(mon) ของใครเป็นแบบผมบ้าง...

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่า ผมอายุ 16 ปีเป็นผู้ชาย คือ วันหนึ่งผมได้เดินไปคุยกับแม่ว่า  
ผม . แม่คับคือผมอยากได้คอมใหม่ คือคอมอันเก่ามันจะพังแล้ว
แม่(ตอนอารมณ์ดี) . ก็ได้เดี๋ยวแม่จะซื้อให้กี่บาทล่ะ
ผม . ประมาน 30000 คับแม่
แม่(ตอนอารมณ์ดี) ก็แพงยุนะไม่เปนไรเด่ยวแม่ซื้อให้ แต่ ต้อง รอนะ ประมาณ 2 เดือน ตอนนั้นแม่มีเงินพอดี
ผม . คับแม่
ผ่านมา 2 เดือน
ผม . แม่ใกล็ถึงเวลาแล้วนะอยากได้ใจจะขาดอยู่แล้ววว
แม่(ตอนอารมณ์เสีย) . โอ้ยยลูก อันเดิมก็ใช้ได้ ก็ใช้ไปก่อนเหอะ
ผม . ก็รอ จนถึง 4 เดือน แล้วผมก็ไปถามแม่ว่า แม่ ผมอยากได้คอมมาทำงาน
แม่(ตอนอารมณ์เสีย) . จู้จี้จุกจิก บอกว่าจะให็อยู่
ผม . คับ
ต่อมาผมก็ถามแม่อีกว่าแม่ จะได้ตอนไหนเหรอ แม่บอก เดี๋ยวแม่มีเงินแม่ก็จะซื้อให้เองแหละ
สรุปว่า ผมรอมาประมาน 5 เดือน น่ะเสียเปล่าเหรอคับ ผมก็เข้าใจแม่นะว่าไม่ค่อยมีตัง แต่ทำไมไม่บอกก่อนล่ะว่าไม่มีตังจะให้รอทำไม รู้ไหมว่าคนรอน่ะใจจะขาดอยู่แล้ว ทำไมต้องมาให้ความหวังกันด้วย ทั้งที่ มันไม่เคยเป็นจริง ผมก็แคต้องการให้แม่บอกว่าไม่มีตังเดี๋ยวค่อยเอาแค่นี้เอง แม่ขแงทุกคนเป็นกันบ้างมั้ยคับช่วยตอบผมหน่อยเวลาขอไปแม่ก็เลื่อนนัดไปตลอดไม่มีก็บอกไม่มีทำไมต้องมาบอกให้ลูกรอด้วยไม่เข้าใจใครเป็นบ้างบอกที
อีกอย่างนะแม่ของผมขี้บ่นมากโดยเฉพาะตอนกลับมาเหนื่อยๆเห็นข้าวไม่มีก็บอกว่าลูกทำไมไม่หุง
เห็นบ้านไม่สอาดก็บอกว่าทำไมไม่ถูไม่กวาด