งงเด้ งงเด้ 555555555555 มันใช่หรอ เห้อมมมมม..................................................
เริ่มเลยแล้วกันนี่เป็นกระทู้แรกของเราคือเรามีแฟนอยู่คนนึงเราคบกันประมาณ 3 เดือน 6 วัน คือเราไม่เคยคิดเลยว่าความสัมพันธ์ของเราและเขาจะจบลงแบบนี้ เรามีแฟนเป็นผู้หญิงซึ่งเราก็เป็นผู้หญิงเราไม่ร็หรอกว่าอะไรถึงทำให้เรารักเขามากขนาดนี้ ตั้งแต่คบกันเรากับแฟนก็มีความสุขมากเรารักเขาและเราก็รู้สึกว่าเขาก็รักเรามากเหมือนกัน(ไม่ได้มโนนะ555)เพราะตลอดเวลาที่คบกันเขาดูแลเรามาตลอดเขาเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายคือเรากับเขาอยู่คนละโรงเรียนแต่โรงเรียนของเราก็ไม่ไกลกันมากหรอก เวลาเลิกเรียนเขาก็จะมารับเราไปส่งบ้าน เขาก็ทำแบบนี้ทุกวันตั้งแต่ยังไม่ได้คบกัน เรารู้สึกว่าเขาเป็นคนดีมากเรากลัวว่าเราจะทำให้เขาเสียใจทุกครั้งที่ทะเลาะกันเขาจะเป็นคนทำให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมต่างจากเราที่ไม่คิดจะทำอะไรเลย....เห็นไหมคะเราเองที่ไม่ดี ร้องไห้ แรกๆมันก็ดีนะคะถึงเราจะไม่ค่อยมีเวลาให้กันเพราะเขาเป็นนักกีฬาวันครบรอบทีไรเราก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันหรอกค่ะ เช่นวันครบรอบ 2 เดือนเขาก็มีแข่งที่ ตจว.คือไปตั้ง 10 วันเลยอ่ะใครจะไม่คิดถึงเศร้า พออยู่ไกลกันมันก็ยิ่งทำให้เรารู้ว่าเรารักเขามากแค่ไหนเราคุยกันได้ไม่เกิน4ทุ่มเพราะเขาต้องพักผ่อนโอเคเราก็เข้าใจ แล้วพอผ่านไปประมาณ3วันเราก็ทะเลาะกันหนักมากทั้งๆที่ไม่ควรทะเลาะกันเลยแค่ไม่ได้เจอหน้ากันมันก็แย่มากพอแล้วเราทะเลาะกันจนเกือบจะเลิกกันเพราะเรื่อง"แฟนเก่า" แฟนเก่าเราเองแหละเขาทักมาคุยกับเราคือเราก็คุยนะจนลืมคิดไปเลยว่าแฟนปัจจุบันของเราจะรู้สึกยังไงเราคิดว่าก็แค่เพื่อนเพราะเขาก็คุยกับแฟนเก่าเหมือนกันคือเราก็มีแต่ประชดไม่เคยเข้าใจอะไรเลย เอาเหอะสุดท้ายเราก็กลับมารักกันเหมือนเดิม ^^ ก่อนเขาจะกลับมาวันนึงเขาโกหกเราว่าเขาจะกลับวันจันทร์ทั้งๆที่จะกลับวันอาทิตย์คือเราก็เชื่อง่ายมากกกก เขาอยากเซอร์ไพรส์ไง5555555 และวันที่เขากลับมาเขาก็รีบมาหาเราที่หน้า รร คือเราก็ไม่เข้าใจเพิ่งจะเจอหน้ากันแทนที่จะกอดกันให้กำลังใจกันแต่กลับทะเลาะกัน ร้องไห้ ยิ่งทะเลาะกันทีไรเราก็ยิ่งกลัวว่าจะเสียเขาไป ต่อมาก็ยังปกตินะเขาก็เป็นเหมือนเดิมมาตลอดจนใกล้ถึงวันครบรอบ3เดือนคือครบรอบครั้งนี้เป็นเราเองแหละที่ไม่อยู่เพราะที่ รร ให้ไปนอนที่วัด 3 วัน คือเราก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอกเพราะขนาดเขาไป10วันเรายังคิดถึงเขาคนเดียวเลยไม่ได้รู้สึกว่าเหงาอะไรเลย ก่อนไปวัดเขาบอกเราว่าจะไปส่งเราโอเคเราก็บอกไปว่าจะรอแต่พอถึงวันเราก็ทักเขาไปตั้งแต่เช้าจนผ่านไป 30 นาทีเราก็เริ่มหงุดหงิดว่าทำไมเขาถึงไม่มา ทีนี้เขาตื่นมาตอบเราเขาบอกเขาตื่นสาย เราก็โกรธเราคิดอะไรไม่ออกเราก็เอาแต่โทษเขา เขาให้เพื่อนมารับเราแทน เพื่อนเขาก็เล่าให้เราฟังว่าเขาตื่นสายกลัวมาไม่ทันเลยให้เพื่อนมารับแทนแล้วเดี๋ยวเขาจะตามไปหาทีหลัง คือเราไม่รับฟังอะไรทั้งนั้นเรารู้แค่ว่าตอนนั้นเราร้องไห้หนักมากและเอาแต่โทษเขาอยู่ฝ่ายเดียว เห้ออมมมม แย่จังง........ พอถึงวัดเราก็นั่งรอเพื่อนอยู่เซเว่นเพื่อนเขาบอกว่าจะไปรับเขามาหาเราแต่เราบอกไปว่าไม่ต้อง แต่พอเรากำลังจะเดินเข้าวัดเขาก็ขับรถมาจอดตรงหน้าเราคือตอนนั้นเราไม่รุ้จะพูดอะไรกับเขาเรารู้แค่ว่าเราอยากจะร้องไห้มากเลย เพราะเห็นหน้าเขาเราก็หายโกรธแล้วเราคุยกันได้ไม่นานเขาก็ต้องไปเพราะมันสายมากแล้วโอเคเราก็ทำได้แค่ทำใจเพราะช่วง3วันนี้เราไม่ได้คุยกันแน่ๆ ก็เป็นอย่างที่คิดมาวัดวันแรกก็เป็นวันนั้นของเดือนคือผ้าอานามัยก็ลืมเอามาเราก็โทรให้เขาเอามาให้ตอนเย็นช่วงวันแรกเขายังโทรถามนั่นนี่เป็นห่วงเรา เราก็ดีใจแต่พอวันที่สองเราโทรไปเขาก็ไม่รับทั้งๆที่เรามีเวลาไม่มากโอเคเราก็คิดในแง่ดีว่าเขาอาจจะติดธุระเราไม่เคยมองเขาในทางที่ไม่ดีเลยจนถึงวันที่สามของการนอนที่วัดและวันนั้นก็เป็นวันครบรอบ 3 เดือนของเราและเป็นวันที่เราต้องกลับบ้านด้วย คือวันนั้นพ่อกับแม่ก็ไม่อยู่เราไม่รู้จะให้ใครมารับเพราะแฟนเราเขาบอกว่าจะมารับแต่วันนั้นเราโทรไปเขาก็ไม่รับเราเลยเลิกพยายามจนเราต้องกลับกับเพื่อนพอถึงบ้านเราก็รีบเปิดแชทดูว่าเขาจะคิดถึงเราบ้างไหม เขาก็รายงานทุกอย่างบอกคดถึงเราทุกวันทั้งๆที่ไม่มีการตอบกลับแต่วันนั้นเราเหนื่อยมากเราตอบเขาไปแค่สติ้กกอร์ตัวนึงแค่นั้นจนเขาถามเราว่าเราเป็นอะไรคือเราเหนื่อยมากและเราก็หิวมากด้วยตอนนั้นอะไรก็ดูแย่ไปหมดวันนั้นเราเลยไม่ค่อยได้คุยกันทั้งๆที่มันเป็นวันครบรอบ พอวันต่อมาเราก็โทรหาเขาคือปกติถ้าเราโทรไปเขาจะดีใจมากแต่วันนั้นเขากลับรีบพูดแล้วก็อยากจะวางเขาบอกกลับเราว่าเขาจะไปกินเลี้ยงกับเพื่อน เราก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ก็แอบน้อยใจอยู่นะนี่ไม่คิดจะพูดอะไรกับเราบ้างหรอ เห้อออ ในขณะที่เขาคงจะกำลังสนุกกับเพื่อนเราก็ได้แต่นอนเหงาอยู่ที่บ้าน อยู่ๆเราก็ร้องไห้จนหลับไปพอวันต่อมาเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันจนถึงตอนดึกๆเขาก็ทักมาถามเรื่องการบ้านก็แค่นั้น แล้วแถมเขายังบอกอีกว่า "เธอเปลี่ยนไปนะ"คือเราต้องเป็นคนพูดคำนั้นมากกว่าไหม เราไม่รู้คิดอะไรอยู่เราก็เลยเข้าเฟสเขาเพราะปกติเราก็เข้าประจำอยู่แล้ว และเราก็เห็นเขาคุยกับใครก็ไม่รู้เราก็เข้าไปดูนะแต่คนที่คุยกลับไม่ใช่เขาแต่เป็นเด็กผู้หญิงรุ่นน้องที่เราก็รู้จักเขาดีเพราะเขาเป็นน้องสาวของเพื่อนแฟนเรา เราเคยเจอกันนะแต่ไม่ค่อยบ่อย เราก็แปลกใจว่าทำไมเขาถึงมาเล่นเฟสแฟนเราแล้วมันก็ทำให้เราได้รู้ว่าเขามานอนบ้านแฟนเรา ตอนนั้นเรายังไม่รู้หรอกว่าน้องคนนั้นเขาอะไรยังไง แต่เราจุกแบบบอกไม่ถูกเรานอยด์เราเสียใจเราร้องไห้ทั้งคืนกว่าเราจะหลับจนถึงเช้าวันใหม่เราไป รร เราก็ให้เพื่อนไปส่องไอจีน้องเขาเพราะเราไม่ได้ติดตามเราก็เห็นเขาโพสรูปคู่กับแฟนเราคือตอนนั้นเราก็พอจะรู้แล้วแหละและยิ่งชัดเจนมากขึ้นเราเข้าไปส่องเฟสน้องเขา น้องคนนั้นเขาโพสว่า "3เดือนที่อึดอัดกับ3วันที่ทำให้สบายใจจะเลือกอะไรน๊าาา"คือตอนนั้นมือเราสั่นมากเรากลัว กลัวว่าสิ่งที่เราคิดมันจะเป็นจริง สุดท้ายเราก็ต้องยอมรับความจริงเพราะน้องเขาแอบคุยกันกับแฟนเราจริงๆ เราว่าแฟนเราก็น่าจะรู้นะว่าเรารู้ตอนเลิกเรียนเขาเลยมาหาเราที่ รร คือตอนนั้นเราก็คิดว่าเขาจะไม่มาแล้วแหละเพราะฝนตกแล้วคนก็กลับกันจะหมดแล้ว แต่สุดท้ายเขาก็มาแล้วเราก็คุยกันเขาก็ยอมรับนะว่าเขามีคนอื่นเราเลยแกล้งถามไปว่าใครเขาก็บอกว่าเรารู้ เห้อออตอนนั้นเราอึนเราพูดอะไรไม่ออกได้แต่ยิ้มเจื่อนๆให้เขาเรากลั้นน้ำตาไว้แต่เขากลับร้องไห้ แล้วเขาก็ขอโทษเราขอโอกาสจากเรา ตอนนั้นเราไม่ได้ตอบอะไรเราบอกไปแค่ว่าอยากกลับบ้าน ถ้าไม่ไปส่งเราก็จะเดินกลับคือเขาก็ไปส่งนะพอถึงบ้านเราก็พูดคำนี้กับเขา"ขอบคุณนะ"ซึ่งเราไม่มีอะไรจะพูดแล้ว พอถึงบ้านเราก็มาทะเลาะกันต่อในแชทคือตอนนั้นเรามีแต่จะไปโดยไม่อยากฟังคำอธิบายอะไรจากเขาเลย มันไม่ยุติธรรมเลย จนเขาอ่านแล้วไม่ตอบตอนนั้นเราก็ไม่ได้คอะไร เราเลยชวนเพื่อนไปกินข้าวนอกบ้าน แถวนั้นก็ใกล้บ้านเขาด้วยคือเพื่อนก็ทักหาแฟนเราบอกว่าอยากคุยด้วยโอเคเราก็ไปหาที่บ้านเพราะเขาบอกว่าอยากคุยกับเราพอไปถึงบ้านพ่อเขาก็บอกว่าเขาไม่อยู่ตอนแรกเราก็ไม่เชื่อเพราะเขาบอกว่าเขาอยู่เราสับสนมากเพราะเราไปหาเขาที่บ้านถึง3ครั้ง จนเราตัดสินใจว่าจะกลับแต่เขาก็ทักมาบอกว่าเขาอยู่ร้านเหล้าคือตอนนั้นเราสับสนมากว่าอะไรจริงไม่จริงเพื่อนบอกให้กลับแต่เราอยากไปเห็นด้วยตัวเองว่าเขาอยู่จริงไหมแล้วใครมาตอบแทนเขา พอไปถึงเขาก็อยู่จริงๆด้วย เราก็ได้คุยกันคนที่ตอบเราคือน้องคนนั้นไม่ใช่เขา(เราขอเรียกน้องคนนั้นว่าม่วงแล้วกันนะ)เพราะแบตเขาหมดตั้งแต่คุยกับเราแล้ว คือตอนนั้นไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆเขาก็บอกเราว่าไม่อยากเลิกยังไงก็ไม่เลิก เราก็ให้โอกาสเขานะ เราก็ถามเขาไปว่าเราไม่อยู่ 3 วันเขาทำอะไรกันบ้าง เขาก็บอกว่า เขาไปดูหนังด้วยกัน เลี้ยงข้าวซื้อลิปสติกให้ด้วย คือเราโอเคมาก(เหอะๆ) แต่แล้วมันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเราทนไม่ได้เพราะเรากลับมาคบกันได้ไม่ถึง2วันน้องม่วงก็โพสดราม่ามากมายคือเราก็ไม่เข้าใจว่าเวลาแค่3วันจะผูกพันขนาดนั้นเลยหรอเราก็เลยต้องทะเลาะกับแฟนเรื่องเดิมๆซ้ำๆจนเราไม่มีความสุขเลยน้องม่วงเขาก็พยายามโพสรูปคู่ทำทุกอย่างเพื่อให้เราคิดมากให้เราเห็นเราไม่โอเคมาก ณ จุดๆนั้นคือเราต้องร้องไห้ทุกวัน แล้วเราก็ไม่เข้าใจจะมาโพสแขวะเราทำไม จนมันมากพอที่จะทำให้เราตัดสินใจเลิกกับแฟนแบบเด็ดขาดเพราะเขายังติดต่อกันเขายังไปหากันใครจะทนได้ล่ะ หลังจากวันที่เลิกกันเราก็ยังคุยกันอยู่เขาบอกเราว่า "ถามว่ารักเธอไหมเราก็รักแต่ถามว่ารักม่วงไหมเราก็รักเหมือนกัน"เราอึนกับคำตอบของเขามาก มันใช่หรอ? คำถามที่อยากจะถามเขาเต็มไปหมด คือน้องม่วงก็ยังโพสแขวะเราเรื่อยมายังหะว่าเราเป็นคนแย่งแฟนเขาเลยคือเพื่อนเราทนไม่ไหวเพราะเราไม่ทำอะไรเลยเพื่อนเราก็เลยโพสกลับมันเลยทำให้แฟนเราอึดอัดมากจนเขาบอกให้เราหยุดทั้งๆที่เราไม่ได้เริ่มโอเคอยากหยุดใช่ไหมได้ เราก็เลยทักน้องม่วงไปเพื่อที่จะให้น้องเขาหยุดซักทีอยากให้น้องเขานึกถึงความรู้สึกแฟนเราบ้าง น้องเขาก็มาหาว่าเราเริ่มก่อนคือเราก็ได้ขอโทษไปแต่น้องเขาก็บอกต่างคนต่างอยู่แล้วแต่แฟนเราว่าจะเอายังไงคือเรารู้จะพูดยังไงจริงๆเราก็ได้แต่ฝากให้น้องเขาดูแลแฟนเราด้วย น้องเขาก็บอกเราว่า "อย่ารั้งเลยค่ะคนฝืนก็คือคนที่เจ็บ" เราเจ็บกับคำนั้นมากจนเราไม่อยากจะรับร็อะไรเกี่ยวกับพวกเขาอีกเลย เรื่องของเราสามคนมันไม่จบแค่นั้นหรอกค่ะเพราะเขาตามวอแวเรามาตลอด จนตอนนี้เราเลิกกับแฟนได้ 6 เดือนแล้วมันก็นานมากแล้วนะแต่เรากับเขามันก็ยังอยู่ในวงจรบ้าๆนี้ด้วยกัน เราไม่รู้ว่าเราจะทำยังไงดีเวลาเขาทะเลาะกันแฟนเก่าเราก็จะชอบทักมาปรึกษานั่นนี่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จริงๆเรื่องของเรากับน้องม่วงไม่ใช่เฉพาะกับแฟนคนนี้นะคะเพราะตอนที่เรามีคนคุยใหม่น้องม่วงก็เลิกกับแฟนคนที่แย่งเราไปแล้วมาคุยกับคนที่เรากำลังคุยอยู่แล้วน้องเขาก็โพสแขวะเราอีกตามเคย เอาตรงๆคือเราเหนื่อยตั้งแต่รู้จักน้องคนนี้(อายุเราห่างกันไม่ถึงปี)ชีวิตเราไม่เคยมีความสุขเลย ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ชีวิตของเราก็ยังมีพวกเขาตลอเวลา
#ไว้จะมาเล่าต่อนะคะ
คิดยังไงกับคนที่มาแย่งแฟนเราแล้วเหมือนเรา"ผิด"
เริ่มเลยแล้วกันนี่เป็นกระทู้แรกของเราคือเรามีแฟนอยู่คนนึงเราคบกันประมาณ 3 เดือน 6 วัน คือเราไม่เคยคิดเลยว่าความสัมพันธ์ของเราและเขาจะจบลงแบบนี้ เรามีแฟนเป็นผู้หญิงซึ่งเราก็เป็นผู้หญิงเราไม่ร็หรอกว่าอะไรถึงทำให้เรารักเขามากขนาดนี้ ตั้งแต่คบกันเรากับแฟนก็มีความสุขมากเรารักเขาและเราก็รู้สึกว่าเขาก็รักเรามากเหมือนกัน(ไม่ได้มโนนะ555)เพราะตลอดเวลาที่คบกันเขาดูแลเรามาตลอดเขาเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายคือเรากับเขาอยู่คนละโรงเรียนแต่โรงเรียนของเราก็ไม่ไกลกันมากหรอก เวลาเลิกเรียนเขาก็จะมารับเราไปส่งบ้าน เขาก็ทำแบบนี้ทุกวันตั้งแต่ยังไม่ได้คบกัน เรารู้สึกว่าเขาเป็นคนดีมากเรากลัวว่าเราจะทำให้เขาเสียใจทุกครั้งที่ทะเลาะกันเขาจะเป็นคนทำให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมต่างจากเราที่ไม่คิดจะทำอะไรเลย....เห็นไหมคะเราเองที่ไม่ดี ร้องไห้ แรกๆมันก็ดีนะคะถึงเราจะไม่ค่อยมีเวลาให้กันเพราะเขาเป็นนักกีฬาวันครบรอบทีไรเราก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันหรอกค่ะ เช่นวันครบรอบ 2 เดือนเขาก็มีแข่งที่ ตจว.คือไปตั้ง 10 วันเลยอ่ะใครจะไม่คิดถึงเศร้า พออยู่ไกลกันมันก็ยิ่งทำให้เรารู้ว่าเรารักเขามากแค่ไหนเราคุยกันได้ไม่เกิน4ทุ่มเพราะเขาต้องพักผ่อนโอเคเราก็เข้าใจ แล้วพอผ่านไปประมาณ3วันเราก็ทะเลาะกันหนักมากทั้งๆที่ไม่ควรทะเลาะกันเลยแค่ไม่ได้เจอหน้ากันมันก็แย่มากพอแล้วเราทะเลาะกันจนเกือบจะเลิกกันเพราะเรื่อง"แฟนเก่า" แฟนเก่าเราเองแหละเขาทักมาคุยกับเราคือเราก็คุยนะจนลืมคิดไปเลยว่าแฟนปัจจุบันของเราจะรู้สึกยังไงเราคิดว่าก็แค่เพื่อนเพราะเขาก็คุยกับแฟนเก่าเหมือนกันคือเราก็มีแต่ประชดไม่เคยเข้าใจอะไรเลย เอาเหอะสุดท้ายเราก็กลับมารักกันเหมือนเดิม ^^ ก่อนเขาจะกลับมาวันนึงเขาโกหกเราว่าเขาจะกลับวันจันทร์ทั้งๆที่จะกลับวันอาทิตย์คือเราก็เชื่อง่ายมากกกก เขาอยากเซอร์ไพรส์ไง5555555 และวันที่เขากลับมาเขาก็รีบมาหาเราที่หน้า รร คือเราก็ไม่เข้าใจเพิ่งจะเจอหน้ากันแทนที่จะกอดกันให้กำลังใจกันแต่กลับทะเลาะกัน ร้องไห้ ยิ่งทะเลาะกันทีไรเราก็ยิ่งกลัวว่าจะเสียเขาไป ต่อมาก็ยังปกตินะเขาก็เป็นเหมือนเดิมมาตลอดจนใกล้ถึงวันครบรอบ3เดือนคือครบรอบครั้งนี้เป็นเราเองแหละที่ไม่อยู่เพราะที่ รร ให้ไปนอนที่วัด 3 วัน คือเราก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอกเพราะขนาดเขาไป10วันเรายังคิดถึงเขาคนเดียวเลยไม่ได้รู้สึกว่าเหงาอะไรเลย ก่อนไปวัดเขาบอกเราว่าจะไปส่งเราโอเคเราก็บอกไปว่าจะรอแต่พอถึงวันเราก็ทักเขาไปตั้งแต่เช้าจนผ่านไป 30 นาทีเราก็เริ่มหงุดหงิดว่าทำไมเขาถึงไม่มา ทีนี้เขาตื่นมาตอบเราเขาบอกเขาตื่นสาย เราก็โกรธเราคิดอะไรไม่ออกเราก็เอาแต่โทษเขา เขาให้เพื่อนมารับเราแทน เพื่อนเขาก็เล่าให้เราฟังว่าเขาตื่นสายกลัวมาไม่ทันเลยให้เพื่อนมารับแทนแล้วเดี๋ยวเขาจะตามไปหาทีหลัง คือเราไม่รับฟังอะไรทั้งนั้นเรารู้แค่ว่าตอนนั้นเราร้องไห้หนักมากและเอาแต่โทษเขาอยู่ฝ่ายเดียว เห้ออมมมม แย่จังง........ พอถึงวัดเราก็นั่งรอเพื่อนอยู่เซเว่นเพื่อนเขาบอกว่าจะไปรับเขามาหาเราแต่เราบอกไปว่าไม่ต้อง แต่พอเรากำลังจะเดินเข้าวัดเขาก็ขับรถมาจอดตรงหน้าเราคือตอนนั้นเราไม่รุ้จะพูดอะไรกับเขาเรารู้แค่ว่าเราอยากจะร้องไห้มากเลย เพราะเห็นหน้าเขาเราก็หายโกรธแล้วเราคุยกันได้ไม่นานเขาก็ต้องไปเพราะมันสายมากแล้วโอเคเราก็ทำได้แค่ทำใจเพราะช่วง3วันนี้เราไม่ได้คุยกันแน่ๆ ก็เป็นอย่างที่คิดมาวัดวันแรกก็เป็นวันนั้นของเดือนคือผ้าอานามัยก็ลืมเอามาเราก็โทรให้เขาเอามาให้ตอนเย็นช่วงวันแรกเขายังโทรถามนั่นนี่เป็นห่วงเรา เราก็ดีใจแต่พอวันที่สองเราโทรไปเขาก็ไม่รับทั้งๆที่เรามีเวลาไม่มากโอเคเราก็คิดในแง่ดีว่าเขาอาจจะติดธุระเราไม่เคยมองเขาในทางที่ไม่ดีเลยจนถึงวันที่สามของการนอนที่วัดและวันนั้นก็เป็นวันครบรอบ 3 เดือนของเราและเป็นวันที่เราต้องกลับบ้านด้วย คือวันนั้นพ่อกับแม่ก็ไม่อยู่เราไม่รู้จะให้ใครมารับเพราะแฟนเราเขาบอกว่าจะมารับแต่วันนั้นเราโทรไปเขาก็ไม่รับเราเลยเลิกพยายามจนเราต้องกลับกับเพื่อนพอถึงบ้านเราก็รีบเปิดแชทดูว่าเขาจะคิดถึงเราบ้างไหม เขาก็รายงานทุกอย่างบอกคดถึงเราทุกวันทั้งๆที่ไม่มีการตอบกลับแต่วันนั้นเราเหนื่อยมากเราตอบเขาไปแค่สติ้กกอร์ตัวนึงแค่นั้นจนเขาถามเราว่าเราเป็นอะไรคือเราเหนื่อยมากและเราก็หิวมากด้วยตอนนั้นอะไรก็ดูแย่ไปหมดวันนั้นเราเลยไม่ค่อยได้คุยกันทั้งๆที่มันเป็นวันครบรอบ พอวันต่อมาเราก็โทรหาเขาคือปกติถ้าเราโทรไปเขาจะดีใจมากแต่วันนั้นเขากลับรีบพูดแล้วก็อยากจะวางเขาบอกกลับเราว่าเขาจะไปกินเลี้ยงกับเพื่อน เราก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ก็แอบน้อยใจอยู่นะนี่ไม่คิดจะพูดอะไรกับเราบ้างหรอ เห้อออ ในขณะที่เขาคงจะกำลังสนุกกับเพื่อนเราก็ได้แต่นอนเหงาอยู่ที่บ้าน อยู่ๆเราก็ร้องไห้จนหลับไปพอวันต่อมาเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันจนถึงตอนดึกๆเขาก็ทักมาถามเรื่องการบ้านก็แค่นั้น แล้วแถมเขายังบอกอีกว่า "เธอเปลี่ยนไปนะ"คือเราต้องเป็นคนพูดคำนั้นมากกว่าไหม เราไม่รู้คิดอะไรอยู่เราก็เลยเข้าเฟสเขาเพราะปกติเราก็เข้าประจำอยู่แล้ว และเราก็เห็นเขาคุยกับใครก็ไม่รู้เราก็เข้าไปดูนะแต่คนที่คุยกลับไม่ใช่เขาแต่เป็นเด็กผู้หญิงรุ่นน้องที่เราก็รู้จักเขาดีเพราะเขาเป็นน้องสาวของเพื่อนแฟนเรา เราเคยเจอกันนะแต่ไม่ค่อยบ่อย เราก็แปลกใจว่าทำไมเขาถึงมาเล่นเฟสแฟนเราแล้วมันก็ทำให้เราได้รู้ว่าเขามานอนบ้านแฟนเรา ตอนนั้นเรายังไม่รู้หรอกว่าน้องคนนั้นเขาอะไรยังไง แต่เราจุกแบบบอกไม่ถูกเรานอยด์เราเสียใจเราร้องไห้ทั้งคืนกว่าเราจะหลับจนถึงเช้าวันใหม่เราไป รร เราก็ให้เพื่อนไปส่องไอจีน้องเขาเพราะเราไม่ได้ติดตามเราก็เห็นเขาโพสรูปคู่กับแฟนเราคือตอนนั้นเราก็พอจะรู้แล้วแหละและยิ่งชัดเจนมากขึ้นเราเข้าไปส่องเฟสน้องเขา น้องคนนั้นเขาโพสว่า "3เดือนที่อึดอัดกับ3วันที่ทำให้สบายใจจะเลือกอะไรน๊าาา"คือตอนนั้นมือเราสั่นมากเรากลัว กลัวว่าสิ่งที่เราคิดมันจะเป็นจริง สุดท้ายเราก็ต้องยอมรับความจริงเพราะน้องเขาแอบคุยกันกับแฟนเราจริงๆ เราว่าแฟนเราก็น่าจะรู้นะว่าเรารู้ตอนเลิกเรียนเขาเลยมาหาเราที่ รร คือตอนนั้นเราก็คิดว่าเขาจะไม่มาแล้วแหละเพราะฝนตกแล้วคนก็กลับกันจะหมดแล้ว แต่สุดท้ายเขาก็มาแล้วเราก็คุยกันเขาก็ยอมรับนะว่าเขามีคนอื่นเราเลยแกล้งถามไปว่าใครเขาก็บอกว่าเรารู้ เห้อออตอนนั้นเราอึนเราพูดอะไรไม่ออกได้แต่ยิ้มเจื่อนๆให้เขาเรากลั้นน้ำตาไว้แต่เขากลับร้องไห้ แล้วเขาก็ขอโทษเราขอโอกาสจากเรา ตอนนั้นเราไม่ได้ตอบอะไรเราบอกไปแค่ว่าอยากกลับบ้าน ถ้าไม่ไปส่งเราก็จะเดินกลับคือเขาก็ไปส่งนะพอถึงบ้านเราก็พูดคำนี้กับเขา"ขอบคุณนะ"ซึ่งเราไม่มีอะไรจะพูดแล้ว พอถึงบ้านเราก็มาทะเลาะกันต่อในแชทคือตอนนั้นเรามีแต่จะไปโดยไม่อยากฟังคำอธิบายอะไรจากเขาเลย มันไม่ยุติธรรมเลย จนเขาอ่านแล้วไม่ตอบตอนนั้นเราก็ไม่ได้คอะไร เราเลยชวนเพื่อนไปกินข้าวนอกบ้าน แถวนั้นก็ใกล้บ้านเขาด้วยคือเพื่อนก็ทักหาแฟนเราบอกว่าอยากคุยด้วยโอเคเราก็ไปหาที่บ้านเพราะเขาบอกว่าอยากคุยกับเราพอไปถึงบ้านพ่อเขาก็บอกว่าเขาไม่อยู่ตอนแรกเราก็ไม่เชื่อเพราะเขาบอกว่าเขาอยู่เราสับสนมากเพราะเราไปหาเขาที่บ้านถึง3ครั้ง จนเราตัดสินใจว่าจะกลับแต่เขาก็ทักมาบอกว่าเขาอยู่ร้านเหล้าคือตอนนั้นเราสับสนมากว่าอะไรจริงไม่จริงเพื่อนบอกให้กลับแต่เราอยากไปเห็นด้วยตัวเองว่าเขาอยู่จริงไหมแล้วใครมาตอบแทนเขา พอไปถึงเขาก็อยู่จริงๆด้วย เราก็ได้คุยกันคนที่ตอบเราคือน้องคนนั้นไม่ใช่เขา(เราขอเรียกน้องคนนั้นว่าม่วงแล้วกันนะ)เพราะแบตเขาหมดตั้งแต่คุยกับเราแล้ว คือตอนนั้นไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆเขาก็บอกเราว่าไม่อยากเลิกยังไงก็ไม่เลิก เราก็ให้โอกาสเขานะ เราก็ถามเขาไปว่าเราไม่อยู่ 3 วันเขาทำอะไรกันบ้าง เขาก็บอกว่า เขาไปดูหนังด้วยกัน เลี้ยงข้าวซื้อลิปสติกให้ด้วย คือเราโอเคมาก(เหอะๆ) แต่แล้วมันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเราทนไม่ได้เพราะเรากลับมาคบกันได้ไม่ถึง2วันน้องม่วงก็โพสดราม่ามากมายคือเราก็ไม่เข้าใจว่าเวลาแค่3วันจะผูกพันขนาดนั้นเลยหรอเราก็เลยต้องทะเลาะกับแฟนเรื่องเดิมๆซ้ำๆจนเราไม่มีความสุขเลยน้องม่วงเขาก็พยายามโพสรูปคู่ทำทุกอย่างเพื่อให้เราคิดมากให้เราเห็นเราไม่โอเคมาก ณ จุดๆนั้นคือเราต้องร้องไห้ทุกวัน แล้วเราก็ไม่เข้าใจจะมาโพสแขวะเราทำไม จนมันมากพอที่จะทำให้เราตัดสินใจเลิกกับแฟนแบบเด็ดขาดเพราะเขายังติดต่อกันเขายังไปหากันใครจะทนได้ล่ะ หลังจากวันที่เลิกกันเราก็ยังคุยกันอยู่เขาบอกเราว่า "ถามว่ารักเธอไหมเราก็รักแต่ถามว่ารักม่วงไหมเราก็รักเหมือนกัน"เราอึนกับคำตอบของเขามาก มันใช่หรอ? คำถามที่อยากจะถามเขาเต็มไปหมด คือน้องม่วงก็ยังโพสแขวะเราเรื่อยมายังหะว่าเราเป็นคนแย่งแฟนเขาเลยคือเพื่อนเราทนไม่ไหวเพราะเราไม่ทำอะไรเลยเพื่อนเราก็เลยโพสกลับมันเลยทำให้แฟนเราอึดอัดมากจนเขาบอกให้เราหยุดทั้งๆที่เราไม่ได้เริ่มโอเคอยากหยุดใช่ไหมได้ เราก็เลยทักน้องม่วงไปเพื่อที่จะให้น้องเขาหยุดซักทีอยากให้น้องเขานึกถึงความรู้สึกแฟนเราบ้าง น้องเขาก็มาหาว่าเราเริ่มก่อนคือเราก็ได้ขอโทษไปแต่น้องเขาก็บอกต่างคนต่างอยู่แล้วแต่แฟนเราว่าจะเอายังไงคือเรารู้จะพูดยังไงจริงๆเราก็ได้แต่ฝากให้น้องเขาดูแลแฟนเราด้วย น้องเขาก็บอกเราว่า "อย่ารั้งเลยค่ะคนฝืนก็คือคนที่เจ็บ" เราเจ็บกับคำนั้นมากจนเราไม่อยากจะรับร็อะไรเกี่ยวกับพวกเขาอีกเลย เรื่องของเราสามคนมันไม่จบแค่นั้นหรอกค่ะเพราะเขาตามวอแวเรามาตลอด จนตอนนี้เราเลิกกับแฟนได้ 6 เดือนแล้วมันก็นานมากแล้วนะแต่เรากับเขามันก็ยังอยู่ในวงจรบ้าๆนี้ด้วยกัน เราไม่รู้ว่าเราจะทำยังไงดีเวลาเขาทะเลาะกันแฟนเก่าเราก็จะชอบทักมาปรึกษานั่นนี่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จริงๆเรื่องของเรากับน้องม่วงไม่ใช่เฉพาะกับแฟนคนนี้นะคะเพราะตอนที่เรามีคนคุยใหม่น้องม่วงก็เลิกกับแฟนคนที่แย่งเราไปแล้วมาคุยกับคนที่เรากำลังคุยอยู่แล้วน้องเขาก็โพสแขวะเราอีกตามเคย เอาตรงๆคือเราเหนื่อยตั้งแต่รู้จักน้องคนนี้(อายุเราห่างกันไม่ถึงปี)ชีวิตเราไม่เคยมีความสุขเลย ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ชีวิตของเราก็ยังมีพวกเขาตลอเวลา
#ไว้จะมาเล่าต่อนะคะ