เรื่อง คนมาขออยุ่ด้วย

กระทู้คำถาม
ก่อนอื่นขอเเนะนำตัวเองก่อนนะค่ะ ดิฉันชื่อ หมวย เรื่องนี้ผ่านมาได้1ปีเเล้วค่ะ ตอนนี้เราก้ยังอยุ่หอเดิม เราอยุ่ที่นี้มาได้สองปีเเล้วค่ะ บริเวณหอที่เราพัก เป็นตึก6ชั้น ไม่มีลลิปนะค่ะ  เเละบริเวณรอบเดินลงไป ขวา มีของกินร้านอาหาร เเบบ ตั้งติด7 -11 เเบบชุมชนนั้นละค่ะ
เรื่องมีอยุ่ว่า เราไปสั่งข้าวร้านป้าคนนึง มีพนักงานเซฟ ในร้านมีกันเเค่สองคน ตามปกติ
"ป้าค่ะ เอาหมูยอทอดนะค่ะ ใส่กล่อง เดี๋ยวนู๋มาเอานะค่ะ"
ป้า เเก่ไม่ตอบนะค่ะ หันหลังไห้เราตลอด ไม่เคยมองหน้า เราไม่แปลกใจหรอกค่ะ ปกติของป้าเเกเป้นเเบบนี้เราชิน เเล้วร้านเเกมุมมึดมาก คนไม่ค่อยมี
ทุกๆวัน เราก้จะลงไปสั่งข้าวเเต่ร้านนี้ทุกวัน ตั้งเเต่เข้ามาอยุ่ น่าจะเกือบ5 -6เดือนเเล้วมั้ง  จำไม่ผิด
เเต่น่าเเปลก คือ เราสั่งเเต่ หมูยอทอดข้าว ธรรมดา กินติดมาก อยากกินเเล้วอยากกินอีก เราไม่เเปลกใจค่ะ
จนเราเริ่มสนิทป้าเเก เเต่ป้าเเกไม่คุยนะค่ะ จนมาวันนึง เราสั่งหมูยอทอด ข้าวป่าวมากินที่ห้อง
เรากินเสร็จเราก้นอน ตอนนั้นประมาณ22.00กว่าเเล้วละ รุ้สึกง่วง
เรานอน ได้ยินเสียง ภาษาอะไรไม่รุ้ค่ะ เพลงขเมร รุ้น่าจะภาษาขเมร (พิมยังกลัวอยุ่ค่ะอยุ่ห้องคนเดียว)
เสียงคน เเก่ ร้องเพลงขเมร หรือสวดนี้ละ เราหันไปมองเสียงมาตรงไหน เราเห็นค่ะ นั้งอยุ่หัวเตียงข้างปลายเท้า คน เเก่ รุ่น 50 เเล้วผิวขาว กระโดดใส่เลยค่ะ ตัวเรามองได้เเค่ขยับหางตาเรานอนหงาย ขยับตัวไม่ได้ เราพยายามร้องเรากลัว คนเเก่คนนั้น ก้มาจู่ตรงหน้าเเล้วค่ะ พยายามเเลบลิ้น ยาวมาก ปากเรา เรากินน้ำลาย เราพยายามดิ้น เเล้วก้รุ้สึกเหมือนมีตัวอะไรไม่รุ้วิ่ง วนในท้อง ปวดเเสบปวดร้อน วิ่งตามเส้นซีกนึง เราก้ร้องสุดๆหลุดไป .................. นอนไม่ได้เเล้วค่ะ ประมาณตี2
เดียว มาเล่าต่อนะค่ะมีคนอยากอ่าน ตอนนี้เริ่มกลัว
แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ 
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่