เครียดกับชีวิต

เราอยู่กับพ่อแม่บุญธรรมคะตอนนี้เราอายุ22แล้วท่านเลี้ยงเรามาอย่างดีดีมากเพราะพ่อกับแม่แท้ๆเราเอามาให้พ่อกับแม่บุญธรรมเลี้ยงตั้งแต่สี่เดือนเพราะเมื่อก่อนพ่อแม่บุญธรรมเราเขารับจ้างเลี้ยงเด็กคะแล้วพ่อแม่แท้ๆก็ไม่มาอีกเลยตอนนี้พ่อเราก็ส่งเสียเราบ้างแต่แม่ไม่มาเลยชีวิตเราเหมือนโตมากับปมด้อยยังไงไม่รู้โดนล้อสารพัดไม่มีแม้กระทั่งมิตรแท้เครียดมากคะ
จขกท. แค่อยากระบายคะ
แล้วแปลกไหมถ้าเราจะมองแค่แม่เราเป็นแค่ผู้ให้กำเนิดเพราะ จขกท.ไม่รู้สึกผูกพันอะไรเลยแต่ในใจลึกๆก็ขาดความอบอุ่นจากแม่คะ
แล้วถ้า จขกท.มีแฟนแล้วแฟน จขกท.จะรับสิ่งที่ จขกท.เป็นอยู่ได้ไหมคะ