ปกติคุณพ่อท่านเป็นคนอารมณ์ร้อนค่ะ เวลาท่านสั่งอะไรทุกคนต้องทำตามไม่เช่นนั้นท่านจะหงุดหงิด เวลาท่านพูดอะไรต้องฟัง ต้องไม่เถียง ใครตำหนิอะไรไม่ได้ ไม่ฟัง ท่านยึดคติว่าท่านเป็นหัวหน้าครอบครัวและอาบน้ำร้อนมาก่อน ทุกคนในบ้านทั้ง แม่ เรา น้อง คนอื่นๆทำได้แค่อดทน และอดทน จนทุกๆคนเหมือนเก็บกด จนวันนึงที่คนอื่นๆในบ้านเริ่มปะทุ เริ่มรู้สึกทนไม่ไหว เริ่มเถียง เริ่มต้าน พ่อกลับรู้สึกว่าทุกคนต่อต้านพ่อ ไม่มีใครเข้าใจ และดื่มแอลกอฮอล์หนักขึ้น ๆ เราเคยได้ยินพ่อคุยโทรศัพท์กับเพื่อนว่าอยู่บ้านทำอะไรก็ผิด พ่อเคยเขียนจดหมายว่าตัวเองไร้ค่าทำอะไรก็ไม่มีใครเห็นแล้วขังตัวเองอยู่ในห้อง ตอนนี้ก็เหมือนดีขึ้นแล้วแต่ไม่พูดไม่จากับใครเท่าไร พอเริ่มพูดทีพ่อก็จะหงุดหงิด
ครั้งนึงนั่งรถ แม่กับน้องหัวเราะกันพ่อก็ด่าว่าหัวเราะอะไร ทำไมไม่ช่วยกันดูทาง พ่อหงุดหงิดง่ายมากกับเรื่องเล็กน้อย พูดแหย่ ล้อเล่นไม่ได้ ทุกคนในบ้านลงความเห็นว่าพ่อป่วยแน่ๆ พ่อก็รู้ว่าตัวเองป่วย แต่ก็เลือกจะไม่ไปหาหมอ พ่อบอกว่าเคยพาคนอื่นไป ก็ไม่เห็นมีอะไรได้แต่ยา
คือเราไม่รู้ว่าควรทำยังไงค่ะ ไม่อยากให้สถานการณ์อะไรเลวร้ายกว่านี้ ทุกวันนี้อยู่บ้านเดียวกันแทบจะไม่คุยกันเลยค่ะ อึดอัดมากๆ เราแค่กลัวว่าปล่อยไว้แบบนี้พ่อจะคิดสั้น หรืออาการหนักลงไปอีก ควรทำอย่างไรดีคะ
ควรทำอย่างไร เมื่อพ่อป่วยเป็นโรคซึมเศร้าแต่ไม่ยอมไปพบแพทย์
ครั้งนึงนั่งรถ แม่กับน้องหัวเราะกันพ่อก็ด่าว่าหัวเราะอะไร ทำไมไม่ช่วยกันดูทาง พ่อหงุดหงิดง่ายมากกับเรื่องเล็กน้อย พูดแหย่ ล้อเล่นไม่ได้ ทุกคนในบ้านลงความเห็นว่าพ่อป่วยแน่ๆ พ่อก็รู้ว่าตัวเองป่วย แต่ก็เลือกจะไม่ไปหาหมอ พ่อบอกว่าเคยพาคนอื่นไป ก็ไม่เห็นมีอะไรได้แต่ยา
คือเราไม่รู้ว่าควรทำยังไงค่ะ ไม่อยากให้สถานการณ์อะไรเลวร้ายกว่านี้ ทุกวันนี้อยู่บ้านเดียวกันแทบจะไม่คุยกันเลยค่ะ อึดอัดมากๆ เราแค่กลัวว่าปล่อยไว้แบบนี้พ่อจะคิดสั้น หรืออาการหนักลงไปอีก ควรทำอย่างไรดีคะ