ระบายเฉยๆ ครับ รับฟังด้วย

ผมเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ธรรมดาคนนึงที่มีแค่ตัวและหัวใจและผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งมานานเกือบ 2 ปีแล้วคงไม่นานมากในสายตาคนอื่น ผมอยู่กับเธอด้วยความรักมาตลอดอยู่กันมาผ่านอะไรร้ายๆ มาด้วยกัน มากมาย จนมันทำให้ผมรู้สึกว่าสิ่งร้ายๆ ถึงมันจะมากแค่ไหนเราก็ผ่านมาด้วยกันได้และเราจะไปด้วยกันอีก แต่มันกับไม่ใช่แบบที่ผมคิดนั้นสิครับ ปัจจุบันนี้เธอพูดคำว่าเบื่อ ทะเลาะแล้วโยงเข้าเรื่องเลิกลา เฮ้อออ ผมเป็นคนที่เบื่ออะไรยากมาก (เข้าขั้นตายด้านเลยแหละ) ทำไมมันถึงต้องมาเจอกับตัวเองด้วยผมก็ไม่เข้าใจ เอ้อผมลืมบอก จะหาว่าแกแดดก็ได้นะครับ 18 เองนะครับ แฟนผมพึ่ง 16 ชอบเด็ก (เด็กเท่านั้น) ผมรู้ว่าคบเด็กต้องผิดหวัง แต่ก็ยังเลือก และผมเป็นคนส่วนน้อยรึป่าวที่ไม่ชอบชีวิตวัยรุ่น (มากๆ) หลายคนบอกว่าผมใช่ชีวิตวัยรุ่นได้ไม่คุ้ม ผมอยากให้ถึงวัยทำงานเร็วๆ ผมชอบมากๆ ผมลองมาหลายงานและ จะเป็นงาน 7-11 บิ๊คซี ร้านอาหาร ร้านคอม และ ร้านขายของ ร้านซ่อมอิเล็กทอนิค รถ และ เทศบาล ผมชอบมากแต่ผมอยู่ประจำไม่ได้ แต่วันนี้ผมได้มีความคิดสับสนกับเรื่องแบบนี้ มันครั้งแรกที่ผมสับสนได้ขนาดนี้ ผมจะทำใจอีกนานแค่ไหนถึงจะกลับเป็นปกติผมเลิกกับคนก่อนๆ แค่แปปเดียวถึงจะคบ 7-8 เดือน แต่ก็ไม่สับสนขนาดนี้ หรือเป็นเพราะเจออะไรที่มันร้ายๆ มาด้วยกันเรยทำให้ผูกพันมาก