แฟนคนแรกก็เจอแบบนี้เลย นี่ใช่ไหม คู่กรรมคู่เวร

เมื่อปีที่แล้ว เรามีแฟนคนแรกแบบไม่ได้ตั้งใจ  ไม่อยากพูดไรมาก เอาย่อๆ ทั้งๆที่มันยาวมาก ผู้ชายคนนี้รู้จักในเฟส เขาบอกว่าเป็นทหารแต่จริงๆคนเฝ้าร้านเกมส์แบบไม่เอาเงินเดือน เขามาอาศัยอยู่กับเรา เขาไม่ทำงาน มาเกาะเรากิน เราไม่ชอบหรอก ไล่เขาไปทำงานทุกวัน เขาก็ได้แต่พูดว่า รอผลที่เทสร่างกายอยู่ เดี๋ยวทหารก็เรียก ก็งง ว่าทำอาชีพอื่นไม่ได้หรือไง เขาบอกนี่เป็นอาชีพที่เขารัก เขาอายุมากกว่าเรา10ปี ตอนแรกเราก็คิดว่าเขาเป็นผู้ใหญ่ แต่ไม่เลย เขายังทำตัวเหมือนเด็ก ติดเกมส์ ไม่มีอนาคต พอเราทำไรไม่ถูกใจ เขาก็มาทุบตีทำร้ายร่างกาย อุ้มและเหวี่ยงลงพื้น เอาขวดน้ำปาใส่หัว เอาเท้าเหยียบขาเรา บีบคอเรา แทงเข่าเราด้วย เห็นเป็นกระสอบทรายหรือไง อยากถามว่า เราอายุ18 โดนแบบนี้ ไม่ต้องถามถึงสภาพจิตใจ มันแย่มาก เราอยากเลิกทุกนาทีแต่มันก็ขู่ตลอดถ้าเลิกจะให้คนมารุมโทรมบ้าง กับแม่อยู่กันไม่สงบสุขแน่ เราอยากรู้ว่าเขาต้องกาอะไรจากผู้หญิงสองคนคือเรากับแม่ เขาต้องการอะไรถามได้ไหม เหนื่อยใจมาก ทำงานก็เหนื่อย เรียนก็ไม่จบ ที่เรียนไม่จบไม่ใช่เพราะเรื่องความรัก แต่เป็นเรื่องเงินๆทองๆ เราเห็นว่าแม่แก่แล้ว ควรจะหยุดส่งเราเรียนซะที เราต้องทำงานหาเงินให้แม่ เลยออกจากการเรียน แล้วก็มีผู้ชายคนนี้นี่แหละเข้ามาดูดเงิน เป็นเพราะความไว้ใจและความโง่ของเราเอง ไม่อยากโทษใคร จนเราลาออกจากงาน ไม่ทีเงินละค่ะ อยากทดสอบใจบางคน ถามว่าเรารักไหม คงเป็นเพราะอยู่มานานมากกว่า ความผูกพัน แต่เรื่องราวดีๆแทบไม่มี  หลังจากที่เราตกงาน มันก็เริ่ม มาไล่ให้เราไปทำงาน จนในที่สุดก็ทิ้งเราไป มันมีที่พึ่งใหม่หรือไงไม่รู้ทิ้งเราไปเลย ที่เราพูดงี้ เพราะเราเป็นฝ่ายร้องไห้ค่ะ เราตกงานโดนแฟนทิ้ง ไม่มีกำลังใจ โคตรซึมเศร้าเลย ไม่มีใครรับรู้เรื่องเรานอกจากแม่ แต่มานึกดูอีกทีเราก็อยากให้เขาออกไปจากชีวิตเรานี่ โอดครวญ ทิ้งก็ทิ้งไปสิ อ้อ ลืมบอก ก่อนที่เขาจะทิ้งเรานะ มาชวนเราทะเลาะครั้งใหญ่ หอบตู้เย็น เครื่องซักผ้า โน้ตบุ๊ก มือถือ เตาแก๊ส ในห้องเราไปขายให้กับคนอื่น ซึ่งของทุกอย่างเป็นของเราทั้งหมด แต่เขาก็อ้างว่า ต้องแบ่งครึ่งนึง ก่อนจะเลิก ถ้าไม่แบ่ง งั้นก็ไม่ต้องมีใครใช้ กูจะทุบให้หมดนี่เลย เราก็ยอมค่ะ ไหนๆเขาก็จะไปจากชีวิตเราแล้ว จากนั้นเขาก็หายไป เรากับเขาก็เหมือนคนที่ตายจากกันไปไม่รู้จักกันอีกเลย ปล. เขาไม่ได้แบ่งให้เราสักบาทนะ แต่ช่างเถอะ เราคิดว่ามันเป็นเวรกรรมของเรา อโหสิกรรมให้แล้วกัน เราแค่อยากให้เรื่องของเราเป็นอุทาหรณ์สำหรับมนุษย์ขี้ไว้ใจไม่ว่าจะคนในโซเชียลหรือคนในชีวิตจริง โลกสวย ไม่ทันโลก ไม่ทันคน อาจจะเป็นเพราะความประมาทในชีวิตหรืออะไรก็แล้วแต่ให้ได้รู้ถึงผลเสียของมันให้มากๆ แล้วจะได้ไม่ทุกข์ใจแบบเรา