สวัสดีคับ ผมชื่อ เอ (ขอใช้นามสมตินะคับนามสมมติ) ผมเป็นเกย์นะคับ ผมแอบชอบเพื่อนในห้องเดียวกันอยู่คนนึง เขามีชื่อว่า บอย (ขอใช้นามสมมตินะคับ) บอยเป็นคนที่อัธยาศัยดีต่อคนรอบข้าง นิสัยดี เรียบร้อย ลักษณะของเขาเป็นคนตัวสูง ผิวขาว ผอม หน้าตาดี (อันนี้สเปกผมเลยแหละ) บอยอาจจะเรียนไม่ค่อยเก่งแต่การทำงานของบอยนั้นดีมาก ดีขนาดที่ว่าผมยังอายแทนเลย เพราะผมเป็นคนที่ทำงานไม่ค่อยเก่งแต่เรื่องการเรียนผมจะถนัดที่สุด เข้าเรื่องเลยดีกว่า ผมเริ่มแอบชอบเขาตั้งแต่ตอนปี 1 ผมจำได้ว่าผมเห็นบอยครั้งแรก ผมทำตัวไม่ถูกเลย เหมือนจะละลายตรงนั้นให้ได้ แต่ก้อยังเดินไปทักเขา และได้นั่งใกล้กัน ได้ทำความรู้จักกัน ตั้งแต่วันนั้นมา ผมกับบอยก้อเริ่มสนิทกันมากขึ้น สนิทกันมากขึ้นเพราะได้ทำงานกลุ่มร่วมกันตั้งแต่ปี 1 และผมได้บอกบอยว่าถ้ามีงานกลุ่ม ผมจะให้บอยอยู่เป็นคนแรกตลอดเลย ไม่ต้องห่วง ส่วนบอยก้อตอบตกลงเช่นกัน จากนั้นผมก้อยังคงเก็บความรู้สึกที่แอบชอบบอยไว้ตลอดมา จนกระทั่งปี 2 จนถึงตอนนี้ผมเริ่มชอบบอยมากขึ้นไปอีก มีอยู่วันนึง ผมกับบอยก้อแชทเฟสกันตามปกติ อยู่ดีๆ บอยก้อแชทบอกมาว่า เวลามีการบ้านให้เอามาทำที่ทำงานของบอยที่บอยทำอยู่ แรกๆผมก้ออึ้ง แต่หลังจากนั้นผมก้อตอบตกลงไป ช่วงนั้นผมไปหาบอยในที่ทำงานตลอด ผมเอาการบ้านมาทำ และได้พูดคุยกับบอย บางคืนผมก้อจะอยู่เป็นเพื่อนบอยจนเกือบเช้า แต่หลังจากนั้น มีอยู่คืนนึงเวลาประมาณตี 4 ผมเก็บความรู้สึกที่ผมมีต่อบอยไว้ไม่ไหว ผมเลยต้องทำอะไรซักอย่าง และแล้วผมก้อตัดสินใจทำ ผมเดินตรงเข้าไปเคาะประตู บอยก้อเปิดประตูออกมา ผมบอกกับบอยว่า "เดียวเรากลับแล้วนะ ก่อนกลับ....บอย....เราขอกอดหน่อยได้มั้ย?" ประโยคนี้ทำให้บอยอึ้งไปซักพักนึง ผมเลยเดินเข้าไปหาบอย บอยก้อยิ่งทำตัวไม่ถูก ผมเลยตัดสินใจบอกบอยว่า "เออ...ไม่กอดก้อได้ เรากลับแล้วนะ" บอยก้อตอบมาว่า "อืม ขับรถดีๆล่ะ" จากนั้นผมเดินไปที่รถ ผมนั่งลง และคิดถึงสิ่งที่ทำลงไปเมื่อกี้นี้และพูดกับตัวเองประมาณว่า เฮ้ย! กูทำอะไรลงไปวะเนี่ย! ผมขับรถมาถึงหอ ผมก้อทักแชทไปขอโทษมัน แต่มันก้ออ่านนะแต่ไม่ได้ตอบ วันต่อมาผมทักไปหามันอีก แต่เป็นเรื่องงาน มันก้อไม่ตอบแชทอีก ผมเลยยิงตรงถามมันว่า "เห้ยเป็นไร เรื่องเมื่อคืนใช่มั้ย ยังไม่หายโกรธเราทีเหรอ?" และมันตอบกลับมาว่า "ไม่นิ ทีหลังก็อย่าทำละกันถ้าไม่อยากเสียเพื่อน" เราก้อตอบ "โอเคๆ" จากนั้นมันก้อทำตัวเหมือนเดิมนะแต่ผมรู้สึกได้หรือแค่คิดไปเองรึเปล่าว่ามันเปลี่ยนไปไม่เหมือนเมื่อก่อน คุยกับมันมันก้อไม่อยากตอบ ทักแชทไปมันก้ออ่านแต่ไม่ตอบ หรือทักแชทไปไม่อ่านเลย ผมเริ่มที่จะพยายามตัดใจจากบอยให้ได้ แต่เรายิ่งทำ มันยิ่งยากที่จะตัดใจจากบอยได้ จนต้องมานั่งร้องไห้ทุกครั้ง เพราะเราต้องเจอกันทุกวัน เรียนห้องเดียวกัน งานกลุ่มก้อทำร่วมกับบอยอีก นั่นทำให้ผมเริ่มรักบอยเข้าจริงๆแล้ว ผมคิดกับบอยมากกว่าเพื่อน เพราะผมผูกพันกับบอยไปแล้ว ตอนนี้บอยรู้แค่ว่าอย่าให้ผมไปทำอะไรเกินเลยกับบอยอีก แต่บอยไม่รู้ว่าผมรักมันเหมือนแฟน ตอนนี้ผมอยากรู้ว่าบอยรู้สึกยังไงกับผม? ผมไม่กล้าบอกความรู้สึกนี้ให้กับบอยรู้ เพราะผมรู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร ผมไม่อยากเสียเขาไป ผมควรทำยังไงดีคับ!?
ปล.ผมเล่าไม่ค่อยเก่งนะคับ หากผิดตรงไหนก้อขออภัยนะคับ
ผมควรทำยังไงต่อไปดีคับ...?
ปล.ผมเล่าไม่ค่อยเก่งนะคับ หากผิดตรงไหนก้อขออภัยนะคับ