เคยรู้สึกว่าไม่เคยมีพ่อไหมครับ ทั้งที่พอก็ยังอยู่บ้านเดียวกันตลอด

เคยรู้สึกไหมครับ พ่อที่ไม่เคยทำอะไรให้เราเลย ไม่เคยทำหน้าที่เป็นพ่อที่ดี และสามีที่ดีของแม่ พ่อเราอยากจะเป็นหัวหน้าครอบครัวไม่ฟังใครทั้งสิ้น ใครเตือนไม่ฟัง ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองผิด เรารู้สึกอย่างนี้มากๆเพราะเรื่องมรดก พ่อเราไปคุยกับอาเรา ให้แบ่งสมบัติกันโดยไปวันที่แม่เราไปตรวจร่างกาย พ่อเราไม่ได้ตัดสินใจอะไรเลยว่าจะเอาที่ไหนไม่เอาที่ไหน อาจะเอาที่ไหนก็เอาไป อาจะให้อะไรพ่อเราพ่อเราก็เอา กลับมาแม่เรารู้แม่เราก็ด่า พ่อเราบอกว่าแค่นี้ก็อยู่ได้ แต่พ่อไม่เคยคิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังหรอกว่าเป็นยังไง พอแม่เราไปพูดก็หาว่าไม่ใช่เรื่องของแม่เรา พี่น้องจะคุยกันก็อยู่กันอย่างนี้แหละ บุญหัวแล้วที่เรามีแม่ไม่งั้นคงอดตายกันหมด อีกอย่างปีหน้าเราจะเข้ามหาลัยแล้ว เราได้มหาลัยที่ดี คณะที่เราคิดว่าจะเป็นเกียรติกับเราและคนรอบข้างเราให้ภูมิใจมากที่สุด เสียดายไม่รู้ว่าจะเรียนไปได้สักกี่ปีโดยที่ไม่ต้องขายสมบัติส่งเราเรียน

ปล. เราไม่รู้สึกว่าเรามีปมเพราะเราไม่เคยต้องการความรักหรือความอบอุ่นจากพ่อเราเลยแต่ที่เราสงสารที่สุดคือแม่เรา