เรื่องนี้มีอยู่ว่า..........
เราเป็นคนที่เรียนโรงเรียนหญิงล้วนตั้งเเต่สมัยมัธยมค่ะเลยไม่ค่อยมีเพื่อนผู้ชายเท่าไหร่ จนเราเข้ามหาลัย เรามีเเต่เพื่อนผู้ชายคะ ติดเพื่อนผู้ชายมากด้วยบุคลิกนิสัยเรา อยู่กับเพื่อนผู้ชายเเล้วสบายกว่าคะ ที่สำคัญ ชอบเพื่อนคนนึงในกลุ่มตั้งเเต่ช่วงปี 1 ตอนนั้นนางโสดคะ ด้วยความที่นางชอบเล่นกีต้าร์ เราชอบร้องเพลงจึงทำให้สนิทกันมากขึ้นและเราก็สนิทสนมกันเรื่อยๆจนกลายเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดเลยก็ว่าได้
วันนึงนางไปมีแฟนคะ เป็นรุ่นพี่ เราก็ยังเป็นเพื่อนต่อไปค่ะ โดยที่เรายังมีใจอยู่ตลอด รักแบบทนๆเจ็บๆ จนวันนึงประมาณ 3 ปีได้อะคะ เราก็เลิกชอบเค้า เราก็ชอบคนนู้นคนนี้เรียงรายไปคะ เรื่อยๆใช้ชีวิตโดยเจอกันน้อยลงจากที่เคยเจอกันทุกวัน อยู่บ้านเดียวกันทั้งกลุ่มเพื่อนเเละเเฟนนาง และเรื่องราวก็พาให้เราต้องห่าง เราห่างกันไปประมาณ 1 ปี คะ ไม่ค่อยได้เจอกันเลย แต่มีทักคุยกันบ้างนานๆทีทักถามสารทุกข์สุขดิบตามประสาเพื่อน แล้ววันนึงก็มีเหตุการณ์ที่ทหให้เรากลับมาสนิทกับเจอกันทุกวัน กลับมาใช้ชีวิตร่วมกันอีก นับจากวันนั้นถึงวันนี้ก็ประมาณ 6 ปีได้ เรามีเพื่อนชายคนนี้เป็นเพื่อนที่เราไว้ใจ สนิทใจ มีอะไรก็จะปรึกษาเล่าสู่กันฟังตลอด และเชื่อว่าเราสองคนรู้จักนิสัยกันมากพอ
ครั้งนี้กลับมาไม่เหมือนครั้งก่อนคะ เค้ามาสารภาพรักกับเรา สนิมกับเรา เทคเเคร์ดูเเลใส่ใจ เราก็งงๆคะ ว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้ชายคนนี้ไม่ทำแบบนี้แน่ๆในขณะที่เค้ามีแฟนอยู่ (ตอนนั้นเราคิดเเบบนั้น) แต่วันนึงพอเราตัดสินใจที่จะสร้างความสัมพันธ์กัน ซึ่งเป็นรูปแบบที่เราสร้างขึ้นกันเอง โดยที่ไม่สนใจแค่เรารักกันมีความสุขกันก็พอ (ต้องบอกก่อนนะคะว่า จขกท.มีเเฟนคนนี้คนเเรกคะ ที่เป็นผู้ชายเพราะเรียนหญิงล้วนไม่เคยมีแฟนผู้ชายเลย) เรื่องราวดำเนินมาเรื่อยๆคะ เรามีความสุขกันมาก แอบไปเที่ยว ไปกินข้าวกัน ใช้ชีวิตแฮปปี้มากๆคะ ผู้ชายคนนี้ทำเรากลับมารักเค้าหมดหัวใจอีกครั้ง เค้าคือคนที่เราหวังมาตลอด คือคนที่เรารักเค้ามากมากมาตลอด เป็นทั้งเพื่อนทั้งคนที่รู้ใจ วันนึงแฟนของนางสงสัยคะ จับได้นางอ่านเเชททั้งหมด (แต่ส่วนมากโลกของเราสองคนอยุ่ในไลน์ แชททางผู้ชายก็ลบบ้างแต่ก็ลบไม่หมด) ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจก่อนนะคะ ว่าเราทั้งสามคนรู้จักกันค่ะ สนิทกันคะ เราก็ยอมรับว่าเราทำตัวผิดนะคะ แต่มันมีทั้งคำพูด ทั้งหลายๆอย่างในตัวเค้าทำให้เราเชื่อใจ เชื่อมั่นและวางใจ อ่อ...คะ กลับมาที่เรื่องแฟนของรนางอ่านเเชท จากนั้นนางก็มาบอกกับเราว่า "ต้องรักษาระยะห่าง" คือความรู้สึกดีดีมีให้เหมือนเดิม แต่เราเลิกมีอะไรกัน ><เราสตั้นนนน ! คะ ผู้ชายบอกว่าผู้ชายเลือกทางนู้นคะ
ทั้งทั้งที่ตอนนั้นพูดดีแสนดี ว่าจะไม่มีทางทำยังงี้คิดถึงผลที่จะตามมาคิดถึงใจเรา คิดถึงทุกอย่างที่ทำให้เราพอจะมั่นใจ แต่สุดท้ายเค้าทำแบบนี้กับเรา เราเสียใจมากคะ ร้องไห้ทั้งความเปนเพื่อนที่เสียไป ต้องบอกก่อนนะคะเรื่องความสัมพันธ์เกิดมาได้ประมาน 5 เดือนเเล้วคะ เราไม่รู้จะทำยังไง
เราตื้อคะเราตามเพราะเรารักเค้ามาก และอีกใจคือเราไม่ยอมเสียให้ผู้หญิงคนนี้อีกเเล้วเพราะเหมือนเป็นมารใจกันมาตลอดเเต่ต้องดีใส่กันเพราะเราคือเพื่อนสนิทของเเฟน และเเฟนของนางคือเพื่อนของเรา เราไม่ยอมเหมือนกัน ทางนู้นแฟนจับได้แฟนก็ยังไม่ไปไหน เพราะรู้เเค่ว่าความรู้สึกดีๆให้กัน ไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมดคะ
ตอนนี้ผู้ชายเราก็ยังเจออยู่ทุกวัน บอกเค้าเสมอเวลาเรารุ้สึกอะไรเค้ารู้สึกอะไร เค้าก็บอกเราเสมอว่าเค้าไม่ทิ้งเราไปไหน และความสัมพันธ์ของเราในส่วนลึกก็ยังดำเนินไปตามปกติ แต่สิ่งที่หายไปคือเค้าเปลี่ยนไปเเต่คำพูดมันสวนทาง เราคิดว่าเราเริ่มน้อยลงกับเรา เฉยไปเงียบไป ทั้งที่คำพูดมันสวนทาง เราเริ่มรู้สึกว่าเค้าเป็นคนไม่รับผิดชอบไม่สนใจอะไรนอกจากตัวเค้าเอง ....เสียใจคะ
คลับฟลายเดย์ไหมมมมค่ะ>>>ตอนนี้ส่งครามในโลกโซเชียลของเราก็เริ่มขึ้นคะ<<< เหนื่อยยยยยยยยยไม่ชอบเเบบนี้
เราสนิทกันมากเเทบจะไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นทุกวันของกันเเละกันมานานเเล้วคะ
เป็นผู้ชายคนแรก
เสียเพื่อนดีดีไปเราก็เสียดายความเป็นเพื่อนความดีทุกสิ่งที่ผ่านด้วยกันมา 
รักสามเศร้า เรารู้จักกัน เราเป็นเพื่อนกัน มาเกือบ10ปี ....
เราเป็นคนที่เรียนโรงเรียนหญิงล้วนตั้งเเต่สมัยมัธยมค่ะเลยไม่ค่อยมีเพื่อนผู้ชายเท่าไหร่ จนเราเข้ามหาลัย เรามีเเต่เพื่อนผู้ชายคะ ติดเพื่อนผู้ชายมากด้วยบุคลิกนิสัยเรา อยู่กับเพื่อนผู้ชายเเล้วสบายกว่าคะ ที่สำคัญ ชอบเพื่อนคนนึงในกลุ่มตั้งเเต่ช่วงปี 1 ตอนนั้นนางโสดคะ ด้วยความที่นางชอบเล่นกีต้าร์ เราชอบร้องเพลงจึงทำให้สนิทกันมากขึ้นและเราก็สนิทสนมกันเรื่อยๆจนกลายเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดเลยก็ว่าได้
วันนึงนางไปมีแฟนคะ เป็นรุ่นพี่ เราก็ยังเป็นเพื่อนต่อไปค่ะ โดยที่เรายังมีใจอยู่ตลอด รักแบบทนๆเจ็บๆ จนวันนึงประมาณ 3 ปีได้อะคะ เราก็เลิกชอบเค้า เราก็ชอบคนนู้นคนนี้เรียงรายไปคะ เรื่อยๆใช้ชีวิตโดยเจอกันน้อยลงจากที่เคยเจอกันทุกวัน อยู่บ้านเดียวกันทั้งกลุ่มเพื่อนเเละเเฟนนาง และเรื่องราวก็พาให้เราต้องห่าง เราห่างกันไปประมาณ 1 ปี คะ ไม่ค่อยได้เจอกันเลย แต่มีทักคุยกันบ้างนานๆทีทักถามสารทุกข์สุขดิบตามประสาเพื่อน แล้ววันนึงก็มีเหตุการณ์ที่ทหให้เรากลับมาสนิทกับเจอกันทุกวัน กลับมาใช้ชีวิตร่วมกันอีก นับจากวันนั้นถึงวันนี้ก็ประมาณ 6 ปีได้ เรามีเพื่อนชายคนนี้เป็นเพื่อนที่เราไว้ใจ สนิทใจ มีอะไรก็จะปรึกษาเล่าสู่กันฟังตลอด และเชื่อว่าเราสองคนรู้จักนิสัยกันมากพอ
ครั้งนี้กลับมาไม่เหมือนครั้งก่อนคะ เค้ามาสารภาพรักกับเรา สนิมกับเรา เทคเเคร์ดูเเลใส่ใจ เราก็งงๆคะ ว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้ชายคนนี้ไม่ทำแบบนี้แน่ๆในขณะที่เค้ามีแฟนอยู่ (ตอนนั้นเราคิดเเบบนั้น) แต่วันนึงพอเราตัดสินใจที่จะสร้างความสัมพันธ์กัน ซึ่งเป็นรูปแบบที่เราสร้างขึ้นกันเอง โดยที่ไม่สนใจแค่เรารักกันมีความสุขกันก็พอ (ต้องบอกก่อนนะคะว่า จขกท.มีเเฟนคนนี้คนเเรกคะ ที่เป็นผู้ชายเพราะเรียนหญิงล้วนไม่เคยมีแฟนผู้ชายเลย) เรื่องราวดำเนินมาเรื่อยๆคะ เรามีความสุขกันมาก แอบไปเที่ยว ไปกินข้าวกัน ใช้ชีวิตแฮปปี้มากๆคะ ผู้ชายคนนี้ทำเรากลับมารักเค้าหมดหัวใจอีกครั้ง เค้าคือคนที่เราหวังมาตลอด คือคนที่เรารักเค้ามากมากมาตลอด เป็นทั้งเพื่อนทั้งคนที่รู้ใจ วันนึงแฟนของนางสงสัยคะ จับได้นางอ่านเเชททั้งหมด (แต่ส่วนมากโลกของเราสองคนอยุ่ในไลน์ แชททางผู้ชายก็ลบบ้างแต่ก็ลบไม่หมด) ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจก่อนนะคะ ว่าเราทั้งสามคนรู้จักกันค่ะ สนิทกันคะ เราก็ยอมรับว่าเราทำตัวผิดนะคะ แต่มันมีทั้งคำพูด ทั้งหลายๆอย่างในตัวเค้าทำให้เราเชื่อใจ เชื่อมั่นและวางใจ อ่อ...คะ กลับมาที่เรื่องแฟนของรนางอ่านเเชท จากนั้นนางก็มาบอกกับเราว่า "ต้องรักษาระยะห่าง" คือความรู้สึกดีดีมีให้เหมือนเดิม แต่เราเลิกมีอะไรกัน ><เราสตั้นนนน ! คะ ผู้ชายบอกว่าผู้ชายเลือกทางนู้นคะ
ทั้งทั้งที่ตอนนั้นพูดดีแสนดี ว่าจะไม่มีทางทำยังงี้คิดถึงผลที่จะตามมาคิดถึงใจเรา คิดถึงทุกอย่างที่ทำให้เราพอจะมั่นใจ แต่สุดท้ายเค้าทำแบบนี้กับเรา เราเสียใจมากคะ ร้องไห้ทั้งความเปนเพื่อนที่เสียไป ต้องบอกก่อนนะคะเรื่องความสัมพันธ์เกิดมาได้ประมาน 5 เดือนเเล้วคะ เราไม่รู้จะทำยังไง
เราตื้อคะเราตามเพราะเรารักเค้ามาก และอีกใจคือเราไม่ยอมเสียให้ผู้หญิงคนนี้อีกเเล้วเพราะเหมือนเป็นมารใจกันมาตลอดเเต่ต้องดีใส่กันเพราะเราคือเพื่อนสนิทของเเฟน และเเฟนของนางคือเพื่อนของเรา เราไม่ยอมเหมือนกัน ทางนู้นแฟนจับได้แฟนก็ยังไม่ไปไหน เพราะรู้เเค่ว่าความรู้สึกดีๆให้กัน ไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมดคะ
ตอนนี้ผู้ชายเราก็ยังเจออยู่ทุกวัน บอกเค้าเสมอเวลาเรารุ้สึกอะไรเค้ารู้สึกอะไร เค้าก็บอกเราเสมอว่าเค้าไม่ทิ้งเราไปไหน และความสัมพันธ์ของเราในส่วนลึกก็ยังดำเนินไปตามปกติ แต่สิ่งที่หายไปคือเค้าเปลี่ยนไปเเต่คำพูดมันสวนทาง เราคิดว่าเราเริ่มน้อยลงกับเรา เฉยไปเงียบไป ทั้งที่คำพูดมันสวนทาง เราเริ่มรู้สึกว่าเค้าเป็นคนไม่รับผิดชอบไม่สนใจอะไรนอกจากตัวเค้าเอง ....เสียใจคะ
คลับฟลายเดย์ไหมมมมค่ะ>>>ตอนนี้ส่งครามในโลกโซเชียลของเราก็เริ่มขึ้นคะ<<< เหนื่อยยยยยยยยยไม่ชอบเเบบนี้