เริ่มจากเราตัดสินใจทำงานที่หนึ่งที่ไกลจากหอพักที่เราอยู่ แพลนไว้ว่าจะไปอยู่บ้านแม่เพราะใกล้ๆที่ทำงานเลยย้ายออกจากหอที่อยู่มา 3 ปี
พอไปทำงานจริงๆได้ 1 อาทิตย์กับคนเกาหลีเรารู้สึกอึดอัดแล้วรับไม่ได้กับกฎระเบียบหลายๆอย่างเราเลยลาออก เราก็เลยเริ่มสมัครงานใหม่แต่โทรไปถามที่ไหนก็ยังไม่รับเพิ่ม ก็เลยเครียดว่าจะเอายังไงดีตังค์ก็เริ่มหมดประกอบเราออกจากบ้านไปอยู่คนเดียวมา 8 ปี พอกลับมาอยู่กับแม่หลายๆวัน เราอยู่ไม่ได้เพราะอารมณ์ร้อนทั้งคู่เลยทะเลาะกัน จะกลับไปอยู่หอเดิมโทรไปถามป้าก็มีคนเช่าห้องที่เราเคยอยู่แล้ว
เราเลยเก็บเสื้อผ้าไปอยู่กับเพื่อนได้พักนึง แล้วแม่แฟนก็ชวนเราไปอยู่ด้วยเลยตัดสินใจไปตอนไปอยู่ก็ดีนะ แต่เนื่องจากเรายังหางานไม่ได้เค้าก็ให้เราไปหา
สมัครงาน เราก็เริ่มไปเขียนใบสมัครอีกเกือบ 10 ที่ก็ไม่มีใครโทรมา เราเลยตัดสินใจขายของตลาดนัดแต่แม่แฟนก็ไม่เห็นด้วยเพราะว่าขายของมันเหนื่อย อยากให้เราเป็นสาวออฟฟิศมากกว่า เราก็ดื้อดึงยังไงก็จะขาย ตอนขายของแรกๆก็เหนื่อยนะเพราะต้องตื่นแต่เช้าเตรียมของ แต่สนุกดีเพราะขายของหมดทุกวันพอได้เงินก็ลืมความเหนื่อย ขายจนเพื่อนทักว่าเมิงดำขึ้นป่าวจากผิวขาวๆ แต่พักหลังเป็นหน้าฝนต้องมานั่งลุ้นทุกวันว่าฝนจะตกมั๊ย พอฝนตกก็เสียค่าล็อคฟรี เลยไปบ้างไม่ไปบ้างจนลูกค้าประจำเริ่มหายไม่ได้กำไรดีเหมือนเมื่อก่อน
ผ่านไป 2 เดือน เลยตัดสินใจโทรไปหางานในเว็บอีกรอบโทรไป 10 กว่าที่ มีคนนัดให้ไปเขียนใบสมัครและสัมภาษณ์รวมแล้ว 5 ที่
ที่ที่ 1 บอกว่าเต็มแล้วทั้งที่ในประกาศบอกว่ารับสมัครพนักงานแล้วก็ส่งอีเมลมาให้เราไปสมัครที่ออฟฟิศ ออกมาแบบงงๆ
ที่ที่ 2 ไปสมัครงานอสังหา แต่ออฟฟิศเป็นเกี่ยวกับขายครีมงงอยู่แปปนึง ได้คุยกับเจ้าของพอดีอยากเปลี่ยนธุรกิจต้องการคนที่ข้อมูลลึกๆของอสังหาซึ่งเราไม่ได้รู้สึกขนาดนั้น
ที่ที่ 3 เป็นบริษัทต่างชาติเจ้าของออกแนวแขกๆแนวปากีสถานหรือซาอุประมาณนั้น ซึ่งตอนเห็นในเว็บไซต์ไม่ใช่อย่างนี้ทั้งออฟฟิศมีเค้าอยู่คนเดียวถ้าเค้ารับเราก็ทำงานกับเค้าแค่ 2 คนซึ่งเราก็กลัวนิดๆนะเค้าให้เงินเดือน 12,000 แต่เราขอเพิ่มเป็น 15,000 เค้าบอกว่าขอคิดดูก่อน พอตกเย็นโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้เริ่มงานได้เราก็ไม่รู้จะดีใจดีมั๊ย ซักพักส่งไลน์มาบอกว่าที่รับเราเพราะว่าเค้าชอบเรา เราเลยบอกว่าได้งานใหม่แล้วรีบบล็อคเลยจ้าา
ที่ที่ 4 เราโทรไปถามฝ่ายบุคคล เค้าบอกว่าให้เราไปสมัครที่กรุงเทพ แล้วบอกว่าถ้ามีประสบการณ์มีโอกาสรับแน่นอนทราบผลวันนั้นเลยเงินเดือนประมาณ 18,000 เราเลยนั่งรถจากชลบุรีตั้งแต่ตี 5 ไปถึงนู่น 7 โมง เรามาก่อนใครแล้วเริ่มมีคนมาสมัครเรื่อยๆนั่งรออยู่ 3 ชั่วโมงก็ไม่เรียกซักที ได้สัมภาษณ์จริงๆเกือบเที่ยง สัมภาษณ์จริงไม่ถึง 15 นาทีแล้วให้เรารอข้างนอก ซักพักบอกว่าให้เรากลับบ้านได้เลยแต่ไม่ได้บอกว่าเราได้หรือไม่ได้ เรางงปนโมโหคิดในใจว่าถ้าไม่รับจะให้มาสมัครทำไม เสียทั้งเงิน เสียทั้งเวลา เสียความรู้สึก เราเลยนั่งรถตู้กลับบ้านแบบพูดไม่ออก แต่ก็ยังไม่หยุดความพยายามที่จะงานใหม่
ที่ที่ 5 โทรไปถามเค้าบอกว่าให้มาสัมภาษณ์ได้เลยตอน 4 โมงพอดีเจ้าของโครงการมา คิดในใจจะทันมั๊ยตอนนี้อยู่กรุงเทพโอ้ยย แต่สุดท้ายก็ไปสัมภาษณ์ทันคุยประมาณ 2 ชั่วโมง ปรากฏว่ารับเราเข้าทำงานเราดีใจมากกก ถึงจะให้เงินเดือนแค่ 12,000 จากที่เคยได้ที่เก่า 18,000 บาทตอนนั้นไม่เกี่ยงเงินเดือนขอแค่รับเข้าทำงาน เราเริ่มงานประมาณกลางเดือนไม่เคยได้หยุดจนเราป่วยจึง พอถึงสิ้นเดือนฝ่ายบุคคลบอกว่าเจ้านายไล่เราออก เหตุผลเพราะเรามั่นใจในตัวเองเกินไปไม่ชอบและใส่ซองขาวมา 6,000 พระเจ้าตั้งแต่ทำงานมาเพิ่งเคยโดนไล่ออกแล้วเหตุผลนี่ปัญญาอ่อนมาก เราเลยไม่แคร์ค่ะออกก็ออก
กลับมานอนทบทวนอยู่ในห้องกับสิ่งที่เจอมา แล้วก็เริ่มหางานใหม่ในเน็ตอีกทันทีเราจะหาจนกว่าเราจะได้ โทรไปถามเอาอีกแล้วค่ะให้เข้ามาสมัครได้เลยเจ้านายอยู่ เรารีบขับรถไปเลย แต่ออฟฟิศอยู่ลึกมากถนนก็ดันทำทางฝนก็ตกรถนี่เลอะไปหมด โอ้ยชีวิต พอเราไปถึงตามเวลานัด เจ้าของโครงการดันกลับบ้านไปก่อน ฝ่ายบุคคลเลยให้มาใหม่พรุ่งนี้ก็เลยขับรถกลับบ้านแบบเพลียๆ พออีกวันนึงก็มาตามนัดแต่เจ้าของก็ยังไม่มานั่งรออยู่ 2 ชั่วโมงจนตัดสินใจว่าจะกลับแระ ซักพักเค้าโผล่มาพอดี เลยสัมภาษณ์งานและเค้าก็ตกลงรับดีใจจนหายเหนื่อย ทุกวันนี้รายได้มากขึ้นกว่าแต่ก่อนมากจากเดือนละ 15,000-18,000 ตอนนี้ตกเดือนละเกือบ 30,000 ซึ่งเราว่ามันอุปสรรคที่ผ่านมาอาจจะเป็นบททดสอบให้เราอดทน เพื่อที่เราจะได้มีเงินมากขึ้นและได้ทำงานที่นี่ก็ได้
ถ้าคุณกำลังตกงาน ลองอ่านเรื่องของ"เรา"
พอไปทำงานจริงๆได้ 1 อาทิตย์กับคนเกาหลีเรารู้สึกอึดอัดแล้วรับไม่ได้กับกฎระเบียบหลายๆอย่างเราเลยลาออก เราก็เลยเริ่มสมัครงานใหม่แต่โทรไปถามที่ไหนก็ยังไม่รับเพิ่ม ก็เลยเครียดว่าจะเอายังไงดีตังค์ก็เริ่มหมดประกอบเราออกจากบ้านไปอยู่คนเดียวมา 8 ปี พอกลับมาอยู่กับแม่หลายๆวัน เราอยู่ไม่ได้เพราะอารมณ์ร้อนทั้งคู่เลยทะเลาะกัน จะกลับไปอยู่หอเดิมโทรไปถามป้าก็มีคนเช่าห้องที่เราเคยอยู่แล้ว
เราเลยเก็บเสื้อผ้าไปอยู่กับเพื่อนได้พักนึง แล้วแม่แฟนก็ชวนเราไปอยู่ด้วยเลยตัดสินใจไปตอนไปอยู่ก็ดีนะ แต่เนื่องจากเรายังหางานไม่ได้เค้าก็ให้เราไปหา
สมัครงาน เราก็เริ่มไปเขียนใบสมัครอีกเกือบ 10 ที่ก็ไม่มีใครโทรมา เราเลยตัดสินใจขายของตลาดนัดแต่แม่แฟนก็ไม่เห็นด้วยเพราะว่าขายของมันเหนื่อย อยากให้เราเป็นสาวออฟฟิศมากกว่า เราก็ดื้อดึงยังไงก็จะขาย ตอนขายของแรกๆก็เหนื่อยนะเพราะต้องตื่นแต่เช้าเตรียมของ แต่สนุกดีเพราะขายของหมดทุกวันพอได้เงินก็ลืมความเหนื่อย ขายจนเพื่อนทักว่าเมิงดำขึ้นป่าวจากผิวขาวๆ แต่พักหลังเป็นหน้าฝนต้องมานั่งลุ้นทุกวันว่าฝนจะตกมั๊ย พอฝนตกก็เสียค่าล็อคฟรี เลยไปบ้างไม่ไปบ้างจนลูกค้าประจำเริ่มหายไม่ได้กำไรดีเหมือนเมื่อก่อน
ผ่านไป 2 เดือน เลยตัดสินใจโทรไปหางานในเว็บอีกรอบโทรไป 10 กว่าที่ มีคนนัดให้ไปเขียนใบสมัครและสัมภาษณ์รวมแล้ว 5 ที่
ที่ที่ 1 บอกว่าเต็มแล้วทั้งที่ในประกาศบอกว่ารับสมัครพนักงานแล้วก็ส่งอีเมลมาให้เราไปสมัครที่ออฟฟิศ ออกมาแบบงงๆ
ที่ที่ 2 ไปสมัครงานอสังหา แต่ออฟฟิศเป็นเกี่ยวกับขายครีมงงอยู่แปปนึง ได้คุยกับเจ้าของพอดีอยากเปลี่ยนธุรกิจต้องการคนที่ข้อมูลลึกๆของอสังหาซึ่งเราไม่ได้รู้สึกขนาดนั้น
ที่ที่ 3 เป็นบริษัทต่างชาติเจ้าของออกแนวแขกๆแนวปากีสถานหรือซาอุประมาณนั้น ซึ่งตอนเห็นในเว็บไซต์ไม่ใช่อย่างนี้ทั้งออฟฟิศมีเค้าอยู่คนเดียวถ้าเค้ารับเราก็ทำงานกับเค้าแค่ 2 คนซึ่งเราก็กลัวนิดๆนะเค้าให้เงินเดือน 12,000 แต่เราขอเพิ่มเป็น 15,000 เค้าบอกว่าขอคิดดูก่อน พอตกเย็นโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้เริ่มงานได้เราก็ไม่รู้จะดีใจดีมั๊ย ซักพักส่งไลน์มาบอกว่าที่รับเราเพราะว่าเค้าชอบเรา เราเลยบอกว่าได้งานใหม่แล้วรีบบล็อคเลยจ้าา
ที่ที่ 4 เราโทรไปถามฝ่ายบุคคล เค้าบอกว่าให้เราไปสมัครที่กรุงเทพ แล้วบอกว่าถ้ามีประสบการณ์มีโอกาสรับแน่นอนทราบผลวันนั้นเลยเงินเดือนประมาณ 18,000 เราเลยนั่งรถจากชลบุรีตั้งแต่ตี 5 ไปถึงนู่น 7 โมง เรามาก่อนใครแล้วเริ่มมีคนมาสมัครเรื่อยๆนั่งรออยู่ 3 ชั่วโมงก็ไม่เรียกซักที ได้สัมภาษณ์จริงๆเกือบเที่ยง สัมภาษณ์จริงไม่ถึง 15 นาทีแล้วให้เรารอข้างนอก ซักพักบอกว่าให้เรากลับบ้านได้เลยแต่ไม่ได้บอกว่าเราได้หรือไม่ได้ เรางงปนโมโหคิดในใจว่าถ้าไม่รับจะให้มาสมัครทำไม เสียทั้งเงิน เสียทั้งเวลา เสียความรู้สึก เราเลยนั่งรถตู้กลับบ้านแบบพูดไม่ออก แต่ก็ยังไม่หยุดความพยายามที่จะงานใหม่
ที่ที่ 5 โทรไปถามเค้าบอกว่าให้มาสัมภาษณ์ได้เลยตอน 4 โมงพอดีเจ้าของโครงการมา คิดในใจจะทันมั๊ยตอนนี้อยู่กรุงเทพโอ้ยย แต่สุดท้ายก็ไปสัมภาษณ์ทันคุยประมาณ 2 ชั่วโมง ปรากฏว่ารับเราเข้าทำงานเราดีใจมากกก ถึงจะให้เงินเดือนแค่ 12,000 จากที่เคยได้ที่เก่า 18,000 บาทตอนนั้นไม่เกี่ยงเงินเดือนขอแค่รับเข้าทำงาน เราเริ่มงานประมาณกลางเดือนไม่เคยได้หยุดจนเราป่วยจึง พอถึงสิ้นเดือนฝ่ายบุคคลบอกว่าเจ้านายไล่เราออก เหตุผลเพราะเรามั่นใจในตัวเองเกินไปไม่ชอบและใส่ซองขาวมา 6,000 พระเจ้าตั้งแต่ทำงานมาเพิ่งเคยโดนไล่ออกแล้วเหตุผลนี่ปัญญาอ่อนมาก เราเลยไม่แคร์ค่ะออกก็ออก
กลับมานอนทบทวนอยู่ในห้องกับสิ่งที่เจอมา แล้วก็เริ่มหางานใหม่ในเน็ตอีกทันทีเราจะหาจนกว่าเราจะได้ โทรไปถามเอาอีกแล้วค่ะให้เข้ามาสมัครได้เลยเจ้านายอยู่ เรารีบขับรถไปเลย แต่ออฟฟิศอยู่ลึกมากถนนก็ดันทำทางฝนก็ตกรถนี่เลอะไปหมด โอ้ยชีวิต พอเราไปถึงตามเวลานัด เจ้าของโครงการดันกลับบ้านไปก่อน ฝ่ายบุคคลเลยให้มาใหม่พรุ่งนี้ก็เลยขับรถกลับบ้านแบบเพลียๆ พออีกวันนึงก็มาตามนัดแต่เจ้าของก็ยังไม่มานั่งรออยู่ 2 ชั่วโมงจนตัดสินใจว่าจะกลับแระ ซักพักเค้าโผล่มาพอดี เลยสัมภาษณ์งานและเค้าก็ตกลงรับดีใจจนหายเหนื่อย ทุกวันนี้รายได้มากขึ้นกว่าแต่ก่อนมากจากเดือนละ 15,000-18,000 ตอนนี้ตกเดือนละเกือบ 30,000 ซึ่งเราว่ามันอุปสรรคที่ผ่านมาอาจจะเป็นบททดสอบให้เราอดทน เพื่อที่เราจะได้มีเงินมากขึ้นและได้ทำงานที่นี่ก็ได้