ผู้ชายรักผู้หญิงจากร้อยไปหาศูนย์จริงๆหรอค่ะ

เราขอถามหน่อยค่ะ อัดอั้นใจมานาน ตอนเขามาจีบเขาบอกว่าจะรักเราไม่น้อยลง จะรักตลอดไปนู้นนี้นั้น เราก็ไม่ได้ขาดหวังอะไรมาก เป็นคนอะไรก็ได้ ง่ายๆ ไม่ซีเรียส แต่พอเวลาผ่านไปนี้ก็สามปีแล้ว เหมือนว่าเขาเริ่มที่จะเบื่อเรา เรายอมรับค่ะว่าช่วงแรกๆที่รักกันเราเป็นคนนิสัยไม่ดีเท่าไหร่ แต่เขาขอค่ะ ขอให้เราปรับเปลี่ยนนิสัยตัวเอง เราก็พยายามเพื่อเขา ทุกๆอย่าง แต่เขาแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเพื่อเราเลย เราก็รักเขาที่ตัวตนของเขาค่ะ แต่บางเรื่องมันก็ต้องมีปรับเข้าหากันบ้าง แต่เขาไม่พยายามอะไรเพื่อเราเลย มีแต่บอกว่ารัก รัก รัก แต่ไม่พยายาม อายุเราก็ควรที่จะแต่งงานได้แล้วพ่อแม่เราก็อยากให้ทางฝ่ายเขามาทำอะไรให้มันถูกต้อง เราก็บอกเขา เขาก็บอกแต่ว่าเดียวจะจัดการเอง แต่ก็ยังไม่มีวี่แววเลยค่ะ พ่อแม่ก็ห่วงเรา อยากให้เรามีครอบครัวที่ดี แต่ทางฝ่ายเขาก็ยังคงเงียบค่ะ เราก็โตแล้วเราก็พอที่จะดูออกว่าเขาเป็นยังไงกับครอบครัวเรา เขาไม่ค่อยชอบพ่อเราค่ะ เพราะเราเป็นลูกสาวคนเดียวในพี่น้อง พ่อเลยห่วงเรามากกว่าเพื่อน เวลาเขาไปบ้านเราเขาก็มักจะทำท่าทางไม่พอใจอยู่ตลอดเวลา แล้วเขาก็เคยพูดด้วยค่ะ ว่าระหว่างพ่อเรากับเขา เราจะเลือกใคร เราก็ต้องเลือกพ่อเราสิค่ะ ท่านเลี้ยงเรามารักเราที่สุด คำถามแบบนี้คนรักกันสมควรพูดมั้ย มีแต่เราที่พยายามจะประคับประคองความรักของเรา เหมือนเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว เหนื่อยแล้วค่ะ เราอยากได้คำแนะนำว่าควรจะไปต่อหรือหยุดแค่นี้ดีค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ