เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเรียนอยู่ระดับชั้นเดียวกันแต่คนละห้อง ตอนนั้นเป็นช่วง ม.ต้น ผมก็ได้แต่คอยมองอยู่ห่างๆ ไม่กล้าเข้าไปทักเลย ผมเป็นคนที่ขี้อายมาก จนผมขึ้น ม.ปลาย ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้อยู่ห้องเดียวกับเธอ ทำให้เราได้รู้จักกันแต่ไม่ถึงกับสนิท เธอเป็นคนที่เรียนเก่งมาก ผมก็ได้แต่เข้าไปหาปรึกษาเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น แต่ก็นะ เป็นเพื่อนกัน มันทำอะไรไม่ค่อยได้จะจีบ เธอเองก็มีแฟนอยู่แล้วด้วย ผมยิ่งทำใจลำบากมากขึ้นทุกที จนเธอได้เลิกกับแฟน ผมก็ได้ทักไปหา โดยไม่คิดว่าเธอจะคุยกับผมด้วยซ้ำ เราก็ได้คุยกันเรื่องแฟนของเธอเอง จนทำให้เราเหมือนจะสนิทกันมากขึ้น เพราะเธอทำใจไม่ได้เลยผมก็ได้แต่คอยปลอบใจ ทุกวันๆ เราคุยกันในแชทเท่านั้นนะครับ เวลาผมเจอหน้าที่ไรผมทำตัวไม่ถูกเลย เพราะรอยยิ้มของเธอทำให้ใครหลายๆคนต้องใจละลายรวมถึงผมด้วย555 แต่โชคชะตาก็เข้าข้างคนอย่างผม ผมได้โอกาสไปดูหนังกับเธอแบบ2ต่อ2 ซึ่งเธอเองไม่รู้ ก็ได้แต่คิดว่าจะมีเพื่อนคนอื่นมาด้วย หนังที่เราไปดูนั่นเป็นเรื่องเกี่ยวกับแอบรักเพื่อนพอดี ผมก็มีความสุขมาก แต่สีหน้าของเธอเหมือนไม่ค่อยพอใจ ไม่รู้ว่าผิดหวังกับหนัง หรือว่าเรื่องที่มาดูหนังกับผมกันแน่ พอหนังจบเราก็ได้แยกย้ายกันกลับ ผมก็ได้แต่หวังว่าจะได้มาดูหนังกับเธออีกครั้ง ในฐานะแฟน...
แอบชอบเพื่อนผิดไหม