เราเป็นเเบบนี้เราผิดมั้ย

เราเลิกกับเเฟนเพราะยอมให้เเฟนมานอนที่ห้องบ่อยๆ เพราะเรารู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม เเรกๆนานๆนะทีเวลาเรามีความสุขนะเวลาอยู่กับเค้าลึกๆมันรู้สึกไม่ดีไงก็ไม่รู้ เเต่เราก็เคยบอกเค้าตั้งเเต่เเรกเเล้วว่าเราไม่สบายใจ จนหลังๆมันบ่อยขึ้นเราเลยเปิดใจกับเค้าจริงจังว่าเราไม่อยากให้มานอนอีกเเต่เรายังรักเค้าเหมือนเดิมนะ สุดท้ายเค้าบอกเค้าเหงาเค้าเเค่อยากมาอยู่ใกล้ๆมีเเฟนก็เหมือนไม่มีเค้าบอกเค้าไม่รักเราเเล้วเค้าก็บอกเลิกเรา เเต่เค้าก็ไม่เคยล่วงเกินเรานะมีกอดหอมจูบบ้างเเต่เราก็อดคิดมากไม่ได้เรารู้สึกผิดกับพ่อเเม่  เพราะที่บ้านชอบสอนให้เราวางตัว รักนวลสงวนตัว ตอนนี้ก็เลิกกันนานเเละคิดถึงเค้านะ บางทีก็อยากกลับไปหาเเล้วบอกว่าขอโทดที่ผ่านม่คิดมากไป เเต่กลัวเราจะกลับมาเเล้วเราก็อดคิดเรื่องนี้ไม่ได้อีก กลับกลายก็ทำร้ายความรู้สึกเค้าอีกรอบ เพื่อนว่าเราคิดมากไปมั้ยอ้ะ มันปกติของคนเป็นเเฟนกันมั้ย หรือเรายังความคิดเด็กไปเราก็เรียนมหาลัยเเล้วนะ เเฟนเราก็เป็นคนดีระดับนึงก่อนคบกันเค้าดูเเลเราดีมากๆเลยไม่ค่อยทะเลาะกัน มีเเค่เรืองนี้เเละที่ทำให้เลิกกัน  คบกันได้เเค่3 เดือนเอง