สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ เราขอเล่าเรื่องราวการเเอบชอบของเราสักนิดนะคะ
คือเมื่อวานเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอพี่คนนั้นที่รร. พี่มันอยู่ม.6 ส่วนเราอยู่ม.3 มันเป็นวันรับวุฒิอ่ะ
ก็จะมีเเค่ม.3 กับ ม.6 มารร. เราก็มีของเล็กน้อยๆให้พี่คนมันเเต่เราก็คิดในหัวว่า จะเอาไปให้เองได้ยังไง
ไม่เขินเป็นลมตายต่อหน้าพี่มันเหรอว่ะ เราก็เลยเอาไปฝากประชาสัมพันธ์ ซึ่งเราเป็นเจ้าหน้าที่เอ้ง55555555
ตอนเเรกว่าจะประกาศเองละเเต่มันไม่มีเวลาก็เลยเขียนชื่อติดไว้ให้ครูประกาศให้เเทน ตอนรับวุฒิเสร็จเรากับเพื่อน
ก็เดินกลับมาเอาปากกาจะเขียนเอกสาร เดินเกือบจะถึงหน้าห้องครูก็ประกาศชื่อพี่มันพอดี ใจนี่เต้นรัววว เพื่อนก็หันมามองพร้อมกัน
พอเข้าไปเขียนเอกสารเเป๊ปนึง ก็ได้ยินเสียงเปิดประตู (ตอนนั้นหันหลังให้ประตูอยู่) ละได้ยินเสียงพูด ในใจคิดเเบบพี่มันมาเเล้ว (สั่นนนนน)
ไม่รู้จะทำตัวยังไง จะก้มเขียนต่อดีมั้ยนะ หรือควรเดินหลีกไปดีนะ สุดท้ายก็เดินไปหยิบซองสีน้ำตาลเฉยเลย ละเเกล้งถามว่าอันนี้มั้ยคะ......
ครูก็ถามพี่มันว่าใช่มั้ย พี่มันก็บอกว่าผมไม่รู้ครับ ไม่รู้เลยว่าใครให้ (ในใจเเบบกรูเองค่ะ) ครูก่อนเเบบเปิดดูสิเผื่อมันเป็นระเบิด (ไม่เผือกสิคะ)
จะมีตอนที่ถ่ายรูปรวมเป็นห้องๆอ่ะ เเล้วพี่มันเดินผ่านไป ในมือก็ถือซองกรูอยู่ค่ะ ดีใจชห. คือในซองมันจะมี
เเว่นอันนึงอยู่ละพี่มันก็เอามาใส่อ่ะ ใส่เดินไปทั่วรร.เลยอ่ะ ปริ่มมมมมากกกก
ตกเย็นมาเพื่อนก็เเคปสเตตัสพี่มันส่งมาในกลุ่ม
ตามหาเจ้าของซองสีน้ำตาลครับบ เพื่อนก็เเบบ จะไม่ได้เจอพี่เค้าเเล้วไม่ไปบอกลา หรืออะไรหน่อยเหรอว่ะ
งั้นเดี๋ยวพวกกรูไปบอกพี่มันให้เองไรงี้ว่าเป็นของใคร เราก็คิดเเบบใจไม่กล้าพออ่ะ เค้าคุยดีด้วยนิดหน่อยมันจะคิดไกล
พี่มันยิ่งเเคร์ทูกคนอ่ะ พูดค่ะพูดขา พูดดีมากกอยู่เป็นสาสส สุดท้ายก็ไม่ได้ไปคุยด้วย.....
ขอบคุณที่อ่านมาจนจบนะคะ
เเสดงตัวดีมั้ยนะ!!!!
คือเมื่อวานเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอพี่คนนั้นที่รร. พี่มันอยู่ม.6 ส่วนเราอยู่ม.3 มันเป็นวันรับวุฒิอ่ะ
ก็จะมีเเค่ม.3 กับ ม.6 มารร. เราก็มีของเล็กน้อยๆให้พี่คนมันเเต่เราก็คิดในหัวว่า จะเอาไปให้เองได้ยังไง
ไม่เขินเป็นลมตายต่อหน้าพี่มันเหรอว่ะ เราก็เลยเอาไปฝากประชาสัมพันธ์ ซึ่งเราเป็นเจ้าหน้าที่เอ้ง55555555
ตอนเเรกว่าจะประกาศเองละเเต่มันไม่มีเวลาก็เลยเขียนชื่อติดไว้ให้ครูประกาศให้เเทน ตอนรับวุฒิเสร็จเรากับเพื่อน
ก็เดินกลับมาเอาปากกาจะเขียนเอกสาร เดินเกือบจะถึงหน้าห้องครูก็ประกาศชื่อพี่มันพอดี ใจนี่เต้นรัววว เพื่อนก็หันมามองพร้อมกัน
พอเข้าไปเขียนเอกสารเเป๊ปนึง ก็ได้ยินเสียงเปิดประตู (ตอนนั้นหันหลังให้ประตูอยู่) ละได้ยินเสียงพูด ในใจคิดเเบบพี่มันมาเเล้ว (สั่นนนนน)
ไม่รู้จะทำตัวยังไง จะก้มเขียนต่อดีมั้ยนะ หรือควรเดินหลีกไปดีนะ สุดท้ายก็เดินไปหยิบซองสีน้ำตาลเฉยเลย ละเเกล้งถามว่าอันนี้มั้ยคะ......
ครูก็ถามพี่มันว่าใช่มั้ย พี่มันก็บอกว่าผมไม่รู้ครับ ไม่รู้เลยว่าใครให้ (ในใจเเบบกรูเองค่ะ) ครูก่อนเเบบเปิดดูสิเผื่อมันเป็นระเบิด (ไม่เผือกสิคะ)
จะมีตอนที่ถ่ายรูปรวมเป็นห้องๆอ่ะ เเล้วพี่มันเดินผ่านไป ในมือก็ถือซองกรูอยู่ค่ะ ดีใจชห. คือในซองมันจะมี
เเว่นอันนึงอยู่ละพี่มันก็เอามาใส่อ่ะ ใส่เดินไปทั่วรร.เลยอ่ะ ปริ่มมมมมากกกก
ตกเย็นมาเพื่อนก็เเคปสเตตัสพี่มันส่งมาในกลุ่ม
ตามหาเจ้าของซองสีน้ำตาลครับบ เพื่อนก็เเบบ จะไม่ได้เจอพี่เค้าเเล้วไม่ไปบอกลา หรืออะไรหน่อยเหรอว่ะ
งั้นเดี๋ยวพวกกรูไปบอกพี่มันให้เองไรงี้ว่าเป็นของใคร เราก็คิดเเบบใจไม่กล้าพออ่ะ เค้าคุยดีด้วยนิดหน่อยมันจะคิดไกล
พี่มันยิ่งเเคร์ทูกคนอ่ะ พูดค่ะพูดขา พูดดีมากกอยู่เป็นสาสส สุดท้ายก็ไม่ได้ไปคุยด้วย.....
ขอบคุณที่อ่านมาจนจบนะคะ