สวัสดีคะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ถ้าผิดพลาดตรงไหนก็ขอโทษด้วยนะคะ คือ เรามีน้องชายอะคะ อายุห่างกันประมาณ3ปี เรารู้สึกน้อยใจคะ เวลาที่น้องทำผิด แล้วเราสอนดีๆ ไม่ได้ดุด่าเลยนะคะ พ่อแม่ก็จะบอกว่า ไม่ต้องไปยุ่งกับน้อง มันเรื่องของน้อง แล้วจะบอกให้เราเงียบคะ แต่แม่ก็ไม่เคยว่าน้องเลยนะคะ ถ้าบางทีว่าแม่ก็จะมาโอ๋น้องตลอด แต่เวลาเราทำผิด แม่ก็จะด่าว่าเราเหมือนเราทำผิดมาก แล้วไล่ให้เราไปไกลๆตลอด ไม่เคยมาปลอบทีหลังด้วย หรือ บางทีน้องเราเล่นเกมส์ แล้วน้องโวยวาย แม่ก็จะหาว่าเราแกล้งน้อง ทั้งๆที่ตอนนั้นเราไม่ได้อยู๋กับน้องคะ น้องเราอยู่ในห้องนอนเราไม่ได้อยู่ หรือ เวลาน้องเราอยากได้อะไร พ่อก็จะรีบไปหามาให้ บางทีดึกแล้ว ก็จะขับรถออกไปซื้อให้ แต่เวลาที่เราอยากได้บ้าง ก็จะไม่ให้ หรือ ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนตลอดเลยคะ เช่น ต้องทำเกรดให้ได้3.6 ขึ้นไป ต้องช่วยทำงาน ทั้งที่น้องไม่ต้องทำอะไรเลยสักอย่าง หรือ เวลาเรามีขนมน้องก็จะมาขอกินด้วยตลอด แม่ก็จะให้เราแบ่ง แต่เวลาขอน้องกินบ้าง แม่ก็จะบอกว่าไม่ต้องไปแย่งน้อง ให้กินอย่างอื่นไป ทำไมพ่อกับแม่ต้องตามใจน้องทุกเรื่องเลยคะ เพราะแค่เป็นน้องหรอคะ แบบนี้เรียกว่าพ่อแม่รักลูกไม่เท่ากันหรือเปล่าวคะ? เพื่อนคิดอย่างไรกันบ้างคะ...