ทำใจยังไงเวลาถูกเอาเปรียบอย่างไม่เป็นธรรม แก้ปัณหายังไงกันบ้าง?

เราถูกญาติฉวยโอกาศเอาเปรียบตอนที่เราไม่อยู่บ้าน  ทั้งที่เราก็ไม่เคยเอาเปรียบเขา  มีแต่ให้เขาด้วยซ้ำไป
และครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่2แล้ว

ครั้งแรกขอข้ามไปก่อน  เมื่อ กค ปี่ที่แล้วพวกเรากลับไปเมืองไทย  อยากทำบ้านเพิ่มเติมเลยซื้อไม้กระดาน
(ชอบบ้านที่ทำด้วยไม้) เพื่อมาเก็บใว้เพื่อให้ไม้แห้งซะก่อน  อีกปีหรือสองปีถึงจะทำ

เราซื้อไม้จากชาวบ้าน  ไม่ใช่ไม้จากโรงเลื่อย  กว่าจะได้ไม้ก็ใกล้เวลาที่พวกเราต้องกลับมาที่อังกฤษ
เลยสั่งเสียญาติคนนึ่ง  ที่เคยมาทำงานให้เราเป็นประจำ  ว่าเราต้องการให้เก็บไม้แบบไหนยังไง

พอเดือนที่ผ่านมา  แม่บอกว่าไม้ยังไม่มาส่ง  เราเลยโทรไปถามเจ้าของไม้ๆบอกตอนนี้ไม่มีรถมาส่ง
ให้มารับเองได้ไหม   เลยให้ญาติไปขนไม้ให้   ไม้ 4 ยก ระยะทางห่างจากบ้าน 3 กม   แค่ไปขนไม้มาให้
แล้วเก็บให้  คิด 3,000 บาท ค่าน้ำมันอีก 200 บาท  เวลาที่ทำครึ่งวัน

ค่าแรงขั้นต่ำ วันละ 300 บาท  มาทำงานกับเราๆให้ 350 บาทเพราะเห็นว่าเป็นญาติ  และเขาขยัน
แต่พอเราไม่อยู่บ้าน ฉวยโอกาศโก่งค่าแรงเอากับแม่เรา

ตอนนั้นโกรธนะ  แต่พยายามใจเย็นบอกแม่ว่าไม่เป็นไร  แล้วก็แล้วกันไป  ช่างเถอะยังไงก็ถูกกว่า
ซื้อไม้จากโรงเลื่อย    แต่ในใจเราคิดนะ  ก็หาหวังว่าจะได้งานจากเราอีกเลย  ครั้งเดียวนั่นแหละที่จะได้

คนอื่นๆ เคยโดนคนฉวยโอกาศกันบ้างไหม  โกรธไหม  จัดการกันยังไงกับความโกรธ กันบ้าง

3,000 บาท มันไม่มากหรอก  แต่ความรู้สึกดีๆที่มีให้มันไม่เหลือนะ  คนประเภทนี้เขาต้องการงานแค่ครั้งเดียวเหรอ?