ฝังใจในเรื่องการสอบ

เราคนนึงอ่ะบอกเลย อยากบอกว่าตอนอยู่มัธยมตัวเองนี้คะแนนดีมาก แต่พอขึ้นมหาลัยปุ๊บ ทำไมทุกอย่างมันแย่ไปหมดเลย จากเด็กที่ดูเก่งในสายตาเพื่อนกลับกลายเป็นคนที่เพื่อนไม่ค่อยให้เราทำงานหลักๆเพราะกลัวเราทำงานพลาด  เราเคยได้คะแนนน้อยที่สุดในเซคสองครั้ง หนึ่งในนั้นคือวิชานรกแตกเคมี (เราอ่านหนังสือนะคะ) มันทำให้ช็อกมากกกกก จนถึงแบบมือไม้สั่น ร้องไห้หนักมาก เราจำความรู้สึกนั้นได้ดีว่ามันแย่แค่ไหน พอผ่านไปเรื่อย เรามักจะตื่นเต้นมากกกเวลาสอบ จะเครียดถึงขั้นร้องไห้ในห้องน้ำคนเดียว และพอสอบเสร็จเราจะวิตกกังวลกับคะแนนมาก ในขณะเดียวกันเพื่อนๆก็ไปลัลล้ากันแล้ว แต่เรายังวิตกกับคะแนนอยู่เลย55555 ทั้งๆที่มันยังไม่ประกาศนะ เพราะกลัวได้น้อยและเหนื่อยที่จะสู้กับไฟนอล มันอารมณ์คล้ายแบบ พอเราตั้งใจอ่านหนังสือมาก ทวนบทเรียนตลอดเวลา มักจะมีเสียงของเราพูดมาว่า "อ่านเยอะแค่ไหน ก็ได้น้อยอยู่ดี" จนรู้สึกว่าเฮ้ยไม่ได้แล้ว เราตั้งใจเรียนให้หนักขึ้นหนักขึ้น แต่พอถึงช่วงเวลาการสอบปุ๊บ ไอความรู้สึกนั้นที่เราได้คะแนนน้อยที่สุดของเซคมันมักจะโผล่ขึ้นมาทุกทีเลยยย เครียดไปหมดเลยยยTT ยิ่งออกจากห้องสอบมา แล้วรู้ว่าตัวเองผิดข้อไหนบ้าง หนักเข้าไปใหญ่เลย ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างคะ มีใครสามารถหลุดพ้นจากการฝังใจในเรื่องต่างๆนอกจากการสอบได้บ้าง และถ้าสมมุติคุณได้คะแนนน้อยที่สุด รู้สึกกันอย่างไรบ้าง

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและแชร์ความรู้สึกนะคะ ^^