สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 37
เคยโดนค่ะ แนะนำนะคะ พรุ่งนี้กลับไปที่สถานีค่ะ แจ้งความดำเนินคดี กับคนจับลิขสิทธิ์ว่ามันแอบอ้างไถ่ตัง ปริ้นข้อมูลจากเว็บไปยืนยันด้วยก้ดี ว่าไม่ผิดลิขสิทธิ์
ชื่อต้องมีอยู่แล้วค่ะ เพราะเขาแจ้งความเรา เขาต้องหาชื่อคนแจ้งได้ แล้วตำรวจจะบอกว่า แจ้งไม่ได้นะครับนู่นนี่ ตำรวจคนไหนบอก ถ่ายคลิป และชื่อไว้ให้ดี
กลับมาบ้าน เข้าเว็บจเรตำรวจ ยื่นข้อมูลขอสอบตำรวจท่านนั้นค่ะ ว่าสงสัยจะเกี่ยวกับพวกนำจับลิขสิทธิ์ อาจมีนอกมีในกันถึงไม่ให้แจ้งความ
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ตำรวจนายนั้นจะถูกตั้งสอบค่ะ เอาเป็นว่าเงินไม่ได้คืน แต่ทำให้ตำรวจสถานีนั้นเดือนร้อนกับการหาข้อแก้ตัวได้สักพักค่ะ อย่าไปยอมมัน ถ้ามันโทรมาให้ถอนข้อร้องเรียน ก็อย่ายอม อัดเสียงมันไว้ ส่งจเรอีกรอบ แล้วบอกมันว่าจะไปแจ้งความว่าถูกข่มขู่
ตำรวจรู้กฎหมาย ทำไมจะไม่รู้ว่าอิพวกจับลิขสิทธิ์ส่วนใหญ่มันจะไถ่ตังกันทั้งนั้น ตำรวจต้องรับผิดชอบด้วย ไม่เป็นที่พึ่งให้ประชาชนเลย
ชื่อต้องมีอยู่แล้วค่ะ เพราะเขาแจ้งความเรา เขาต้องหาชื่อคนแจ้งได้ แล้วตำรวจจะบอกว่า แจ้งไม่ได้นะครับนู่นนี่ ตำรวจคนไหนบอก ถ่ายคลิป และชื่อไว้ให้ดี
กลับมาบ้าน เข้าเว็บจเรตำรวจ ยื่นข้อมูลขอสอบตำรวจท่านนั้นค่ะ ว่าสงสัยจะเกี่ยวกับพวกนำจับลิขสิทธิ์ อาจมีนอกมีในกันถึงไม่ให้แจ้งความ
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ตำรวจนายนั้นจะถูกตั้งสอบค่ะ เอาเป็นว่าเงินไม่ได้คืน แต่ทำให้ตำรวจสถานีนั้นเดือนร้อนกับการหาข้อแก้ตัวได้สักพักค่ะ อย่าไปยอมมัน ถ้ามันโทรมาให้ถอนข้อร้องเรียน ก็อย่ายอม อัดเสียงมันไว้ ส่งจเรอีกรอบ แล้วบอกมันว่าจะไปแจ้งความว่าถูกข่มขู่
ตำรวจรู้กฎหมาย ทำไมจะไม่รู้ว่าอิพวกจับลิขสิทธิ์ส่วนใหญ่มันจะไถ่ตังกันทั้งนั้น ตำรวจต้องรับผิดชอบด้วย ไม่เป็นที่พึ่งให้ประชาชนเลย
ความคิดเห็นที่ 5
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5756/2551
พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 4, 22
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 4, 6, 8, 15, 27, 31, 61, 70, 75, 76 และให้ผ้าเช็ดหน้า กระเป๋าสตางค์ พัด พัดลม และที่คลุมผมอาบน้ำ ของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ดังกล่าวตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ และสั่งให้จ่ายเงินค่าปรับฐานละเมิดลิขสิทธิ์กึ่งหนึ่งให้แก่ผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
จำเลยให้การรับสารภาพ
ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า มีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยเสียก่อนว่า งานตามฟ้องยังเป็นงานที่มีลิขสิทธิ์อยู่หรือไม่ เห็นว่า คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องกล่าวอ้างว่าผู้เสียหายเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในงานที่นำภาพตัวการ์ตูนโดราเอมอนมาดัดแปลงเป็นงานศิลปะ ใช้ประยุกต์กับวัสดุสิ่งของ เครื่องใช้ เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มและนำมาใช้ประโยชน์ทางการค้า ลักษณะงานตามฟ้องจึงเข้าลักษณะเป็นงานศิลปประยุกต์ กล่าวคือ งานที่นำเอางานภาพการ์ตูนไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นนอกเหนือจากการชื่นชมในคุณค่าของตัวงานดังกล่าวนั้น โดยนำไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการค้าตามนิยามของคำว่า งานศิลปประยุกต์ ในมาตรา 4 พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เมื่อตามเอกสารท้ายฟ้องซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของคำฟ้องระบุไว้ว่า งานของผู้เสียหายมีการโฆษณาครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2512 ที่ประเทศญี่ปุ่น ดังนั้น เมื่องานศิลปประยุกต์ตามมาตรา 22 พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 บัญญัติไว้ว่าลิขสิทธิ์ในงานศิลปประยุกต์ให้มีอายุ 25 ปี นับแต่ได้มีการโฆษณาเป็นครั้งแรก เมื่องานตามฟ้องมีการโฆษณางานครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2512 งานดังกล่าวซึ่งมีอายุการคุ้มครองลิขสิทธิ์ 25 ปี นับแต่ได้มีการโฆษณาเป็นครั้งแรกจึงมีอายุการคุ้มครองอยู่ถึงเพียงวันที่ 1 ธันวาคม 2537 ขณะเกิดเหตุตามฟ้องคดีนี้ในวันที่ 3 สิงหาคม 2549 งานที่นำภาพตัวการ์ตูนโดราเอมอนมาดัดแปลงเป็นงานศิลปะ ใช้ประยุกต์กับวัสดุสิ่งของ เครื่องใช้เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มและนำมาใช้ประโยชน์ทางการค้าตามฟ้องจึงไม่มีลิขสิทธิ์อีก ต่อไป การกระทำของจำเลยจึงไม่อาจเป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์มา นั้น ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศเห็นพ้องด้วยในผล กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยในปัญหาข้ออื่นตามอุทธรณ์ของโจทก์ต่อไปเพราะไม่อาจ เปลี่ยนแปลงผลแห่งคดีไปได้ อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน
พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 4, 22
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 4, 6, 8, 15, 27, 31, 61, 70, 75, 76 และให้ผ้าเช็ดหน้า กระเป๋าสตางค์ พัด พัดลม และที่คลุมผมอาบน้ำ ของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ดังกล่าวตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ และสั่งให้จ่ายเงินค่าปรับฐานละเมิดลิขสิทธิ์กึ่งหนึ่งให้แก่ผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
จำเลยให้การรับสารภาพ
ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า มีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยเสียก่อนว่า งานตามฟ้องยังเป็นงานที่มีลิขสิทธิ์อยู่หรือไม่ เห็นว่า คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องกล่าวอ้างว่าผู้เสียหายเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในงานที่นำภาพตัวการ์ตูนโดราเอมอนมาดัดแปลงเป็นงานศิลปะ ใช้ประยุกต์กับวัสดุสิ่งของ เครื่องใช้ เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มและนำมาใช้ประโยชน์ทางการค้า ลักษณะงานตามฟ้องจึงเข้าลักษณะเป็นงานศิลปประยุกต์ กล่าวคือ งานที่นำเอางานภาพการ์ตูนไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นนอกเหนือจากการชื่นชมในคุณค่าของตัวงานดังกล่าวนั้น โดยนำไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการค้าตามนิยามของคำว่า งานศิลปประยุกต์ ในมาตรา 4 พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เมื่อตามเอกสารท้ายฟ้องซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของคำฟ้องระบุไว้ว่า งานของผู้เสียหายมีการโฆษณาครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2512 ที่ประเทศญี่ปุ่น ดังนั้น เมื่องานศิลปประยุกต์ตามมาตรา 22 พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 บัญญัติไว้ว่าลิขสิทธิ์ในงานศิลปประยุกต์ให้มีอายุ 25 ปี นับแต่ได้มีการโฆษณาเป็นครั้งแรก เมื่องานตามฟ้องมีการโฆษณางานครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2512 งานดังกล่าวซึ่งมีอายุการคุ้มครองลิขสิทธิ์ 25 ปี นับแต่ได้มีการโฆษณาเป็นครั้งแรกจึงมีอายุการคุ้มครองอยู่ถึงเพียงวันที่ 1 ธันวาคม 2537 ขณะเกิดเหตุตามฟ้องคดีนี้ในวันที่ 3 สิงหาคม 2549 งานที่นำภาพตัวการ์ตูนโดราเอมอนมาดัดแปลงเป็นงานศิลปะ ใช้ประยุกต์กับวัสดุสิ่งของ เครื่องใช้เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มและนำมาใช้ประโยชน์ทางการค้าตามฟ้องจึงไม่มีลิขสิทธิ์อีก ต่อไป การกระทำของจำเลยจึงไม่อาจเป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์มา นั้น ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศเห็นพ้องด้วยในผล กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยในปัญหาข้ออื่นตามอุทธรณ์ของโจทก์ต่อไปเพราะไม่อาจ เปลี่ยนแปลงผลแห่งคดีไปได้ อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน
แสดงความคิดเห็น
ลิขสิทธิ์โดเรม่อน ซองกันน้ำโดนล่อซื้อเรียกค่าปรับหลักแสน
ก็ส่งให้เค้าดู เค้าก็เลือกโดเรม่อนมา 2 โหล เละ ลายอื่นๆคละกันอีก 2 โหลรวม 4 โหลขอนัดรับจ่ายเงินปลายทาง
ซึ่งตอนแรก ก็ไม่กล้าเสี่ยงที่จะให้จ่ายเงินตอนรับของเพราะเน้นให้ลูกค้าโอนเงินแล้วค่อยไปหา.ซื้อตามสำเพ็ง แต่คิดว่าเค้ามีหน้าร้าน คงไม่กล้าโกงเลยไม่ลังเลที่จะหอบ 4 โหล
ไปส่งถึงที่(จากสาทร)ขับไปถึง เพชรเกษม บิ๊กซี ไกลมากค่ารถค่าน้ำมันเวลารถติดไม่คุ้มค่าส่งก็ไม่ได้ไร แล้วนางก็เสนอว่า 100 บาทเราก็เลยยินดีไปส่งให้ถึงที่ เลือกลายเสร็จรวมเงิน 2200 รวมค่ารถส่ง ตอนแรกเราบอกไปว่าขอให้เพื่อนไปส่งแทนนะคะ เพราะบ้านเรากับเพื่อนอยู่คนละทางกันเลยให้เพื่อนที่รู้จักไปส่งให้ เค้าก็ถาม ทำไมไม่ส่งเองไกลหรอ เพื่อนคนไหน ผู้หญิงหรือชาย และเราก็ให้เบอร์เพื่อนไป ไว้ให้นางติดต่อ (ขอเรียกคนนั้นว่าแอน) ตอนเช้าทักถามว่ามาส่งกี่โมง ซึ้งเราก็บอกไปแล้ว เลิกเรียน 5 โมงจะรีบไปไม่เกิน 1 ทุ่มถึงลูกค้า จากตอนแรกที่บอกจะให้เพื่อนไปส่งแทน ไปๆใสๆ เลยขับรถไปส่งด้วยกันหอบ4 โหลไปหาลูกค้า พอไปถึง ถ่ายภาพว่ามาอยู่ที่นั่นแล้ว แอนบอกให้รอ ที่เคเอฟซีจะเดินไปหา แล้วเราก็รอแอน นางมาก30นาทีได้ แอนบอกไม่มีคนเฝ้าร้าน เพราะขายเสื้อผ้าลูกค้าเยอะมาก เลยฝากลุงไปเอาแทน แล้วขอเบอร์ติดต่อไปลุงมาถึงประมาณ 18.40น. ใส่เสื้อดำ โทรมาแล้วยกมือเราก็ดีใจมาถึงสักที รอนานมาก เสร็จแล้วเค้าก็บอกมารับของแทนทั้งหมดกี่บาท เราก๋ 2200 บาทคะ ลุงให้เงินมาเราก็นับแล้วบอก พอดีนะคะ ขอบคุณคะงั้นกลับแล้ว
เสร็จปุ๊บ! เค้าก็โชว์บัตร บอกว่า คุณโดนล่อซื้อ ผมมาจับลิขสิทธิ์ของโดเรม่อน ซื้งที่ คนที่คุยแชทคุณแอนสั่งเรามา2 โหลเต็ม ๆ ก็เยอะอยู่คิดในใจ เสียดายเงินที่ไปซื้อมามากที่ต้องโดนยึดไปทั้งถุง นศ.อย่างเรา เงิน หลายพันเลย มันมีค่ามาก เสร็จมีเข้ามาอีกคน โชว์บัตรบอกว่าเป็นตำรวจแล้วก็ถามขับรถไรมา เราบอกว่ามอไชค์ เค้าก็ ถ่ายคลิปเราตอนส่งของแล้วตำรวจก็ขับรถเราไป เราก็โดนสั่งให้ขึ้นรถเก็งคันสีดำที่จอดอยู่ เสร๋จแล้วเค้าบอกจะพาเราไปแจ้งความที่โรงพักระยะทางจากที่ส่งของไปโรงพักก้ไกลนะเพราะรู้สึกว่าเราต้องนั่งนางมาก คิดในใจทำไงดี พ่อแม่ รู้คงแย่
เลยไลน์หาเพื่อน บอกว่าโดนจับและเล่าเรื่องให้ฟังเเล้วบอกให้หาเงิน เตรียมประกันให้ด้วย พอถึงสน. คนที่เป็นเจ้าหน้าที่(คุณลุงที่มาล่อซื้อ) ก็บอกเอาของกลางออกมาเเล้วถ่ายรูป เรา และซองกันน้ำโดเรม่อน และก็เปิดโน๊ตบุ๊คเสียเครื่องปริ้น ขอบัตร ปชช เราพิมพ์เนื้อความที่ทำผิดและให้เซ็นซื่อเราลืมบอกเราขับรถมากับเพื่อน 2 คนทำไรไม่ถูกนั่งร้องให้ แล้วก็เซ็นเข้าไป หาร้อยเวร เค้าก็ทำเรื่องแจ้งความเราเรื่องลิขสิขธิ์ เสร็จแล้วก็ให้เราไปคุยกับคนที่ขับรถมาด้วยกันว่าจะตกลงเรื่องค่าเสียหายยังไง เค้าบอกว่าตามกฏหมาย 1-2 แสนบาท พรบ คอมพิวเตอร์ และ ลิขสิทธ์ เค้าบอกว่าถ้าอยากจบ ไม่ขึ้นศาล ไม่มีคดี เราต้องยอมความโดยหาเงินมาจ่ายค่าเสียหาย ทุกอย่างก็จบ เพราะเราเป็นนักศึกษาคงไม่อยากมีคดี กันใช่ไหม เราก็ถามว่าหนูต้องหาเงินเป็นแสน ภายในคืนนี้หรอคะ ทั้งตัวมีไม่ถึงพันเลย
ไม่มีจ่ายจริงๆคะ ในบัญชีติดมา 5000 บาทจ่าย 5000 ได้ไหมคะ เค้าก็บอกไม่ได้ บริษัทไม่มีทางยอมแน่ๆ น้องทำผิด2 ข้อหาขนาดนี้ เราก็อ้อนวอนอยู่นาน เค้าก็บอกว่ายังไงต่ำๆ ก็ต้อง 4 หมื่นๆ แน่ๆ คดีนี้ เค้าบอกโทรหา ผู้ปกครองให้มารับทราบ แล้วจ่ายเงินดีกว่า ถ้าหาเงินมาจ่ายตอนนี้ไม่ได้ เราก็บอก บ้านหนูอยู่ บางนา ที่นี่มัน สาย 5 สน.หนองค้างพูล ไกลจากบ้านมาก ต่อให้นั่งรถมา ก็ไม่ทัน 4 ทุ่มที่พี่จะเอาเงินหลอกคะ เราบอกงั้นหนูขอลองหาเงินจากเพื่อนก่อน เค้าให่เวลาเราหาเงินภายใน2-3 ชั่วโมงเลยโทรหาเพื่อน เพื่อนบอกว่า เดี๋ยวให้พ่อไปช่วยคุยให้อาจจะจ่ายได้น้อยกว่านี้ 4 หมื่นมันเยอะมาก พวกเรารวมตังกันยังไม่มี
จ่ายเลย ประมาณครึ่ง ซม พ่อเพื่อนก็มาถึง พร้อมมาไกล่เกลี่ยนเรื่องนี้ แล้วคุยกันอยู่นานมาก ได้มา 25000฿
พ่อเพื่อนเรา เข้าไปหา ร้อยเวร ได้คำตอบว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตำรวจ ทางเรารับแจ้งความ เรื่องเงินต้องคุยกับเจ้าหน้าที่ลิทธิ์เค้า พ่อเลยออกมาต่อรองราคากับเค้าก็ถามเราว่าไปรับจากไหน เราก็บอกสำเพ็งคะ ตอนแรกไม่มีของแต่ ลูกค้าย้ำๆ จะเอาๆ เลยไปหาลายโดเรม่อน ที่อยากได้มาให้ซึ้งวนหลายร้านมาก พ่อเพื่อนก็ พูดสงสารเด็กมันเถอะหาเงินช่วงเรียน กำไรไม่ถึงผ 100 ค่าปรับขนาดนี้มันไม่มีเงินหลอกมันทำไป เพราะมันไม่รู้ และรู้เท่าไม่ถึงการณ์
เจ้าหน้าที่ก็ยอมลดให้เหลือ 15000฿ ซึ่งพ่อต่อรองนานมากขอให้ลดให้ เพราะเด็กมันไม่มีเงิน เราก็คิดว่า ถ้าทุกอย่างจะจบเงิน 15000฿ เราก็ยินดีจ่าย เพราะไม่อยากมีคดีและประวัติเราจะเสียแน่ ๆ เลยจะขอออกไปกดตัง เพื่อนโอนมา10000 เรามี 5000 ก็พอแล้ว เเล้วก็กดตังมา 15000฿ เพื่อมา จ่าย ระหว่างขับรถไปกดตัง พ่อคงคุยต่อรองราคาอีก เพราะตอนจ่ายไปพ่อเอาเงินมาคืน 5000฿
สรุป เราเสียไป หมื่นหนึ่ง กับเพื่อนออกคนละ 5000฿
จากนั้น เค้าก็ทำเรื่องถอนแจ้งความ ลงบันทึกประจำวัน
และให้หลักฐานถอนเรามา และให้เซ็นซื่อ
ตอนท้าย ลุงก็บอก ทีหลังอย่าทำอีกนะ แล้วก็บอกเราว่าถ้าอยากได้เงินคืน ต้องไปหาเคสนี้ให้ลุง ลุงถึงหาทางคืนเงินหนูได้ร้านเล็กๆแบบนี้ก็เห็นใจ แต่ทุกอย่างทำตามหน้าที่
และเราก็ เดินทางขับรถกลับมา สาทร จบ.
ก็คิดนะ จะทำไงดีให้ได้เงินคืน
หรือ เราต้องจ่ายจริงๆ เพราะเรา.ซวย
🔺 เราบอกร้านเราไม่มีลายโดเรม่อน แต่เค้ายืนยัน
จะเอา ๆ เราเลยหามาให้ ตื้อเรามากด้วยความอยากได้
เงินเลยหามาจนได้ และ โดนค่าปรับ 10000฿
⛔️ คุยกันมา 4 วัน
คุยกัน อยู่นาน ผู้หญิงคนนี้ ก็เน้นโดเรม่อน ถึงไม่มีก็บอกจะรอ เพราะขายออกง่าย ด้วยความที่ อยากขายมาก
เพราาะ โดเรม่อน ก็ไม่มี ลายอื่นรอส่งครบ ขาดแค่โดเรม่อน 2 โหลของเราก็พร้อมส่ง ลายอื่นๆ ก็ได้ขายออกด้วย
ต่อให้ไม่มี เลยไปหายืมภาพจากร้าน อื่น(ทั้งๆไม่มีของ)
ส่งให้ลูกค้าเลือก และก็ขอจ่ายเงินปลายทาง
เราก็ยยอม และขับรถไปส่ง คิดว่าไกลมากนะแต่ก็คุ้มกำไรโหลละ 100 ขายออก 4 โหลได้ 400 ก็เลยไปส่ง
แล้ววสรุป โดนล่อซื้อ โดนเรียกเงินค่าปรับไป