สวัสดีคะ เราไม่รู้ว่าทุกคนเคยเจอคนประเภทนี้มั้ยนะ
เราขอขยายเรื่องราวให้เข้าใจก่อน
เราชื่อ กอ พี่เราชื่อ ปอ พี่เราไปทำงานต่างจังหวัด
โดยช่วงแรกพี่เราเปลี่ยนงานบ่อยมาก จนต้องโทรมาขอเงินกับที่บ้าน
เพื่อเอาไปจ่ายค่าเดินทางไปทำงาน ค่ากินค่าใช้ นู้นนี่นั้นบลาๆๆๆ
จากนั้น พี่ก็ไปได้ที่ทำงานแห่งหนึ่ง ก็ไปคบหาดูใจ กับพี่กิ๊ก(นามสมมุติ)
ต่อมาก็พากันเปลี่ยนที่ทำงาน โดยโทรมาบอกกับทางบ้านว่า เงินเดือนน้อย
ที่บ้านก็เข้าใจ ก็ส่งเงินไปให้ ช่วงที่มีเงินเนี่ย ก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกลับมา
จนนานมากๆหลายเดือน โทรมาบอกแค่ว่า จะกลับมาเที่ยวบ้าน
เราก็ดีใจ นานๆจะเจอกันที #แต่ ไม่ได้เป็นอย่างที่ฝันไว้จ้าาา
กลับมาบ้าน แป้บๆ พร้อมกับเอารถเราไปด้วย คนที่บ้านก็พยายามปลอบใจเรา
บอกว่าพี่เดือดร้อนจริงๆ เพราะที่ทำงานไกลจากที่พัก อ่าจ้าาา !! เข้าใจก็ได้ว่ะ
ไม่ถึงเดือน(มั่งนะถ้าจำไม่ผิด) โทรมาบอกว่าขายรถเราไปละนะ
อ่าววววววเห้ยยยยย !!! ตอนนั้นเราโกรธมากกกกก เพราะมันเอาไปขายเถื่อน
แล้วราคาที่ขายไป บอกเลยว่า ขายแบบนี้ เอามีดมาจี้เราเถอะ
ก็เป็นหน้าที่แม่เราเองแหละ ที่ปลอบใจ .. .. นานนนนนนอีกหลายปี
จนกระทั้ง พี่โทรมาบอกว่าบริษัทได้ย้ายพี่หรืออะไรไม่รู้ มาอยู่สาขา ใกล้บ้าน
แต่ตอนที่พี่กับแฟนพี่มาอยู่บ้าน เราออกไปอยู่หอนานละ เพราะใกล้ที่เรียนกับที่ทำงาน
เราก็นานๆทีกลับมาบ้าน ก็รู้จักแฟนพี่ แต่ไม่สนิทมากมาย
>>มาละ เหตุการณ์แรก เด็กที่ทำงานแม่กับแฟนเขา มาพักอาศัยอยู่ด้วย (ก่อนหน้าพี่แล้วก็แฟนพี่)
มีอะไรขัดๆกัน เด็กที่ทำงานแม่กับแฟนเขาก็ขอย้ายออก
>>เหตุการณ์ที่ 2 ก็ไปทะเลาะกับลูกพี่ลูกน้องเรา ซึ่งเขาก็อาศัยอยู่บ้านนี้ตั้งแต่พี่ไปทำงานตจว.
ช่วงเดือนตุลา ที่มีเหตุการณ์ช็อกเมืองไทยอ่านะ แฟนเรากะเรา ตกงาน
แม่เลยชวนมาอยู่บ้าน เราก็นะ ไม่มีงานไง ก็เลยกลับมาอยู่บ้าน
อีเรากะแฟนเราเป็นประเภทโลกส่วนตัวสูงงงงงงงงงง ชอบอยู่แต่ในห้อง
จะออกมาก็ต่อเมื่อ กินข้าว เข้าห้องน้ำ ดูทีวี กับจะออกไปข้างนอกแค่นั้น
ซึ่งเรื่องนี้ ที่บ้านเข้าใจดี >>อารมณ์แบบอินดี้ไรงี้5555<<
>>เหตุการณ์ที่ 3 คือโดนกับตัวเลยจ้าาาา พี่เลิกงานดึกกลับมาพร้อมกับแฟนมันแหละ
หมาแมวมันไล่กัน พี่เราก็เสียงดังโวยวาย ><" ไอ่เราอยู่ในห้องก็ยังหัวเราะขำมันอยู่เลย
เวลาผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เราก็โพสต์แคปชั่นตามรูปที่ตอนเย็นเราถ่ายมา มันเป็นภาพย้อนแสง
จะมีแต่สีขาวดำ #แคปชั่นก็ประมาณว่า มีมืด มีสว่าง คนเราก็เช่นกัน !!
อ่าจ้าาาา ตกมาอีกวันเป็นเรื่องเลยย พี่ก็เอาไปถามแม่ ..แม่กอมันโพสต์ว่าใคร ว่าปอหรอ ??
แม่บอกไม่รู้ ไว้จะถามให้ เย็นมาแม่ถามเลยจ้าา !! โพสต์อะไร ว่าให้ปอหรอ ??
อีเราก็ งงเด้งงเด้ เราก็บอกเปล่านะ ทำไมหรอ (ด้วยความอยากรู้ไง ว่าอะไรยังไง)
ข้ามไป ถือว่าจบๆไป
>>เหตุการณ์ที่ 4 พี่กะแฟนทะเลาะกันดังมากลั่นบ้าน !!! เรากะลังคุยธุระทางโทรศัพท์
ด้วยความรำคาญมากกกกก เลยเดินไปเคาะประตู ด้วยความที่ว่าเราคิดสั้นไปนิสสส
เราก็เรียกพี่เราออกมา แล้วเราก็พูดว่า ออกมาสงบสติอารมณ์ก่อนมั้ย ??
แล้วค่อยกลับไปคุยกันดีดี <<ความผิดเราเองที่เข้าไปยุ่ง5555>>
พี่ก็เดินออกประตูมาพร้อมด่าเราว่า #นี่มันเรื่องของครอบครัว ไม่ต้องมา

!!!!!,
ได้ยินคำนั้นปุ๊บบ โอ้โห เดินเข้าห้องน้ำร้องไห้เลยจ้าาาา !!!!! คิดในใจว่า
ที่เราเข้าไปยุ่งอ่าเราผิดจริง แต่ต้องด่าว่าไม่ใช่คนในครอบครัว มันเกินไปป่ะ
เราเองโกรธมากเลยจ้าา ตอนเย็นมายังจะแบบเอิ่มนะจิกๆ เราเลยโพสต์
ในเฟสว่า ลูกคนเดียวคะ ไม่มีพี่ไม่มีน้อง พี่ก็โพสต์ตอบโต้ แคปชั่นคล้ายกัน
เราด้วยความใจร้อนก็ไปต่อโพสต์เลยสิ ว่ากูก็ไม่มีพี่แบบเหมือนกัน
ผลสุดท้ายมันก็ลบโพสต์ไป ((ด้วยเหตุผลที่ว่าแม่ของแฟนมาคอมเม้นท์))
แม่เราก็อบรบเรายาวเลยสิ ว่าทำอะไรคิดถึงแม่บ้างนะ ไอ่เราคิดได้เลยจ้ะ
จบไป อีก 1
เหตุการณ์ ท้ายยยยยสุดดดดด สุดท้ายละ 2คนนั้นย้ายออกจากบ้าน
ไปอยู่หอ นางก็ให้พี่เราทักมาทวงเสื้อกันหนาว ที่เรายืมไปตั้งแต่เหตุการณ์
ที่ 3 ละมั่ง ไอ่เราก็รีบไปเอาเสื้อจากบ้านแฟนที่อยู่อีกจังหวัดนึง เพื่อที่จะเอา
มาซักแล้วก็คืน เราซักเราตาก เราเก็บ สภาพมันก็ครบอยู่ พอกลับมาถึงบ้าน
ก็เอาเสื้อออกจากรถว่าแขวนไว้ อีกตั้ง3-4วัน กว่าจะมาเอาจ้าา อีเราก็เน๊าะ
อุส่าห์รีบไปเอา พอมาเอาไปปุ๊บบ พี่คงถึงหอละแหละ ก็ทักมาหา
ปอ: กอ หูดึงตรงนี้มันหายไปไหน
กอ:อีกฝั่งป่ะ
ปอ: ไม่มี เสื้อพังมาก เอาไปใช้ทำไมไม่ดูแล เสื้อตัวละ 4,000กว่า ไม่ใช่เสื้อกาดนัด
ที่กิ๊กมันให้กอยืมใส่เพราะเห็นเป็นคนในครอบครัวหรอกนะถึงให้ยืม
กอ: ((เอ๋อ-สิคะ เงียบเลยกู))
กอ: ขอบคุณคะที่ให้ยืม แล้วก็ขอโทษด้วยที่ยืมไปแล้วไม่ดูแล ความผิดน้องเอง
ขอโทษนะ
ปอ: ขอโทษจริงใจหน่อย
กอ: ((((เราอ่านแล้วไม่ตอบละ เพราะเริ่มมีอารมณ์)))
เหวี่ยงโทรศัพท์ไปไกลๆมือเลยจ้ะ นึกถึงคำพูดแม่ แล้วก็รอแม่กลับมา
แม่กลับมาปุ๊บ แม่ถามเรื่องเสื้อ เราก็บอก ตอนเราเอามาเราเช็คดีละนะ
แม่เราก็พูดว่า ตอนแม่ทำงานพี่ปอโทรมาถามเรื่องเสื้อ ว่าหูดึงตรงซิปมันหายไปไหน
แม่ก็เลยย้อนถามไปว่า แล้วมันใช้ได้อยู่มั้ย หรือจะให้เอาไปซ่อมให้ ปอบอกไม่เป็นไร
แค่โทรมาบอกเฉยๆ >>ในใจเรานะ คืออออะไรคะต้องบอกแม่เลยหรอ<<
เราก็อ่านแชทให้แม่ฟัง พร้อมกับอันที่พี่มันส่งมาใหม่ ว่าให้ไปขอโทษกิ๊กโน้น
แม่บอกพอละไม่ต้องไปสนใจ ช่างมัน เราก็เลยไม่ได้สนใจ
มาแว้วววววว ตอนสำคัญ !!!!!!! กิ๊ก โพสต์ด่าเราเลยยยยจ้า แตาไม่แท็กมา
แต่ประโยคที่ด่า อ่านแล้วยังไงก็เราเองแหละ ข้อความก็ประมาณว่า
feel..เอือมระอา ถ้าเราทำผิดกับใครสักคนเราต้องคุยต้องรับผิดชอบ แล้วต้องขอโทษ
คงไม่เงียบและเนียนไปแบบนี้แน่นอน..คำว่าขอโทษมันพูดยากมากนักหรอ..
แต่ถ้าคิดว่าสิ่งที่ทำมันถูกต้องแล้วก็คงหมายถึงไร้จิตสำนึกจริงๆ บอกเลยนะว่า
ไม่จบง่ายๆแน่ใจเค้าใจเราเนอะ อย่าเห็นแก่ได้และอย่าเห็นแก่ตัวสิ
>>เราเห็นปุ้บ ก็เลยเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็เลยบอกว่า ขอโทษแกไปเพราะตอนกอขอโทษ
มันคนละคนกันนะ เราก็คิด เออมันก็จริง เราก็เลยต่อคอมเม้นท์ที่พี่กิ๊กโพสต์ว่า
ขอโทษนะคะพี่กิ๊กที่ยืมเสื้อไปแล้วดูแลเสื้อไม่ดี ขอโทษจริงๆคะ ที่เงียบหายไม่ได้ติดต่อกลับไป
อันนี้เราเองรู้ว่าผิด แต่ไหนบอกว่าเราคือคนในครอบครัวไง ???
ตอนจะเอาของก็ให้พี่ปอมาทวงของให้ ทั้งๆที่ตัวคุณเองเป็นเจ้าของปะคะ ??
เคยบอกไม่ใช้หรอ ว่าอันนั้นลูกพี่ลูกน้องพี่ก็เลยว่าให้โพสต์ด่าไป เพราะไม่ใช่น้องจริงๆนี่
ตอนนี้ละ >>กูน้องจริงๆนะคะ << ไม่ใช่ว่าด่าไม่ได้นะ แต่เคยทักมาปะ
ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านเนี่ย เคยทำอะไรมั้ย ?? กวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างห้องน้ำแบบเนี่ย
งานบ้านคือสิ่งที่คนจะมาเป็นสะใภ้ควรทำปะคะ นอนก็นอนตื่นสาย พอใครทำอะไรเสียงดัง
นิดหน่อย บอกให้ปอมาบอก ว่ากิ๊กสะดุงตื่นง่ายแล้วจะนอนต่อยาก ที่คุณ2คนทะเลาะกัน
เสียงดัง มีใครว่ามั้ย ?? กูก็นอนยากคะ วันที่ทะเลาะกันหนักๆ กูต้องไปสอบ ไปทั้งๆที่ไม่ได้นอน
ยังไม่เคยว่าอะไรให้สักคำ ตอนมีตังค์กินดีอยู่ดี พอใกล้สิ้นเดือนบ่น ถ้าวันหลังบ้านไม่มีข้าวนะปอ
บอกสิ จะได้ซื้อกินตั้งแต่ข้างนอก (หยาบหน่อยนะคะ) ตอนที่แม่กูทำให้-ไม่-กัน
พอแม่ทำให้เฉพาะคนที่กินประจำ

เดือดร้อนบอกไม่มีให้กิน
วีรกรรมเยอะจ้าา ที่เล่ามานิยังไม่หมด ให้เล่าทั้งหมดพิมพ์ไปเป็น 3 กระทู้ละมั่ง
พอมีหน้าที่การงานดีเข้าหน่อย ลืมความยาก ความไม่มีไปเลยนะคะ
เราไม่ได้พูดให้เราดูดีนะ เพราะผู้ใหญ่ทางบ้านเรา เขาก็รู้สึกแบบที่เรารู้สึกเหมือนกัน
..ในส่วนที่เราผิด เรายอมรับผิดทุกอย่าง แล้วสิ่งที่คุณทำละ..
รถที่คุณเอาของที่ไม่ใช่ของคุณไปขาย มันคือเงินที่เราหามาได้นะเว้ยย
รถยนต์ที่คุณขับเอาไปทำมาหากิน นั้นก็ตังค์เรา เราออกเงินคันนี้เพื่อที่ให้แม่ขับ
เห้ยย ที่โพสต์ด่าเราสารพัดเนี่ย เคยย้อนกลับไปดูตัวเองบ้างมั้ย ห่างกับเรา 10ปีอ่า
มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันปะ ?? ติดหรูดูแพง แล้วเป็นหนี้ ดูภูมิใจเน๊าะ
..ฝากข้อคิดไว้ละกันเผื่อสักวันจะคิดได้ ..คิดจะบิน อย่าลืมดินที่เคยเดิน ..
เคยเจอคนประเภทนี้กันมั้ย
เราขอขยายเรื่องราวให้เข้าใจก่อน
เราชื่อ กอ พี่เราชื่อ ปอ พี่เราไปทำงานต่างจังหวัด
โดยช่วงแรกพี่เราเปลี่ยนงานบ่อยมาก จนต้องโทรมาขอเงินกับที่บ้าน
เพื่อเอาไปจ่ายค่าเดินทางไปทำงาน ค่ากินค่าใช้ นู้นนี่นั้นบลาๆๆๆ
จากนั้น พี่ก็ไปได้ที่ทำงานแห่งหนึ่ง ก็ไปคบหาดูใจ กับพี่กิ๊ก(นามสมมุติ)
ต่อมาก็พากันเปลี่ยนที่ทำงาน โดยโทรมาบอกกับทางบ้านว่า เงินเดือนน้อย
ที่บ้านก็เข้าใจ ก็ส่งเงินไปให้ ช่วงที่มีเงินเนี่ย ก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกลับมา
จนนานมากๆหลายเดือน โทรมาบอกแค่ว่า จะกลับมาเที่ยวบ้าน
เราก็ดีใจ นานๆจะเจอกันที #แต่ ไม่ได้เป็นอย่างที่ฝันไว้จ้าาา
กลับมาบ้าน แป้บๆ พร้อมกับเอารถเราไปด้วย คนที่บ้านก็พยายามปลอบใจเรา
บอกว่าพี่เดือดร้อนจริงๆ เพราะที่ทำงานไกลจากที่พัก อ่าจ้าาา !! เข้าใจก็ได้ว่ะ
ไม่ถึงเดือน(มั่งนะถ้าจำไม่ผิด) โทรมาบอกว่าขายรถเราไปละนะ
อ่าววววววเห้ยยยยย !!! ตอนนั้นเราโกรธมากกกกก เพราะมันเอาไปขายเถื่อน
แล้วราคาที่ขายไป บอกเลยว่า ขายแบบนี้ เอามีดมาจี้เราเถอะ
ก็เป็นหน้าที่แม่เราเองแหละ ที่ปลอบใจ .. .. นานนนนนนอีกหลายปี
จนกระทั้ง พี่โทรมาบอกว่าบริษัทได้ย้ายพี่หรืออะไรไม่รู้ มาอยู่สาขา ใกล้บ้าน
แต่ตอนที่พี่กับแฟนพี่มาอยู่บ้าน เราออกไปอยู่หอนานละ เพราะใกล้ที่เรียนกับที่ทำงาน
เราก็นานๆทีกลับมาบ้าน ก็รู้จักแฟนพี่ แต่ไม่สนิทมากมาย
>>มาละ เหตุการณ์แรก เด็กที่ทำงานแม่กับแฟนเขา มาพักอาศัยอยู่ด้วย (ก่อนหน้าพี่แล้วก็แฟนพี่)
มีอะไรขัดๆกัน เด็กที่ทำงานแม่กับแฟนเขาก็ขอย้ายออก
>>เหตุการณ์ที่ 2 ก็ไปทะเลาะกับลูกพี่ลูกน้องเรา ซึ่งเขาก็อาศัยอยู่บ้านนี้ตั้งแต่พี่ไปทำงานตจว.
ช่วงเดือนตุลา ที่มีเหตุการณ์ช็อกเมืองไทยอ่านะ แฟนเรากะเรา ตกงาน
แม่เลยชวนมาอยู่บ้าน เราก็นะ ไม่มีงานไง ก็เลยกลับมาอยู่บ้าน
อีเรากะแฟนเราเป็นประเภทโลกส่วนตัวสูงงงงงงงงงง ชอบอยู่แต่ในห้อง
จะออกมาก็ต่อเมื่อ กินข้าว เข้าห้องน้ำ ดูทีวี กับจะออกไปข้างนอกแค่นั้น
ซึ่งเรื่องนี้ ที่บ้านเข้าใจดี >>อารมณ์แบบอินดี้ไรงี้5555<<
>>เหตุการณ์ที่ 3 คือโดนกับตัวเลยจ้าาาา พี่เลิกงานดึกกลับมาพร้อมกับแฟนมันแหละ
หมาแมวมันไล่กัน พี่เราก็เสียงดังโวยวาย ><" ไอ่เราอยู่ในห้องก็ยังหัวเราะขำมันอยู่เลย
เวลาผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เราก็โพสต์แคปชั่นตามรูปที่ตอนเย็นเราถ่ายมา มันเป็นภาพย้อนแสง
จะมีแต่สีขาวดำ #แคปชั่นก็ประมาณว่า มีมืด มีสว่าง คนเราก็เช่นกัน !!
อ่าจ้าาาา ตกมาอีกวันเป็นเรื่องเลยย พี่ก็เอาไปถามแม่ ..แม่กอมันโพสต์ว่าใคร ว่าปอหรอ ??
แม่บอกไม่รู้ ไว้จะถามให้ เย็นมาแม่ถามเลยจ้าา !! โพสต์อะไร ว่าให้ปอหรอ ??
อีเราก็ งงเด้งงเด้ เราก็บอกเปล่านะ ทำไมหรอ (ด้วยความอยากรู้ไง ว่าอะไรยังไง)
ข้ามไป ถือว่าจบๆไป
>>เหตุการณ์ที่ 4 พี่กะแฟนทะเลาะกันดังมากลั่นบ้าน !!! เรากะลังคุยธุระทางโทรศัพท์
ด้วยความรำคาญมากกกกก เลยเดินไปเคาะประตู ด้วยความที่ว่าเราคิดสั้นไปนิสสส
เราก็เรียกพี่เราออกมา แล้วเราก็พูดว่า ออกมาสงบสติอารมณ์ก่อนมั้ย ??
แล้วค่อยกลับไปคุยกันดีดี <<ความผิดเราเองที่เข้าไปยุ่ง5555>>
พี่ก็เดินออกประตูมาพร้อมด่าเราว่า #นี่มันเรื่องของครอบครัว ไม่ต้องมา
ได้ยินคำนั้นปุ๊บบ โอ้โห เดินเข้าห้องน้ำร้องไห้เลยจ้าาาา !!!!! คิดในใจว่า
ที่เราเข้าไปยุ่งอ่าเราผิดจริง แต่ต้องด่าว่าไม่ใช่คนในครอบครัว มันเกินไปป่ะ
เราเองโกรธมากเลยจ้าา ตอนเย็นมายังจะแบบเอิ่มนะจิกๆ เราเลยโพสต์
ในเฟสว่า ลูกคนเดียวคะ ไม่มีพี่ไม่มีน้อง พี่ก็โพสต์ตอบโต้ แคปชั่นคล้ายกัน
เราด้วยความใจร้อนก็ไปต่อโพสต์เลยสิ ว่ากูก็ไม่มีพี่แบบเหมือนกัน
ผลสุดท้ายมันก็ลบโพสต์ไป ((ด้วยเหตุผลที่ว่าแม่ของแฟนมาคอมเม้นท์))
แม่เราก็อบรบเรายาวเลยสิ ว่าทำอะไรคิดถึงแม่บ้างนะ ไอ่เราคิดได้เลยจ้ะ
จบไป อีก 1
เหตุการณ์ ท้ายยยยยสุดดดดด สุดท้ายละ 2คนนั้นย้ายออกจากบ้าน
ไปอยู่หอ นางก็ให้พี่เราทักมาทวงเสื้อกันหนาว ที่เรายืมไปตั้งแต่เหตุการณ์
ที่ 3 ละมั่ง ไอ่เราก็รีบไปเอาเสื้อจากบ้านแฟนที่อยู่อีกจังหวัดนึง เพื่อที่จะเอา
มาซักแล้วก็คืน เราซักเราตาก เราเก็บ สภาพมันก็ครบอยู่ พอกลับมาถึงบ้าน
ก็เอาเสื้อออกจากรถว่าแขวนไว้ อีกตั้ง3-4วัน กว่าจะมาเอาจ้าา อีเราก็เน๊าะ
อุส่าห์รีบไปเอา พอมาเอาไปปุ๊บบ พี่คงถึงหอละแหละ ก็ทักมาหา
ปอ: กอ หูดึงตรงนี้มันหายไปไหน
กอ:อีกฝั่งป่ะ
ปอ: ไม่มี เสื้อพังมาก เอาไปใช้ทำไมไม่ดูแล เสื้อตัวละ 4,000กว่า ไม่ใช่เสื้อกาดนัด
ที่กิ๊กมันให้กอยืมใส่เพราะเห็นเป็นคนในครอบครัวหรอกนะถึงให้ยืม
กอ: ((เอ๋อ-สิคะ เงียบเลยกู))
กอ: ขอบคุณคะที่ให้ยืม แล้วก็ขอโทษด้วยที่ยืมไปแล้วไม่ดูแล ความผิดน้องเอง
ขอโทษนะ
ปอ: ขอโทษจริงใจหน่อย
กอ: ((((เราอ่านแล้วไม่ตอบละ เพราะเริ่มมีอารมณ์)))
เหวี่ยงโทรศัพท์ไปไกลๆมือเลยจ้ะ นึกถึงคำพูดแม่ แล้วก็รอแม่กลับมา
แม่กลับมาปุ๊บ แม่ถามเรื่องเสื้อ เราก็บอก ตอนเราเอามาเราเช็คดีละนะ
แม่เราก็พูดว่า ตอนแม่ทำงานพี่ปอโทรมาถามเรื่องเสื้อ ว่าหูดึงตรงซิปมันหายไปไหน
แม่ก็เลยย้อนถามไปว่า แล้วมันใช้ได้อยู่มั้ย หรือจะให้เอาไปซ่อมให้ ปอบอกไม่เป็นไร
แค่โทรมาบอกเฉยๆ >>ในใจเรานะ คืออออะไรคะต้องบอกแม่เลยหรอ<<
เราก็อ่านแชทให้แม่ฟัง พร้อมกับอันที่พี่มันส่งมาใหม่ ว่าให้ไปขอโทษกิ๊กโน้น
แม่บอกพอละไม่ต้องไปสนใจ ช่างมัน เราก็เลยไม่ได้สนใจ
มาแว้วววววว ตอนสำคัญ !!!!!!! กิ๊ก โพสต์ด่าเราเลยยยยจ้า แตาไม่แท็กมา
แต่ประโยคที่ด่า อ่านแล้วยังไงก็เราเองแหละ ข้อความก็ประมาณว่า
feel..เอือมระอา ถ้าเราทำผิดกับใครสักคนเราต้องคุยต้องรับผิดชอบ แล้วต้องขอโทษ
คงไม่เงียบและเนียนไปแบบนี้แน่นอน..คำว่าขอโทษมันพูดยากมากนักหรอ..
แต่ถ้าคิดว่าสิ่งที่ทำมันถูกต้องแล้วก็คงหมายถึงไร้จิตสำนึกจริงๆ บอกเลยนะว่า
ไม่จบง่ายๆแน่ใจเค้าใจเราเนอะ อย่าเห็นแก่ได้และอย่าเห็นแก่ตัวสิ
>>เราเห็นปุ้บ ก็เลยเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็เลยบอกว่า ขอโทษแกไปเพราะตอนกอขอโทษ
มันคนละคนกันนะ เราก็คิด เออมันก็จริง เราก็เลยต่อคอมเม้นท์ที่พี่กิ๊กโพสต์ว่า
ขอโทษนะคะพี่กิ๊กที่ยืมเสื้อไปแล้วดูแลเสื้อไม่ดี ขอโทษจริงๆคะ ที่เงียบหายไม่ได้ติดต่อกลับไป
อันนี้เราเองรู้ว่าผิด แต่ไหนบอกว่าเราคือคนในครอบครัวไง ???
ตอนจะเอาของก็ให้พี่ปอมาทวงของให้ ทั้งๆที่ตัวคุณเองเป็นเจ้าของปะคะ ??
เคยบอกไม่ใช้หรอ ว่าอันนั้นลูกพี่ลูกน้องพี่ก็เลยว่าให้โพสต์ด่าไป เพราะไม่ใช่น้องจริงๆนี่
ตอนนี้ละ >>กูน้องจริงๆนะคะ << ไม่ใช่ว่าด่าไม่ได้นะ แต่เคยทักมาปะ
ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านเนี่ย เคยทำอะไรมั้ย ?? กวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างห้องน้ำแบบเนี่ย
งานบ้านคือสิ่งที่คนจะมาเป็นสะใภ้ควรทำปะคะ นอนก็นอนตื่นสาย พอใครทำอะไรเสียงดัง
นิดหน่อย บอกให้ปอมาบอก ว่ากิ๊กสะดุงตื่นง่ายแล้วจะนอนต่อยาก ที่คุณ2คนทะเลาะกัน
เสียงดัง มีใครว่ามั้ย ?? กูก็นอนยากคะ วันที่ทะเลาะกันหนักๆ กูต้องไปสอบ ไปทั้งๆที่ไม่ได้นอน
ยังไม่เคยว่าอะไรให้สักคำ ตอนมีตังค์กินดีอยู่ดี พอใกล้สิ้นเดือนบ่น ถ้าวันหลังบ้านไม่มีข้าวนะปอ
บอกสิ จะได้ซื้อกินตั้งแต่ข้างนอก (หยาบหน่อยนะคะ) ตอนที่แม่กูทำให้-ไม่-กัน
พอแม่ทำให้เฉพาะคนที่กินประจำ
วีรกรรมเยอะจ้าา ที่เล่ามานิยังไม่หมด ให้เล่าทั้งหมดพิมพ์ไปเป็น 3 กระทู้ละมั่ง
พอมีหน้าที่การงานดีเข้าหน่อย ลืมความยาก ความไม่มีไปเลยนะคะ
เราไม่ได้พูดให้เราดูดีนะ เพราะผู้ใหญ่ทางบ้านเรา เขาก็รู้สึกแบบที่เรารู้สึกเหมือนกัน
..ในส่วนที่เราผิด เรายอมรับผิดทุกอย่าง แล้วสิ่งที่คุณทำละ..
รถที่คุณเอาของที่ไม่ใช่ของคุณไปขาย มันคือเงินที่เราหามาได้นะเว้ยย
รถยนต์ที่คุณขับเอาไปทำมาหากิน นั้นก็ตังค์เรา เราออกเงินคันนี้เพื่อที่ให้แม่ขับ
เห้ยย ที่โพสต์ด่าเราสารพัดเนี่ย เคยย้อนกลับไปดูตัวเองบ้างมั้ย ห่างกับเรา 10ปีอ่า
มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันปะ ?? ติดหรูดูแพง แล้วเป็นหนี้ ดูภูมิใจเน๊าะ
..ฝากข้อคิดไว้ละกันเผื่อสักวันจะคิดได้ ..คิดจะบิน อย่าลืมดินที่เคยเดิน ..