สวัสดีค่ะเพื่อนๆ
เรามีเรื่องอยากระบาย.มันอัดอั้นตันใจ.
เราเพิ่งบอกเลิกผู้ชายคนหนึ่งเมื่อวันที่7มีนาคมที่ผ่านมานี้เอง ...เจอกันตอนฉันไปทำงานวันแรก ฉันเห็นเขาตอนฉันไปทำงานวันแรกถูกชะตา แต่ทำได้แค่แอบยิ้มและตัดใจเพราะเขามีครอบครัวแล้ว..ตนฉันทำงานผ่านไป1ปี..เขาก็เริ่มแอดเฟสมา พูดคุย..เลยถามเขาว่าจีบเหรอ..เขาบอกใช่..เราเลยปฏิเสธทุกสิ่ง..เพราะรู้อยู่...แต่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นคือเราท้าทายเขาเมื่อคุยมาได้สักระยะ..แต่เราไม่เคยตกลงปลงใจ..เราท้าทายเขาว่าถ้าแน่จริงก็มาสิ.(เพราะเท่าที่ทราบเขาเป็นที่รักครอบครัวไม่เคยนอกใจ ) เลยท้าเขาไปและยังบอกเขาว่า คนรักครอบครัวแบบคุณไม่ทำเรื่องแย่ๆหรอก..แต่มันไม่เป็นแบบนั้น..เขามา.เรื่องก็เลยเกิดขึ้น...เราเสียใจนะ..ที่เกิดเหตุการณ์ขึ้น..แต่พอเกิดขึ้นแล้ว....เขาก็มาหาเรื่อยๆ.พาไปทานข้าวบ่อยๆ..เราบอกเลิกไปครั้งแรกเขาไม่ยอม..เราก็ใจไม่แข็งพอ..ที่คบกันมาก็มีความสุข(จอมปลอม นรกในใจ) เขาจะมาหาเราเมื่อเขาต้องการ ที่มาหาเราได้เพราะเมียทำงานอยู่อีกจังหวัดหนึ่ง เรารู้สึกผิดอยู่ในใจเสมอ..ต่อมาเขาก็เป็นคนบอกเราว่ายุติความสัมพันธ์ในเรื่องอย่างว่า ขอแค่ไปทานข้าวพูดคุยก็พอ..เราก็ยอมถอย..แต่ได้แค่1อาทิตย์เขากลับมาหาเราอีก..เพราะเรื่องอย่างว่า..เราก็ใจไม่แข็งพออีก...แต่ล่าสุดทะเลาะกัน.เราบอกเลิก เขาเลยบอกเบื่อเราเหนื่อยกับคำถามเดิมๆ ปัญหาเดิมๆ ..จะทำไรก็ช่างตามใจ.เอาที่สบายใจ..(เหมือนเขาก็อยากเลิกกับเราอยู่แล้ว) ..แต่สุดท้ายเขาก็ส่งคำหวานๆมาเหมือนเคย..ที่รัก...แต่ครั้งนี้เราใจแข็งพอแล้ว ทำบาปมาพอแล้ว..คำหวานที่เขาเคยใช้ได้ผล..ไม่มีผลกระทบกับเราอีกแล้ว..เพราะคำพูดเขาทำให้เราเจ็บ..ผ่านมาเกือบปีที่คบกัน..เราเป็นคนให้ตลอด ซื้อเสื้อผ้า เฝ้าพ่อเขาที่รพ. พาเขาหาหมอเวลาไม่สบาย..ขาดเหลืออะไร อยากได้อะไรหาให้ได้หมด..แต่เขาจะคิดถึงเราเวลาอย่างว่า..เราทำให้เพราะเรารู้สึกรัก...แต่เขากลับไม่เคยใยดีเราเลย..ปากก็พูดว่าขาดเราไม่ได้ เราดีแบบนั้นแบบนี้..แต่พอเราจะไปจริงๆ.เขาก็ไม่ง้อไม่โทร...แต่ดีแล้วล่ะค่ะ...ได้จบๆหมดเวรหมดกรรมไป..เราไม่ได้ตั้งใจเลว...และไม่เคยคิดจะไปแย่งของใคร..แต่เมื่อผิดพลาดไป..ความผูกพันมันเกิด...แต่ตอนนี้มันจบแล้ว..เกิดขึ้นก็จบลงได้.....อยากฝากเตือนผู้หญิงทุกคน ผู้ชายดีๆไม่ว่าจะอยู่บ้านเดียวกับเมีย.หรือไกลกัน..ก็ไม่มีวันนอกใจ...อย่าหลงคารมคำหวาน..อย่าเผลอใจเราไปกับเขา..คนที่เจ็บคือเรา...ฉันโทษตัวเอง..ไม่โทษใคร..จบกันไป..อโหสิกรรม
อยากระบาย
เรามีเรื่องอยากระบาย.มันอัดอั้นตันใจ.
เราเพิ่งบอกเลิกผู้ชายคนหนึ่งเมื่อวันที่7มีนาคมที่ผ่านมานี้เอง ...เจอกันตอนฉันไปทำงานวันแรก ฉันเห็นเขาตอนฉันไปทำงานวันแรกถูกชะตา แต่ทำได้แค่แอบยิ้มและตัดใจเพราะเขามีครอบครัวแล้ว..ตนฉันทำงานผ่านไป1ปี..เขาก็เริ่มแอดเฟสมา พูดคุย..เลยถามเขาว่าจีบเหรอ..เขาบอกใช่..เราเลยปฏิเสธทุกสิ่ง..เพราะรู้อยู่...แต่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นคือเราท้าทายเขาเมื่อคุยมาได้สักระยะ..แต่เราไม่เคยตกลงปลงใจ..เราท้าทายเขาว่าถ้าแน่จริงก็มาสิ.(เพราะเท่าที่ทราบเขาเป็นที่รักครอบครัวไม่เคยนอกใจ ) เลยท้าเขาไปและยังบอกเขาว่า คนรักครอบครัวแบบคุณไม่ทำเรื่องแย่ๆหรอก..แต่มันไม่เป็นแบบนั้น..เขามา.เรื่องก็เลยเกิดขึ้น...เราเสียใจนะ..ที่เกิดเหตุการณ์ขึ้น..แต่พอเกิดขึ้นแล้ว....เขาก็มาหาเรื่อยๆ.พาไปทานข้าวบ่อยๆ..เราบอกเลิกไปครั้งแรกเขาไม่ยอม..เราก็ใจไม่แข็งพอ..ที่คบกันมาก็มีความสุข(จอมปลอม นรกในใจ) เขาจะมาหาเราเมื่อเขาต้องการ ที่มาหาเราได้เพราะเมียทำงานอยู่อีกจังหวัดหนึ่ง เรารู้สึกผิดอยู่ในใจเสมอ..ต่อมาเขาก็เป็นคนบอกเราว่ายุติความสัมพันธ์ในเรื่องอย่างว่า ขอแค่ไปทานข้าวพูดคุยก็พอ..เราก็ยอมถอย..แต่ได้แค่1อาทิตย์เขากลับมาหาเราอีก..เพราะเรื่องอย่างว่า..เราก็ใจไม่แข็งพออีก...แต่ล่าสุดทะเลาะกัน.เราบอกเลิก เขาเลยบอกเบื่อเราเหนื่อยกับคำถามเดิมๆ ปัญหาเดิมๆ ..จะทำไรก็ช่างตามใจ.เอาที่สบายใจ..(เหมือนเขาก็อยากเลิกกับเราอยู่แล้ว) ..แต่สุดท้ายเขาก็ส่งคำหวานๆมาเหมือนเคย..ที่รัก...แต่ครั้งนี้เราใจแข็งพอแล้ว ทำบาปมาพอแล้ว..คำหวานที่เขาเคยใช้ได้ผล..ไม่มีผลกระทบกับเราอีกแล้ว..เพราะคำพูดเขาทำให้เราเจ็บ..ผ่านมาเกือบปีที่คบกัน..เราเป็นคนให้ตลอด ซื้อเสื้อผ้า เฝ้าพ่อเขาที่รพ. พาเขาหาหมอเวลาไม่สบาย..ขาดเหลืออะไร อยากได้อะไรหาให้ได้หมด..แต่เขาจะคิดถึงเราเวลาอย่างว่า..เราทำให้เพราะเรารู้สึกรัก...แต่เขากลับไม่เคยใยดีเราเลย..ปากก็พูดว่าขาดเราไม่ได้ เราดีแบบนั้นแบบนี้..แต่พอเราจะไปจริงๆ.เขาก็ไม่ง้อไม่โทร...แต่ดีแล้วล่ะค่ะ...ได้จบๆหมดเวรหมดกรรมไป..เราไม่ได้ตั้งใจเลว...และไม่เคยคิดจะไปแย่งของใคร..แต่เมื่อผิดพลาดไป..ความผูกพันมันเกิด...แต่ตอนนี้มันจบแล้ว..เกิดขึ้นก็จบลงได้.....อยากฝากเตือนผู้หญิงทุกคน ผู้ชายดีๆไม่ว่าจะอยู่บ้านเดียวกับเมีย.หรือไกลกัน..ก็ไม่มีวันนอกใจ...อย่าหลงคารมคำหวาน..อย่าเผลอใจเราไปกับเขา..คนที่เจ็บคือเรา...ฉันโทษตัวเอง..ไม่โทษใคร..จบกันไป..อโหสิกรรม