สวัสดีเพื่อนๆ พันทิพทุกคนนะครับ (อย่างแรกต้องขออภัยนะครับเพราะเป็นกระทู้แรกของผม ผมอาจจะเล่าเรื่องไม่ค่อยเก่งครับ 555)
ก่อนอื่นผมต้องขอเกริ่นก่อนนะครับว่าผมมีแฟนแล้วนะครับ แต่เรื่องมันมีอยู่ว่าผมมีรักครั้งแรกครับมันเหมือนกับละครน้ำเน่าเลยครับ ผมเคยมีแฟนอยู่คนนึงครับตอนนั้นผมเรียนอยู่ ม.1 มันอาจจะเป็นความรักแบบเด็กๆ แต่นั่นล่ะครับที่เป็นรักครั้งแรกของผม
เขาคนนั้นสมมุติชื่อ ป ผมชอบเค้ามากเรียกได้ว่าคลั่งเลยก็ได้ครับ และเราก็เริ่มคุยๆกันคุยกันไปเรื่อยๆ
มันก็มีอยู่วันนึงที่ทำให้ผมเสียใจมาถึงทุกวันนี้และลืมเขาไม่ได้
"ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอม" ผมมีโอกาสได้มาเก็บตัวที่โรงเรียน(ผมเป็นนักฟุตบอล)แล้วผมก็เจอเธอ วันนั้นเธอมาทำเรื่องลาออกเพื่อไปเรียนต่อที่ต่างจังหวัดพอผมได้ยินแบบนั้น ผมก็แทบใจสลายเลยครับเพราะมันเป็นรักครั้งแรกของผม
--- และหลังจากที่เธอย้ายโรงเรียนไปผมก็ไม่เคยเจอ และไม่เคยคุยกับเธออีกเลยเนื่องจากเธอเปลี่ยนเบอร์ ผมพยายามตามหาเธอหลายทางบ้าง ทั้งเพื่อนเธอ HI5 บ้าง (ช่วงนั้นกำลังดัง) ลองโทรไปเบอร์เก่าเธอบ้างเผื่อจะติดบ้าง จนเวลามันผ่านมานานตอนนี้ก็เกือบ 9 ปีแล้วครับ
-----จนวันนี้ผมกลับมาเจอเธออีกครั้งใน FACEBOOK ในที่สุดผมก็หาเธอเจอ มันอาจจะฟังดูเวอร์นะครับ แต่ที่น่าเสียใจเลยคือเธอแต่งงานแล้วครับ ผมก็ทักไปคุยกับเธอถามสารทุกสุกดิบเธอบ้าง เธอก็ดีครับแต่ผมนี่แหละครับที่มันไม่เหมือนเหมือนเดิมมันเหมือนความฝันเลยครับที่ผมได้กลับมาเจอกลับเธออีกครัง ผมอยากจะบอกเธอว่าผมยังรักเธอ ผมยังคิดถึงเธอ ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมไม่เคยลืมเธอเลย ถึงมันจะผ่านมานานแล้วก็เถอะ แต่ผมก็ไม่กล้าเพราะเธอมีแฟนแล้ว
*****ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ ผมควรจะคุยกับเธอแล้วบอกความรู้สึกกับเธอทั้งหมด หรือว่า ผมควรจะลืมแล้วกลับไปหาแฟนผมครับ
ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ 'กับรักที่ยังลืมไม่ได้
ก่อนอื่นผมต้องขอเกริ่นก่อนนะครับว่าผมมีแฟนแล้วนะครับ แต่เรื่องมันมีอยู่ว่าผมมีรักครั้งแรกครับมันเหมือนกับละครน้ำเน่าเลยครับ ผมเคยมีแฟนอยู่คนนึงครับตอนนั้นผมเรียนอยู่ ม.1 มันอาจจะเป็นความรักแบบเด็กๆ แต่นั่นล่ะครับที่เป็นรักครั้งแรกของผม
เขาคนนั้นสมมุติชื่อ ป ผมชอบเค้ามากเรียกได้ว่าคลั่งเลยก็ได้ครับ และเราก็เริ่มคุยๆกันคุยกันไปเรื่อยๆ
มันก็มีอยู่วันนึงที่ทำให้ผมเสียใจมาถึงทุกวันนี้และลืมเขาไม่ได้
"ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอม" ผมมีโอกาสได้มาเก็บตัวที่โรงเรียน(ผมเป็นนักฟุตบอล)แล้วผมก็เจอเธอ วันนั้นเธอมาทำเรื่องลาออกเพื่อไปเรียนต่อที่ต่างจังหวัดพอผมได้ยินแบบนั้น ผมก็แทบใจสลายเลยครับเพราะมันเป็นรักครั้งแรกของผม
--- และหลังจากที่เธอย้ายโรงเรียนไปผมก็ไม่เคยเจอ และไม่เคยคุยกับเธออีกเลยเนื่องจากเธอเปลี่ยนเบอร์ ผมพยายามตามหาเธอหลายทางบ้าง ทั้งเพื่อนเธอ HI5 บ้าง (ช่วงนั้นกำลังดัง) ลองโทรไปเบอร์เก่าเธอบ้างเผื่อจะติดบ้าง จนเวลามันผ่านมานานตอนนี้ก็เกือบ 9 ปีแล้วครับ
-----จนวันนี้ผมกลับมาเจอเธออีกครั้งใน FACEBOOK ในที่สุดผมก็หาเธอเจอ มันอาจจะฟังดูเวอร์นะครับ แต่ที่น่าเสียใจเลยคือเธอแต่งงานแล้วครับ ผมก็ทักไปคุยกับเธอถามสารทุกสุกดิบเธอบ้าง เธอก็ดีครับแต่ผมนี่แหละครับที่มันไม่เหมือนเหมือนเดิมมันเหมือนความฝันเลยครับที่ผมได้กลับมาเจอกลับเธออีกครัง ผมอยากจะบอกเธอว่าผมยังรักเธอ ผมยังคิดถึงเธอ ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมไม่เคยลืมเธอเลย ถึงมันจะผ่านมานานแล้วก็เถอะ แต่ผมก็ไม่กล้าเพราะเธอมีแฟนแล้ว
*****ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ ผมควรจะคุยกับเธอแล้วบอกความรู้สึกกับเธอทั้งหมด หรือว่า ผมควรจะลืมแล้วกลับไปหาแฟนผมครับ