ช่วยด้วยยย ตามหาคนค่ะ อยากเจอเขาอยากจะขอบคุณเขาค่ะ อ.วังสะพุง จ.เลยนะค้ะ ข้างถนนไฟแดงหน้ารร.ศสว

เราอยากเจอคนที่ช่วยชีวิตเราไว้วันนั้นค่ะ แต่เราก็ไม่รู้ว่าจะตามหาเขาได้จากที่ไหนเราเลยต้องมาตั้งกระทู้เล่นๆลองดูเผื่อฟลุค ฮ่าๆ ไอ้เราก็ไม่ได้ถามชื่อเขาเลยว่าชื่ออะไรเราอยากขอบคุณเขามากที่ช่วยเราไว้วันนั้น คือเมื่อวันที่ 20 มีนาคม เวลา ตีสามกว่าๆ ที่ผ่านมาเราเจอเหตุการณ์ที่เราไม่เคยเจอแล้วไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก เพราะโดนเพื่อนทิ้งไว้กลางทางแล้วเผอิญวันนั้นตัวเราไม่มีโทสับไม่มีแม้แต่ตังบาทเดียวติดตัวมีแค่ตัวเปล่าๆกับเสื้อกางเกงแค่นั้นแหละ อ้อแต่เราดื่มมานิดน่อยน่ะพอมึนๆเมาๆ แต่เรารู้สึกกลัวมากๆได้เดินข้างถนนตอนตีสามหมาก็เย้อะ ผีก็กลัว คนยิ่งกลัว เราจะเดินไปหาเพื่อนที่หออีกที่หนึ่งเราเดินประมาณสามถึงสี่กิโลได้ในสมองเราตอนนั้นทั้งคิดทั้งกลัวมากกกกกกกกกกกก ก ล้านตัว เราก็เดินไปร้องไปกลัวไปรถก็ไม่ค่อยผ่านนานๆทีมีรถมาคันสองคันแต่ก็ไม่มีคันไหนจอดเลยงื้ออออ เราก็ได้แต่ภาวนาขอให้ตัวเองปลอดภัยอย่าเจออะไรร้ายๆเลยในตอนนั้นทั้งคิดถึงบ้านคิดถึงพ่อแม่ เรากลัวมาก จนมีรถคันหนึ่งขับช้าๆแล้วไปจอดตรงข้างหน้าเราแต่ไม่ได้ตีไฟเลี้ยวน้ะ ไอ้เราก็นึกในใจแล้วว่าใครว่ะตายแล้วเราจะเจอคนไม่ดีรึยังไงเนี้ยเราจะเดินต่อรึวิ่งกลับดีเอาไงดี เราเลยตัดสินใจเดินต่อเลยลุยๆ แล้วเราก็เดินถึงข้างรถคันนั้นปรากฏว่าเจอผู้ชายคนหนึ่งอายุประมาณ22-24 หน้าตาค่อนข้างดีตาตี๋ขาวใส่เสื้อสีขาวๆรึป่าวนะเราลืมสังเกตุ เขาทำหน้าตาเหมือนตกใจที่เจอสภาพเราตอนนั้นหัวฟูเหมือนโดนผีหลอกมาหน้าก็เปรื้อนไปด้วยคราบน้ำตาเรา แล้วผู้ชายคนนั้นก็ถามเราว่าทำไมมาเดินข้างถนนคนเดียวดึกๆดื่นๆจะเดินไปไหนให้ไปส่งมั้ย เราบอกไม่เป็นไรจะถึงแล้ว พี่เขาก็บอกว่าพี่มาคนเดียวไม่ต้องกลัวพี่จะไปส่งนะนี่มันดึกแล้วมาขึ้นรถเดี๋ยวไปส่ง ถ้าเป็นคุณในสถานการณ์นั้นคุณจะทำยังไงกันค่ะจะไปรึไม่ไป อีกอย่างก็มีในข่าวเยอะแยะ เราก็กลัวแต่เราจะทำยังไงได้ มันก็ดึกแล้วทั้งมืดทั้งกลัว เราก็เลยคิดว่าเอาว่ะเจอคนดีก็โชคดีไปเจอคนไม่ดีเราก็ซวยแค่นั้นแหละเราเลยตัดสินใจไปกับพี่เขา พี่เขาก็ถามนู้นถามนี้เรา แต่เราไม่ได้ถามอะไรพี่เขาเลยช่วงนั้นทั้งกลัวทั้งตกใจ พี่เขาพูดดีมากกกกก ดูเหมือนไม่มีพิษภัยอะไรเลย เราก็บอกทางพี่เขาจนถึงหอเพื่อนเราเราก็ลงไปเคาะประตูห้องเพื่อนเราเจอหน้าเพื่อนเราโดดกอดเลยร้องไห้ใหญ่เลยเพื่อนก็งงๆงงเด้งงเด้ อาการคนพึ่งตื่นน้อ55555 แต่ว่าพี่คนนั้นก็ยังไม่กลับนะนั่งอยู่ในรถเปิดกระจกดูเรากับเพื่อนคุยกันจนเสร็จจนเพื่อนเราบอกให้พี่เขากลับได้เลย เราก็ไม่ได้ถามไม่ได้อะไรเลยเรากับเพื่อนก็ได้แค่บอกเขาว่าขอบคุณพี่มากนะค่ะ แต่เพื่อนถามว่าพี่เขาเป็นคนบ้านไหนเขาก็บอกว่าบ้านวังไห (บ้านวังไห อ.วังสะพุง จ.เลย) แล้วพี่เขาก็กลับเราก็ไม่ได้สนใจพี่เขาเลยเรามัวแต่ตกใจกลัว เราก็นอนกับเพื่อนตื่นเช้ามาก็มีแต่เรื่องวุ่นๆดีนะที่เราปลอดภัยดี ถ้าไม่เจอพี่คนนั้นเราจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ เราก็เลยอยากเจออยากขอบคุณพี่เขาอีกครั้งเราซึ้งมาก นี่เป็นบทเรียนของเราบทหนักด้วยถ้าเราเจอคนไม่ดีเราจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ดีแล้วที่เรารอดมา ยังไงก็อยากตามตัวพี่คนนั้นให้เจอ ถ้าเรามีบุญวาสนาต่อกันคงได้พบเจอกันอีกนะค้ะ   




ฝากถึงผู้ชายคนนั้นถ้าบังเอิญมาเจอกระทู้นี้อ่านแล้วมันคุ้นๆเหมือนเคยได้ช่วยใครแบบนี้ก็อินบล็อคมาหน่อยนะค้ะ แล้วใครที่อยู่หมู่บ้านนั้นแล้วคุ้นๆผช.น่าจะทำงานแล้วนะ ตัวขาวหน่อยตาตี๋ผมข้างหน้ายาวนิดๆเบียงไปฝั่งใดฝั่งหนึ่งไม่มีหนวดนะตอนนั้น ขับรถเก๋งสีดำน่าจะประมาณนี้นะ ถ้าไม่เจอก็ไม่เป็นไรเจอกันในฝันก็ได้ ขอบคุณพี่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กราบบบบบบงามๆค้ะ