่ดีมาดูแลเพราะผมเป็นคนอารมณ์ร้อนเอาแต่ใจที่สุด บางครั้งทะเลาะกันเรื่องดาราเกาหลีคือแบบ ผมชอบนะเกาหลีอะ แต่คือเราอยากให้แฟนเราสนใจเรามากกว่าเกาหลี เราเลยบอกเลิกนางไปตอนนั้นเรารู้สึกแบบนั้นเลย ผมบอกเลิกเขาวันที่ 23 พ.ค. 2559 เราคบกันมา 6 ปี 23วัน แล้วผมก็ไปเมาเจอรุ่นน้องคนนึง แล้วเราก็ได้ เป็นแฟน กัน ช่วงเวลาที่คบกันคือผมคิดว่าอยากรู้ว่าผมจะรักคนใหม่ไหม แต่ผมไม่ลืมป็อปเลยไม่ว่ายังไง ผมมันโคตรไม่ดีเลย ผมแบบนึกถึงป็อปทุกวัน แต่ป็อปคิดว่าผมเลิกเพราะมีคนใหม่ แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น เขาบล็อกผมทุกๆอย่าง FACEBOOK TWITTER IG LINE เบอร์แต่เวลาผมมีสัญญาณเน็ตผมจะโทรหาเขาผ่าน SKYPE นะ เขาไม่ฟังผมหรอกแต่ผมอย่ากบ่น แล้วอยากได้ยินเสียงเขา ปัจจุบันนี้เราเลิกกันมา 10 เดือนกว่าแล้ว
บางครั้งคนเรามักไม่เห็นคุณค่าของคนที่เขารักเรา จนเสียมันไป แล้วบางครั้งคนที่บอกเลิกก่อนไม่ใช่ว่าไม่เสียใจนะแค่รู้สึกเรามันไม่ดีพอ สุดท้ายเราอยากบอกว่าเรารักป็อปนะ
ปล.ขณะเราพิมพ์เราอยู่กลางทะเลกำลังเดินทางไปประเทศเคนยา
ปล2/ ขอโทษที่เห็นแก่ตัว เราอยากบอกป็อปว่า เค้ารู้แล้วว่าเค้ารักใคร อยากไปเที่ยวด้วยกันอีกครั้ง อยากมองหน้าอีกแค่ ชม.ก็ยังดีอยากขอคืนดีแล้วอยากบอกว่า เค้าจะมีแค่แกคนเดียว SKY27 จาก L.ki