ไม่เคยได้ใช้ความคิดของตัวเองเลย

กระทู้คำถาม
ใครเป็นบ้างค่ะ ตั้งแต่เด็ก จน เรียนจบ ป.ตรี เราใช้ชีวิตอิสระ(พ่อ แม่ คนรอบข้าง ยอมรับเหตุผล ความคืดของเราเกือบทุกอย่าง) มาโดยตลอด พอเรียนจบแล้ว เราเข้ามาทำงานที่ กทม. อยู่กับญาติ (ลูกสาวของป้า) แล้วเหมือนพี่เขา จะจัดแจง ให้การใช้ชีวิตชองเราทุกอย่าง เช่น
- เราจบนาฎศิลป์ เรามีความฝัน อยากเป็นนครู แต่เนื่องจากเราเรียน ศศบ. ไม่มีใบประกอบวิชาชีพ เราต้องไปเพื่อวิชาชีพครู 1 ปี โดยประมาณ พี่เขาก็ไม่อยากให้ไปเรียน เขาให้เหตุผลว่า ถึงได้ใบประกอบวิชาชีพ ก็ใช่ว่าจะสอบบรรจุได้ ภายใน การสอบแค่ 1 ครั้ง อีกอย่าง เราจบนาฏศิลป์มา หางานก็ลำบาก....
  - เราทำงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เงินเดือนไม่มาหนัก เราจะเก็บเงิน เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการรับปริญญา พี่เขาก็ชอบบังคับให้เรา ซื้อ ทอง หรือ พอเงินเดือนออก ก็ (พอเหมือนบังคับให้เราส่งเงินให้ พ่อ แม่ เรา) ทั้งๆที่เราคุยกับ พอ่ แม่แล้วว่า ภายในปีนี้เราขอเก็บเงิน เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการรับปริญญาก่อน
- ทุกครั้งที่ไม่ทำตามสิ่งที่พี่เขาวางแผนไว้ พี่เขาจะชอบพูด พูด พูด ทั้งวันโดยไม่หยุด
- พี่ชอบว่าให้เรา เวลาที่ มีคนเข้ามาพดคุยกับเรา ในเชิง ชู้สาว เขาจะพูดเหมือนประมาณว่า คนนี้ดูๆแล้ว ไม่โอเค บ้าง คนนี้ไม่ชอบบ้าง คนนนี้ เป็นแบบนั้น แบบนั้นบ้าง จนเหมือนเยอะเกินไป
ส่วนตัวเรา เราพยายามเข้าใจในสิ่งที่พี่เขาทำ เพราะพี่เขาเป็นผู้ใหญ่ อายุเยอะกว่า พี่เขามีประสบการณ์ในชีวิตมากกว่า และด้วยความที่ว่าเรามาอาศัยพี่เขา  เราเลยเลือกที่จะไม่พูด และยอมทำตามแต่โดยดี    
แต่ทั้งนี้ นานๆไปรู้สึกอึดอัดใจ อาจเป็นเพราะไม่เป็นตัวของตัวเอง  เราอยากขอคำแนะนำจากเพื่อนๆ หน่อยค่ะ
ขอแนวทางต่างๆ เพื่อความสบายใจของเรา ว่ามีวิธีรีบมือ หรือมีแนวคิดยังไงดีค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ ^^
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่