เรื่องก็มีว่า ต้นๆปี 2559
มี ผช. คนนึงเข้ามาในชีวิตของเราด้วยความบังเอิญ
(เค้าเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทเราอีกที ซึ่งเพื่อนเราก็ฝากฝังให้เค้าช่วยดูแลเรา เพราะเราตัวคนเดียวและเพื่อนก็อยู่คนละจังหวัด แต่ ผช. คนนี้มาทำงานอยู่จังหวัดเดียวกับเรา และบังเอิญ ที่บ้านของ ผช. คนนี้ กับห้องที่เราพัก ไม่ได้ไกลกันมาก ห่างกันก็แค่ ขับรถประมาณ 20 นาที)
ผช. คนนี้เป็นคนน่ารักมาก
ดูแลเราดีมากตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน
แต่เวลาคุย เราจะคุยกันแบบพี่แบบเพื่อนมากกว่า
ซึ่งสวนทางกับการกระทำ ที่เค้าทำให้กับเรา
เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ เราจะกลับดึกขนาดไหน
แค่โทรบอก หรือ ส่งไลน์บอก เค้าจะมารับตลอด
ไม่เคยให้กลับเองสักครั้ง มีเวลาว่าง ก็จะไปหา
พาไปกินข้าว เราอยากกินอะไร เค้าก็พาไป
แรกๆเราเข้าใจว่าเพราะเพื่อนฝากฝังมาให้ดูแล
แต่เราเองก็มีแอบคิดนะ ..ว่า..
ถ้าแค่เพื่อนฝากฝัง เค้าไม่จำเป็นต้องทำให้เรา
หรือต้องดีกับเราขนาดนี้ป่าววะ
เสมอต้นเสมอปลายมาก แต่ไม่เคยบอกว่ารัก
และไม่เคยบอกว่าจะจีบ มีแต่บอกว่า รู้จักกันแล้ว
อะไรที่สามารถทำให้ได้ ก็จะทำให้,และก็ดูแลกันไป
เค้าดูแลและเอาใจใส่เราอยู่แบบนี้ประมาณ8เดือน
เราก็มีอะไรกัน (เหมือนละครโน๊วะ เราโดนเค้าปล้ำ)
วันนั้นเรากลับจากกำแพงเพชร
ถึง กทม. มืดมากและด้วยความที่กลัว
ว่าจะไม่มีรถกลับเข้าห้องเพราะกว่าจะถึง
คงมีเกือบๆตีสองแน่นอน เราเลยโทรหาเค้า
เค้าก็ออกมารอรับที่ท่ารถ ดึกขนาดนี้ก็ไม่บ่น
ยังพาไปกินข้าวอีก กินไปหาวไป (แอบสงสารเลย)
ที่เค้าพาเราไปกินข้าวเพราะเค้าเองยังไม่ได้กิน
เค้ารอกินข้าวพร้อมเรา เค้ากลัวเราหิว
และครั้งนี้ที่เค้าทำไม่เหมือนกับทุกครั้งที่มารับ
เค้าไม่พาเราไปส่งที่ห้อง แต่พาเราไปที่บ้านเค้า
เราเองก็ไม่อยากเซ้าซี้อะไร เพราะดึกมากจริงๆ
แค่เค้ามารับก็เกรงใจมากแล้ว และที่เราคิดก็คือ
นอนอีกแค่ไม่กี่ ชม. ก็เช้า เดี๋ยวเช้าค่อยกลับก็ได้
ถ้าเค้าไปส่งที่ห้อง กว่าเค้าจะกลับถึงบ้านคงมีตีสี่
และด้วยความที่เราโลกสวยคิดว่าคงไม่มีอะไร
ก็ตามที่เล่าไปแล้ว เค้าไม่เคยคุยจีบเราเลย
และไม่เคยบอกว่าชอบหรือรักสักครั้ง (เลยไม่กลัว)
หลังจากมีอะไรกันแล้ว เค้าก็ยังเหมือนทุกอย่าง
และก็ยังไม่เคยบอกกับเราเลยด้วยซ้ำ
ว่ารู้สึกกับเราแบบไหน ....
มีวันนึง เราถามเค้าว่า
"ระหว่างเราสองคน คืออะไร จริงจังมั้ยหรือยังงัย"
คำตอบคือ "เรื่อยๆ สบายๆ ไม่ยึดติด"
เราเลยเงียบ และ ไม่เคยถามอะไรอีกเลย
หลังจากวันนั้น เค้าก็เริ่มแปลกๆ
เริ่มมีหลายๆอย่างที่มากขึ้นกว่าเดิม
เช่น ..เค้าจะต้องมารับไปนอนที่บ้านเค้าเกือบทุกวันไปรับ-ส่ง ทำงานตลอด ไม่ได้ไปนอนที่บ้านก็มารับ
พักหลังๆการใช้ชีวิตในแต่ละวันของเราสองคน
เหมือนผัวเมียปรกติทั่วไป แต่เรากลับรู้สึกว่าไม่ใช่
เพราะเราเองก็รู้ ว่าเค้าคุยกับใครอีกหลายคน
ผ่านไลน์บ้าง เฟสบ้าง โทรคุยบ้าง (เห็นตลอด)
เวลาที่อยู่กับเรา ผู้หญิงโทรมาเค้าก็จะไม่รับ
ถ้ารับก็คุยแป๊ปเดียว และจะขอโทษเราทุกครั้ง
ล่าสุดซื้อรถมอเตอร์ไซค์ให้เราใช้
ชวนเราเก็บเงิน, ชวนเปิดบัญชีธนาคารด้วยกัน
แต่จนถึงตอนนี้ เค้าก็ไม่เคยบอกรักเรา
และเราเองจนตอนนี้ก็ไม่รู้ว่า เค้ารักเราบ้างมั้ย
ถามไปก็ไม่เคยได้คำตอบ เลยไม่อยากถาม
มันถึงเป็นคำถามที่ติดในใจเรา ว่า
ผู้ชายสามารถดูแลผู้หญิงคนนึงแบบคนรักได้มั้ย?
" ถ้ า เ ค้ า ไ ม่ รั ก "
ผู้ชายจะสามารถดูแลผู้หญิงแบบคนรักได้มั้ยถ้าไม่ได้รัก
มี ผช. คนนึงเข้ามาในชีวิตของเราด้วยความบังเอิญ
(เค้าเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทเราอีกที ซึ่งเพื่อนเราก็ฝากฝังให้เค้าช่วยดูแลเรา เพราะเราตัวคนเดียวและเพื่อนก็อยู่คนละจังหวัด แต่ ผช. คนนี้มาทำงานอยู่จังหวัดเดียวกับเรา และบังเอิญ ที่บ้านของ ผช. คนนี้ กับห้องที่เราพัก ไม่ได้ไกลกันมาก ห่างกันก็แค่ ขับรถประมาณ 20 นาที)
ผช. คนนี้เป็นคนน่ารักมาก
ดูแลเราดีมากตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน
แต่เวลาคุย เราจะคุยกันแบบพี่แบบเพื่อนมากกว่า
ซึ่งสวนทางกับการกระทำ ที่เค้าทำให้กับเรา
เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ เราจะกลับดึกขนาดไหน
แค่โทรบอก หรือ ส่งไลน์บอก เค้าจะมารับตลอด
ไม่เคยให้กลับเองสักครั้ง มีเวลาว่าง ก็จะไปหา
พาไปกินข้าว เราอยากกินอะไร เค้าก็พาไป
แรกๆเราเข้าใจว่าเพราะเพื่อนฝากฝังมาให้ดูแล
แต่เราเองก็มีแอบคิดนะ ..ว่า..
ถ้าแค่เพื่อนฝากฝัง เค้าไม่จำเป็นต้องทำให้เรา
หรือต้องดีกับเราขนาดนี้ป่าววะ
เสมอต้นเสมอปลายมาก แต่ไม่เคยบอกว่ารัก
และไม่เคยบอกว่าจะจีบ มีแต่บอกว่า รู้จักกันแล้ว
อะไรที่สามารถทำให้ได้ ก็จะทำให้,และก็ดูแลกันไป
เค้าดูแลและเอาใจใส่เราอยู่แบบนี้ประมาณ8เดือน
เราก็มีอะไรกัน (เหมือนละครโน๊วะ เราโดนเค้าปล้ำ)
วันนั้นเรากลับจากกำแพงเพชร
ถึง กทม. มืดมากและด้วยความที่กลัว
ว่าจะไม่มีรถกลับเข้าห้องเพราะกว่าจะถึง
คงมีเกือบๆตีสองแน่นอน เราเลยโทรหาเค้า
เค้าก็ออกมารอรับที่ท่ารถ ดึกขนาดนี้ก็ไม่บ่น
ยังพาไปกินข้าวอีก กินไปหาวไป (แอบสงสารเลย)
ที่เค้าพาเราไปกินข้าวเพราะเค้าเองยังไม่ได้กิน
เค้ารอกินข้าวพร้อมเรา เค้ากลัวเราหิว
และครั้งนี้ที่เค้าทำไม่เหมือนกับทุกครั้งที่มารับ
เค้าไม่พาเราไปส่งที่ห้อง แต่พาเราไปที่บ้านเค้า
เราเองก็ไม่อยากเซ้าซี้อะไร เพราะดึกมากจริงๆ
แค่เค้ามารับก็เกรงใจมากแล้ว และที่เราคิดก็คือ
นอนอีกแค่ไม่กี่ ชม. ก็เช้า เดี๋ยวเช้าค่อยกลับก็ได้
ถ้าเค้าไปส่งที่ห้อง กว่าเค้าจะกลับถึงบ้านคงมีตีสี่
และด้วยความที่เราโลกสวยคิดว่าคงไม่มีอะไร
ก็ตามที่เล่าไปแล้ว เค้าไม่เคยคุยจีบเราเลย
และไม่เคยบอกว่าชอบหรือรักสักครั้ง (เลยไม่กลัว)
หลังจากมีอะไรกันแล้ว เค้าก็ยังเหมือนทุกอย่าง
และก็ยังไม่เคยบอกกับเราเลยด้วยซ้ำ
ว่ารู้สึกกับเราแบบไหน ....
มีวันนึง เราถามเค้าว่า
"ระหว่างเราสองคน คืออะไร จริงจังมั้ยหรือยังงัย"
คำตอบคือ "เรื่อยๆ สบายๆ ไม่ยึดติด"
เราเลยเงียบ และ ไม่เคยถามอะไรอีกเลย
หลังจากวันนั้น เค้าก็เริ่มแปลกๆ
เริ่มมีหลายๆอย่างที่มากขึ้นกว่าเดิม
เช่น ..เค้าจะต้องมารับไปนอนที่บ้านเค้าเกือบทุกวันไปรับ-ส่ง ทำงานตลอด ไม่ได้ไปนอนที่บ้านก็มารับ
พักหลังๆการใช้ชีวิตในแต่ละวันของเราสองคน
เหมือนผัวเมียปรกติทั่วไป แต่เรากลับรู้สึกว่าไม่ใช่
เพราะเราเองก็รู้ ว่าเค้าคุยกับใครอีกหลายคน
ผ่านไลน์บ้าง เฟสบ้าง โทรคุยบ้าง (เห็นตลอด)
เวลาที่อยู่กับเรา ผู้หญิงโทรมาเค้าก็จะไม่รับ
ถ้ารับก็คุยแป๊ปเดียว และจะขอโทษเราทุกครั้ง
ล่าสุดซื้อรถมอเตอร์ไซค์ให้เราใช้
ชวนเราเก็บเงิน, ชวนเปิดบัญชีธนาคารด้วยกัน
แต่จนถึงตอนนี้ เค้าก็ไม่เคยบอกรักเรา
และเราเองจนตอนนี้ก็ไม่รู้ว่า เค้ารักเราบ้างมั้ย
ถามไปก็ไม่เคยได้คำตอบ เลยไม่อยากถาม
มันถึงเป็นคำถามที่ติดในใจเรา ว่า
ผู้ชายสามารถดูแลผู้หญิงคนนึงแบบคนรักได้มั้ย?
" ถ้ า เ ค้ า ไ ม่ รั ก "