เราทุกข์ใจกับปัญหาที่เจออยู่มาก เหมือนหาทางออกไม่เจอ ก่อนอื่นนี้เป็นกระทู้แรกในชีวิตอาจพิดพลาดบ้างต้องขอโทษด้วย
เรามีความคิดหลายสิ่งหลายอย่างถูกในหัวมันวุ้นวายเต็มไปหมด ทั้งปัญหาหนี้สิ้นที่เกิดขึ้น ปัญหาครอบครัว เรามีน้องหนึ่งคน เมื่อก่อนชีวิตครอบครัวตอนสมัครเรียนเราถือว่าปานกลาง พ่อมีร้านเป็นของตัวเอง แม่ก็ขายที่ตลาด ส่วนเรากับน้องก็เรียน แต่พอเราเรียนจบชีวิตครอบครัวก็เปลี่ยนไปจากที่พ่อมีร้านขายของก็ต้องปิดเพราะร้านที่พ่อเช่า เจ้าของเค้าขอคื่น ระยะเวลานั้นพ่อหาร้านเช่าไม่ได้เลยจึงทำให้พ่อต้องปิดร้าน จึงทำให้พ่อไม่มีรายได้ที่มาจุนเจือที่บ้าน ส่วนแม่ก็ไม่ได้ขายของตลาดเมื่อเดิมเพราะไม่มีเงินมาลงทุน ทำให้แม่ต้องออกไปรับจ้างายวัน(เราสงสารแม่มาก)เวลาผ่านไปน้องเราก็เรียนจบทำงานมาได้ซักพัก เรากับน้องก็เรียนคิดที่จะกู้ธนาคารเพื่อเอามาใช้หนี้ที่ครอบครัวเราเป็นอยู่ แต่หนี้มันเยอะมากจนเราแบกรับจนเหนื่อย เราเคยยื่นกู้ธนาคารสีชมพู ตอนนั้นเรากู้คนเดียวโดยเอาบ้านเป็นหลักทรัพย์ โดยให้พ่อเซ็นยินยอม ได้เงินมาจำนวนหนึ่ง ตอนนั้นเรา ได้เงินเดือนแค่ 1,1000 บาทจึงทำให้กู้ได้น้อยเพราะ เราก็เอามาใช้หนี้บางส่วน เรากู้ตั้งแต่ปี 58 เวลาผ่านไปเราจะรีไฟแนนซ์บ้านโดยกู้กับน้อง เรายื่นมาสามที่แล้วแต่ไม่มีธนาคารไหนผ่านเลย(หลักทรัพย์ของเราเป็นบ้านสองชั้น ครึ่งไม้ครึ่งปูน เนื้อที่ 3 ไร่กว่าๆ)สาเหตุที่ยื่นแค่สามที่เพราะอายุงานของน้องเราน้อย ส่วนเราก็เงิน 12,000 เราทำงาน รพ.ของรัฐแถวบ้านเหตุผลที่อยู่เพราะใกล้บ้านและประหยัดค่าใช้จ่ายส่วนน้องเราเงินเดือน 1,7000 ทำงานอยู่ในตัวเมือง ไม่มีบัตรเครดิตไม่มีค่าใช้จ่ายอะไรเลยตอนไปทำงานพ่อก็ไปส่ง ข้าวก็ห่อไป แต่สาเหตุที่ยื่นธนาคารไม่ผ่านเพราะ ธนาคาร แรกบอกกับเราว่าน้องไม่มีข้อมูลทางการเงินธนาคารเลยเซ็คข้อมูลไม่ได้ให้สมัครบัตรเครดิตแล้วรอ 6 เดือนค่อยยื่นใหม่ (น้องเราทำงานได้ 11 เดือน ส่วนเราทำงานได้ จะสองปี) ธนาคารที่ สองและสาม บอกว่า จำนวนหลักทรัพย์ที่จะรีไฟแนนฑ์ เกิน สามไร่ เลยไม่สามารถกู้ได้ เราหมดหวังมากความฝันที่คิดไว้ที่จะลงทุนร้านให้พ่อเพราะตอนนี้ เริ่มที่จะสร้างห้องแถวให้เช่าแล้ว เพื่อจะให้พ่อกับแม่กลับมามีรายได้ ส่วนที่เหลือก็เอาไปใช้หนี้ ทุกอย่างมันพัง ความหวังที่เรามี เราไม่รู้จะทำอย่างไร น้องก็ถามเราว่าธนาคารติดต่อกับมาบ้างไหมเราก็ไม่กล้าบอกน้องว่ากู้ไม่ได้เพราะทุกคนหวังตรงนี้มากคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหา แต่มันก็มีเราไม่กล้าบอกคนในครอบครัวเลยตอนนี้เราไม่รู้จะเริ่มบอกกับทุกคนอย่างไร ส่วนเจ้าหนี้ก็มาขอคำตอบจากเราเราก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว มันรู้สึกว่าไม่มีหนทางออกให้กับเราเลย เราทำทุกอย่างก็เพื่ออยากให้พ่อกับแม่เราสบายแต่ก้ไม่เคยจะสมหวังเลย......มันท้อแท้จริงๆๆ
ปล.ยาวไปหน่อยต้องขอโทษด้วย ขอบคุณเพื่อนๆๆทุกคนที่เข้ามาอ่าน รู้สึกเหมือนเราได้ระบาย ขอบคุณทุกคนมากกกก
เคยไหมที่เราตั้งใจทำอะไร หรือหวังอะไรไม่เคยประสบผลสำเร็จเลย
เรามีความคิดหลายสิ่งหลายอย่างถูกในหัวมันวุ้นวายเต็มไปหมด ทั้งปัญหาหนี้สิ้นที่เกิดขึ้น ปัญหาครอบครัว เรามีน้องหนึ่งคน เมื่อก่อนชีวิตครอบครัวตอนสมัครเรียนเราถือว่าปานกลาง พ่อมีร้านเป็นของตัวเอง แม่ก็ขายที่ตลาด ส่วนเรากับน้องก็เรียน แต่พอเราเรียนจบชีวิตครอบครัวก็เปลี่ยนไปจากที่พ่อมีร้านขายของก็ต้องปิดเพราะร้านที่พ่อเช่า เจ้าของเค้าขอคื่น ระยะเวลานั้นพ่อหาร้านเช่าไม่ได้เลยจึงทำให้พ่อต้องปิดร้าน จึงทำให้พ่อไม่มีรายได้ที่มาจุนเจือที่บ้าน ส่วนแม่ก็ไม่ได้ขายของตลาดเมื่อเดิมเพราะไม่มีเงินมาลงทุน ทำให้แม่ต้องออกไปรับจ้างายวัน(เราสงสารแม่มาก)เวลาผ่านไปน้องเราก็เรียนจบทำงานมาได้ซักพัก เรากับน้องก็เรียนคิดที่จะกู้ธนาคารเพื่อเอามาใช้หนี้ที่ครอบครัวเราเป็นอยู่ แต่หนี้มันเยอะมากจนเราแบกรับจนเหนื่อย เราเคยยื่นกู้ธนาคารสีชมพู ตอนนั้นเรากู้คนเดียวโดยเอาบ้านเป็นหลักทรัพย์ โดยให้พ่อเซ็นยินยอม ได้เงินมาจำนวนหนึ่ง ตอนนั้นเรา ได้เงินเดือนแค่ 1,1000 บาทจึงทำให้กู้ได้น้อยเพราะ เราก็เอามาใช้หนี้บางส่วน เรากู้ตั้งแต่ปี 58 เวลาผ่านไปเราจะรีไฟแนนซ์บ้านโดยกู้กับน้อง เรายื่นมาสามที่แล้วแต่ไม่มีธนาคารไหนผ่านเลย(หลักทรัพย์ของเราเป็นบ้านสองชั้น ครึ่งไม้ครึ่งปูน เนื้อที่ 3 ไร่กว่าๆ)สาเหตุที่ยื่นแค่สามที่เพราะอายุงานของน้องเราน้อย ส่วนเราก็เงิน 12,000 เราทำงาน รพ.ของรัฐแถวบ้านเหตุผลที่อยู่เพราะใกล้บ้านและประหยัดค่าใช้จ่ายส่วนน้องเราเงินเดือน 1,7000 ทำงานอยู่ในตัวเมือง ไม่มีบัตรเครดิตไม่มีค่าใช้จ่ายอะไรเลยตอนไปทำงานพ่อก็ไปส่ง ข้าวก็ห่อไป แต่สาเหตุที่ยื่นธนาคารไม่ผ่านเพราะ ธนาคาร แรกบอกกับเราว่าน้องไม่มีข้อมูลทางการเงินธนาคารเลยเซ็คข้อมูลไม่ได้ให้สมัครบัตรเครดิตแล้วรอ 6 เดือนค่อยยื่นใหม่ (น้องเราทำงานได้ 11 เดือน ส่วนเราทำงานได้ จะสองปี) ธนาคารที่ สองและสาม บอกว่า จำนวนหลักทรัพย์ที่จะรีไฟแนนฑ์ เกิน สามไร่ เลยไม่สามารถกู้ได้ เราหมดหวังมากความฝันที่คิดไว้ที่จะลงทุนร้านให้พ่อเพราะตอนนี้ เริ่มที่จะสร้างห้องแถวให้เช่าแล้ว เพื่อจะให้พ่อกับแม่กลับมามีรายได้ ส่วนที่เหลือก็เอาไปใช้หนี้ ทุกอย่างมันพัง ความหวังที่เรามี เราไม่รู้จะทำอย่างไร น้องก็ถามเราว่าธนาคารติดต่อกับมาบ้างไหมเราก็ไม่กล้าบอกน้องว่ากู้ไม่ได้เพราะทุกคนหวังตรงนี้มากคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหา แต่มันก็มีเราไม่กล้าบอกคนในครอบครัวเลยตอนนี้เราไม่รู้จะเริ่มบอกกับทุกคนอย่างไร ส่วนเจ้าหนี้ก็มาขอคำตอบจากเราเราก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว มันรู้สึกว่าไม่มีหนทางออกให้กับเราเลย เราทำทุกอย่างก็เพื่ออยากให้พ่อกับแม่เราสบายแต่ก้ไม่เคยจะสมหวังเลย......มันท้อแท้จริงๆๆ
ปล.ยาวไปหน่อยต้องขอโทษด้วย ขอบคุณเพื่อนๆๆทุกคนที่เข้ามาอ่าน รู้สึกเหมือนเราได้ระบาย ขอบคุณทุกคนมากกกก