อุทาหรณ์สำหรับผู้ขับขี่รถ ได้พรากชีวิตลูกแมวน้อยจากแม่โดยไม่มีวันหวนกลับ

เหตุการณ์เป็นดังนี้ครับ เมื่อคืนเวลาประมาณ 3 ทุ่มเศษ หลังจากที่ผมได้พาน้องแมวของผมทั้งสองไปฉีดวัคซีนที่โรงพยาบาลสัตว์แถวถนนพัฒนาการ ขากลับบ้านได้แวะซื้อของที่ห้างแมคโครศรีนครินทร์ตรงข้ามห้างซีคอนฯ  ระหว่างที่จอดรถอยู่นั้นรถข้างๆกันได้ถอยรถออกมาเพื่อที่ขับออกจากห้าง ทันใดนั้นผมได้ยินเสียงรถยนต์คันนั้นเหยียบอะไรซักอย่างเสียงดัง ล้อรถด้านหลังนั้นเสียการทรงตัว และได้ยินเสียงร้องดังลั่นซึ่งผมรู้โดยทันทีว่ารถคันนั้นเหยียบแมวเต็มๆ ด้วยความเจ็บปวดที่สุด ภาพที่เห็นคือแมวตัวน้อยวิ่งออกมาไปทางพุ่มไม้ ผมรีบเปิดประตูวิ่งออกไปทันทีเพื่อจะบอกรถคันดังกล่าว แต่รถคนนั้นถอยและรีบขับไปอย่างรวดเร็ว แต่ในความคิดตอนนั้นผมห่วงแมวน้อยมากกว่าไม่รู้ว่าจะเจ็บหนักมากขนาดไหน ผมเข้าใจว่าคงหนีหลบไปอยู่พุ่มไม้ตรงไหนซักแห่ง เปิดไฟมือถือค้นหาจนทั่ว ร้องเรียกอยู่ซักพักผมจึงเดินไปอีกประมาณ 20 เมตร ห่างจากรถผมผมเห็นตัวเจ้าแมวน้อยแล้วนอนตรงร่องระบายน้ำและรีบอุ้มขึ้นมาหวังว่าจะไปส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดที่คิดได้ตอนนั้นคือ โรงพยบาลทองหล่อศรีนครินทร์ จับขึ้นมาน้องไม่ขยับตัวแล้ว ตาน้องเปืดอยู่ และมีร่องรอยของฉี่บริเวณโดยรอบเต็มไปหมด ผมพยายามเรียกตื่นลูกตื่นจะพาไปโรงพยาบาลสุดท้ายแล้ว น้องไม่รอดครับ คอพับทั้งที่ตายังเปิดอยู่ ผมเสียใจมากเพราะผมก็เลี้ยงแมวอยู่ 5 ตัว เจอเหตุการณ์แบบนี้ผมสลดใจมาก ถึงแม้ว่าคนขับรถคนนั้นจะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม แต่อย่างน้อยผมเชื่อว่าเค้าน่าจะรู้ตัวว่าเหยียบอะไรไปหรือลงมาดูสักหน่อย เพราะว่าตรงนั้นก็เป็นที่จอดรถ จะลงมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างก็ไม่มีเลยแถมยังรีบขับไปอย่างรวดเร็ว จะด้วยความกลัวตกใจหรืออย่างไรก็แล้วแต่ น้องก็ได้จากไปแล้ว ผมจึงฝากพี่ รปภ.ในนั้นช่วยนำน้องไปฝังให้ด้วยเพราะผมไม่สะดวก เลยสอบถามพี่เค้า เค้าบอกว่าเป็นแมวจรแถวๆนี้มีแม่แมวที่มีลูกแมวอยู่ วิ่งหากินบริเวณใกล้ๆ ซึ่งผมก็หวังว่าเหตุการณ์นี้จะทำให้เราต้องยอมเสียเวลาซักนิดก่อนขยับรถตรวจสอบ ช่วงล่างล้อรถและบริเวณโดยรอบเพื่อที่จะไม่เกิดเหตุการณ์น่าสลดโดยที่ไม่ตั้งใจแบบนี้อีก ไม่โทษใครทั้งนั้นไม่มีใครอยากให้เกิดเพียงแต่เสียใจมากที่เห็นภาพน้องแมวตายไปต่อหน้าผมแบบนั้น ผมจะพยายามกลับไปตรวจสอบอีกทีหนึ่งว่ายังมีแมวกี่ตัวที่อยู่ที่นั่นและเผื่อมีผู้ใจดีช่วยอุปการะแมวจรเหล่านี้