ผมเรียน จบ ปวส.สถาปัตย์
เเฟน จบ ป.ตรี บัญชี เราสองคน ครบกันทางเพื่อนเราทำงานอยู่กทม. แฟนเรียนอยู่ ยุดยา เรารักเขา เขารักเรา และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เเฟนจบ ก็ตามไปทำงานอยู่กทม.กะผม แต่แม่แฟนคอยโทตื้อให้มาขายของ (ขายของกินนอนข้างทาง)แต่ตอนแรกแม่บอกว่าให้เเฟนขายเช้าเย็นกลับไปนอนบ้าน แต่สรุปเธอ ออกมา ก็ขายข้างทาง ตัดออกจากสังคม บางวันก็ให้แฟนนอนเฝ้าร้านข้างทางนอนในรถคนเดียว แต่แมาเขากลับไปนอนกะผัวใหม่ที่บ้าน แม่คนอะำรให้ลูกสาวนอนข้างทาง จนสุดท้าย ผมก่อตัดสินใจ ลาออกมาขายของกะแฟน แต่แล้ว แฟนผมท้อง ผมจึงอยากจะให้แฟนไปยุกะผมผมทำงาน เลี้ยงดูเอง แต่แม่แฟนไม่รู้ว่าท้อง รู้แค่ว่า ช่างเดือนเมษาหน้าทุเรียน กำไรมันเยอะ ขายของตังมันเยอะ ห่วงเงินห่วงของ ผมก็ปรึกษากะพ่อแม่ พ่อแม่ไม่มีตังมาขอผมรู้แก่ใจ ผมจะเอาไงดีกะชีวิต กะว่าถ้ามันถึงที่สุดจะพาเเฟนหนี หรือใครพอมีช่องทางช่วยเหลือ บอกที่ครับ ผมก็คุยกะแม่แฟนให้อย่างงั้นว่าจะให้ดีทำงาน จบ.มาตั้งป.ตรี แต่แม่บอกว่าถ้างี้ก็ต่างคนต่างอยู่ มาขอและไปก็ไป ไปตกลกัมลำบากที่ไหนก็ไป เราจึงปรึกษาแฟนว่าจะพาหนี
สินสอด กับ พาหนี
เเฟน จบ ป.ตรี บัญชี เราสองคน ครบกันทางเพื่อนเราทำงานอยู่กทม. แฟนเรียนอยู่ ยุดยา เรารักเขา เขารักเรา และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เเฟนจบ ก็ตามไปทำงานอยู่กทม.กะผม แต่แม่แฟนคอยโทตื้อให้มาขายของ (ขายของกินนอนข้างทาง)แต่ตอนแรกแม่บอกว่าให้เเฟนขายเช้าเย็นกลับไปนอนบ้าน แต่สรุปเธอ ออกมา ก็ขายข้างทาง ตัดออกจากสังคม บางวันก็ให้แฟนนอนเฝ้าร้านข้างทางนอนในรถคนเดียว แต่แมาเขากลับไปนอนกะผัวใหม่ที่บ้าน แม่คนอะำรให้ลูกสาวนอนข้างทาง จนสุดท้าย ผมก่อตัดสินใจ ลาออกมาขายของกะแฟน แต่แล้ว แฟนผมท้อง ผมจึงอยากจะให้แฟนไปยุกะผมผมทำงาน เลี้ยงดูเอง แต่แม่แฟนไม่รู้ว่าท้อง รู้แค่ว่า ช่างเดือนเมษาหน้าทุเรียน กำไรมันเยอะ ขายของตังมันเยอะ ห่วงเงินห่วงของ ผมก็ปรึกษากะพ่อแม่ พ่อแม่ไม่มีตังมาขอผมรู้แก่ใจ ผมจะเอาไงดีกะชีวิต กะว่าถ้ามันถึงที่สุดจะพาเเฟนหนี หรือใครพอมีช่องทางช่วยเหลือ บอกที่ครับ ผมก็คุยกะแม่แฟนให้อย่างงั้นว่าจะให้ดีทำงาน จบ.มาตั้งป.ตรี แต่แม่บอกว่าถ้างี้ก็ต่างคนต่างอยู่ มาขอและไปก็ไป ไปตกลกัมลำบากที่ไหนก็ไป เราจึงปรึกษาแฟนว่าจะพาหนี