จากประสบการณ์ที่เจอกับตัวเองนะครับ เราอายุ 17 ปี และขอแทนอีกคนว่า A นะ
เราได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง จนได้คบกันแต่ระหว่างที่คบกันนั้นเขาได้ขอไว้ว่าเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ผมก็โอเคนะครับถึงมันจะเป็นความลับแต่ก็มีความสุขแบบลับๆอะ ปล.ผมไม่ได้ออกสาวนะ
เรื่องราวนี้ก็เริ่มมาจากการไลค์กันในเฟสบุ๊ค ไลค์กันไปไลค์กันมาจนได้คุยกันครับ ซึ่งตอนที่คุยกันนั้นมันมีความสุขมาก เขาทำให้ยิ้มได้ตลอดคุยกันแบบหามรุ่งหามค่ำจนเรารู้สึกว่าชอบเขาเลย (ดูหวั่นไหวง่ายเนอะ)5555 คนนี้คือคนแรกเลยครับที่รู้สึกแบบนั้นแต่ก่อนก็เคยคบผู้หญิง แต่ตอนนี้เราก็ได้คุยกับคน คนนี้มาระยะหนึ่งเราคุยกันจนสนิทมากกว่าเพื่อน มากจนเราคิดไปเองว่าเราเป็นอะไรกัน จนวันนึ่งเราก็อยากรู้คำตอบว่าเราคิดไปเองรึป่าวเราก็เลยได้ถาม A ว่าเราเป็นอะไรกัน!! : A ก็ตอบกลับมาว่าเป็นมากกว่าเพื่อน แล้วเราก็ถามอีกว่ามากกว่าเพื่อนแล้วคืออะไรล่ะ? :Aก็พิมพ์ตอบกลับมาว่า"ถึง A จะไม่ใช่เกย์ แต่ A ก็มีความสุขนะเวลาได้คุยอะ" ด้วยความที่เราชอบเขาแล้วแหละผสมกับความสตอนิดๆ555 เลยตัดสินใจลองขอ A คบแต่ในตอนนั้นตัวเราเองก็กล้าๆกลัวๆ... กลัวคำตอบนั้นจะตรงกันข้ามกับที่หวังไว้ และแล้ว A ก็ตอบตกลงคบกับเรา (โอ้พระเจ้ายิ้มแก้มจะฉีก) แต่ A พิมพ์ต่อมาว่าขอเป็นความลับได้ไหมเขายังไม่พร้อมที่จะให้เพื่อนๆญาติๆได้รับรู้ เราก็ตอบกลับไปว่า"โอเคได้ๆ" (แต่ก็มีคำถามในใจว่า "ทำไมว่ะ")
เอาล่ะๆเดี๋ยวจะเล่าฟัง เรื่องมีอยู่ว่า อื้มมมมมม เราก็อยู่จังหวัดเดียวกัน อายุเท่ากัน บ้านก็อยู่ไม่ห่างกันเท่าไหร่ แต่เขาเรียนอีกจังหวัดหนึ่งจะกลับบ้านทุกเสาร์อาทิตย์เราก็จะได้เจอกันเฉพาะเสาร์อาทิตย์ เราก็ใช้เวลาที่สั้นนั้นให้คุ้มค่าที่สุดคืออยู่ด้วยกันตลอด อิอิ เราก็ต่างไปมาหาสู่กัน ออกไปหาอะไรกินข้างนอกตอนดึกๆด้วยกัน เราก็มาที่บ้านกันสองคน แต่ตอนนั้นเป็นที่บ้านเขานะพอกลับมาถึงบ้านคนที่บ้านก็หลับกันหมดแล้ว เราก็ได้นั่งคุยกันเล่นกันตามปกติ และในบรรยากาศนั้นเราก็ล้มตัวลงไปนอนตักเขาและสายตาเราทั้งสองคนก็ได้หยุดมองตากัน ทุกอย่างก็เหมือนช้าลงเขาก็โน้มตัวมาอย่างช้าๆ ช้าๆ ปากเราก็ประกบกันแต่คงไม่ใช่แค่จูบแน่ๆทุกคนก็น่าจะรู้ดี ^^ เราก็คบกันแบบไม่มีใครรู้มาตลอดก็มีความสุขดีเรารู้กันแค่สองคน เราไม่เคยทะเลาะกัน ไม่เคยงอนกันเพราะเราเข้าใจกันมาตลอดเวลา 3 เดือน จนมาวันนึ่งมีสวนสนุกเคลื่อนที่มา เราก็ไปเที่ยวกันแต่จะไปตอนค่ำๆนะเพื่อที่จะไม่มีคนที่รู้จักเห็นเราทั้งสองคน บางทีเราก็คิดนะว่า
!! โครตเหมือนละครเลอะแต่มันเกิดขึ้นกับตัวเราจริงๆ อะๆเรื่องมีอยู่ว่า
เราทั้งสองกำลังเอารถไปจอดที่โรงจอดรถ ในตอนนั้นก็ดันบังเอิญไปเจอกลุ่มเพื่อนของเขาตอนนั้นทั้งสองคนเราก็ใจสั่นมากๆ พอจอดรถปุ๊บ!ด้วยความที่กลัวเรื่องโป๊ะแตกกลัวเพื่อนของเขารู้เรื่อง เราเลยเดินออกทางข้างหลังและให้เขาออกไปหาเพื่อนเขาเพื่อที่จะไม่ให้เพื่อนของเขารู้เรื่องของเรา ส่วนเราก็หลบไปอยู่โซนของขายเพื่อรอเขา สักพักเขาก็ทักมาว่าไม่มาเล่นด้วยกันหรอ เราเลยตอบไปว่า"ไปเล่นกับเพื่อนเถอะ เดี๋ยวรอข้างนอก"แล้วเขาก็เข้าไปเล่นเพื่อน เราก็ยืนรอประมานเกือบ 2 ชั่วโมงได้ เจ้ากรรมฝนดันตกแต่ก็ไม่แรงเท่าไหร่แต่ก็ยังต้องวิ่งหาที่หลบฝนก่อน เราก็นึกในใจว่า"ทำไมมันซวยขนาดนี้ว่ะ" ในตอนนั้นอยากเข้าไปในสวนสนุกมากแต่ไม่รู้จะเข้าไปกับใคร เราภาวนาว่าใครก็ได้ที่เรารู้จักมาที่สวนสนุกจะได้ติดเข้าไปด้วย และแล้วฟ้าก็ประทานเพื่อนมาให้เราเป็นเพื่อนเก่าจากโรงเรียนเดิม ก็ดีนะที่ได้เจอเพื่อนเก่าก็เลยถือโอกาสนี้เข้าไปข้างในพร้อมกันเลย พอได้เข้าไปข้างในใจเต้นแรงมากมันทำอะไรไม่ถูกอ่ะ มาถึงจุดพีค ที่เจอแล้วก็น้ำตาไหลเลยคือเราเดินส่วนกันแต่เขาทำเป็นไม่รู้จักเรา เราก็เข้าใจนะว่าเราคบกันแบบลับๆ และสีหน้าเพื่อนของเขาก็ดูสงสัย เพราะเพิ่งเห็นว่ามาด้วยกัน เราก็ไปเล่นเครื่องเล่นเพื่อให้หายความรู้สึกนั้น จนถึงเวลาที่ต้องกลับเพราะสวนสนุกจะปิดแล้ว เขาก็ทักเรามาว่า"กลับรึยัง"เราก็บอกว่าโอเคเดี๋ยวไป (เรามาด้วยกันเลยต้องกลับด้วยกัน) เขาพิมพ์มาอีกว่า "เพื่อนกลับด้วยนะต้องไปส่งเพื่อนด้วยหนึ่งคน" ตายแล้วว!!! เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน ในตอนนั้นทั้งสามคน มีเรา เขา และเพื่อนเขา เงียบกันหมดไม่ได้คุยอะไรกันเลยซักคำ เขาเป็นคนขี่เรานั่งกลางเพื่อนเขานั่งหลัง แล้วก็ไปส่งเพื่อนที่บ้าน บ้านของเพื่อนเขาอยู่ไกล เราก็เงียบกันทั้งทางฝนก็ตกชุ่มฉ่ำกันเลยทีเดียว เรานั่งทนจนถึงบ้านเพื่อนเขาพอส่งเพื่อนเขาลง ก็เลี้ยวกลับทันที ระหว่างที่กำลังกลับบ้านฝนก็ยังตกอยู่ เขาก็ขี่รถไปหันมามองหน้าไป ถามเราว่าเป็นไร หนาวไหม และเราก็ตอบไม่เป็นไร ไม่หนาว
แล้วเราก็ถามกลับว่า A ล่ะหนาวป่าวเราขี่รถให้ไหม แต่เอาจากใจจริงๆก็นอยนะ ก็นั่งจนถึงบ้านเขาตอนนั้นก็ประมานเที่ยงคืนได้เปียกกันทั้งคู่ แต่พอรู้ว่าตอนนั้นเขาเริ่มที่จะเปลี่ยนไป เงียบๆ เราเลยขอกลับบ้าน" A เรากลับบ้านล่ะนะ" เขาคว้าแขนเราไว้และเขาก็พูดว่า"ทำไมรีบกลับจังเล้า" เราเลยตอบว่า: กลับแล้วเหมือนจะไม่สบายอะ
พอเราถึงบ้านก็ทักไปว่า"ถึงถึงบ้านแล้ว" และเขาก็ถามว่างอนรึป่าว เราตอบกลับไปว่า"ไม่ได้งอน(พร้อมส่งอีโมจิหัวเราะไป)" และเขาก็หายไปเกือบครึ่งชั่วโมงโดยที่ไม่ได้อ่านข้อความนั้นเลย อีกสักพักมันก็ขึ้นว่า กำลังพิมพ์..... ในข้อความนั้นเขาใช้เวลาพิมพ์นานเกินความเป็นจริงเพราะข้อความก็ไม่ได้ยาวอะไรขนาดนั้นแต่พอเราเห็นข้อความ ก็ทำให้เราน้ำตาไหลอาจจะเป็นเพราะเรารักเขาไปแล้ว ข้อความนั้นก็คือ"เราเลิกกันนะ!!" ความรู้สึกเหมือนกำลังดิ่งลงเหว ทุกอย่างมันอื้อไปหมด เขาก็พิมพ์มาต่อว่า"เขาไม่ได้อยากเลิกกับเองนะ แต่เขากลัวเพื่อนมันรู้เรื่องเพราะมันก็เริ่มที่จะสงสัย กลัวพวกมันจะเลิกคบกับเขา จะรังเกียจเขา" เราก็ทำใจสักแป๊ปแล้วก็ตอบไปว่า"เราก็ไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้เลยนะ แต่เราก็เข้าใจเองนะ โอเคเค้ารักเอง"TT
เขาตอบว่า"ขอโทษ เราเป็นเพื่อนกันนะโชคดี ดูแลตัวเองด้วยนะ" เราตอบว่า"อึ้มมมมม เองก็ดูแลตัวเองด้วยนะ บายย"การสนทนาก็จบลงแค่ตรงนั้น
ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนเป็นการผิดหวังครั้งใหญ่ที่พอๆกับการโดนแม่บังคับให้ไปเรียนในโรงเรียนที่เราไม่ชอบ ตอนนั้นคือต้องการกอดใครสักคนเลยเข้าไปแม่ พูดว่า"แม่! เขาบอกเลิกผมแล้ว(ด้วยน้ำเสียงสะอื้น..)" และพร้อมเข้าไปกอดกับแม่ แม่ลูบหัวเรา พูดขึ้นว่า"ร้องไปให้หมดในคืนนี้เอาออกไปให้หมด แล้วพรุ่งนี้กลับมาเป็นคนเดิม แม่บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งไปจริงจังกันมาก เพศแบบเรามันหารักจริงยาก" เราก็กอดแม่และร้องไห้อีกพักใหญ่ๆ เสื้อของเราและแม่เปียกไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ เราก็หยุดร้องแต่น้ำตามันยังตกในอยู่แต่ก็ต้องอาบน้ำนอนเพราะพรุ่งนี้ซ้อมหลีดเป็นอะไรที่แย่มากโดนบอกเลิกตอนเป็นหลีดเนี่ย และก็ยังเพ้อหาทุกวันส่วนมากจะไประบายในทวิต หลังจากตอนนั้นมา 2 สัปดาห์เพื่อนของเขาก็ทักเราในเฟสบุ๊คว่าของ"ถามอะไรหน่อยเป็นอะไรกันกับเพื่อนของเขา" ในตอนนั้นอยากที่จะบอกความจริงไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น อยากให้มีคนรู้สักทีว่าเราคบกัน เราเลยบอกความรู้จริงไป"ใช่ คบกันแต่เลิกกันแล้วเพราะ A กลัวพวกแกจะรับไม่ได้ที่ A กับเราคบกัน" เพื่อนเขาตอบมาอีกว่า "นี่ก็ไม่ได้อะไรนะที่คบกับเราแต่ทำไม A ไม่บอกความจริง เราก็รับได้ที่เพื่อนจะคบกับผู้ชายด้วยกัน" เราก็แอบยิ้มนะว่าทางผ่านแล้วแต่ก็คงทำอะไรไม่ได้เพราะเลิกกันไปแล้ว เขาก็มีแฟนใหม่ที่เป็นผู้หญิงไปแล้วด้วย ตอนนี้ก็ผ่านมา 10 เดือนได้เรายังเพ้อถึงเขา ยังเปิดแชทที่เคยคุยกันในตอนนั้น ยังคิดถึงเขาทุกวันแต่เขากลับไม่ได้เพ้ออะไรและมีแฟนไปแล้วสองคน เอาจริงๆป่ะ? ตอนที่โดนผู้หญิงบอกเลิกยังไม่เสียใจขนาดนั้นนี้เลย....... แต่ก็ยังรอการกลับมาขอเขาอยู่ตลอด <เราก็ไม่รู้ว่าเป็นความผูกพันครั้งแรกหรือรักแท้ในคืนหลอกลวง>
ทำไม? ชายแท้คบเกย์ถึงไม่กล้าเปิดตัว
เราได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง จนได้คบกันแต่ระหว่างที่คบกันนั้นเขาได้ขอไว้ว่าเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ผมก็โอเคนะครับถึงมันจะเป็นความลับแต่ก็มีความสุขแบบลับๆอะ ปล.ผมไม่ได้ออกสาวนะ
เรื่องราวนี้ก็เริ่มมาจากการไลค์กันในเฟสบุ๊ค ไลค์กันไปไลค์กันมาจนได้คุยกันครับ ซึ่งตอนที่คุยกันนั้นมันมีความสุขมาก เขาทำให้ยิ้มได้ตลอดคุยกันแบบหามรุ่งหามค่ำจนเรารู้สึกว่าชอบเขาเลย (ดูหวั่นไหวง่ายเนอะ)5555 คนนี้คือคนแรกเลยครับที่รู้สึกแบบนั้นแต่ก่อนก็เคยคบผู้หญิง แต่ตอนนี้เราก็ได้คุยกับคน คนนี้มาระยะหนึ่งเราคุยกันจนสนิทมากกว่าเพื่อน มากจนเราคิดไปเองว่าเราเป็นอะไรกัน จนวันนึ่งเราก็อยากรู้คำตอบว่าเราคิดไปเองรึป่าวเราก็เลยได้ถาม A ว่าเราเป็นอะไรกัน!! : A ก็ตอบกลับมาว่าเป็นมากกว่าเพื่อน แล้วเราก็ถามอีกว่ามากกว่าเพื่อนแล้วคืออะไรล่ะ? :Aก็พิมพ์ตอบกลับมาว่า"ถึง A จะไม่ใช่เกย์ แต่ A ก็มีความสุขนะเวลาได้คุยอะ" ด้วยความที่เราชอบเขาแล้วแหละผสมกับความสตอนิดๆ555 เลยตัดสินใจลองขอ A คบแต่ในตอนนั้นตัวเราเองก็กล้าๆกลัวๆ... กลัวคำตอบนั้นจะตรงกันข้ามกับที่หวังไว้ และแล้ว A ก็ตอบตกลงคบกับเรา (โอ้พระเจ้ายิ้มแก้มจะฉีก) แต่ A พิมพ์ต่อมาว่าขอเป็นความลับได้ไหมเขายังไม่พร้อมที่จะให้เพื่อนๆญาติๆได้รับรู้ เราก็ตอบกลับไปว่า"โอเคได้ๆ" (แต่ก็มีคำถามในใจว่า "ทำไมว่ะ")
เอาล่ะๆเดี๋ยวจะเล่าฟัง เรื่องมีอยู่ว่า อื้มมมมมม เราก็อยู่จังหวัดเดียวกัน อายุเท่ากัน บ้านก็อยู่ไม่ห่างกันเท่าไหร่ แต่เขาเรียนอีกจังหวัดหนึ่งจะกลับบ้านทุกเสาร์อาทิตย์เราก็จะได้เจอกันเฉพาะเสาร์อาทิตย์ เราก็ใช้เวลาที่สั้นนั้นให้คุ้มค่าที่สุดคืออยู่ด้วยกันตลอด อิอิ เราก็ต่างไปมาหาสู่กัน ออกไปหาอะไรกินข้างนอกตอนดึกๆด้วยกัน เราก็มาที่บ้านกันสองคน แต่ตอนนั้นเป็นที่บ้านเขานะพอกลับมาถึงบ้านคนที่บ้านก็หลับกันหมดแล้ว เราก็ได้นั่งคุยกันเล่นกันตามปกติ และในบรรยากาศนั้นเราก็ล้มตัวลงไปนอนตักเขาและสายตาเราทั้งสองคนก็ได้หยุดมองตากัน ทุกอย่างก็เหมือนช้าลงเขาก็โน้มตัวมาอย่างช้าๆ ช้าๆ ปากเราก็ประกบกันแต่คงไม่ใช่แค่จูบแน่ๆทุกคนก็น่าจะรู้ดี ^^ เราก็คบกันแบบไม่มีใครรู้มาตลอดก็มีความสุขดีเรารู้กันแค่สองคน เราไม่เคยทะเลาะกัน ไม่เคยงอนกันเพราะเราเข้าใจกันมาตลอดเวลา 3 เดือน จนมาวันนึ่งมีสวนสนุกเคลื่อนที่มา เราก็ไปเที่ยวกันแต่จะไปตอนค่ำๆนะเพื่อที่จะไม่มีคนที่รู้จักเห็นเราทั้งสองคน บางทีเราก็คิดนะว่า
เราทั้งสองกำลังเอารถไปจอดที่โรงจอดรถ ในตอนนั้นก็ดันบังเอิญไปเจอกลุ่มเพื่อนของเขาตอนนั้นทั้งสองคนเราก็ใจสั่นมากๆ พอจอดรถปุ๊บ!ด้วยความที่กลัวเรื่องโป๊ะแตกกลัวเพื่อนของเขารู้เรื่อง เราเลยเดินออกทางข้างหลังและให้เขาออกไปหาเพื่อนเขาเพื่อที่จะไม่ให้เพื่อนของเขารู้เรื่องของเรา ส่วนเราก็หลบไปอยู่โซนของขายเพื่อรอเขา สักพักเขาก็ทักมาว่าไม่มาเล่นด้วยกันหรอ เราเลยตอบไปว่า"ไปเล่นกับเพื่อนเถอะ เดี๋ยวรอข้างนอก"แล้วเขาก็เข้าไปเล่นเพื่อน เราก็ยืนรอประมานเกือบ 2 ชั่วโมงได้ เจ้ากรรมฝนดันตกแต่ก็ไม่แรงเท่าไหร่แต่ก็ยังต้องวิ่งหาที่หลบฝนก่อน เราก็นึกในใจว่า"ทำไมมันซวยขนาดนี้ว่ะ" ในตอนนั้นอยากเข้าไปในสวนสนุกมากแต่ไม่รู้จะเข้าไปกับใคร เราภาวนาว่าใครก็ได้ที่เรารู้จักมาที่สวนสนุกจะได้ติดเข้าไปด้วย และแล้วฟ้าก็ประทานเพื่อนมาให้เราเป็นเพื่อนเก่าจากโรงเรียนเดิม ก็ดีนะที่ได้เจอเพื่อนเก่าก็เลยถือโอกาสนี้เข้าไปข้างในพร้อมกันเลย พอได้เข้าไปข้างในใจเต้นแรงมากมันทำอะไรไม่ถูกอ่ะ มาถึงจุดพีค ที่เจอแล้วก็น้ำตาไหลเลยคือเราเดินส่วนกันแต่เขาทำเป็นไม่รู้จักเรา เราก็เข้าใจนะว่าเราคบกันแบบลับๆ และสีหน้าเพื่อนของเขาก็ดูสงสัย เพราะเพิ่งเห็นว่ามาด้วยกัน เราก็ไปเล่นเครื่องเล่นเพื่อให้หายความรู้สึกนั้น จนถึงเวลาที่ต้องกลับเพราะสวนสนุกจะปิดแล้ว เขาก็ทักเรามาว่า"กลับรึยัง"เราก็บอกว่าโอเคเดี๋ยวไป (เรามาด้วยกันเลยต้องกลับด้วยกัน) เขาพิมพ์มาอีกว่า "เพื่อนกลับด้วยนะต้องไปส่งเพื่อนด้วยหนึ่งคน" ตายแล้วว!!! เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน ในตอนนั้นทั้งสามคน มีเรา เขา และเพื่อนเขา เงียบกันหมดไม่ได้คุยอะไรกันเลยซักคำ เขาเป็นคนขี่เรานั่งกลางเพื่อนเขานั่งหลัง แล้วก็ไปส่งเพื่อนที่บ้าน บ้านของเพื่อนเขาอยู่ไกล เราก็เงียบกันทั้งทางฝนก็ตกชุ่มฉ่ำกันเลยทีเดียว เรานั่งทนจนถึงบ้านเพื่อนเขาพอส่งเพื่อนเขาลง ก็เลี้ยวกลับทันที ระหว่างที่กำลังกลับบ้านฝนก็ยังตกอยู่ เขาก็ขี่รถไปหันมามองหน้าไป ถามเราว่าเป็นไร หนาวไหม และเราก็ตอบไม่เป็นไร ไม่หนาว
แล้วเราก็ถามกลับว่า A ล่ะหนาวป่าวเราขี่รถให้ไหม แต่เอาจากใจจริงๆก็นอยนะ ก็นั่งจนถึงบ้านเขาตอนนั้นก็ประมานเที่ยงคืนได้เปียกกันทั้งคู่ แต่พอรู้ว่าตอนนั้นเขาเริ่มที่จะเปลี่ยนไป เงียบๆ เราเลยขอกลับบ้าน" A เรากลับบ้านล่ะนะ" เขาคว้าแขนเราไว้และเขาก็พูดว่า"ทำไมรีบกลับจังเล้า" เราเลยตอบว่า: กลับแล้วเหมือนจะไม่สบายอะ
พอเราถึงบ้านก็ทักไปว่า"ถึงถึงบ้านแล้ว" และเขาก็ถามว่างอนรึป่าว เราตอบกลับไปว่า"ไม่ได้งอน(พร้อมส่งอีโมจิหัวเราะไป)" และเขาก็หายไปเกือบครึ่งชั่วโมงโดยที่ไม่ได้อ่านข้อความนั้นเลย อีกสักพักมันก็ขึ้นว่า กำลังพิมพ์..... ในข้อความนั้นเขาใช้เวลาพิมพ์นานเกินความเป็นจริงเพราะข้อความก็ไม่ได้ยาวอะไรขนาดนั้นแต่พอเราเห็นข้อความ ก็ทำให้เราน้ำตาไหลอาจจะเป็นเพราะเรารักเขาไปแล้ว ข้อความนั้นก็คือ"เราเลิกกันนะ!!" ความรู้สึกเหมือนกำลังดิ่งลงเหว ทุกอย่างมันอื้อไปหมด เขาก็พิมพ์มาต่อว่า"เขาไม่ได้อยากเลิกกับเองนะ แต่เขากลัวเพื่อนมันรู้เรื่องเพราะมันก็เริ่มที่จะสงสัย กลัวพวกมันจะเลิกคบกับเขา จะรังเกียจเขา" เราก็ทำใจสักแป๊ปแล้วก็ตอบไปว่า"เราก็ไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้เลยนะ แต่เราก็เข้าใจเองนะ โอเคเค้ารักเอง"TT
เขาตอบว่า"ขอโทษ เราเป็นเพื่อนกันนะโชคดี ดูแลตัวเองด้วยนะ" เราตอบว่า"อึ้มมมมม เองก็ดูแลตัวเองด้วยนะ บายย"การสนทนาก็จบลงแค่ตรงนั้น
ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนเป็นการผิดหวังครั้งใหญ่ที่พอๆกับการโดนแม่บังคับให้ไปเรียนในโรงเรียนที่เราไม่ชอบ ตอนนั้นคือต้องการกอดใครสักคนเลยเข้าไปแม่ พูดว่า"แม่! เขาบอกเลิกผมแล้ว(ด้วยน้ำเสียงสะอื้น..)" และพร้อมเข้าไปกอดกับแม่ แม่ลูบหัวเรา พูดขึ้นว่า"ร้องไปให้หมดในคืนนี้เอาออกไปให้หมด แล้วพรุ่งนี้กลับมาเป็นคนเดิม แม่บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งไปจริงจังกันมาก เพศแบบเรามันหารักจริงยาก" เราก็กอดแม่และร้องไห้อีกพักใหญ่ๆ เสื้อของเราและแม่เปียกไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ เราก็หยุดร้องแต่น้ำตามันยังตกในอยู่แต่ก็ต้องอาบน้ำนอนเพราะพรุ่งนี้ซ้อมหลีดเป็นอะไรที่แย่มากโดนบอกเลิกตอนเป็นหลีดเนี่ย และก็ยังเพ้อหาทุกวันส่วนมากจะไประบายในทวิต หลังจากตอนนั้นมา 2 สัปดาห์เพื่อนของเขาก็ทักเราในเฟสบุ๊คว่าของ"ถามอะไรหน่อยเป็นอะไรกันกับเพื่อนของเขา" ในตอนนั้นอยากที่จะบอกความจริงไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น อยากให้มีคนรู้สักทีว่าเราคบกัน เราเลยบอกความรู้จริงไป"ใช่ คบกันแต่เลิกกันแล้วเพราะ A กลัวพวกแกจะรับไม่ได้ที่ A กับเราคบกัน" เพื่อนเขาตอบมาอีกว่า "นี่ก็ไม่ได้อะไรนะที่คบกับเราแต่ทำไม A ไม่บอกความจริง เราก็รับได้ที่เพื่อนจะคบกับผู้ชายด้วยกัน" เราก็แอบยิ้มนะว่าทางผ่านแล้วแต่ก็คงทำอะไรไม่ได้เพราะเลิกกันไปแล้ว เขาก็มีแฟนใหม่ที่เป็นผู้หญิงไปแล้วด้วย ตอนนี้ก็ผ่านมา 10 เดือนได้เรายังเพ้อถึงเขา ยังเปิดแชทที่เคยคุยกันในตอนนั้น ยังคิดถึงเขาทุกวันแต่เขากลับไม่ได้เพ้ออะไรและมีแฟนไปแล้วสองคน เอาจริงๆป่ะ? ตอนที่โดนผู้หญิงบอกเลิกยังไม่เสียใจขนาดนั้นนี้เลย....... แต่ก็ยังรอการกลับมาขอเขาอยู่ตลอด <เราก็ไม่รู้ว่าเป็นความผูกพันครั้งแรกหรือรักแท้ในคืนหลอกลวง>