ขี่รถมอเตอร์ไซด์ไม่ดูทางชนจักรยานกระเด็นเป็น10เมตรแขนขวาหักกลิ้งหลายตลบถูไปกับถนน บอกว่าไม่เงินรับผิดชอบแต่เหมือนจะมีเงินไปออกรถใหม่คันละเป็นแสน
สวัสดีคับท่านๆทั้งหลายที่ยังไม่เคยเจอกับคนประเภทนี้ ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลาบ่าย2โมงกว่าๆที่ปั่นจักรยานกลับมาจากการไปทำเรื่องใบส่งตัวให้คุณแม่จะแอตมิตที่โรงพยาบาล กระผมได้ปั่นจักรยานกลับมาทางเส้นเกษตร-นวมินทร์ กำลังจะถึง4แยกไฟแดงนวมินทร์ที่จะเลี้ยวไปบางกะปิ ซึ่งกระผมปั่นตามเลนแต่มีความรู้สึกว่ามีอะไรที่มาด้วยความเร็วเข้ามาชนข้างรถจักรยานของกระผมอย่างรุนแรงและะไม่มีการหักหลบเลยคือชนเข้าเต็มๆจนร่างของผมกระเด็นไปกลิ้งนอนอยู่กลางถนน ซึ่งตัวกระผมมีความรู้สึกว่าแขนขวาของกระผมไม่สามารถที่จะยกขึ้นได้จนพยายามจะลุกขึ้นเพราะมีคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามคือวินมอเตอร์ไซด์เค้าเรียกกู้ภัยมาช่วยกระผมพาตัวส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดส่วนคนชนก็มาส่งที่เดียวกันทางโรงพยาบาลได้นำกระผมเข้าX-Rayทันที ซึ่งผลออกมาว่าเเขนขวาหักและจะต้องพักถึง 45 วันตามใบรับรองแพทย์ทางด้านคนที่ชนได้แต่ขอโทษไม่ได้ตั้งใจมัวแต่ไมล์รถมอเตอร์ไซด์เพราะว่าสวยมากเลยไม่มองถนนเลยขี่มาชนรถจักรยานที่กระผมปั่นมาตามทางอยู่ข้างหน้า หลังจากวันนั้นเกือบอาทิตย์กระผมได้โทรไปหาคนที่ชนผกระผมว่าไปเจอกันที่โรงพยาบาลเพื่อที่จะล้างแผลและจะได้คุยกันเรื่องค่าทำขวัญแต่คนที่ชนเค้าบอกว่าตัวเองเงินเดือน9000ค่าเช่าห้อง3000รถยังไม่ได้ซ่อมเพิ่งขึ้นมาอยู่กทม.ได้2เดือนความที่กระผมสงสารจึงเรียกค่าเสียหายที่รวบรวมแค่ 4600 บาทเท่านั้นซึ่งมีรายละเอียดดังนี้
1.ค่าเดินทางไปโรงพยาบาลที่ต้องเดินทางไปเองทั้งๆที่แขนหักโดยรถแท๊กซี่ทั้งหมด1080บาท
2.ค่าส่วนต่างจากโรงพยาบาล 450บาท
3.ค่าเสื้อที่ขาด 150 บาท
4.ค่าเเม่กุญแจที่ล็อคจักรยาน 70บาท
5.ค่าซ่อมรถจักรยาน 850บาท
6.ค่าทำขวัญ 2000บาท
แต่ผมต้องทวงจึงได้เงินจากการโอนเงินมาก่อน1000บาทดูท่าทางแล้วเค้าไม่น่าจะตรงเวลาผมจึงกำหนดวันให้เค้ารับผิดชอบค่าเสียหายต่างๆไม่เกินวันที่ 1/04/2560เเล้วก็เป็นตามคาดเค้าก็เงียบหายไป
ซึ่งระหว่างที่รักษาตัวไม่เคยถามจะถามไถ่ว่าอาการเป็นอย่างพี่ไปโรงพยาบาลยังไงไม่เคยโทรหารึว่าไลน์หากระผมเลยซักครั้งมีแต่คนที่แขนหักจะต้องโทรและไลน์ไปหาคนที่ชนก่อนทุกครั้ง ทั้งที่กระผมก็ไม่ได้มีเงินอะไรมากมายต้องมานั่งสำรองจ่ายค่ารักษาไปก่อนคนที่ชนก็อ้างแต่สิทธิพรบ.เป็นคนจ่าย
หลังจากที่เค้าไม่ได้ติดต่อสนใจใยดีอะไรกับผมเลย กระผมจึงเกิดความสงสัยว่าตัวเค้านี่น่าสงสารอย่างที่เค้าบอกจริงรึเปล่า ผมจึงนำชื่อของเค้าที่ได้จากการลงบันทึกประจำวันไปค้นหาข้อมูลในGoogle ดูและได้ค้นพบว่าชีวิตของเค้าหลังจากที่ขับขี่รถชนผมช่างดูมีความสุขดีทานในร้านอาหารหรูและเงินที่บอกว่าไม่มีจะให้มีรูปรถคันใหม่ราคาเป็นหลักแสนจอดโชว์หราอยู่และส่งรูปรถพังๆมาให้ดูว่าซ่อมไม่เสร็จแล้วตัวผมละที่แขนหักต้องกระ
กระสนหาทางไปรักษาตัวเองและใช้ชีวิตประจำวันอย่างยากลำบากและต้องมาทนทุกข์ทรมานกับความไม่มีสติในการขับรถและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขโดยไม่สนใจใยดีกับผู้ที่บาดเจ็บเลยหรือ
ถ้าเป็นพวกคุณจะจัดการกับคนไร้ซึ่งความรับผิดชอบเรื่องนี้อย่างไร
"เซ็งชีวิต"ยังมีคนแบบนี้ในสังคมไทยอีกเหรอ
สวัสดีคับท่านๆทั้งหลายที่ยังไม่เคยเจอกับคนประเภทนี้ ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลาบ่าย2โมงกว่าๆที่ปั่นจักรยานกลับมาจากการไปทำเรื่องใบส่งตัวให้คุณแม่จะแอตมิตที่โรงพยาบาล กระผมได้ปั่นจักรยานกลับมาทางเส้นเกษตร-นวมินทร์ กำลังจะถึง4แยกไฟแดงนวมินทร์ที่จะเลี้ยวไปบางกะปิ ซึ่งกระผมปั่นตามเลนแต่มีความรู้สึกว่ามีอะไรที่มาด้วยความเร็วเข้ามาชนข้างรถจักรยานของกระผมอย่างรุนแรงและะไม่มีการหักหลบเลยคือชนเข้าเต็มๆจนร่างของผมกระเด็นไปกลิ้งนอนอยู่กลางถนน ซึ่งตัวกระผมมีความรู้สึกว่าแขนขวาของกระผมไม่สามารถที่จะยกขึ้นได้จนพยายามจะลุกขึ้นเพราะมีคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามคือวินมอเตอร์ไซด์เค้าเรียกกู้ภัยมาช่วยกระผมพาตัวส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดส่วนคนชนก็มาส่งที่เดียวกันทางโรงพยาบาลได้นำกระผมเข้าX-Rayทันที ซึ่งผลออกมาว่าเเขนขวาหักและจะต้องพักถึง 45 วันตามใบรับรองแพทย์ทางด้านคนที่ชนได้แต่ขอโทษไม่ได้ตั้งใจมัวแต่ไมล์รถมอเตอร์ไซด์เพราะว่าสวยมากเลยไม่มองถนนเลยขี่มาชนรถจักรยานที่กระผมปั่นมาตามทางอยู่ข้างหน้า หลังจากวันนั้นเกือบอาทิตย์กระผมได้โทรไปหาคนที่ชนผกระผมว่าไปเจอกันที่โรงพยาบาลเพื่อที่จะล้างแผลและจะได้คุยกันเรื่องค่าทำขวัญแต่คนที่ชนเค้าบอกว่าตัวเองเงินเดือน9000ค่าเช่าห้อง3000รถยังไม่ได้ซ่อมเพิ่งขึ้นมาอยู่กทม.ได้2เดือนความที่กระผมสงสารจึงเรียกค่าเสียหายที่รวบรวมแค่ 4600 บาทเท่านั้นซึ่งมีรายละเอียดดังนี้
1.ค่าเดินทางไปโรงพยาบาลที่ต้องเดินทางไปเองทั้งๆที่แขนหักโดยรถแท๊กซี่ทั้งหมด1080บาท
2.ค่าส่วนต่างจากโรงพยาบาล 450บาท
3.ค่าเสื้อที่ขาด 150 บาท
4.ค่าเเม่กุญแจที่ล็อคจักรยาน 70บาท
5.ค่าซ่อมรถจักรยาน 850บาท
6.ค่าทำขวัญ 2000บาท
แต่ผมต้องทวงจึงได้เงินจากการโอนเงินมาก่อน1000บาทดูท่าทางแล้วเค้าไม่น่าจะตรงเวลาผมจึงกำหนดวันให้เค้ารับผิดชอบค่าเสียหายต่างๆไม่เกินวันที่ 1/04/2560เเล้วก็เป็นตามคาดเค้าก็เงียบหายไป
ซึ่งระหว่างที่รักษาตัวไม่เคยถามจะถามไถ่ว่าอาการเป็นอย่างพี่ไปโรงพยาบาลยังไงไม่เคยโทรหารึว่าไลน์หากระผมเลยซักครั้งมีแต่คนที่แขนหักจะต้องโทรและไลน์ไปหาคนที่ชนก่อนทุกครั้ง ทั้งที่กระผมก็ไม่ได้มีเงินอะไรมากมายต้องมานั่งสำรองจ่ายค่ารักษาไปก่อนคนที่ชนก็อ้างแต่สิทธิพรบ.เป็นคนจ่าย
หลังจากที่เค้าไม่ได้ติดต่อสนใจใยดีอะไรกับผมเลย กระผมจึงเกิดความสงสัยว่าตัวเค้านี่น่าสงสารอย่างที่เค้าบอกจริงรึเปล่า ผมจึงนำชื่อของเค้าที่ได้จากการลงบันทึกประจำวันไปค้นหาข้อมูลในGoogle ดูและได้ค้นพบว่าชีวิตของเค้าหลังจากที่ขับขี่รถชนผมช่างดูมีความสุขดีทานในร้านอาหารหรูและเงินที่บอกว่าไม่มีจะให้มีรูปรถคันใหม่ราคาเป็นหลักแสนจอดโชว์หราอยู่และส่งรูปรถพังๆมาให้ดูว่าซ่อมไม่เสร็จแล้วตัวผมละที่แขนหักต้องกระ
ถ้าเป็นพวกคุณจะจัดการกับคนไร้ซึ่งความรับผิดชอบเรื่องนี้อย่างไร