เคยมั๊ยครับที่ตอบคำถามคนรอบข้าง หรือแม้แต่ตอบตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงอยู่เป็นโสด?

ผมค้นหาคำตอบสำหรับคำถามนี้ให้กับตัวเองมาตลอด จนปัจจุบันนี้อายุ 37 ปี ครับตลอดเวลาผมไม่เคยมีคนที่เรียกได้ว่าเป็นแฟนได้เลย อยู่กลับความโสดตลอดมา ซึ่งแน่นอนสำหรับคนโสดแล้ว คำถามที่ต้องพบเจอตลอด คือ "ทำไมไม่มีแฟน?" "เป็นเกย์รึป่าว?" และอีกมากมาย แน่นอนว่าก็หาคำตอบสำหรับคำถามพวกนี้ไม่ได้ จะว่ามีความสุขกับชีวิตโสดก็คงไม่ใช่ เพราะทุกครั้งที่เห็นคนอื่นอยู่กับแฟนเราก็ยังแอบอิจฉาเค้า นั่นคงเป็นเพราะในใจส่วนลึกเรายังคงต้องการใครสักคน แต่ใครล่ะคือผู้หญิงคนนั้น คำถามใหม่ที่ยากกว่าผุดขึ้นมาแทน ไม่ว่าจะกี่คนก็ยังไม่ใช่สำหรับเรา
   ในที่สุดวันนี้ผมก็หาคำตอบให้ตัวเองได้ "ที่ผมอยู่เป็นโสดมาถึงทุกวันนี้ เพราะผมรอผู้หญิงคนนึงผู้หญิงคนนั้น คือรักครั้งแรกของผม" สมัยเรียนอยู่ ป.3 ครับตอนผมอายุสิบขวบ ผมชอบผู้หญิงคนนึงที่เรียนด้วยกัน คำตอบนี้ผุดขึ้นมาในหัวผมเมื่อคืนนี้เอง ผมจึงอยากจะตามหาเธอให้พบ อยากจะบอกสิ่งที่ฝังลึกในก้นบึ้งของหัวใจผมมาตลอด 27 ปี ว่า "เธอคือรักแรก และจะเป็นรักเดียวของผมตลอดไป" อยากฝากบอกเพื่อนๆ หรือใครที่รู้จักเธอ ให้บอกเธอด้วยนะครับว่าผมตามหาเธออยู่
   เธอชื่อ ดวงธิดา ชื่อเล่น จอมศรี ไม่ขอบอกนามสกุลนะครับ เรียนประถมที่โรงเรียนอุดมวิทยา อ.บึงสามพัน จ.เพชรบูรณ์ มีน้องสาวชื่อ จอมขวัญ และจอมใจ ข้อมูลนี้คงพอระบุตัวตนของเธอได้แล้ว ไม่อยากจะให้ข้อมูลมากไปกลัวจะส่งผลกับเค้า ฝากเพื่อนๆ อุดมวิทยา ด้วยนะครับถ้าผ่านมาเจอกระทู้นี้ ฝากบอกจอมศรีด้วยว่า "ผมอยากเจอเขามาก"
   แล้วคุณล่ะครับ หาคำตอบให้ตัวเองเจอรึยัง....