ผมสังเกตมาหลายครั้งละ เวลามีกระทู้ที่มีคนเถียงกันเยอะๆ หรือทำท่าจะดราม่า หรือมีวิวาท(ะ)กัน
มันมักจะมีคนประเภท 'ช้างห้ามศึก' คือพวกทำตัวเป็นประเภทชอบแจ้งลบกระทู้ report ให้แอดมินมาลบ
หรือไม่ก็ตัดสินใจลบกระทู้ตัวเอง ลบโพสต์ ลบสเตตัสใน Facebook ตัวเอง
เวลาที่คนที่มาคอมเมนต์เริ่มทำท่ามีท่าทีจะเถียงกัน หรือ ประจันหน้ากันด้วยความคิดเห็นที่แตกต่าง
ด้วยข้ออ้างเดิมๆที่ว่า 'ตัดไฟแต่ต้นลม' คนจะได้ไม่ทะเลาะกัน....
คือผมว่าถ้าเขาเถียงกันด้วยเหตุด้วยผลมันก็ไม่น่าจะมีปัญหานี่ครับ ทำไมจะต้องลบ หรือหาเรื่องขัดขวางด้วย
และหลายๆครั้งผมประเมินดูแล้ว ก็ไม่เห็นเขาจะทะเลาะอะไรกัน เขาแค่เถียงกัน
(โอเคสำหรับบางคน คำพูดผ่านคีย์บอร์ด หรือ ตัวอักษร มันอาจมีท่าทางเหมือนกำลังทะเลาะกัน ด้วยวาจาห้วนๆ สั้นๆ เหมือนกำลังโกรธกันก็เป็นไปได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขากำลังใส่อารมณ์กันนี่ครับ การพิมพ์เถียงกันอย่างดุเดือด เบื้องหลังหน้าจอ เบื้องหลังคีย์บอร์ด คนพวกนั้นอาจไม่ได้กำลังโกรธกันหรือเคียดแค้นกันอย่างทีคนอื่นคิดตีโพยตีพายก็ได้)
ทำไมอะครับ ทำแบบนี้มันเหมือนรับไม่ได้ หรือทนดูไม่ได้อะครับ ผมว่าการเถียงกันด้วยเหตุผล การปะทะกัน การประจันหน้ากันจนเกิดวิวาท(ะ) เนี่ย มันเป็นสิ่งที่ดีออกไม่เห็นจะเป็นเรื่องเลวร้ายอะไร เป็นเวทีถกเถียงสำหรับประชาธิปไตยขนาดย่อมๆด้วยซ้ำ ไหนๆพวกคุณก็อยากได้ประชาธิปไตยกันอยู่แล้ว ถ้าเงื่อนไขเล็กๆน้อยๆแค่นี้(ของประชาธิปไตย ที่โดยปกติของมันย่อมมีโอกาสเกิด argument หรือ hostility ระหว่างกันอยู่แล้วเป็นธรรมดา) ยังรับไม่ได้
ทำเหมือน....จังเลย ที่พอเห็นใครเขาเถียงกันนิดหน่อย(อาจจะใหญ่โตบ้าง) ก็อ้างความสงบ อ้างป้องกันดราม่า แล้วชิงลบ ชิงตัดไฟแต่ต้นลมซะก่อน
ผมเข้าใจนะครับว่า คนไทย ตามภาพ stereotype หลักๆแล้วชอบความประนีประนอม ไม่กล้าเผชิญหน้ากับความขัดแย้ง (หลายๆคนอาจจะชอบดราม่าด้วยซ้ำไป ไม่งั้นคงไม่มีเพจ Drama-Addict) แต่ความขัดแย้งบางความขัดแย้งมันเป็นความขัดแย้งน้ำดี ที่จะพอจะช่วยขับเคลื่อนพลังสร้างสรรค์ได้ ก็ควรปล่อยมันไป ไม่ใช่เอะอะ แจ้งลบ report ลบ
แต่ถ้ามัวแต่รังเกียจ หรือ หวาดระแวงกับความขัดแย้งแบบนี้ เราก็จะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ยิ่งมีความขัดแย้ง ยิ่งมีเหตุการณ์ไรต่างๆเกิดมากขึ้น คนเราก็ยิ่งได้เรียนรู้มากขึ้นไม่ใช่เหรอครับ ทำไมเราไม่ปล่อยให้ความขัดแย้งมันหมุนเคลื่อนไปตามครรลองของมัน โดยที่เราไม่ต้องไปแทรกแซงมันล่ะครับ เพราะมันก็เป็นแค่ลมปาก ลมมือ น้ำคำจากคีย์บอร์ด สักพักมันก็จบ
(และต่อให้เป็นความขัดแย้งที่ไม่ใช่เรื่องสร้างสรรค์ มันก็ไม่ควรลบอยู่ดีครับ เพราะมันใช้เป็นกรณีศึกษา เป้นกรณีตัวอย่าง สามารถเก็บไว้ได้ เพราะเรื่องบางเรื่อง ต่อให้มันเป็น 'เรื่องที่ผิด' แต่คุณงามความดีของ 'เรื่องที่ผิด/เลวทราม' อย่างนึงก็คือ มันช่วย ตอกย้ำ ความดีงามของ 'เรื่องดีๆ' ได้ ในทางตรงกันข้าม)
** ผมไม่ได้หมายถึงแค่ในพันทิพนะครับ ที่อื่นด้วย ใน Facebook ด้วย ใน Webboard ต่างๆ ก็เช่นกัน คือผมเห็นว่ามันเป้นลักษณะร่วมที่สังคมออนไลน์หลายๆที่มักจะเป็นกัน ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องดีเลย
ทำไมคนถึงรับไม่ได้เวลาเห็นกระทู้ทำท่าจะดราม่า หรือ เวลาคนทำท่าจะมีวิวาท(ะ) กัน?
มันมักจะมีคนประเภท 'ช้างห้ามศึก' คือพวกทำตัวเป็นประเภทชอบแจ้งลบกระทู้ report ให้แอดมินมาลบ
หรือไม่ก็ตัดสินใจลบกระทู้ตัวเอง ลบโพสต์ ลบสเตตัสใน Facebook ตัวเอง
เวลาที่คนที่มาคอมเมนต์เริ่มทำท่ามีท่าทีจะเถียงกัน หรือ ประจันหน้ากันด้วยความคิดเห็นที่แตกต่าง
ด้วยข้ออ้างเดิมๆที่ว่า 'ตัดไฟแต่ต้นลม' คนจะได้ไม่ทะเลาะกัน....
คือผมว่าถ้าเขาเถียงกันด้วยเหตุด้วยผลมันก็ไม่น่าจะมีปัญหานี่ครับ ทำไมจะต้องลบ หรือหาเรื่องขัดขวางด้วย
และหลายๆครั้งผมประเมินดูแล้ว ก็ไม่เห็นเขาจะทะเลาะอะไรกัน เขาแค่เถียงกัน
(โอเคสำหรับบางคน คำพูดผ่านคีย์บอร์ด หรือ ตัวอักษร มันอาจมีท่าทางเหมือนกำลังทะเลาะกัน ด้วยวาจาห้วนๆ สั้นๆ เหมือนกำลังโกรธกันก็เป็นไปได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขากำลังใส่อารมณ์กันนี่ครับ การพิมพ์เถียงกันอย่างดุเดือด เบื้องหลังหน้าจอ เบื้องหลังคีย์บอร์ด คนพวกนั้นอาจไม่ได้กำลังโกรธกันหรือเคียดแค้นกันอย่างทีคนอื่นคิดตีโพยตีพายก็ได้)
ทำไมอะครับ ทำแบบนี้มันเหมือนรับไม่ได้ หรือทนดูไม่ได้อะครับ ผมว่าการเถียงกันด้วยเหตุผล การปะทะกัน การประจันหน้ากันจนเกิดวิวาท(ะ) เนี่ย มันเป็นสิ่งที่ดีออกไม่เห็นจะเป็นเรื่องเลวร้ายอะไร เป็นเวทีถกเถียงสำหรับประชาธิปไตยขนาดย่อมๆด้วยซ้ำ ไหนๆพวกคุณก็อยากได้ประชาธิปไตยกันอยู่แล้ว ถ้าเงื่อนไขเล็กๆน้อยๆแค่นี้(ของประชาธิปไตย ที่โดยปกติของมันย่อมมีโอกาสเกิด argument หรือ hostility ระหว่างกันอยู่แล้วเป็นธรรมดา) ยังรับไม่ได้
ทำเหมือน....จังเลย ที่พอเห็นใครเขาเถียงกันนิดหน่อย(อาจจะใหญ่โตบ้าง) ก็อ้างความสงบ อ้างป้องกันดราม่า แล้วชิงลบ ชิงตัดไฟแต่ต้นลมซะก่อน
ผมเข้าใจนะครับว่า คนไทย ตามภาพ stereotype หลักๆแล้วชอบความประนีประนอม ไม่กล้าเผชิญหน้ากับความขัดแย้ง (หลายๆคนอาจจะชอบดราม่าด้วยซ้ำไป ไม่งั้นคงไม่มีเพจ Drama-Addict) แต่ความขัดแย้งบางความขัดแย้งมันเป็นความขัดแย้งน้ำดี ที่จะพอจะช่วยขับเคลื่อนพลังสร้างสรรค์ได้ ก็ควรปล่อยมันไป ไม่ใช่เอะอะ แจ้งลบ report ลบ
แต่ถ้ามัวแต่รังเกียจ หรือ หวาดระแวงกับความขัดแย้งแบบนี้ เราก็จะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ยิ่งมีความขัดแย้ง ยิ่งมีเหตุการณ์ไรต่างๆเกิดมากขึ้น คนเราก็ยิ่งได้เรียนรู้มากขึ้นไม่ใช่เหรอครับ ทำไมเราไม่ปล่อยให้ความขัดแย้งมันหมุนเคลื่อนไปตามครรลองของมัน โดยที่เราไม่ต้องไปแทรกแซงมันล่ะครับ เพราะมันก็เป็นแค่ลมปาก ลมมือ น้ำคำจากคีย์บอร์ด สักพักมันก็จบ
(และต่อให้เป็นความขัดแย้งที่ไม่ใช่เรื่องสร้างสรรค์ มันก็ไม่ควรลบอยู่ดีครับ เพราะมันใช้เป็นกรณีศึกษา เป้นกรณีตัวอย่าง สามารถเก็บไว้ได้ เพราะเรื่องบางเรื่อง ต่อให้มันเป็น 'เรื่องที่ผิด' แต่คุณงามความดีของ 'เรื่องที่ผิด/เลวทราม' อย่างนึงก็คือ มันช่วย ตอกย้ำ ความดีงามของ 'เรื่องดีๆ' ได้ ในทางตรงกันข้าม)
** ผมไม่ได้หมายถึงแค่ในพันทิพนะครับ ที่อื่นด้วย ใน Facebook ด้วย ใน Webboard ต่างๆ ก็เช่นกัน คือผมเห็นว่ามันเป้นลักษณะร่วมที่สังคมออนไลน์หลายๆที่มักจะเป็นกัน ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องดีเลย