เพื่อนๆคิดอย่างไรกับเราหรือครับ

เรื่องมีอยู่ว่า พ่อผมเป็นมะเร็ง ระยะสาม พอผมรู้ผมเสียใจมาก ไม่รู้จะไประบายให้ใครฟัง ก้มีแต่เพื่อนกับแฟน คนแรกที่ผมไประบายให้ฟังคือเพื่อนสนิทและแฟน
เพื่อนสนิทของผมที่เป็นเกย์เข้าใจผมและให้กำลังใจผมเป็นอย่างดี (เพื่อนสนิทตั้งแต่เด้ก)
ส่วนแฟนก็ห่วงไยผมไม่น้อยไปกว่าเพื่อนสนิทคนนี้ถามอาการพ่อผมแทบทุกวัน (เพิ่งคบกันเกือบปี)

แต่ที่ผมไม่เข้าใจคือเพื่อนผมอีกหลายๆคน ผมก็บอกเหมือนกัน สาเหตุที่บอกเพราะพวกมันชวนผมไปสังสรรค์ ไปเที่ยว ผมก็ปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่าพ่อป่วยนะเป้นมะเร็งต้องดูแลท่านเป้นพิเศษ ผมแอบคิดนะครับว่า อย่างน้อยคำที่เพื่อนจะตอบกลับมาจะเป้นคำพูดที่ให้กำลังใจหรือห่วงไยกัน เช่น ดูแลพ่อดีๆ ให้พ่อหายเร็วๆ ฯลฯ
แต่คำที่พวกมันตอบกลับมา คือ เออ,พวกข้าไปล่ะ,เสียดายไม่ได้ไปด้วยกัน,คราวหน้าห้ามพลาด ฯลฯ  ผม งง มาก เพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่ปี1 จนตอนนี้ทำงาน มีลุกมีครอบครัวกันแล้ว ก็คบกันมาโดยตลอด จะไม่คิดห่วงกันเลยหรือไง ไม่ต้องห่วงพ่อเราก้ได้ อย่างน้อยห่วงเราก็ยังดี ในฐานะที่เป้นเพื่อนกัน
เพื่อนๆของผมกลุ่มนี้ พวกมันคิดยังไงกับผมกันแน่ ใครก้ได้ช่วยยืนยันการกระทำของพวกมันทีครับ

ปล.ผมว่าผมพอคิดได้ เพียงแต่ผมไม่กล้ายืนยัน ผมยังสองจิตสองใจ
#แท็กซ์ผิดห้องผมขอโทษด้วยครับ