ก่อนอืต้องบอกว่านี่ไม่ใช่กระทู้ประจานคนในครอบครัวตัวเองนะคะไม่ใช่การเอาเรื่องในครอบครัวมาพูดในที่สาธารณะ แต่มันคือความอึดอัดใจค่ะ แล้วนี่ก็เป็นกระทู้แรกของเรา เราเพิ่งสมัครมาเพื่ออยากจะถามและระบายนิดหน่อยนะคะ
คือต้องบอกก่อนว่าเราอายุ20+ แล้ว จะเรียนจบปริญญาตรีแล้ว เราตามใจแม่ตามใจครอบครัว เค้าอยากให้เราทำอะไรเป็นแบบไหนเราก็พยายามทำให้แม้จะไม่ทั้งหมด บางทีก็มีฝืนบ้างแต่มันคือความสุขของเราอ่ะค่ะเราแทบไม่มีความสุขกับชีวิตเลย แม่เราชอบรื้อค้นของในกระเป๋า บางทียังดูจำนวนเงินในกระเป๋าแต่ตรงนี้เราไม่มีปัญหา แม่ชอบแอบอ่านแชทเรา แต่เราก็ไม่ใส่ใจเพราะไม่ได้มีอะไรแต่บางครั้งมันก็มีความลับบ้างไงคะ แล้วบางทีก่อนนอนเราเล่นโทรศัพท์แล้วหลับคาโทรศัพท์ไป ทำให้ไม่ได้ปิดเน็ต ตื่นเช้ามาเราแค่งัวเงียลืมตาตื่นมาแม่ถือโทรศัพท์เราอ่านทุกแชทที่เด้งขึ้น เราล็อกโทรศัพท์แล้วมันล็อกอัตโนมัติแต่มันจะป็อปอัพขึ้นหน้าจอ แล้วเราก็ตกใจมากแบบเห้ยเกินไป แต่เราไม่ได้พูดแม่พูดขึ้นมาก่อนว่าทำไมแบบนี้ คุยกับใคร ผู้ชายคนนี้แม่ไม่ชอบ บลาๆๆ เราก็อธิบายว่าไม่ได้มีอะไรเกินเลย ตัวเรามีแฟนแล้ว แล้วแม่เราก็ไม่เคยโอเคเวลาเรามีแฟน คนปัจจุบันนี่แม่สั่งให้เลิกตลอด เรายอมรับบางทีแฟนเราก็แย่จริงๆแต่ขอเวลาดูอะไรๆหน่อย แม่ก็บอกให้เลิกๆๆ แล้วเวลาเราออกไปเที่ยวกับเพื่อนไม่กี่ชั่วโมงแม่จะโทรจิกตลอดแบบไม่เว้นเลยพอสายตัดก็โทรๆๆทพให้เพื่อนเรารู้สึกไม่ดีที่ชวนเราออกมา ปกติเราอยู่บ้านช่วยงานที่บ้านแต่พอดีเพื่อนเพิ่งกลับมาไม่ได้เจอกันนานเราก็บอกก่อนจะออกไปพบเพื่อนแล้วแต่แม่ก็ทำเหมือนเราไม่ได้บอก รัวแชทในเฟสให้กลับบ้าน เข้าใจว่าแม่ห่วงแต่เราอยากสังคมบ้าง เราเหมือนคนไม่มีเพื่อนเลยทุกวันนี้ แล้ววันนี้เป็นอีกคืนที่เราออกไปพบเพื่อน กลางวันเราช่วยงานที่บ้านจนถึงหกโมงเย็นแล้ว เราออกจากบ้านทุ่มครึ่งได้ หลังจากนั้นแม่โวยวายพอถึงบ้านด่าเราหน้าบ้านซึ่งดึกมากแล้วเราอายมากเกรงใจคนแถวนั้น เข้ามาก็ด่าๆๆบอกว่าถ้าว่างมากก็หางานทำจะได้มีเงินใช้เอง เรารู้สึกเสียใจมาก เพราะเมื่อก่อนเราทำงานด้วย เรียนด้วย เราให้เงินแม่ตอนนั้นแม่พูดดีกับเราแต่ตอนนี้เราไม่มีให้เราเลยรู้สึกว่าแม่ไม่แคร์เราเลย แล้วแม่บอกว่าแม่คือเจ้าชีวิตเรา ทั้งหมดนี้เรารู้ว่าแม่รักเราห่วงเราแต่บางครั้งเรารู้สึกว่ามันเกินไป แต่ถึงยังไงก็รักแม่มากๆนะคะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ