เราแต่งงานกันแล้วค่ะ รวมจำนวนที่คบและแต่งงานอยู่ด้วยกันคือ 4 ปี ไม่ได้จดทะเบียนสมรส และตอนนี้ยังไม่มีลูกด้วยกันค่ะ ขอแยกออกเป็นข้อๆตามด้านล่างนะคะ
-สามีไม่เที่ยว ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่
-ไม่เจ้าชู้ ไม่นอกใจ ไม่มีเรื่องผู้หญิง
-เป็นคนมีพื้นฐานฐานะจากทางบ้านค่อนข้างโอเค
-รู้จักใช้เงิน รู้จักวางแผนการเงิน การออม การลงทุน ไม่ใช้จ่ายเงินสุรุ่ยสุร่าย
-ที่บ้านเค้าดีกับเรามากค่ะ ทั้งพ่อ น้องสาว น้องชาย
-สามารถปกป้องเราได้ สู้คน ไม่ให้ใครมาเอาเปรียบเรา
-ไปทานข้าวร้านอาหารข้างนอกหรือทานที่บ้าน เค้ายินดีจะจ่ายให้ (แต่เราก็จะมีมื้อที่ช่วยออกด้วยหากมื้อนั้นๆราคาแพง)
-ถ้ามีทะเลาะกัน เค้าก็มักจะง้อโดยการพาเราไปทานร้านอาหารที่เราชอบ
-ทำงานบ้านไม่เป็นเลย ไม่ว่าจะซักผ้า ล้างจาน ดูแลความสะอาดบ้าน เก็บห้องให้เรียบร้อย ล้างห้องน้ำ เรื่องงานบ้านเราต้องทำเองหมด (เคยให้ช่วยทำ แต่ทำไม่ดี ไม่สะอาด ไม่เรียบร้อย สุดท้ายเราก็ต้องมานั่งทำใหม่ (จ้างแม่บ้านมาทำไม่ได้ค่ะเพราะอยู่อพาร์ทเม้นท์)) ซึ่งนิสัยนี้เค้าเป็นมาแต่แรก ก่อนแต่งงานแหละค่ะ แต่ตอนนั้นงานเรายังไม่เยอะ เราก็ดูแลไหว แต่พอมาตอนหลังสถานการณ์เปลี่ยน งานก็ต้องทำ งานบ้านก็ต้องทำ มันเลยสะสมค่ะ
-วางของเกะกะ (ทั้งของใช้ส่วนตัวหรือถุงขยะหรือเศษกระดาษ ฯลฯ) อยากวางตรงไหนก็วาง ทำน้ำหกเลอะพื้น ก็เช็ดบ้าง ไม่เช็ดบ้าง มีรู้จักกับความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อย
-ค่าเช่าห้องหารสอง / ไปเที่ยวเมืองนอกหารสอง / ค่าใช้จ่ายที่ทำธุรกิจร่วมกัน หารสอง
-ค่าใช้จ่ายของส่วนตัวเรา เราจ่ายเอง / ค่าใช้จ่ายในบ้านอื่นๆ เช่น ค่าจ้างรีดผ้า ค่าซื้อของใช้เข้าบ้าน เราจ่าย / ของใช้ในบ้านหมด สามีไม่เคยรู้และไม่เคยมาดูค่ะ เคยยาสีฟันหมด เราลองไม่ซื้อดู จะดูว่าเค้าจะทำยังไง ปรากฎว่า มันก็หมดจนเกือบครบอาทิตย์ เค้าก็ไม่ซื้อค่ะ เค้นออกจากหลอดเก่ามันนั่นแหละ
-มีธุรกิจทำร่วมกัน ผลประโยชน์ในนั้นมีทั้งของเราและเค้า แต่เรารับผิดชอบงานทั้งหมด (เราออกมาทำเต็มๆ ส่วนเค้ายังทำงานออฟฟิศ) ตอนนี้มีลูกจ้าง 1 คนค่ะ ก็ทำงาน จ-ศ 8.30-17.30 และวันอาทิตย์บ่ายโมง-18.00 ในวันหยุดและหมดเวลางานของลูกจ้าง ก็เราทำเองหมดค่ะ
-เค้าจะมีออกไปเตะบอลกับเพื่อนหรือมีธุระข้างนอก กลับมาก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรค่ะ เพราะเราทำงานให้หมดแล้ว แต่เวลาเราออกไปไหนมาไหน หรือกลับบ้านที่ต่างจังหวัด เราต้องเอางานไปทำด้วย (งานในที่นี้หมายถึง ธุรกิจที่ทำร่วมกัน) กลับมาเราก็ต้องมาทำงาน
-เค้าก็มีช่วยนะคะ แต่พอช่วยแล้วผิดตลอดค่ะ แทนที่จะแบ่งเบาภาระเรา กลับกลายเป็นเพิ่มภาระให้เราต้องมาแก้ปัญหาอีก หลังๆเราเลยบอกเค้าไม่ต้องช่วย ให้ไปช่วยอย่างอื่นแทน
-รายได้จากธุรกิจที่ทำร่วมกันตรงนี้ ที่เราทำให้เค้า เราถือว่าค่อนข้างเยอะค่ะ ถ้าเทียบกับการที่เค้ามักจะชอบเล่นแต่เกมส์แล้วปล่อยให้เราทำงานไปคนเดียว หรือการที่เค้าออกไปทำธุระส่วนตัว หรือไปเตะบอลกับเพื่อน พอกลับมาก็ไม่ต้องช่วยงานอะไรมากแล้ว เพราะเราทำไว้ให้เรียบร้อยหมดแล้วค่ะ สิ้นเดือนก็รอดูตัวเลขของรายได้
-วันไหนที่เราแต่งตัวถูกใจมนแบบที่เค้าชอบ วันนั้นเค้าจะทำดีกับเรากว่าปกติ แต่ถ้าวันไหนเราแต่งตัวตามในแบบที่เราชอบ (ซึ่งแบบที่เราชอบ เค้าไม่ชอบ) วันนั้นเค้าก็จะทำแบบปกติกับเรา
-วันที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน คือวันที่เรากลับบ้านต่างจังหวัด เค้าก็ไม่ค่อยไลน์หาหรือโทรหา เอาแต่เล่นเกมส์ อ่านพันทิป เล่นเฟส แต่ตอนแรกๆที่คบกัน เค้าไม่เป็นงี้นะคะ
-ไปเที่ยวเมืองนอก เที่ยวต่างจังหวัด เราต้องจัดกระเป๋าและดูแลข้าวของเครื่องใช้เองหมด ทั้งของเราและของเค้า
-รายได้จากงานที่ออฟฟิศของเค้าก็ค่อนข้างเยอะค่ะ แต่ความกดดันของงานที่ทำก็เยอะเหมือนกัน
-เราคิดว่าเค้ามีรายได้ 2 ทาง คือทั้งทางที่ออฟฟิศและธุรกิจของที่ทำร่วมกัน ซึ่งโดยปกติเราคิดว่าคนเรามีเงินเข้ามา 2 ทางมันก็ต้องเหนื่อย 2 ทางด้วยหรือป่าวคะ เราคือมีรายได้ทางเดียวคือธุรกิจที่ทำร่วมกันกับเค้า แต่เค้าเหนื่อยกับงานที่ออฟฟิศมากกว่าและเงินทางนั้น เราก็ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับเค้าด้วย และเค้าก็เก็บเงินเอาไว้ต่อเงินของเค้า และยังได้มีเงินอีกทางคือธุรกิจที่ทำด้วยกัน แต่เค้าไม่ค่อยได้เข้ามาเหนื่อยเท่าไหร่
-เคยทะเลาะกัน เรื่องธุรกิจที่ทำร่วมกันนี่แหละค่ะ ที่อธิบายไว้ข้อข้างบน เค้าบอกว่าเราอ่ะ เอาแต่ได้ไปมั้ย ทีเค้าซื้อรถอ่ะ ก็ไว้เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกไว้ในครอบครัว (แต่ด้วยงานของเค้า มันต้องมีรถอ่ะ) ไว้พาเราไปไหนมาไหน ไปกินนู่นนี่ เราไม่เห็นมาช่วยจ่ายค่าน้ำมัน ค่าบำรุงรักษารถ ค่าประกันให้บ้าง แต่จริงๆเรามีช่วยนะคะ แต่ว่าจำนวนเงินที่ช่วยมันมาเยอะเท่าที่เค้าต้องจ่าย
-เรื่องธุรกิจที่ทำร่วมกัน เค้าเป็นตัวตายตัวแทนให้เราไม่ได้นะคะ ถ้าเราล้มหมอนนอนเสื่อ หรือต้องไปมีธุระที่ไหนที่อยู่ทำงานไม่ได้ ก็จบค่ะ ต้องปิดร้าน รายได้เราหาย แต่ถ้าเค้าเหนื่อย อยากพัก เจ็บไข้ไม่สบาย เราสามารถยังคงทำงานหาเงินทางนี้ให้เค้าได้ค่ะ
ยาวหน่อยนะคะ รบกวนชี้แนะให้ที ว่าเราเป็นคนคิดมาก คิดเล็กคิดน้อยเกินไป และเราเห็นแก่ตัวเกินไปมั้ยคะ เรายินดีรับฟังและพร้อมจะแก้ไข ปรับปรุง หรือสามีเราที่เห็นแก่ตัว เพราะตอนนี้ทะเลาะกันมาหลายวันแล้ว ต่างคนต่างคิดว่าตัวเองถูก ไม่รู้จะจบยังไง // ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
เราเป็นผู้หญิงที่โชคดีไหมคะ ที่ได้สามีแบบนี้
-สามีไม่เที่ยว ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่
-ไม่เจ้าชู้ ไม่นอกใจ ไม่มีเรื่องผู้หญิง
-เป็นคนมีพื้นฐานฐานะจากทางบ้านค่อนข้างโอเค
-รู้จักใช้เงิน รู้จักวางแผนการเงิน การออม การลงทุน ไม่ใช้จ่ายเงินสุรุ่ยสุร่าย
-ที่บ้านเค้าดีกับเรามากค่ะ ทั้งพ่อ น้องสาว น้องชาย
-สามารถปกป้องเราได้ สู้คน ไม่ให้ใครมาเอาเปรียบเรา
-ไปทานข้าวร้านอาหารข้างนอกหรือทานที่บ้าน เค้ายินดีจะจ่ายให้ (แต่เราก็จะมีมื้อที่ช่วยออกด้วยหากมื้อนั้นๆราคาแพง)
-ถ้ามีทะเลาะกัน เค้าก็มักจะง้อโดยการพาเราไปทานร้านอาหารที่เราชอบ
-ทำงานบ้านไม่เป็นเลย ไม่ว่าจะซักผ้า ล้างจาน ดูแลความสะอาดบ้าน เก็บห้องให้เรียบร้อย ล้างห้องน้ำ เรื่องงานบ้านเราต้องทำเองหมด (เคยให้ช่วยทำ แต่ทำไม่ดี ไม่สะอาด ไม่เรียบร้อย สุดท้ายเราก็ต้องมานั่งทำใหม่ (จ้างแม่บ้านมาทำไม่ได้ค่ะเพราะอยู่อพาร์ทเม้นท์)) ซึ่งนิสัยนี้เค้าเป็นมาแต่แรก ก่อนแต่งงานแหละค่ะ แต่ตอนนั้นงานเรายังไม่เยอะ เราก็ดูแลไหว แต่พอมาตอนหลังสถานการณ์เปลี่ยน งานก็ต้องทำ งานบ้านก็ต้องทำ มันเลยสะสมค่ะ
-วางของเกะกะ (ทั้งของใช้ส่วนตัวหรือถุงขยะหรือเศษกระดาษ ฯลฯ) อยากวางตรงไหนก็วาง ทำน้ำหกเลอะพื้น ก็เช็ดบ้าง ไม่เช็ดบ้าง มีรู้จักกับความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อย
-ค่าเช่าห้องหารสอง / ไปเที่ยวเมืองนอกหารสอง / ค่าใช้จ่ายที่ทำธุรกิจร่วมกัน หารสอง
-ค่าใช้จ่ายของส่วนตัวเรา เราจ่ายเอง / ค่าใช้จ่ายในบ้านอื่นๆ เช่น ค่าจ้างรีดผ้า ค่าซื้อของใช้เข้าบ้าน เราจ่าย / ของใช้ในบ้านหมด สามีไม่เคยรู้และไม่เคยมาดูค่ะ เคยยาสีฟันหมด เราลองไม่ซื้อดู จะดูว่าเค้าจะทำยังไง ปรากฎว่า มันก็หมดจนเกือบครบอาทิตย์ เค้าก็ไม่ซื้อค่ะ เค้นออกจากหลอดเก่ามันนั่นแหละ
-มีธุรกิจทำร่วมกัน ผลประโยชน์ในนั้นมีทั้งของเราและเค้า แต่เรารับผิดชอบงานทั้งหมด (เราออกมาทำเต็มๆ ส่วนเค้ายังทำงานออฟฟิศ) ตอนนี้มีลูกจ้าง 1 คนค่ะ ก็ทำงาน จ-ศ 8.30-17.30 และวันอาทิตย์บ่ายโมง-18.00 ในวันหยุดและหมดเวลางานของลูกจ้าง ก็เราทำเองหมดค่ะ
-เค้าจะมีออกไปเตะบอลกับเพื่อนหรือมีธุระข้างนอก กลับมาก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรค่ะ เพราะเราทำงานให้หมดแล้ว แต่เวลาเราออกไปไหนมาไหน หรือกลับบ้านที่ต่างจังหวัด เราต้องเอางานไปทำด้วย (งานในที่นี้หมายถึง ธุรกิจที่ทำร่วมกัน) กลับมาเราก็ต้องมาทำงาน
-เค้าก็มีช่วยนะคะ แต่พอช่วยแล้วผิดตลอดค่ะ แทนที่จะแบ่งเบาภาระเรา กลับกลายเป็นเพิ่มภาระให้เราต้องมาแก้ปัญหาอีก หลังๆเราเลยบอกเค้าไม่ต้องช่วย ให้ไปช่วยอย่างอื่นแทน
-รายได้จากธุรกิจที่ทำร่วมกันตรงนี้ ที่เราทำให้เค้า เราถือว่าค่อนข้างเยอะค่ะ ถ้าเทียบกับการที่เค้ามักจะชอบเล่นแต่เกมส์แล้วปล่อยให้เราทำงานไปคนเดียว หรือการที่เค้าออกไปทำธุระส่วนตัว หรือไปเตะบอลกับเพื่อน พอกลับมาก็ไม่ต้องช่วยงานอะไรมากแล้ว เพราะเราทำไว้ให้เรียบร้อยหมดแล้วค่ะ สิ้นเดือนก็รอดูตัวเลขของรายได้
-วันไหนที่เราแต่งตัวถูกใจมนแบบที่เค้าชอบ วันนั้นเค้าจะทำดีกับเรากว่าปกติ แต่ถ้าวันไหนเราแต่งตัวตามในแบบที่เราชอบ (ซึ่งแบบที่เราชอบ เค้าไม่ชอบ) วันนั้นเค้าก็จะทำแบบปกติกับเรา
-วันที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน คือวันที่เรากลับบ้านต่างจังหวัด เค้าก็ไม่ค่อยไลน์หาหรือโทรหา เอาแต่เล่นเกมส์ อ่านพันทิป เล่นเฟส แต่ตอนแรกๆที่คบกัน เค้าไม่เป็นงี้นะคะ
-ไปเที่ยวเมืองนอก เที่ยวต่างจังหวัด เราต้องจัดกระเป๋าและดูแลข้าวของเครื่องใช้เองหมด ทั้งของเราและของเค้า
-รายได้จากงานที่ออฟฟิศของเค้าก็ค่อนข้างเยอะค่ะ แต่ความกดดันของงานที่ทำก็เยอะเหมือนกัน
-เราคิดว่าเค้ามีรายได้ 2 ทาง คือทั้งทางที่ออฟฟิศและธุรกิจของที่ทำร่วมกัน ซึ่งโดยปกติเราคิดว่าคนเรามีเงินเข้ามา 2 ทางมันก็ต้องเหนื่อย 2 ทางด้วยหรือป่าวคะ เราคือมีรายได้ทางเดียวคือธุรกิจที่ทำร่วมกันกับเค้า แต่เค้าเหนื่อยกับงานที่ออฟฟิศมากกว่าและเงินทางนั้น เราก็ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับเค้าด้วย และเค้าก็เก็บเงินเอาไว้ต่อเงินของเค้า และยังได้มีเงินอีกทางคือธุรกิจที่ทำด้วยกัน แต่เค้าไม่ค่อยได้เข้ามาเหนื่อยเท่าไหร่
-เคยทะเลาะกัน เรื่องธุรกิจที่ทำร่วมกันนี่แหละค่ะ ที่อธิบายไว้ข้อข้างบน เค้าบอกว่าเราอ่ะ เอาแต่ได้ไปมั้ย ทีเค้าซื้อรถอ่ะ ก็ไว้เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกไว้ในครอบครัว (แต่ด้วยงานของเค้า มันต้องมีรถอ่ะ) ไว้พาเราไปไหนมาไหน ไปกินนู่นนี่ เราไม่เห็นมาช่วยจ่ายค่าน้ำมัน ค่าบำรุงรักษารถ ค่าประกันให้บ้าง แต่จริงๆเรามีช่วยนะคะ แต่ว่าจำนวนเงินที่ช่วยมันมาเยอะเท่าที่เค้าต้องจ่าย
-เรื่องธุรกิจที่ทำร่วมกัน เค้าเป็นตัวตายตัวแทนให้เราไม่ได้นะคะ ถ้าเราล้มหมอนนอนเสื่อ หรือต้องไปมีธุระที่ไหนที่อยู่ทำงานไม่ได้ ก็จบค่ะ ต้องปิดร้าน รายได้เราหาย แต่ถ้าเค้าเหนื่อย อยากพัก เจ็บไข้ไม่สบาย เราสามารถยังคงทำงานหาเงินทางนี้ให้เค้าได้ค่ะ
ยาวหน่อยนะคะ รบกวนชี้แนะให้ที ว่าเราเป็นคนคิดมาก คิดเล็กคิดน้อยเกินไป และเราเห็นแก่ตัวเกินไปมั้ยคะ เรายินดีรับฟังและพร้อมจะแก้ไข ปรับปรุง หรือสามีเราที่เห็นแก่ตัว เพราะตอนนี้ทะเลาะกันมาหลายวันแล้ว ต่างคนต่างคิดว่าตัวเองถูก ไม่รู้จะจบยังไง // ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ