อย่าทำแบบนี้ ไม่ว่ากับใครเข้าใจไหม

สวัสดีค่ะ
จขกท.เป็นเด็กแอด และพ่อแม่เราปลูกฝังให้เป็นหมอ ในทีวีก็มีโฆษณา 'อยากเป็นหมอ' จขกท.เลยอยากเป็นหมอมาตั้งแต่ประถม
และไม่มองอาชีพอื่นเลย เริ่มรู้ตัวเเละว่าไม่ได้อยากเป็นหมอ แต่เหมือนสมองสั่งว่า หมอ หมอ หมอ หมอเท่านั้น ไม่เผื่อใจ ตกลงมา ไม่เจ็บเพราะไม่ได้อยากเป็น แต่กลายเป็นความ 'เคว้ง' เพราะไม่รู้ตัวเองพลาดจากหมอแล้วจะเป็นอะไร พ่อแม่อยากให้ซิ่วหมอ ไปลงคณะสายวิทย์ไว้ก่อนเเล้วซิ่ว ปรากฎว่า ไม่ชอบสายวิทย์เลยค่ะ ไปชอบคำนวณกับภาษาแทน มันพลิกผันมาก มันเหมือนจากหน้ามือเป็นหลังฝ่าเท้า เริ่มหาว่าชอบแบบนี้ไปคณะไหนได้บ้าง ปรากฎว่าเยอะไปหมด เลือกไม่ถูก เลือกไม่ได้ อันนี้ก็อยาก อันนั้นก็อยาก เริ่มเสียดายที่ไม่ได้ไปเข้าค่ายคณะอื่นๆบ้าง
แต่พอเลือกคณะได้ ก็มากังวลกับความมั่นคงอีก ถึงแม่จขกท.จะให้เราเลือกในสิ่งที่อนาคตจะสามารถเลี้ยงดูเราได้ แต่ฮอยากเลือสิ่งที่อนาคตเลี้ยงดูพ่อแม่ได้มากกว่า จนตอนนี้ก็ 'เคว้ง'
พอจขกท.ไม่ติดหมอ เป้าหมายใหม่ของพ่อคือน้องคะ น้องเคยบอกจขกท.ว่าชอบเคมี อยากเป็นเภสัช เอาละเหวย เราลองพูดกับพ่อ นางไม่เห็นด้วยอยากให้เป็นหมอ น้องจขกท.ก็เลยจะสอบหมอให้ จขกท.ก็บอกพ่อไปว่า อย่าไปบังคับน้องมันเลย ถ้ามันสอบไม่ติดหมอขึ้นมามันจะเคว้งไม่รู้จะเป็นอะไร ให้มันเลือกในสิ่งที่ชอบที่อยากทำก่อน พ่อเลยบอกว่า งั้นก็ให้ลองสอบหมอด้วย จขกท.ก็เออ ออไป สังคมเดี๋ยวนี้ก็มีแต่ค่านิยมหมอ ลูกเพื่อนข้างบ้าน ลูกเพื่อนของเพื่อน ก็สามารถเอาโม้มาคุยกันได้
ความภาคภูมิใจของพ่อแม่ คืออะไร ลูกเป็นคนเก่ง หรือ ลูกเป็นคนดี พ่อแม่บางคนเฉยๆนะ แต่ลุงป้าน้าอา คนข้างบ้านนี้ คุยโวยังกับไปสอบเอง

ให้เขาได้เลือกเองก่อน ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะสับสนเหมือนเจ้าของกระทู้ก็ได้ ที่คิดว่าตัวเองชอบหมอ แล้วเพ่งแต่หมอ กว่าจะรู้ตัวก็มาไกลพอมากกกก

เพิ่มเติม จขกท. เคยเรียนคณิตในยูทูปกับอาจารย์ท่านหนึ่ง ถ่ายทอดดีมาก ตอนเฉลยข้อสอบ ก็เฉลยแบบไม่ว่าคนเก่งไม่เก่งมาดูก็เข้าใจ แถมสอนฟรีอีก
เลยเข้าไปดูว่าอาจารย์ท่านนี้จบจากที่ไหนทำไมเก่งจัง ในหัวนี้มีแต่มหาลัยดังๆอย่างจุฬา มธ. มอ. ปรากฎว่าจบจากมน. ซึ่งหลายคนคงรู้ว่าไม่ได้เป็นมหาลัยดังเลยเมื่อเทียบกับที่อื่น ไม่เด่นด้านสร้างครูเสียด้วยซ้ำ แต่ทำไม อาจารย์ท่านนี้ถึงจบออกมามีคุณภาพ เพราะขึ้นอยู่กับตัวผู้เรียน ถ้าขยัน หมั่นหาความรู้ และมีใจที่จะสอนจริงๆแล้ว อย่างไรก็จะทำได้ดีอย่างแน่นอน ตอนนี้จขกท.เลยมองข้ามเรื่องของมหาลัยไปเลย ที่เป็นค่านิยม(อีกแล้ว)ของสังคมไทย เอาหัวไปคิดหาแต่คณะอย่างเดียว แต่ตอนนี้ก็ยังคิดไม่ออกหรอก ว่าจะเรียนอะไร แต่พอพ่อเกริ่นมา เพื่อนบ่นมา ก็เลยอยากเขียนสักหน่อย เป็นสิ่งที่มันอัดอั้นอยู่ในใจ 55555 จะเรียกว่าบ่นก็คงจะถูก ตอนนี้อยากไปยืนบนภูเขาแล้วตะโกนคำว่าเคว้งมาก
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่