เคยรู้สึกด้อยที่สุดจากกลุ่มเพื่อนไหม?

คือเรารู้สึกอยู่ตลอดพอเรามาอยู่ร่วมกันกับเพื่อนสิ่งเดียวที่รู้สึกเเย่มากคือเหมือนเป็นตัวที่น่ารำคานสำหรับพวกเขาเป็นตัวที่ทำให้กลุ่มดูเเย่ เเละที่รู้สืกได้มากกว่านั้นที่ชัดคือเราไม่ได้สำคัญสำหรับพวกเขาเลย เมื่อก่อนก็ปกติน้ะเดียวนี้มันเริ่มไม่เหมือนเดิมเหมือนพวกเขาไม่เห็นตัวตนของเราเลย เมื่อก่อนก็ไปไหนด้วยกันมาบ้าง เเต่พอเราเริ่มรู้สึกเราก็เป็นฝ้ายที่เงียบ พวกเขาไปไหนมาไหนก็ไปเเต่กับพวกเขา เเรกก็ไม่ได้ไรหรอก พวกเขาจะไปไหนก็ไม่จำเป็นกับเราเราไม่ต้องไปหรอก เเต่พอเห็นพวกเขาลงรูปไปเที่ยวกันเเต่ไม่มีเรา มันก็รู้สึกจุกๆเเบบบอกไม่ถูก ถามว่าเสียใจไหมก็เสียใจน้อยใจเเหล้ะ
เเต่เราต้องเข้าใจพวกเขาเพราะเราคงเเย่จิงๆเเหล้ะ เพราะเรามันไม่สวยมันอ้วนน่าเกลียดไม่ดังพวกเขาหุ่นดีมีเเต่คนรู้จัก เเละเราก็ไม่มีอะไรเลยคือง่ายๆก้อจนไม่ได้มีอะไรเยอะเเยะเหมือนเขาเลยความต้องการก็เลยไม่มีเลย สำคัญเเค่บางครั้งบางคราวนี่เเหล้ะที่มันเเย่ ถ้าอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มเราก็จะยิ่งรู้ด้อยกว่าคนอื่นมาก เราไม่มีอะไรที่ทำให้พวกเขามองเราสำคัญเลย  เราก็ได้ยินเเต่คำดูถูกเเละคำจากเพื่อนก็คือซ้ำเต็ม ซึ้งมันท้อมาก ในวันที่ต้องการความช่วยเหลือหรือคำปรึษาไม่มีเลยสักคนที่อยู่ข้างๆ เดียวนี้ก็ไม่เหลือใครเเล้ว ถ้าเจอพวกเขาก็จะชวนไปด้วยกันไหม เราก็จะปฏิเสธทำให้พวกเขาเข้าใจว่าเราขี้เกียจไป  เพราะเรารู้เเล้วว่าถึงไปก็ทำให้พวกเขาเเย่ เลยอยู่คนเดียวอยู่กับตัวเอง บางครั้งก็อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้นเผื่อพวกเขาจะมองเราสำคัญบ้าง เราก็เป็นคนไม่มีเเฟนอะไรๆก็อยากให้เพื่อนต้องการเราเเละเห็นตัวตนของเรา เราก็ให้เต็มที่น้ะกับคำว่าเพื่อนถึงบางครั้งจะไม่พอใจเท่าไรเเต่ก็ไม่เคยเกลียดเลย เกลียดไม่ลงหรอกเพราะเพื่อนมันสำคัญกับเรามาก มากกว่าคำว่าเเฟน อีกก  ทำยังไงให้เพื่อนต้องการเราบ้าง??