สวัสดีค่ะ
เราล๊อคอินเข้ามาเพื่ออยากแชร์ประสบการณ์และอยากขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆค่ะ จขกท อายุเกือบเลขสามแล้วค่ะ คบผู้ชายคนนึงมา 3ปี ระหว่างที่คบกับช่วงแรกๆก็มีความสุขดีค่ะ ถึงจะอยู่ไกลกันแต่เราก็โทรหา เช้าก่อนไปทำงาน ช่วงพักเที่ยง เย็นเลิกงาน และก่อนนอนค่ะ ซึ่งส่วนมากจะคุยกันไม่เกิน 1-2 นาทีแล้ววางสาย จะคุยนานคือก่อนนอนค่ะ1-2 ชั่วโมง โทรแต่ไม่ค่อยได้คุย(งงกันไหมคะ โทรออนไลน์แต่ตัวทำอย่างอื่นหน่ะค่ะ) เป็นแบบนี้ตลอดเวลาที่คบกัน จนช่วงเวลาเข้าปีที่ 2 แฟน จขกท เริ่มเบื่อการโทร จากที่โทรบ่อยๆ เหลือ 1 ครั้งต่อวันคือก่อนนอนค่ะ และจะหงุดหงิดทุกครั้งที่โทรหา จขกท จขกท ชวนคุยอะไร 70% คือโมโหใส่หรือพูดไม่ดีด้วย(บางทีเค้าก็พูดแบบไม่รู้ตัว) ทั้งๆที่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันอยู่แล้ว และคำที่ได้ยินบ่อยขึ้นคือเหนื่อย งานเยอะ ไม่ว่างโทร
จขกท เองก็ทำงานค่ะ แต่ถึงเหนื่อยขนาดไหนก็โทรหาเค้า กลับดึกขนาดไหนก็ยังอยากคุยด้วย บางครั้ง จขกท ก็รู้สึกเหมือนชีวิตเขาถ้าไม่มีเราก็คงสุขสบายดี คงผิดที่ตัว จขกท เองด้วยที่เอาความสุขทั้งหมดไปฝากไว้ที่เขา นานๆจะได้เจอกันซักทีเราก็เอาใจเขา เลี้ยงเขาบ้าง เขาเลี้ยงเราบ้าง ถึงเขาพูดจาไม่ดีเวลาเราไปหาเขา แต่เราก็ทนค่ะ
บางครั้งแฟน จขกท ก็ซื้อของให้นะคะ ถามว่าอยากได้อะไร จะซื้อให้ จขกท บอกว่าไม่อยากได้เราเกรงใจ เขาก็ว่าเรื่องมาก (จริงๆก็แอบเสียใจนะคะ ทำไมต้องบังคับ แต่ก็ดีใจที่เขายังนึกถึงเรา) เวลาเขาทำอะไรให้ชอบบอกให้ขอบคุณเขาสิขอบคุณเขารึยัง บางครั้งก็แอบไม่เข้าใจนะคะว่าบังคับให้ของเราทำไม แต่ก็ขอบคุณเขาค่ะ เวลา จขกท ซื้อของให้เซอร์ไพรส์ถ้าเขาไม่ถูกใจก็จะไม่ใช้ และพูดจาทำร้ายจิตใจ(เราก็ไม่ได้มีเงินมากมายแต่อยากให้แฟนเราดีใจ อยากให้รู้ว่าเราก็นึกถึงเขา) บางครั้งเขาก็ทวงว่าเขาให้ของเรามาตั้งเยอะ เราเคยให้อะไรเขาบ้าง(ให้เป็นชิ้นไม่ค่อยมีหรอกค่ะ ส่วนมากเวลามาเจอกัน จขกท จะเลี้ยงข้าวเขาค่ะ) ฟังบ่อยๆเราก็จุกนะคะ T_T
หลังๆมานี้ความใส่ใจที่เขามีเริ่มน้อยลงเหมือนจะไม่เหลือเลยค่ะ ไม่โทรหาไม่ทักเฟส ไม่อ่านไลน์ พอ จขกท ถามว่าหายเลยทำไมไม่โทรหาเขาบอกว่าทีเรายังไม่โทรหาเลย( ปกติ จขกท โทรหาเขาบ่อยมาก แต่เขาไม่ค่อยรับ พอลองไม่โทรเขาก็ไม่โทรมาจริงๆ)
มีอยู่ครั้งนึงเราทะเลาะกับเขารุนแรงมากเรื่องแฟนเก่าเขา เราขอให้เขาบล๊อคเฟสแฟนเก่าเขาค่ะ เคยขอให้เอาของแฟนเก่าไปทิ้งหรือเก็บที่อื่นที่ไม่ให้เราเห็น แต่เขาไม่ทำ เขาบอกว่าไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยแล้ว จขกท ก็บอกกับเขาว่าถ้าไม่ได้คิดอะไร "เราเป็นคนรักปัจจุบันของเธอ เราขอได้ไหมเพื่อให้เราสบายใจ" เขายอมลบค่ะ แต่สิ่งที่ได้คือเราทะเลาะกันแทน ก่อนหน้านี้ที่เราจะคบแฟนคนนี้เรามีคนคุยเยอะค่ะ(แต่ยังไม่คบใครเป็นแฟน) จนตัดสินใจว่าจะคบผู้ชายคนนี้ จขกท จึงเลิกคุยกับคนอื่นและไม่เคยมีเรื่องมือที่สามให้เขากังวลใจ เราคิดว่าถ้าเราเลือกคบเขาแล้วก็จะทำให้ดี อะไรที่ทำให้เขากังวลใจเราก็จะเลิก
ตอนนี้เราทะเลาะกันอยู่ค่ะ ความรู้สึกของ จขกท ตอนนี้คือ "เราเอาความรักไปฝากไว้กับคนอื่น" วันไหนเขาคุยดีด้วยเราก็มีความสุข วันไหนเขาทำไม่ดีด้วยก็ร้องไห้เสียใจ ( จขกท ทำงานอยู่ ตจว คนเดียวค่ะ) จขกท คิดว่าเขายังรักเรานะคะ แต่ไม่มีความใส่ใจให้กันอีกแล้ว (มันเจ็บตรงนี้หล่ะค่ะ)
เคยถาเขาว่าถ้าไม่มีเราอยู่ได้ไหม เขาตอบว่า " เอาจริงๆนะ ถ้าไม่มีเธอ ก็อยู่ได้ " คำนั้นมันดังอยู่ในหัวตลอดค่ะ แต่เลือกที่จะไม่สนใจ ทะเลาะกันกี่ครั้งก็จะนึกถึงคำๆนี้ทุกครั้ง มันเจ็บจริงๆค่ะ ทั้งคำพูดที่ไม่ถนอมน้ำใจกัน ทั้งการกระทำที่ไม่สนใจกัน
ขอถามเพื่อนๆค่ะ ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ยังเรียกว่าความรักไหมคะ? หรือ เป็นที่ตัว จขกท เองที่คาดหวังมากเกินไป?
ตอนนี้ จขกท อยู่ในโหมดที่ไม่สามารถรับถ้อยคำวิจารณ์ที่รุนแรงได้จริงๆ ขอเถอะค่ะอย่าซ้ำเติมกันตอนนี้นะคะ ขอบคุณค่ะ
เมื่อรักของเขาจืดจาง
เราล๊อคอินเข้ามาเพื่ออยากแชร์ประสบการณ์และอยากขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆค่ะ จขกท อายุเกือบเลขสามแล้วค่ะ คบผู้ชายคนนึงมา 3ปี ระหว่างที่คบกับช่วงแรกๆก็มีความสุขดีค่ะ ถึงจะอยู่ไกลกันแต่เราก็โทรหา เช้าก่อนไปทำงาน ช่วงพักเที่ยง เย็นเลิกงาน และก่อนนอนค่ะ ซึ่งส่วนมากจะคุยกันไม่เกิน 1-2 นาทีแล้ววางสาย จะคุยนานคือก่อนนอนค่ะ1-2 ชั่วโมง โทรแต่ไม่ค่อยได้คุย(งงกันไหมคะ โทรออนไลน์แต่ตัวทำอย่างอื่นหน่ะค่ะ) เป็นแบบนี้ตลอดเวลาที่คบกัน จนช่วงเวลาเข้าปีที่ 2 แฟน จขกท เริ่มเบื่อการโทร จากที่โทรบ่อยๆ เหลือ 1 ครั้งต่อวันคือก่อนนอนค่ะ และจะหงุดหงิดทุกครั้งที่โทรหา จขกท จขกท ชวนคุยอะไร 70% คือโมโหใส่หรือพูดไม่ดีด้วย(บางทีเค้าก็พูดแบบไม่รู้ตัว) ทั้งๆที่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันอยู่แล้ว และคำที่ได้ยินบ่อยขึ้นคือเหนื่อย งานเยอะ ไม่ว่างโทร
จขกท เองก็ทำงานค่ะ แต่ถึงเหนื่อยขนาดไหนก็โทรหาเค้า กลับดึกขนาดไหนก็ยังอยากคุยด้วย บางครั้ง จขกท ก็รู้สึกเหมือนชีวิตเขาถ้าไม่มีเราก็คงสุขสบายดี คงผิดที่ตัว จขกท เองด้วยที่เอาความสุขทั้งหมดไปฝากไว้ที่เขา นานๆจะได้เจอกันซักทีเราก็เอาใจเขา เลี้ยงเขาบ้าง เขาเลี้ยงเราบ้าง ถึงเขาพูดจาไม่ดีเวลาเราไปหาเขา แต่เราก็ทนค่ะ
บางครั้งแฟน จขกท ก็ซื้อของให้นะคะ ถามว่าอยากได้อะไร จะซื้อให้ จขกท บอกว่าไม่อยากได้เราเกรงใจ เขาก็ว่าเรื่องมาก (จริงๆก็แอบเสียใจนะคะ ทำไมต้องบังคับ แต่ก็ดีใจที่เขายังนึกถึงเรา) เวลาเขาทำอะไรให้ชอบบอกให้ขอบคุณเขาสิขอบคุณเขารึยัง บางครั้งก็แอบไม่เข้าใจนะคะว่าบังคับให้ของเราทำไม แต่ก็ขอบคุณเขาค่ะ เวลา จขกท ซื้อของให้เซอร์ไพรส์ถ้าเขาไม่ถูกใจก็จะไม่ใช้ และพูดจาทำร้ายจิตใจ(เราก็ไม่ได้มีเงินมากมายแต่อยากให้แฟนเราดีใจ อยากให้รู้ว่าเราก็นึกถึงเขา) บางครั้งเขาก็ทวงว่าเขาให้ของเรามาตั้งเยอะ เราเคยให้อะไรเขาบ้าง(ให้เป็นชิ้นไม่ค่อยมีหรอกค่ะ ส่วนมากเวลามาเจอกัน จขกท จะเลี้ยงข้าวเขาค่ะ) ฟังบ่อยๆเราก็จุกนะคะ T_T
หลังๆมานี้ความใส่ใจที่เขามีเริ่มน้อยลงเหมือนจะไม่เหลือเลยค่ะ ไม่โทรหาไม่ทักเฟส ไม่อ่านไลน์ พอ จขกท ถามว่าหายเลยทำไมไม่โทรหาเขาบอกว่าทีเรายังไม่โทรหาเลย( ปกติ จขกท โทรหาเขาบ่อยมาก แต่เขาไม่ค่อยรับ พอลองไม่โทรเขาก็ไม่โทรมาจริงๆ)
มีอยู่ครั้งนึงเราทะเลาะกับเขารุนแรงมากเรื่องแฟนเก่าเขา เราขอให้เขาบล๊อคเฟสแฟนเก่าเขาค่ะ เคยขอให้เอาของแฟนเก่าไปทิ้งหรือเก็บที่อื่นที่ไม่ให้เราเห็น แต่เขาไม่ทำ เขาบอกว่าไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยแล้ว จขกท ก็บอกกับเขาว่าถ้าไม่ได้คิดอะไร "เราเป็นคนรักปัจจุบันของเธอ เราขอได้ไหมเพื่อให้เราสบายใจ" เขายอมลบค่ะ แต่สิ่งที่ได้คือเราทะเลาะกันแทน ก่อนหน้านี้ที่เราจะคบแฟนคนนี้เรามีคนคุยเยอะค่ะ(แต่ยังไม่คบใครเป็นแฟน) จนตัดสินใจว่าจะคบผู้ชายคนนี้ จขกท จึงเลิกคุยกับคนอื่นและไม่เคยมีเรื่องมือที่สามให้เขากังวลใจ เราคิดว่าถ้าเราเลือกคบเขาแล้วก็จะทำให้ดี อะไรที่ทำให้เขากังวลใจเราก็จะเลิก
ตอนนี้เราทะเลาะกันอยู่ค่ะ ความรู้สึกของ จขกท ตอนนี้คือ "เราเอาความรักไปฝากไว้กับคนอื่น" วันไหนเขาคุยดีด้วยเราก็มีความสุข วันไหนเขาทำไม่ดีด้วยก็ร้องไห้เสียใจ ( จขกท ทำงานอยู่ ตจว คนเดียวค่ะ) จขกท คิดว่าเขายังรักเรานะคะ แต่ไม่มีความใส่ใจให้กันอีกแล้ว (มันเจ็บตรงนี้หล่ะค่ะ)
เคยถาเขาว่าถ้าไม่มีเราอยู่ได้ไหม เขาตอบว่า " เอาจริงๆนะ ถ้าไม่มีเธอ ก็อยู่ได้ " คำนั้นมันดังอยู่ในหัวตลอดค่ะ แต่เลือกที่จะไม่สนใจ ทะเลาะกันกี่ครั้งก็จะนึกถึงคำๆนี้ทุกครั้ง มันเจ็บจริงๆค่ะ ทั้งคำพูดที่ไม่ถนอมน้ำใจกัน ทั้งการกระทำที่ไม่สนใจกัน
ขอถามเพื่อนๆค่ะ ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ยังเรียกว่าความรักไหมคะ? หรือ เป็นที่ตัว จขกท เองที่คาดหวังมากเกินไป?
ตอนนี้ จขกท อยู่ในโหมดที่ไม่สามารถรับถ้อยคำวิจารณ์ที่รุนแรงได้จริงๆ ขอเถอะค่ะอย่าซ้ำเติมกันตอนนี้นะคะ ขอบคุณค่ะ