การหายไปแบบนี้ผิดหรือถูก ?

เรื่องของเรามีอยู่ว่า  เราเริ่มคุยกับพี่คนนึง อายุของเราต่างกัน 4 ปี ตอนนั้นที่คุยกันก้อไม่ได้เป็นอะไรกันน้ะเพราะพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แต่พอคุยกันนานๆมันเริ่มทำให้เราหวั่นไหว จนเราเริ่มชอบพี่เค้ามาก แต่เราก็ไม่ได้แสดงอาการว่าเราชอบพี่เค้าหรอกน้ะ เรากับพี่เค้าคุยกันได้ประมาณ 4 เดือน ตอนน้นพี่เค้าทะเลาะกับแฟนแล้วพี่เค้าก็เลยมาปรึกษาเรา เราคอยรับฟังและ ให้คำปรึกษาทุกอย่าง จนวันนึงพี่เค้ากับแฟนก็เลิกกัน พี่เค้าบอกเราว่าเสียใจมากเราก็ได้แต่ปลอบ เพราะไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง เราสองคนคุยกันไปเรื่อยๆจนความรู้สึกของเราที่มีต่อพี่เค้าก็มากขึ้น ตอนนั้นพี่เค้าไม่มีใครเราก็ไม่มีใครเราสองคนเริ่มคุยกันแบบจริงจัง เริ่มบอกรัก หวง แสดงอาการเหมือนคนรัก พี่เค้าเลยขอเราเป็นแฟน  ด้วยอะไรหลายอย่างทำให้การเป็นแฟนของเราสองคนนั้นไม่สามารถเปิดเผยให้ใครรู้ได้  ทุกอย่างคือความลับ แต่เราก็ยังตอบตกลงน้ะ แรกๆมันดีมาก มีความสุขมาก แต่พี่เค้ายังมาพูดถึงเรื่องแฟนเก่าให้เราฟัง เราก็ได้แต่รับฟัง ถามว่าเราเจ็บมั้ยบอกได้เลยว่าเจ็บมาก แต่เราไม่เคยบอกหรอกน้ะว่าเรารู้สึกยังไงเวลาที่พี่เค้าพูดถึงเรื่องแฟนเก่า บางครั้งพี่เค้ามีงานที่ทำไม่ทันเราก็ช่วยเอามาทำถึงแม้บางครั้งงานของเราก็ยังไม่เสร้จ เราไม่เคยขัดพี่เค้าสักครั้งเวลาที่พี่เค้าให้เราช่วย บางทีแฟนเก่าของพี่เค้าก็ยังโทรมาหา ยังชวนพี่เค้าไปนู้นไปนี่ซึ่งพี่เค้าก็ไป พี่เค้าก็บอกเราน้ะแต่เราก็ตกลงให้ไป เราไม่เคยบอกว่าเราเสียใจ เราไม่เคยบอกว่าเราต้องมานอนร้องให้อยู่คนเดียว ถึงบางทีพี่เค้าก็บอกว่าไม่รู้สึกอะไรกับแฟนเก่าแล้ว  เราพยามไม่คิดมาก เราไม่เคยเรียกร้องอะไรในตัวพี่เค้าเลย พี่เค้าเคยบอกเราน้ะว่าถ้าวันไหนที่เราทั้งสองคนพร้อมพี่เค้าจะยอมเปิดเผยให้ทุกคนรู้ว่าเราเป็นแฟนกัน เราก็อดทนเป็นแฟนกับพี่เค้าแบบลับๆ เราก็คิดน้ะว่าอีกไม่นานพี่เค้าคงพร้อมเปิดเผยว่าเราเป็นแฟนสักที จนมาวันนึงเรารู้สึกเหมือนพี่เค้าเปลี่ยนไป เราเลยถามไปว่าทำไมถึงเปลี่ยนไป ยังรู้สึกกับเราแบบเดิมมั้ย พี่เค้าก็บอกว่ายังรัก ยังหวงเรา แต่ไม่อยากอยู่ในสถานะแฟนกับเราแล้ว พี่เค้าขอให้เราสองคนเป็นมากกว่าพี่น้องแต่ไม่ใช่สถานะแฟน  พี่เค้าอยากให้เราเปิดใจให้คนอื่น เราได้ยินแบบนั้นบอกเลยว่าเจ็บมาก เจ็บแบบพูดไม่ออก พี่เค้าขอโทดเราที่ทำให้เราเสียใจ เราสองคนลดความสัมพันธ์ลง แต่ยังคุยกันน้ะ พี่เค้ายังบอกรักเรา แสดงอาการเหมือนเป็นแฟนกัน แต่บางทีก็หายไปโดยไม่ติดต่อกับเรา  เราพยายามบอกตัวเองเสมอว่าพี่เค้าให้เราอยู่สถานะไหน  แต่ถามหน่อยเถอะใครมันจะไปทำใจได้ พยายามช่วยเหลือทุกอย่างแม้ตัวเราเองจะลำบาก อดทนกับการเป็นแฟนในความลับเพื่อหวังว่าวันนึงพี่เค้าจะบอกใครต่อใครได้ว่าเราคือแฟนพี่เค้า จนมาวันนี้เรารู้สึกเหมือนตัวเราเองเจ็บมากเกินไปแล้ว เราตัดสินใจหายไปโดยบล็อคเบอร์ บล็อคช่องทางสื่อสารทุกอย่างเพื่อลืมพี่เค้า ถึงบางทีอยากจะรู้เรื่องราวของพี่เค้าอยู่ แต่เราก็ต้องอดทน เราอยากรู้ว่าการที่เราตัดสินใจหายไปจากพี่เค้าเราคิดผิดหรือคิดถูก  ช่วยตอบหน่อยน้ะ สับสนมากเลย