สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องราวความรักของเด็กมัธยมค่ะ เราคบกับผู้ชายคนนี้มาประมาณปีกว่าๆ ตอนจีบกันใหม่ๆเขาดีทุกอย่างเลยค่ะดีมากๆ แต่เราไม่ได้ดีอะไรมากเลยทั้งเที่ยวกลางคืน คุยเยอะ ออกแว๊นบ่อยๆ 55555 (เราเป็นผู้หญิงนะ) ทะเลาะกับพ่อเป็นประจำ จนวันนึงมาเจอผู้ชายคนนี้แหละค่ะ เขาเข้ามาคอยห้ามคอยเตือนเปลี่ยนเราเป็นคนล่ะคนเลยขนาดพ่อแม่ยังห้ามไม่ได้ผู้ชายห้ามครั้งเดียวเท่านั้นฟังเลยค่ะ5555555 ห้ามเราสอนเราทุกอย่างจนเพื่อนชอบแซวว่าแฟนคนนี้เป็นพ่อคนที่สองเลยค่ะ ช่วงแรกๆยอมรับนะคะว่าไม่ค่อยรักเท่าไหร่เพราะเขาห้ามนู้นห้ามนี่น่าเบื่อ ตอนนั้นก็คิดว่าถ้ารักเราจริงน่าจะยอมรับในสิ่งที่เราเป็นได้นะ พอเวลาผ่านไปเป็นเวลา5 เดือนค่ะ เราแอบคุยกับเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชายอันนี้ยอมรับค่ะว่าปิดบังแฟนเรา จนเขาบอกเลิกเรา เราก็มาคิดแล้วรู้สึกว่าเอ้อกรูขาดเขาไม่ได้นี่หว่า ที่ผ่านมาเขาดีกับเราโดยตลอดมีแต่เราที่ทำไมดีใส่เขา เราเลยไปขอร้องขอโอกาสเขาค่ะ จนกลับมาคบกันอีกครั้งหนึ่ง ตอนแรกก็แอบกลัวๆนะคะว่าทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมแต่ผิดคาดค่ะ เขาทำทุกอย่างเหมือนเดิมเรายิ่งรักกันมากกว่าเดิมด้วยซ้ำตลอดเวลาที่คบกันมา เราคบกันเหมือนเพื่อนเลยค่ะพากันเรียนส่งเสริมกันและกันมีอะไรก็บอกกันทุกอย่าง เราเข้ากันได้ดีมากๆค่ะเราไม่เคยทำไรเสียหายเลย มีเพื่อนๆกับคนรอบข้างก็ชมคู่เราเยอะมากๆค่ะ พ่อแม่ของเรารู้และให้คบกันพ่อแม่ของแฟนเราก็พาไปเที่ยวดีนะคะ ทุกอย่างก็ดูราบรื่นดี พอมาช่วงหลังๆด้วยความที่แฟนเราอยากเป็นทหาร ช่างฝีมือ และนายร้อย เราเลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่เพราะเราให้เวลาเขาอ่านหนังสือและเรียนพิเศษอย่างหนัก ก็ยอมรับค่ะว่างอแงนิดหน่อยแต่ก็เข้าใจว่าเขาทำเพื่ออนาคต ในใจก็กลัวว่าเขาได้ดีแล้วจะทิ้งเรา เราเลยชอบพูดกับแฟนเราว่า
คิดดูนะตอนที่เธอไม่หล่อไม่มีอะไรเลยเรายังเลือกเธอผู้หญิงที่เธอเคยไปจีบแล้วเขาไม่เอาอ่ะถ้าเขารักเธอจริงๆเขาไม่ทิ้งเธอหรอกนะ
ยอมรับค่ะว่าคบกับแฟนคนนีลำบากมากแต่เราไปเคยบ่นไม่เคยพูดเลย อ่ะเราก็ให้เวลาเขาทุกอย่างเลยค่ะเพราะอีก2เดือนจะสอบ ทุกๆวันเราจะรอแฟนกลับบ้านค่ะ แฟนเราเลิกเรียนพิเศษ3 ทุ่ม ถึงบ้าน4 ทุ่มจัดของอาบน้ำอีกก็คิดว่าจะได้คุยกัน แต่ยังไม่หมดแค่นั้นค่ะ เขาขอเราอ่านหนังสืออีกถึงเที่ยงคืน เราก็อืมเคๆเข้าใจ ทุกคืนเราจะรอแฟนโทรมาบอกฝันดีตอนเที่ยงคืนทุกวันค่ะบางวันเขาก็ไม่บอกไม่กล่าวเลยเป็นอย่างนี้อยู่นาน อยู่มาวันนึงเราทะเลาะกันค่ะเรื่องเงินที่เขาโกหกเรากับเรื่องที่เราโดนเรียน ตอนแรกก็เคลียกันเสร็จแล้วนะ พอกลับจากที่เรียนพิเศษเขาก็โทรมาบอกเลิกเราค่ะ โดยให้เหตุผลว่า เขาไม่อยากทำให้เราเสียใจเขาบอกเหมือนเราเข้ากันไม่ได้บอกว่าเราไม่เข้าใจเขา เราก็แบบไม่เข้าใจเลยค่ะบอกเลิกแบบง่ายมากๆเหมือนคิดมาแล้วเราก็โอเคค่ะยอมรับการตัดสินใจ ก่อนจะวางสายกันเราก็บอกเขาไปว่า ถ้าคิดจะเริ่มใหม่ให้เลือกเราอีกครั้งนะ ยอมรับค่ะฟูมฟายมากเหมอลอยเลยทำใจไม่ได้จริงๆค่ะ แต่ก็ได้กำลังใจจากแม่นี่แหละเลยค่อยๆเข้มแข็งขึ้นหลายคนจะดูไม่ออกหรอกค่ะว่าลึกๆแล้วเราเสียใจแค่ไหน ส่วนฝ่ายชายเขาก็ดูปกติดีค่ะเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร มีหลายคนถามเราเยอะมากว่าเลิกกันทำไม ส่วนตัวเราก็ยังหาเหตุผลไม่ได้เลยว่าเพราะอะไรเราคิดว่าเราไม่ได้ทำไรผิดนะ มีหลายคนที่รู้จักเขามาบอกเราว่า เขาไปบอกเพือนว่าเรางี่เง่าไม่ให้เวลาเขาไม่เข้าใจเรา พอได้ยินแบบนี้งงมากค่ะเราว่าเราไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ เดี๋ยวๆ บางคนก็มาบอกว่าเราเป็นคนบอกเลิก เพราะเราไปมีคนอื่น เรายิ่งแบบเห้ยไรเนี่ย นี่ขนาดโดนบอกเลิกยังเป็นคนผิดเลย 555555 เหมือนผู้ชายคนนี้ทำให้ตัวเองดูดีอ่ะค่ะไม่นานเขาก็มีผู้หญิงคนใหม่เปิดตัวกันไม่คิดถึงจิตใจเราเลยยอมรับค่ะหมั่นไส้มันมากๆทำตัวแอคๆแบบกูหล่อขึ้นแล้วกูจะเลือกใครก็ได้ แหวะ จนมาถึงวันที่เขาสอบช่างฝีมือกันพอประกาศผลเท่านั้นแหละมันไม่ติดจ้าาา ไม่ติดอะไรเลยสักเหล่าอาจจะเป็นเพราะติดผู้หญิงคนใหม่มากเกินไป เขาเคยโทษเราด้วยแหละว่าปีที่แล้วที่เขาสอบไม่ติดเป็นเพราะเรา พอมาปีนี้สบายใจได้เลยค่ะไม่ได้เป็นเพราะเราแล้วนะ ฮ่าๆ คือแบบถ้าจะเลิกเพราะหมดรักหรือมีคนอื่นงี้ง่ายกว่า ไม่น่าจะโยนความผิดให้เราคนเดียว ขอบคุณที่เข้ามาฟังเราระบายนะคะมันอาจจะไร้สาระนิดหน่อยแต่มันมีผลต่อจิตใจเราสมควร ขอบคุณค่ะ
ผู้ชายแบบนี้เห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า
เรื่องนี้เป็นเรื่องราวความรักของเด็กมัธยมค่ะ เราคบกับผู้ชายคนนี้มาประมาณปีกว่าๆ ตอนจีบกันใหม่ๆเขาดีทุกอย่างเลยค่ะดีมากๆ แต่เราไม่ได้ดีอะไรมากเลยทั้งเที่ยวกลางคืน คุยเยอะ ออกแว๊นบ่อยๆ 55555 (เราเป็นผู้หญิงนะ) ทะเลาะกับพ่อเป็นประจำ จนวันนึงมาเจอผู้ชายคนนี้แหละค่ะ เขาเข้ามาคอยห้ามคอยเตือนเปลี่ยนเราเป็นคนล่ะคนเลยขนาดพ่อแม่ยังห้ามไม่ได้ผู้ชายห้ามครั้งเดียวเท่านั้นฟังเลยค่ะ5555555 ห้ามเราสอนเราทุกอย่างจนเพื่อนชอบแซวว่าแฟนคนนี้เป็นพ่อคนที่สองเลยค่ะ ช่วงแรกๆยอมรับนะคะว่าไม่ค่อยรักเท่าไหร่เพราะเขาห้ามนู้นห้ามนี่น่าเบื่อ ตอนนั้นก็คิดว่าถ้ารักเราจริงน่าจะยอมรับในสิ่งที่เราเป็นได้นะ พอเวลาผ่านไปเป็นเวลา5 เดือนค่ะ เราแอบคุยกับเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชายอันนี้ยอมรับค่ะว่าปิดบังแฟนเรา จนเขาบอกเลิกเรา เราก็มาคิดแล้วรู้สึกว่าเอ้อกรูขาดเขาไม่ได้นี่หว่า ที่ผ่านมาเขาดีกับเราโดยตลอดมีแต่เราที่ทำไมดีใส่เขา เราเลยไปขอร้องขอโอกาสเขาค่ะ จนกลับมาคบกันอีกครั้งหนึ่ง ตอนแรกก็แอบกลัวๆนะคะว่าทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมแต่ผิดคาดค่ะ เขาทำทุกอย่างเหมือนเดิมเรายิ่งรักกันมากกว่าเดิมด้วยซ้ำตลอดเวลาที่คบกันมา เราคบกันเหมือนเพื่อนเลยค่ะพากันเรียนส่งเสริมกันและกันมีอะไรก็บอกกันทุกอย่าง เราเข้ากันได้ดีมากๆค่ะเราไม่เคยทำไรเสียหายเลย มีเพื่อนๆกับคนรอบข้างก็ชมคู่เราเยอะมากๆค่ะ พ่อแม่ของเรารู้และให้คบกันพ่อแม่ของแฟนเราก็พาไปเที่ยวดีนะคะ ทุกอย่างก็ดูราบรื่นดี พอมาช่วงหลังๆด้วยความที่แฟนเราอยากเป็นทหาร ช่างฝีมือ และนายร้อย เราเลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่เพราะเราให้เวลาเขาอ่านหนังสือและเรียนพิเศษอย่างหนัก ก็ยอมรับค่ะว่างอแงนิดหน่อยแต่ก็เข้าใจว่าเขาทำเพื่ออนาคต ในใจก็กลัวว่าเขาได้ดีแล้วจะทิ้งเรา เราเลยชอบพูดกับแฟนเราว่า
คิดดูนะตอนที่เธอไม่หล่อไม่มีอะไรเลยเรายังเลือกเธอผู้หญิงที่เธอเคยไปจีบแล้วเขาไม่เอาอ่ะถ้าเขารักเธอจริงๆเขาไม่ทิ้งเธอหรอกนะ
ยอมรับค่ะว่าคบกับแฟนคนนีลำบากมากแต่เราไปเคยบ่นไม่เคยพูดเลย อ่ะเราก็ให้เวลาเขาทุกอย่างเลยค่ะเพราะอีก2เดือนจะสอบ ทุกๆวันเราจะรอแฟนกลับบ้านค่ะ แฟนเราเลิกเรียนพิเศษ3 ทุ่ม ถึงบ้าน4 ทุ่มจัดของอาบน้ำอีกก็คิดว่าจะได้คุยกัน แต่ยังไม่หมดแค่นั้นค่ะ เขาขอเราอ่านหนังสืออีกถึงเที่ยงคืน เราก็อืมเคๆเข้าใจ ทุกคืนเราจะรอแฟนโทรมาบอกฝันดีตอนเที่ยงคืนทุกวันค่ะบางวันเขาก็ไม่บอกไม่กล่าวเลยเป็นอย่างนี้อยู่นาน อยู่มาวันนึงเราทะเลาะกันค่ะเรื่องเงินที่เขาโกหกเรากับเรื่องที่เราโดนเรียน ตอนแรกก็เคลียกันเสร็จแล้วนะ พอกลับจากที่เรียนพิเศษเขาก็โทรมาบอกเลิกเราค่ะ โดยให้เหตุผลว่า เขาไม่อยากทำให้เราเสียใจเขาบอกเหมือนเราเข้ากันไม่ได้บอกว่าเราไม่เข้าใจเขา เราก็แบบไม่เข้าใจเลยค่ะบอกเลิกแบบง่ายมากๆเหมือนคิดมาแล้วเราก็โอเคค่ะยอมรับการตัดสินใจ ก่อนจะวางสายกันเราก็บอกเขาไปว่า ถ้าคิดจะเริ่มใหม่ให้เลือกเราอีกครั้งนะ ยอมรับค่ะฟูมฟายมากเหมอลอยเลยทำใจไม่ได้จริงๆค่ะ แต่ก็ได้กำลังใจจากแม่นี่แหละเลยค่อยๆเข้มแข็งขึ้นหลายคนจะดูไม่ออกหรอกค่ะว่าลึกๆแล้วเราเสียใจแค่ไหน ส่วนฝ่ายชายเขาก็ดูปกติดีค่ะเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร มีหลายคนถามเราเยอะมากว่าเลิกกันทำไม ส่วนตัวเราก็ยังหาเหตุผลไม่ได้เลยว่าเพราะอะไรเราคิดว่าเราไม่ได้ทำไรผิดนะ มีหลายคนที่รู้จักเขามาบอกเราว่า เขาไปบอกเพือนว่าเรางี่เง่าไม่ให้เวลาเขาไม่เข้าใจเรา พอได้ยินแบบนี้งงมากค่ะเราว่าเราไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ เดี๋ยวๆ บางคนก็มาบอกว่าเราเป็นคนบอกเลิก เพราะเราไปมีคนอื่น เรายิ่งแบบเห้ยไรเนี่ย นี่ขนาดโดนบอกเลิกยังเป็นคนผิดเลย 555555 เหมือนผู้ชายคนนี้ทำให้ตัวเองดูดีอ่ะค่ะไม่นานเขาก็มีผู้หญิงคนใหม่เปิดตัวกันไม่คิดถึงจิตใจเราเลยยอมรับค่ะหมั่นไส้มันมากๆทำตัวแอคๆแบบกูหล่อขึ้นแล้วกูจะเลือกใครก็ได้ แหวะ จนมาถึงวันที่เขาสอบช่างฝีมือกันพอประกาศผลเท่านั้นแหละมันไม่ติดจ้าาา ไม่ติดอะไรเลยสักเหล่าอาจจะเป็นเพราะติดผู้หญิงคนใหม่มากเกินไป เขาเคยโทษเราด้วยแหละว่าปีที่แล้วที่เขาสอบไม่ติดเป็นเพราะเรา พอมาปีนี้สบายใจได้เลยค่ะไม่ได้เป็นเพราะเราแล้วนะ ฮ่าๆ คือแบบถ้าจะเลิกเพราะหมดรักหรือมีคนอื่นงี้ง่ายกว่า ไม่น่าจะโยนความผิดให้เราคนเดียว ขอบคุณที่เข้ามาฟังเราระบายนะคะมันอาจจะไร้สาระนิดหน่อยแต่มันมีผลต่อจิตใจเราสมควร ขอบคุณค่ะ