อย่างนี้เรียกว่า "ชินชากับความรัก" หรือเปล่า ?

สวัสดีค่ะ พอดีเริ่มสงสัยในตัวเอง เลยอยากมาตั้งกระทู้ถามความเห็นของเพื่อนๆในพันทิปค่ะ

ต้องบอกก่อนนะคะ แต่ก่อน เป็นคนที่หวั่นไหวง่ายและอินกับความรักมาก

เป็นคนที่อยู่ใกล้ใคร ได้ทำงานกับใคร ก็จะหลงรักง่ายๆ (แต่ต้องเป็นคนที่เราถูกใจเขาจริงๆนะคะหรือคนที่เขาไม่มีอะไรที่เราไม่ชอบ)

ดังนั้น การหลงรักเพื่อน บอกเลยว่าโดนมาหลาย case เลยล่ะค่ะ ฮ่าๆๆ

แต่พออกหักจากคนๆนึง ที่เราคาดหวังกับเขาไว้มาก เขาคือคนที่ถูกเสมอ ใครจะบอกว่าเขาไม่ดียังไง เราไม่เคยเชื่อ

เรายึดมั่นในเขา เขาคือทุกอย่าง แต่สุดท้ายเขาก็หายไป โดยไม่ได้บอกอะไรเลย

หลังจากนั้น เราก็เฮิร์ทมากๆค่ะ แต่ตอนแรกเราโกรธมาก เลยเก็บทุกสิ่งไว้และบอกว่าเราโอเค
(ขอสารภาพก่อนนะคะ ตอนที่คุยกับเขา เราก็มีคุยกับคนอื่นบ้างเล็กน้อย เพราะตอนนั้นเขาไม่ค่อยมีเวลา แต่เรามั่นใจนะคะถึงจะคุย ก็แค่แก้เหงา ไม่มีทางที่เราจะให้คนอื่นมาแทนที่เขาได้ ตอนนั้นก็คุยไปรู้สึกผิดไป)

ไม่มีเขาดีจะตาย เราจะคุยกี่คนก็ได้ ไม่ต้องแคร์ นี่คือสิ่งที่เราย้ำกับตัวเองตลอดเพื่อที่จะได้หลอกตัวเองว่าไม่เสียใจ

แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นเลยค่ะ เราเททุกคน ด้วยความรู้สึกที่ว่า " เบื่อ "