"คุยเยอะก็ว่าแย่ คุยคนเดียวก็โดนเท" ใครเคยเจอบ้างคะ??

เราเป็นเด็กม.ปลายคนนึงค่ะ ทัศนคติทางความรักอาจจะแตกต่างจากคนอื่น เป็นคนสนุกสนาน คุยเก่ง ค่อนข้างจะมีคนคุยเยอะ แต่เราไม่คิดจะผูกมัดกับใครเลย คุยไปเรื่อยๆ เป็นเพื่อน พี่ น้องที่ดีต่อกัน ช่วยเหลือกันได้ประมาณนี้ค่ะ เราคุยได้ทุกคนเลยนะ ผู้หญิง ผู้ชาย ก็อย่างที่บอกไปค่ะ ไม่คิดจริงจังกับใครอยู่แล้ว จนวันนึงมีน้องคนนึงทักมาค่ะ เป็นน้องผู้หญิง เรารู้จักกันหลายปีแล้วแหละ แต่ก็รู้จักแค่ชื่อ ไม่เคยคุยอะไรกันเลย น้องก็ชวนคุยนู่นนี่นั่นปกติค่ะ คุยกันได้ประมาณสัปดาห์นึงปัญหาก็เกิดค่ะ เราเคยคบกับเพื่อนน้องแต่มันนานมากๆแล้ว และก็เป็นความรักแบบเด็กๆด้วย(ตอนนั้นความรักคืออะไรยังไม่รู้เลย5555) แล้วเพื่อนน้อง(แฟนเก่าเรา)ก็รู้ว่าเราคุยกันค่ะ เค้าก็ไม่โอเค เราก็เลยจำเป็นต้องเลิกคุยกัน แต่ตอนที่เราเลิกคุยกัน เราเสียใจมากๆค่ะ คือรู้สึกไม่ดี หลังจากนั้นไม่นาน น้องเค้าก็เคลียร์กันได้ เราก็กลับมาคุยกันค่ะ ตอนนั้นเราก็ยังคุยกับคนอื่นๆอยู่นะคะ มีหลายเหตุการณ์ที่เจอรถไฟชนกันบ้าง ทำให้น้องเค้าเสียใจอยู่หลายครั้งค่ะ เราเลยตัดสินใจเลิกคุยกับทุกคนเลย  เพื่อนมาคุยกับน้อง แต่ก็ยังไม่ได้อยากจะคบกันเป็นแฟนอย่างนั้นนะคะ เหมือนทำเพื่อให้เค้าสบายใจมากกว่า เวลาผ่านไปหลายเดือนค่ะ จนถึงช่วงปิดเทอม เราแทบไม่เจอกันเลย คุยกันน้อยลงด้วย เพราะเหตุผลบางอย่างของเค้า คือเค้าติดการ์ตูนค่ะ เค้าสนใจเราน้อยลง ไม่เปิดเผย ไม่แสดงตัว จนคนรอบๆตัวคิดว่าเราเลิกคุยหันไปแล้ว ต่างจากเมื่อก่อนมากๆ เรางอนเราโกรธ เค้าก็ปล่อยเรา จนเราต้องหายเอง เป็นแบบนี้หลายครั้งมาก คำพูดคำจาก็ไม่เหมือนเดิม ไม่แคร์เราเลย แบบนี้รึป่าวคะที่เรียกว่าช่วงหมดโปร  เคาควรทำยังไงคะ เพื่อนบางคนเคยบอกว่าถ้าเป็นแบบนี้แล้วมันแย่ก็ให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม ตอนนี้สองจิตสองใจมากเลยค่ะ




ปล.เขียนครั้งแรกค่ะ อาจจะใช้คำไม่ถูกบ้าง เล่าเรื่องวกวนไปมาบ้าง ต้องขออภัยด้วยค่ะ😁😁