อาการแบบนี้เรียกว่าเป็นคนหวั่นไหวง่ายหรือป่าว

มีเรื่องมาเล่าให้ฟังค่ะเพื่อนๆ คือว่าเมื่อ 3-4 วันที่แล้ว พ่อเราได้ชวนเราไปที่บริษัทค่ะ เราก็ไปค่ะไม่ได้ถามว่าจะพาไปทำไม พอถึงบริษัทก็มีพี่ๆที่ฝึกงานกับพ่อขี่รถมา ก็เลยถามว่าพี่เขามาทำไม พ่อบอกว่าพี่ๆเขาให้พาไปพรีเซนต์รายงานฝึกงานค่ะที่วิทยาลัย พี่เขามากัน3คนค่ะ พี่เขาก็โอเคค่ะน่ารักดี เรานั่งรถไปด้วยกัน ด้วยความที่เราเป็นลูกสาวพ่อ เราเลยได้นั่งหน้ารถ 5555 พี่ๆเขาก็นั่งเบาะข้างหลัง พ่อกับพี่เขาก็คุยกันค่ะ สนิทกันมากด้วยดูจากการคุย5555 เราหรอก็นั่งเงียบสิ ไม่กล้าคุยนิหน่า พอถึงวิลัย เราก็ต้องาเปิดประตูรถให้พวกพี่ๆแก คือมีความเขินพี่เขาก็ยิ้มๆให้ เราก็ยิ้มกลับไป มีพี่คนนึงคุยเก่งมากอ้ะ น่าจะสนิทกับพ่อเราที่สุดแล้ว พี่เขาชื่อ ที (นามสมมติละกัน) พี่ทีก็พาเราไปนั่งรอที่โรงอาหารของวิลัยเขา เพราะว่าพี่เขากับพ่อต้องไปพรีเซนต์งานในตึก เราก็ต้องนั่งรอคนเดียว รอประมาณ 3-4ชม ได้ หลับแล้วหลับอีกอ้ะ หนุ่มๆที่นั่นก็ หล่อดี 5555555555 นอกเรื่องละ เข้าเรื่องดีกว่า แล้วพี่เขาก็พรีเซนต์งานเสร็จพี่เขาก็ออกกันมา และก็เดินมาหาเรา มโนป่าวว้ะเนี้ย 555 คือพาพ่อมาเข้าห้องน้ำไรงี้ พ่อเราไม่เรียกชื่อเราหรอกนะ มีฉายาจ้า พอพ่อเราไปเข้าห้องน้ำพี่แกก็ชวนเราคุยเว้ย ทีแรกก็มองกันก็ยิ้มๆ เห้ออ เขินจังเลยไม่กล้ามองหน้าจ้า พี่ทีคงยังไม่รู้ชื่อเรา นางเรียกฉายาเราตามพ่อเราอ้ะ หมั่นใส้พี่ทีมาก ก็เลยพูดไปว่า พี่ หนูชื่อ....นะ(ตั้งชื่อเอาเนาะ5555) แล้วนางก็บอก เอ้าหรอก้เห็นพ่อเรียกเลยเรียกตาม พี่ไม่รู้ๆ เราก็ขำ แล้วก็ยิ้มๆ พี่ทีถามเราเรียนที่ไหน เรียนคณะอะไร พี่ทีเรียนป.ตรี เราเรียน ปวส.ปี1ละ หลังจากนั้นพี่ทีก็เรียกก็เรียกฉายานั้นมาตลอดเลยค่ะ บอกแล้วนะว่าชื่อนี้ๆ พอพ่อเดินมาเราก็เดินทางกลับบริษัทค่ะแต่ว่าพี่ทีบอกให้เรากับพ่อกลับไปก่อน พี่เขาจะตามมาทีหลังค่ะ เราถึงบริษัทแล้ว อยู่ๆก็มีแชทเด้งขึ้นมา ตอนนั้นไม่รู้ว่าใครเด้งมาก็เปิดเข้าไปอ่าน เปิดอ่านแล้วค่ะแต่จำหน้าไม่ได้เลยกดไปส่องโปรไฟล์ก่อนค่ะ 5555 พี่ทีค่ะ พี่ทักมาถามว่าถึงบริษัทหรือยัง เรียกชื่อเราค่ะในแชทเราก็บอกถึงแล้วๆ งงค่ะไปเป็นเพื่อนกันตอนไหนแล้วพี่เขาเอาเฟสเรามาจากไหน5555 ก็ไม่ได้อะไรค่ะ จนตอนเย็นพ่อให้ทักไปถามว่าพี่ทีมาถึงบริษัทหรือยังเราก็ทักไป เรา:พี่ทีอยู่ไหน พ่อให้มาหาด่วนๆ พี่ที:อยู่ห้อง พี่ซักผ้าเดี๋ยวพี่ไป เรา:เคค่ะ เวลาประมาณ สองทุ่มพี่แกก็มาค่ะ หืมมคนอะไรน่ารัก 5555 พวกพ่อและก็พี่ๆที่บริษัทเขาก็ทำกับข้าวกินกันค่ะหลับริษัทแบบนี้ทุกเย็นคนเริ่มเยอะค่ะ คนที่ไม่เคยเห็นเราเขาก็ชมเราใหญ่เลย ลูกสาวลูกพี่สวยนะนี่ 555เขินได้อีก พี่ทีเขาก็คุยกับเรานะ ก็ถามแบบเรียกฉายาเราอ้ะ บอกก็ไฉายาว่าไร ซิ้ม พ่อเรียกเราซิ้ม พี่ทีก็เรียกตามค่ะ ก็ถามซิ้มกินไรยัง ซิ้มยังงุ้นซิ้มยังงี้ เราก็ดุพี่ทีไปก็บอกว่าชื่อ....ไง พี่นิ พีทีก็บอกว่า เรียกแบบนี้แหละ เรียกชื่อมันไม่ถนัด ยิ้มค่ะ ยิ้มวนไป แล้วรู้มั้ยซิ้มภาษาเหนือแปลว่าไร เราก็บอกไม่รู้อ่า พี่เขาก็บอกชื่อตัวเองยังไม่รู้อีก เราก็ขำ เวลายิ่งดึกยิ่งคุยกันมากขึ้นค่ะ พี่ทีเลี้ยงเบียร์เรา ก็กินสิคะเครียดอยู่ด้วย เข้าทาง5555 พี่แกบอกพี่ไม่กินนะ ไม่ค่ะพี่ต้องกิน เราบังคับ พี่ทีก็กิน 555 แต่กินไปไม่กี่ขวดค่ะ ดึกมากแล้วก็แยกย้ายกันกลับค่ะ พี่ทีบอกว่า พี่กลับแล้วนะ เราก็โอเคค่ะแล้วก็แยกย้าย เช้ามาเราก็มาบริษัทกับพ่อ คือมองหาพี่ทีก่อนเลยอ่ะ แล้วพี่เขาก็เดินมาหาเรา เห้ยคือแบบ เขินนน เขาก็ทักว่าไง ซิ้มก็อยู่จนเย็นเหมือนเมื่อวานอ่ะค่ะ แต่วันนี้เราไม่ค่อยได้คุยกีบพี่ที ที่ไม่ค่อยคุยคือส่องเฟสพี่เขาแล้วพี่ทีมีแฟนแล้วค่ะ เกิดอาการนอยด์ ไม่รู้ทำไมจะต้องไปนอยด์พี่เขา เราก็เงียบๆ เราไปนั่งเล่นอยู่กับน้องสาว พี่แกก็ขยันเดินผ่านค่ะ ผ่านกี่ครั้งๆพี่ทีก็ทักตลอด ซิ้มกินข้าวยัง ก็เรียกซิ้มเฉยๆบ้างแบบว่ากวน...อ้ะ เราก็บอก รอพี่เลี้ยงเบียร์อยู่พี่เขาก็ขำแล้วก็บอกอาไรซิ้ม ลากเสียงยาวๆ 55555 เรานั่งอยู่ในร้านขายของกับพี่สาวที่รู้จักกันพี่ทีมาข้างๆร้านซึ่งหน้าต่างมันสูง นางยื่นมาจ้าา ไม่เห็นหน้านะตอนนั้นเห็นแต่ที่ข้อมือมีริดแบนสีน้ำเงินเราเห็นก็นึกว่าเป็นของใคร หันไปมองสักพักพี่แกก็ยื่นหน้ามา เห้ยพี่ที แล้วพี่เขาก็มองเราเขาก้ยิ้มให้ เรานี่แทบหันหน้ากลับไม่ทัน โอ้ยยเขินจัง555 แต่ก็ต้องห้ามใจอย่าไปชอบเค้าเค้ามีแฟนแล้วนะ ก็นั่นแหละค่ะ เราไม่ได้เจอพี่เขาสองวันหลังจากคืนนั้น มันรู้สึกแปลกๆ ส่องเฟสพี่ก็เห็นรูปคู่ 5555ก็นอยด์ตัวเองอีก อยากเห็นพี่เขาอีก เราขึ้นมาเที่ยวบ้านพ่ออ่ะ อีกไม่กี่วันเราก็จะกลับบ้านเราแล้ว แย่จังเลยเนอะ ยากเจอหน้าพี่ทีอีกก่อนกลับบ้าน ไม่ได้เจอแล้วอ่ะ แล้วก็คงไม่ได้เจออีกเลย นี่เราชอบพี่เขาจริงๆใช้มั้ย