เราเป็นผู้หญิงที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย ฟังแล้วดูแปลกๆเนอะแต่มันคือเรื่องจริง บางคนอาจจะคิดว่าเป็นไปไม่ได้หรอกคนอะไรจะไม่เคยมีแฟน เราเองก็ยังงงๆกับตัวเองเลย ถ้าถามว่าเคยชอบใครมั้ย ก็มีนะแต่ก็แค่ชอบแปบเดียวไม่ได้จริงจัง แล้วถ้าถามว่ามีคนมาจีบมั้ย ก็มีบ้างแต่มันก็ไม่ใช่อะ คือเราเองเรียนโรงเรียนหญิงล้วนมาตลอดนะ แต่ไม่เคยคบใครเป็นแฟนเลย เอาจริงเราโสดมา 20 ปีล่ะ ตลกดีนะว่ามั้ย จะมีกี่คนที่โสดครองโลกได้แบบเราบ้าง คงจะไม่มีเนอะ ฟังดูแปลกๆแต่มันคือความจริง เราไม่แน่ใจว่าการที่เราไม่ได้คบกับใครเลยมาเป็นเวลา 20 ปีหรือตั้งแต่แม่คลอดออกมาเลยก็ว่าได้ 555 มันก็เลยทำให้เรารู้สึกสับสนกับตัวเองรึป่าว? คือเราก็ชอบผู้ชายนะแต่เราก็ชอบผู้หญิงเหมือนกัน เราคิดว่าผู้หญิงมีความอ่อนโยนมากกว่าและก็อยู่ด้วยแล้วมันน่าจะรู้สึกโอเคกว่า แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความคิดกับความเป็นจริงมันจะสวนทางกันรึป่าว? แต่เวลาเราเจอผู้ชายที่ตรงสเปคก็รู้สึกดีนะ เราชอบคนอบอุ่น และโตกว่าเพราะเราชอบทำตัวเป็นเด็กๆ งี่เง่า เอาแต่ใจ ก็เลยอยากได้คนที่เป็นผู้ใหญ่มากกว่า5555 มาดูแล แต่พักหลังๆเราเริ่มมีความรู้สึกว่าเราชอบผู้หญิงมากกว่าไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร เวลาแต่ผู้หญิงที่เรารู้สึกว่าใช่เราจะหน้าแดงหนักมากและก็ทำอะไรไม่ถูก บางครั้งก็ต้องบอกกับตัวเองว่าเราควรชอบผู้ชายแต่มันก็อดใจไม่ได้ เราก็เลยอยากรู้ว่าที่ความรู้สึกเราเป็นแบบนี้เค้าเรียกว่าเป็น...ใช่มั้ย?หรือเราคิดไปเองหรือมันแค่ความสับสนแค่นั้น
การเราเป็นผู้หญิงแล้วชอบทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แบบนี้เค้าเรียกว่าเป็น....มั้ย?